Վիկտոր Յուշչենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վիկտոր Յուշչենկո
Віктор Ющенко
Viktor Yushchenko crop.jpg
Ուկրաինայի 3-րդ Նախագահ
Ստանձնեց պաշտոնը՝ հունվարի 23, 2005
Լքեց պաշտոնը՝ փետրվարի 25, 2010
Կուսակցություն՝ Our Ukraine և ԽՄԿԿ
Նախորդող՝ Լեոնիդ Կուչմա
Հաջորդող՝ Վիկտոր Յանուկովիչ
Ծննդյան օր՝ փետրվարի 23, 1954 (62 տարեկան)
Ծննդավայր՝ Խորուժիվկա, ԽՍՀՄ, Ուկրաինա
Պարգևներ՝ Սպիտակ Արծվի շքանշան, Ուկրաինայի գիտության և տեխնոլոգիաների պետական մրցանակ, Ֆինլանդական Սպիտակ Վարդի շքանշան, Ֆիլադելֆիայի ազատության մեդալ, Չաթամ Հաուսի մրցանակ, Profile in Courage Award, Ճանաչման Խաչ, Երեք աստղի շքանշան, 1-ին կարգ և Honored Economist of Ukraine
Viktor Yushchenko's signature.svg

Վիկտոր Անդրեևիչ Յուշչենկո (ուկր.՝ Ві́ктор Андрі́йович Ю́щенко, ծնվել է 1954 թվականի փետրվարի 23-ին) ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, ով եղել է Ուկրաինայի երրորդ նախագահը 2005 թվականի հունվարի 23-ից մինչև 2010 թվականի փետրվարի 25-ը։

Որպես Ուկրաինայի միասնական ընդդիմության ոչ պաշտոնական առաջնորդ նա եղել է 2004 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ երկու հիմնական թեկնածուներից մեկը։ Յուշչենկոն դարձել է նախագահ երկրորդ փուլի վերաքվեարկության արդյունքում առաջ անցնելով այդ ժամանակվա Ուկրաինայի վարչապետ Վիկտոր Յանուկովիչ: Ուկրաինայի վերին ատյանի դատարանը երկրորդ փուլի արդյունքները չեղյալ էր հատարարել՝ գտնելով որ ընտրակեղծիքները չափից շատ են եղել։ Յուշչենկոն երկրորդ փուլի վերաքվեարկությունում հաղթեց՝ հավաքելով ընտրողների ձայների 52 տոկոսը։ Քաղաքացիական ընդվզումները մեծ դեր խաղացին երկրորդ փուլի արդյունքները չեղարկելու հարցում, ինչը կոչվեց Ուկրաինայի Նարնջագույն հեղափոխություն:

Նախագահական մրցապայքարի ժամանակ Յուշենկոյի վրա կատարվել է մահափորձ, որի արդյունքում նա թունավորում է ստացել, իսկ ապաքինումը կատարվել է աստիճանաբար։

Մինչև նախագահական ընտրությունները Յուշչենկոն արդեն ակտիվ քաղաքական գործիչ էր։ 1993 թվականին նա դարձել էր Ուկրաինայի ազգային բանկի նախագահ։ 1999-2001 թվականներին եղել է Ուկրաինայի վարչապետ։ Վարչապետի պաշտոնից ազատվելուց հետո նա դարձավ ընդդիմադիր գործիչ և հիմնադրեց Մեր Ուկրաինա բլոկը, որը 2002 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում հավաքեց ընտրողների ձայների 23.57%-ը։

Յուշչենկոյի նախախագահ դառնալուց հետո նրա դաշինքը չկարողացավ պահպանել հաջողությունը։ 2006 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում նրա կուսակցությունը հավաքեց ձայներи ընդամենը 13.95%-ը, իսկ 2007 թվականի ընտրություններում՝ 14.15%-ը։ Յուշչենկոն պարտվեց 2010 թվականի նախագահական ընտրություններում՝ հավաքելով ընտրողների ձայների ընդամենը 5.5%-ը[1][2] և անգամ չկարողացավ դուրս գալ երկրորդ փուլ։ 2012 թվականի ընտրություններում Յուշչենկոյի կուսակցությունը դուրս մնաց խորհրդարանից՝ հավաքելով ընտրողների ձայների ընդամենը 1.11%-ը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]