Մինսկ (բել. Мінск, մինչև 1939 թ. — Մենսկ[2]), Բելառուսի մայրաքաղաքը, Մինսկի մարզի և Մինսկի շրջանի վարչկենտրոն, սակայն չի մտնում դրանց կազմի մեջ, հերոս-քաղաք: Խոշորագույն տրանսպորտային հանգույց, երկրի քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և գիտական կենտրոն: Մինսկում գտնվում է ԱՊՀ-ի գլխավոր գրասենյակը: Քաղաքը գտնվում է երկրի աշխարհագրական կենտրոնի մոտ և գտնվում է Սվիսլոչ գետի ափին: 2010 թվականի հունիսի 25-ից Մինսկի քաղկոմն (քաղաքապետը) է նշանակվել Նիկոլայի Ալեքսանդրի Լադուտկոն[3]։
Առաջին անգամ Մինսկը հիշատակվում է 1067-ին, որպես ամրոց։ 12-րդ դարից եղել է Մինսկի իշխանության կենտրոնը, 14-րդ դարից՝ Լիտվական մեծ իշխանության կազմում։ 1499-ին քաղաքին տրվել է մագդեբուրգյան իրավունք, 14-րդ դարից դարձել է Մինսկի վոյեվոդության կենտրոնը։ 1793-ից, Ռեչ Պոսպոլիտայի 2-րդ բաժանումից հետո, մտել է Ռուսական կայսրության մեջ, 1796-ից Մինսկի նահանգի կենտրոնն էր։ 1898-ի մարտի 1-3-ը Մինսկում կայացել է ՌՍԴԲԿ 1-ին համագումարը։ 1915-ից՝ մերձճակատային քաղաք, ուր տեղավորված էր Արևմտյան ռազմաճակատի շտաբը։ Խորհրդային իշխանություն Մինսկում հաստատվել է 1917-ի հոկտեմբերի 25 (նոյեմբերի 7)-ին։ 1941-ի հունիսի 28-ից 1944-ի հուլիսի 9-ը օկուպացվել են գերմանական ֆաշիստները։ 1946-50-ին Մինսկը վերականգնվել է։
Ծանոթագրություններ[խմբագրել]