Լեոնարդո ԴիԿապրիո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox film.png
Լեոնարդո ԴիԿապրիո
Leonardo Wilhelm DiCaprio
Leonardo DiCaprio 2014.jpg
Լեոնարդո ԴիԿապրիո, 2014 թ. լուսանկար
Բնօրինակ անուն Leonardo Wilhelm DiCaprio
Ծնվել է նոյեմբերի 11, 1974 (41 տարեկան)
Ծննդավայր Լոս Անջելես, Կալիֆորնիա, ԱՄՆ
Կրթություն Q6246887? և Q6681997?
Քաղաքացիություն ԱՄՆ-ի դրոշը ԱՄՆ
Ազգություն ամերիկացի
Մասնագիտություն դերասան, պրոդյուսեր,սցենարիստ
Ակտիվ շրջան 1984–այժմ
Ժանրեր թրիլեր, դրամա
Ընտրանի «Արագ և մեռած», «Տիտանիկ»,
Ծնողներ հայր՝ Q5538516?
Համատեղ ապրող(ներ) Ջիզել Բունդշեն և Q298197?
Պարգևներ և մրցանակներ Արվեստների և գրականության շքանշանի ասպետ, «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ լավագույն դրամատիկ դերասան անվանակարգում և «Ոսկե գլոբուս» լավագույն դերասանի համար (կատակերգություն կամ մյուզիքլ)
IMDb ID 0000138
ԿինոՊոիսկ ID 37859
leonardodicaprio.com
Commons-logo.svg Լեոնարդո ԴիԿապրիո՝ Վիքիպահեստ

Լեոնարդո Վիլհելմ ԴիԿապրիո (անգլ.՝ Leonardo Wilhelm DiCaprio, նոյեմբերի 11, 1974), ամերիկացի կինոդերասան։ Առավել հայտնի ֆիլմերն են Ջեյմս Քեմերոնի «Տիտանիկ», Սթիվեն Սփիլբերգի «Բռնիր ինձ, եթե կարող ես», Մարտին Սկորսեզեի «Նյու Յորքի ավազակախմբերը», «Ավիատոր», «Հանգուցյալները», «Թակարդների կղզի», «Ուոլ սթրիթի գայլը», Քրիստոֆեր Նոլանի «Սկիզբ» և Բազ Լուրմանի «Մեծն Գեթսբին»։

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լեոնարդո ԴիԿապրիոն ծնվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 11-ին[1]։ Նա ունի իտալական, գերմանական և ռուսական արմատներ։ Լեոնարդոն ընտանիքի միակ երեխան է։ Ապագա դերասանը իր անունը ստացել է մոր շնորհիվ։ ԴիԿապրիոյի մայրը՝ Իրմելինը Իտալիայի թանգարաններից մեկում տեսել է Լեոնարդո դա Վինչիի ստեղծագործությունները և որոշել իր տղայի անունը դնել Լեոնարդո։ Երբ Լեոն դարձավ մեկ տարեկան, նրա ծնողները բաժանվեցին և նա մնաց մոր հետ։ Լեոն ստիպված էր ապրել Լոս Անջելեսի մի քանի թաղամասերում, քանի որ նրա մայրը մի քանի վայրերում էր աշխատում։

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ինչպես հայտնի շատ դերասաններ, այնպես էլ ԴիԿապրիոն սկսել է իր կարիերան սերիալներում խաղալով։ Երբ Լեոն 14 տարեկան էր, որոշեց դառնալ դերասան և իր համար գործակալություն գտավ։ Գործակալների դուր եկավ նրա սանրվածքը և անունը։ Նա նկարահանվեց ավելի քան 30 գովազդներում և «Սանտա-Բարբարա», «Ռոզալին» և «Լեսսի նոր արկածները»[2] սերիալնելում։

1991-1995: Մուտք կինոյի ասպարեզ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

ԴիԿապրիոյի առաջին ֆիլմը դարձավ «Ատամնավորները 3» կատակերգական սարսափ ֆիլմը։ 1991թվականից նա նկարահանվեց «Հասակի հիվանդություններ» սերիալում, սակայն ստիպված եղավ լքել այն, որպեսզի խաղար Ռոբերտ Դե Նիրոյի հետ «Այդ տղայի կյանքը» ֆիլմում։ Ավելի ուշ՝ 1993 թվականին Լեոն Ջոնի Դեփի հետ նկարահանվեց Ինչն է անհանգստացնում Գիլբերտ Գրեյփին[3] ֆիլմում, որը արժանացավ կինոքննադատների բարձր միավորներին։ Ֆիլմը 18-ամյա Լեոին բերեց Օսկարի և Ոսկե Գլոբուսի անվանակարգ։ Նրա հետագա դերերն էին «Արագ և մեռած»՝ Շերոն Սթոունի, Ջին Հեքմենի և Ռասսել Քրոուի հետ, «Ամբողջական խավարում», որտեղ նա մարմնավորում էր ֆրանսիացի գրող Արթյուր Ռեմբոին[4] և «Բասկետբոլիստի Օրագրերը»՝ Մարկ Ուոլբերգի հետ։

1996-2001: Հիմնական հաջողություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1996թ.-ին Լեոն նկարահանվեց Բազ Լուրմանի Ռոմեո + Ջուլիետա[5] ֆիլմում Կլեր Դենսի հետ, որը նկարահանված է Ուիլյամ Շեքսպիրի համանուն պիեսի հիման վրա և հանդիսանում է ԴիԿապրիոյի հոր սիրած ֆիլմը։ Ռոմեո + Ջուլիետան Լեոյի առաջին ֆիլմն է, որը մեծ բյուջետ ունեցավ։ Ավելի ուշ նա կրկին նկարահանվեց Ռոբերտ Դե Նիրոյի հետ «Մարվինի սենյակը» դրամայում։ Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Դայան Քիթոնը և Մերիլ Սթրիփը։
Լեոն համաշխարային ճանաչում ստացավ նկարահանվելով Ջեյմս Քեմերոնի Տիտանիկ ֆիլմում՝ Քեյթ Ուինսլեթի հետ։ Սկզբնապես ԴիԿապրիոն ցանկանում էր հրաժարվել Ջեք Դոուսոնի դերից, սակայն Քեմերոնը նրա դերասանական տաղանդի վրա չէր կասկածում։[6] Ֆիլմը ունեցավ հսկայական հաջողություններ, դառնալով այդ տարվա մշակութային ամենաքննարկվող թեման։ Դրա շնորհիվ «People» ամսագիրը Լեոին ընդգրկեց աշխարհի 50 ամենագեղեցիկ մարդկանց ցուցակի մեջ և նա դարձավ Հոլիվուդի ամենաբարձր վարձատրվող դերասաններից մեկը։ Ֆիլմը ստացավ 11 Օսկար, սակայն Լեոն ներկայացված չէր «Լավագույն դերասան» անվանակարգում, որն էլ դարձավ իսկական սկանդալ Օսկարի մրցանակաբաշխության համար։ Ավելի քան 200 երկրպագուներ բողոք ներկայացրեցին մրցանակաբաշխության կազմակերպիչներին, իսկ անձամբ Լեոն ներկա չգտնվեց այնտեղ։[7] Չնայած դրա ԴիԿապրիոն ներկայացվել էր Ոսկե Գլոբուս մրցանակաբաշխությանը։
1998թ.-ին Լեոն նկարահանվեց Վուդի Ալենի «Հայտնին» և «Երկաթե դիմակով մարդը» ֆիլմերում, որտեղ մարմնավորում էր ֆրանսիացի արքա Լյուդովիկոս XIV-ին և նրա երկվորյակ եղբորը՝ Ֆիլիպին։
ԴիԿապրիոյի հաջորդ նախագիծը եղավ արկածային դրամա «Լողափը», որը նկարահանված է Ալեքսա Գարլենդայի համանուն վեպի հիման վրա։ Սակայն ֆիլմը հաջողություն չունեցավ ոչ միայն կինովարձույթում, այլև կինոքննադատների հարցում։

2002-2007: Քննադատների գովեստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2000-ական թվականներին ԴիԿապրիոյին առաջարկել էին նկարահանվել «Ամերիկացի խելագար» ֆիլմում, սակայն Պատրիկ Բետմանի դերը անցավ Քրիստիան Բեյլին։ Բացի այդ նա նաև կարող էր մարմնավորել Փիթեր Փարքերի կերպարը Սարդ մարդը սուպերհերոսական ֆիլմում, բայց դերը անցավ Լեոյի լավագույն ընկերոջը՝ Թոբի Մագուաերին։
2002թ.-ին ԴիԿապրիոյի առաջին դերը դարձավ Սթիվեն Սփիլբերգի «Բռնիր ինձ եթե կարող ես»,[8] որտեղ նրա խաղընկերն էր Թոմ Հենքսը։ Ֆիլմը պատում է Ֆրենք Էբիգնեյլի մասին, ով հայտնի է իր ոչ պարկեշտ արարքներով ոստիկանների հանդեպ։ Այն Լեոյի համար դարձավ կոմերցիոն ֆիլմ և բարձր գնահատականի արժանացավ քննադատների կողմից։ Այն դերասանին դերեց Ոսկե Գլոբուսի 3-րդ թեկնածությունը։

Լեոնարդո ԴիԿապրիոն, Քեմերոն Դիազը և Մարտին Սկորսեզեն Նյու Յորքի ավազակախմբերը ֆիլմի պրեմիերայի ժամանակ

2002 թվականին Լեոն նկարահանվեց հանրահայտ ռեժիսոր Մարտին Սկորսեզեի «Նյու Յորքի ավազակախմբերը» ֆիլմում։ Ֆիլմը պատմում է բնիկ ամերիկացիների և էմիգրանտների միջև տեղի ունեցած բախման մասին, որը տեղի է ունեցել Նյու-Յորքում։ Սկզբնապես Սկորսեզեն ցանկանում էր վաճառել իր միտքը, սակայն երբ Լեոն հետաքրքրվեց ֆիլմով, նա որոշեց նկարահանել այն։ Ֆիլմը նկարահանվեց 147 տարբեր վայրերում, իսկ նկարահանումները տևեցին ընդամենը 52 օր։ ԴիԿապրիոն բարձր գնահատականի արժանացավ քննադատների կողմից, սակայն նա մնաց Դանիել Դեյ-Լյուիսի ստվերի ետևում, քանի որ վեջինիս խաղը ավելի բարձր գնահատվեց։
«Նյու Յորքի ավազակախմբերը»[9] ֆիլմից հետո Մարտին Սկորսեզեն և ԴիԿապրիոն նկարահանեցին իրենց համատեղ երկրորդ ֆիլմը՝ «Ավիատորը»։ Ֆիլմը պատմում է հայտնի բիզնեսմեն Հովարդ Հյուզի մասին, որի դերը Լեոին բերեց Ոսկե Գլոբուս ևս մեկ Օսկարի թեկնածություն։

2006 թվականին Լեոն նկարահանվեց միանգամից երկու հաջողություն ունեցած ֆիլմերում։ Առաջինը՝ Արյունոտ ադամանդ ֆիլմում մաքսանենգ Դենի Արչերի դերում, ով փորձում էր գտնել ադամանդ։ Ֆիլմի գործողությունները կատարվում էին 1999 թվականի Քաղացիական պատերազմի ժամանակ։ Լեոյի խաղընկերներն էին՝ Ջիմին Հոնսին և Ջենիֆեր Քոնելին։ Ֆիլմը ԴիԿապրիոյին բերեց հաջորդ Օսկարի և Ոսկե Գլոբուսի առաջադրումը։ Երկրորդ ֆիլմը «Հանգուցյալները» քրեական դրաման էր, որը արդեն Մարտին Սկորսեզեյի հետ երրորրդ աշխատանքն էր։ Լեոն մարմնավորել էր ոստիկան Ուիլյամ Քոսթիգանի կերպարը, ով իր ինքնությունը թաքցնելով մուտք է գործել իռլանդական մաֆիա։ Ֆիլմը բարձր արձագանքի արժանացավ կինոքննարդատների կողմից և ԴիԿապրիոյին բերեց Ոսկե Գլոբուսի և BAFTAի մրցանակ։ Ֆիլմում նրա խաղընկերներն էին Մեթ Դեյմոնը, Ջեք Նիկոլսոնը և Մարկ Ուոլբերգը։

2008-2012[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2008 թվականի՝ նրա մասնակցությամբ առաջին ֆիլմը՝ «Ստի մարմինը» ֆիլմն էր, որտեղ նա մարմնավորում է ԿՀՎ-ի գործակալի։ Ֆիլմի համար Լեոն շականակագույն ներկեց իր մազերը և նույն գույնի ոսպնյակներ դրեց։ Ֆիլմի ծախսերը 67.5 միլիոն դոլար է, իսկ շահույթը ավելի քան 115 միլիոն դոլար։ Այն նաև ԴիԿապրիոյին բերեց հերթական Ոսկե Գլոբուսի անվանակարգը։

Սկիզբ ֆիլմի անձնակազմը։

Նույն թվականի երկրորդ ֆիլմը Փոփոխությունների ճանապարհը[10] դրաման է՝ Ռիչարդ Յաթսի համանուն վեպի հիման վրա, որը նրա և Քեյթ Ուինսլեթի երկրորդ համատեղ ֆիլմն է։ Ռեժիսորը Սեմ Մենդեսն է։ Դրաման Տիտանիկի նման սիրո պատմություն է, սակայն վերջում Լեոյի փոխարեն Քեյթն է մահանում։ Ֆիլմի շնորհիվ Լեոն յոթերորդ անգամ ներկայացվեծ Ոսկե Գլոբուս մրցանակին։
2010 թվականին Լեոն կրկին աշխատեց Մարտին Սկորսեզեյի հետ այս անգամ հոգեբանական թրիլլերում՝ Թակարդների կղզի ֆիլմում, որը նկարահանված է Դեննիս Լիհեյնի համանուն վեպի վրա։ Լեոն մարմնավորում էր ԱՄՆի մարշալ Էդվարդ «Թեդի» Դենիելսին։ Ֆիլմը հավաքեց 294 միլիոն դոլար[11] and became Scorsese's highest-grossing film worldwide.[12], որը դարձավ Սկորսեզեյի ամենաբարձր շահույթ ունեցող ֆիլմերից մեկը։
2010 թվականին նկարահանված Քրիստոֆեր Նոլանի Սկիզբ[13] ֆիլմը գիտաֆանտաստիկ թրիլերը դարձավ Լեոյի «այցեքարտը»։ Ֆիլմը երազների մասին է և ԴիԿապրիոն մարմնավորում է Դոմ Քոբբի կերպարը, ով պրոֆեսիոնալ «գող» է։ Նա PASIV սարքի միջոցով կարողանում է մուտք գործել մարդկանց երազների մեջ և ընդունակ է գողանալ մտքեր սեփական նպատակների համար։ Սակայն ինչպես սովորական մարդիկ այնպես էլ Քոբբը իր գաղտնիքները ունի։ Ֆիլմը բարձր գնահատականների է արժանացել կինոքննադատների կողմից և շահույթը հասել է 825 միլիոն դոլարի։
2011 թվականին նկարահանվեց Ջ. Էդգար կենսագրական քրեական ֆիլմում, որտեղ մարմնավորում էր ՀՖԲ-ի տնօրեն Ջոն Էդգարին։
ԴիԿապրիոյի հաջորդ ֆիլմը Քվենտին Տարանտինոյի «Ազատագրված Ջանգոն» վեստեռնն էր։ Սա Լեոյի առաջին ֆիլմն է, որտեղ նա մարմնավորում է չարագործի՝ Քելվին Քենդիին։ Ֆիլմը նրան բերեց հերթական Ոսկե Գլոբուսի անվանակարգը։

2013-ներկա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լեոնարդո ԴիԿապրիոն և Քերի Մալլիգանը Մեծն Գեթսբին ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։

2013 թվականին ԴիԿապրիոն նկարահանվեց Բազ Լուրմանի Մեծն Գեթսբին[14][15] դրամայում, որը Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդի համանուն վեպի էկրանավորումն է, որի պրեմիերան տեղի ունեցավ 2013թ.-ի Մայիսի 10-ին։ Ֆիլմում Լեոն մարմնավորում է Ջեյ Գեթսբիի կերպարը, որը գովեստի արժանացավ կինոքննադատների կողմից։
Նույն թվականի հաջորդ ֆիլմը Ուոլ Սթրիթի գայլը[16][17] կենսագրական կատակերգությունն է, որը Մարտին Սկորսեզեյի հետ հինգերորդ աշխատանքն է։ Ֆիլմը պատմում է ԱՄՆ-ի ամենահայտնի բիզնեսմեններից մեկի՝ Ջորդան Բելֆորտդի մասին և նրա կյանքում կատարած սխալների մասին։ Լեոն ֆիլմի համար ստանում է Ոսկե Գլոբուս «Լավագույն կատակերգական դերասան» անվանակարգում և 5-րդ անգամ ներկայացվում Օսկար մրցանակի։

Անձնակական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

ԴիԿապրիոյի ամենամոտիկ ընկերը Թոբի Մագուաերն է, ում հետ նա ծանոթացել է «Ծնողներ» սերիալում։ Լեոն երկար ժամանակ է ինչ շփվում է դերասաններ Քեվին Քոննելլիի, Լուքաս Հասի[18] և Տիտանիկ ու Փոփոխությունների ճանապարհը ֆիլմերում իր խաղընկերուհի Քեյթ Ուինսլեթի հետ։

Լեոյի անձնական կյանքը միշտ հանրության ուշադրության կենտրոնում է։ Նրան հաճախ նկատում են հայտնի մոդելների հետ։ Լեոն լուրջ հարաբերություններ է ունեցել բրազիլացի մոդել Ջիզել Բունդշենի հետ։ Նրանք հանդիպել են 2000-2005 թվականներին։ Դրանից հետո նա սկսեց հանդիպել իսրայելցի մոդել Բար Ռաֆաելիի[19] հետ։ Նրանք ծանոթացել են 2005թ.-ի նոյեմբերին Լաս-Վեգասի երեկույթներից մեկի ժամանակ։ Զույգը միասին ճանապարհորդել է Իսրայել և հանդիպել նախագահի հետ։ Սակայն 2011 թվականին նրանք հայտարարեցին, որ բաժանվել են։
Լեոյի հաջորդ ընկերուհին դերասանուհի և ֆոտոմոդել Բլեյկ Լայվլին է, ում հետ նրա հարաբերությունները տևեցին մեկ տարի։ 2011 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2012 թվականի հոկտեմբերը Լեոն հանդիպեց մոդել Էրին Հիթերսոնի հետ։ Այժմն ԴիԿապրիոն հանդիպում է գերմանացի մոդել Թոնի Գարրնի հետ։

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1rightarrow.png  Տե՛ս նաև Լեոնարդո ԴիԿապրիոյի ֆիլմագրությունը 

ԴիԿապրիոյի հայտնի ֆիլմերն են Ջեյմս Քեմերոնի «Տիտանիկ», Սթիվեն Սփիլբերգի «Բռնիր ինձ, եթե կարող ես», Մարտին Սկորսեզեի «Նյու Յորքի ավազակախմբերը», «Ավիատոր», «Հանգուցյալները», «Թակարդների կղզի», «Ուոլ Սթրիթի գայլը», Քրիստոֆեր Նոլանի «Սկիզբ» և Բազ Լուրմանի Ռոմեո + Ջուլիետա, «Մեծն Գեթսբին»։

Մրցանակներ և անվանակարգներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1rightarrow.png  Տե՛ս նաև Լեոնարդո ԴիԿապրիոյի ստացած մրցանակների և նոմինացիաների ցուցակը 

Լեոն մեծ բարձրունքների է հասել իր հիանալի դերասանական խաղի շնորհիվ և արժանացել կինոքննադատների գովեստին։ 10 անգամ ներկայացվել է Ոսկե Գլոբուս մրցանակաբաշխությանը և 2 անգամ ստացել այդ մրցանակ։ Մինչև հիմա նա չնայած, որ 5 անգամ ներկայացվել է Օսկար մրցանակի, սակայն չի ստացել պատվավոր արձանիկը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Leonardo DiCaprio - Biography. Encyclopedia of American Cinema. http://books.google.de/books?id=zlSRS80XIfQC&pg=PT874&dq=Helene+Indenbirken+german&hl=de&sa=X&ei=rubhUp6mM4mftAbkxYHgAw&ved=0CEYQ6AEwAw#v=onepage&q=Helene%20Indenbirken%20german&f=false։ Վերցված է January 24, 2014. 
  2. «Leonardo DiCaprio through the years»։ Վերցված է 2014 թ․ հունիսի 27 
  3. Maslin Janet (դեկտեմբեր 17, 1993)։ «Movie Review: What's Eating Gilbert Grape»։ The New York Times։ Վերցված է հուլիսի 30, 2010 
  4. Green Jesse (February 12, 1995)։ «Fresh Blood»։ The New York Times։ Վերցված է August 2, 2010 
  5. «Romeo + Juliet (1996)»։ Boxofficemojo.com։ Վերցված է հունվարի 13, 2009 
  6. «Titanic. Man Overboard!»։ Entertainment Weekly։ նոյեմբերի 7, 1997։ էջեր 1–7։ Վերցված է հունվարի 24, 2010 
  7. Busch, Anita M. (մարտի 6, 1998)։ «Was Leonardo Robbed?»։ Entertainment Weekly։ Վերցված է նոյեմբերի 23, 2013 
  8. «Catch Me If You Can (2002)»։ The-Numbers.com։ Վերցված է օգոստոսի 3, 2010 
  9. «Scorsese's Gang Of Acting Heavyweights»։ Melbourne: TheAge.com։ փետրվարի 10, 2003։ Վերցված է օգոստոսի 3, 2010 
  10. Wong Grace (հունվարի 23, 2009)։ «DiCaprio Reveals Joys Of Fighting With Winslet»։ CNN։ Վերցված է հունվարի 23, 2009 
  11. «Shutter Island (2010)»։ Box Office Mojo։ Internet Movie Database։ Վերցված է մայիսի 20, 2013 
  12. Grey, Brandon (մայիսի 20, 2010)։ «‘Shutter Island' Is Scorsese’s Top Movie Worldwide»։ Box Office Mojo։ Internet Movie Database։ Վերցված է մայիսի 20, 2013 
  13. Weintraub Steve (մարտի 25, 2010)։ «Christopher Nolan and Emma Thomas Interview»։ Collider։ Վերցված է ապրիլի 6, 2010 
  14. «THE GREAT GATSBY (12A)»։ British Board of Film Classification։ փետրվարի 25, 2013։ Վերցված է փետրվարի 25, 2013 
  15. McClintock, Pamela (օգոստոսի 6, 2012)։ «Warner Bros. Moves 'Great Gatsby' to Summer 2013»։ HollywoodReporter.com։ Վերցված է օգոստոսի 6, 2012 
  16. «Leonardo DiCaprio and Martin Scorsese reunite for 'The Wolf of Wall Street'»։ HitFix։ մարտի 15, 2012։ Վերցված է ապրիլի 15, 2012 
  17. «TOLDJA! Martin Scorsese, Leonardo DiCaprio Commit To ‘The Wolf Of Wall Street’»։ Deadline New York։ ապրիլի 19, 2012։ Վերցված է ապրիլի 19, 2012 
  18. Margaret Mary (նոյեմբերի 20, 2008)։ «Leo Focuses on Director Pal During Gisele's New Video»։ People։ Վերցված է օգոստոսի 13, 2010 
  19. «Leo and Bar. What's Going On?»։ Վերցված է օգոստոսի 15, 2008 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]