Մառլոն Բրանդո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մառլոն Բրանդո
անգլ.՝ Marlon Brando
Marlon Brando (cropped).jpg
Ծնվել էապրիլի 3, 1924(1924-04-03)[1][2][3][4][5]
ԾննդավայրՕմահա, Նեբրասկա, ԱՄՆ[6]
Մահացել էհուլիսի 1, 2004(2004-07-01)[1][2][3][4][5] (80 տարեկանում)
Մահվան վայրԼոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ[6]
Կրթությունդերասանության ստուդիա, Shattuck-Saint Mary's[7], Նոր Դպրոց[7] և Ստելլա Ադլերի դերասանական ստուդիա
ՔաղաքացիությունFlag of the United States.svg ԱՄՆ
Կրոնաթեիզմ
Մասնագիտությունկինոդերասան, կինոռեժիսոր, թատրոնի դերասան և հեռուստատեսային դերասան
ԸնտրանիԿնքահայրը, Ապոկալիպսիսը հիմա, A Streetcar Named Desire, Նավահանգստում, One-Eyed Jacks, Last Tango in Paris և Burn!
Ծնողներհայր՝ Marlon Brando, Sr., մայր՝ Դոդի Բրանդո
Ամուսին(ներ)Tarita Teriipaia, Մովիտա Կաստանեդա[7] և Anna Kashfi[7]
Երեխա(ներ)Stephen Blackehart, Cheyenne Brando, Christian Brando, Simon Teihotu Brando, Rebecca Brando և Miko Castaneda Brando
Պարգևներ և մրցանակներՕսկար լավագույն դերասանի համար, Օսկար լավագույն դերասանի համար, Թատերական համաշխարհային մրցանակ, «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ լավագույն դրամատիկ դերասան անվանակարգում, Ոսկե ազնվամորի՝ վատագույն երկրորդ պլանի դերասանի համար և Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actor in a Miniseries or a Movie
marlonbrando.com

Մառլոն Բրանդո (անգլ.՝ Marlon Brando, ապրիլի 3, 1924(1924-04-03)[1][2][3][4][5], Օմահա, Նեբրասկա, ԱՄՆ[6] - հուլիսի 1, 2004(2004-07-01)[1][2][3][4][5], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ[6]), ամերիկացի դերասան, կինոռեժիսոր և հասարակական ակտիվիստ։ Նրան է վերագրվում Ստանիսլավսկու դերասանական սիստեմի զարգացումը և տարածումը։ Կինոաշխարհում հանդիսանալով մշակութային իկոնա, Բրանդոն առավել հայտնի է իր Օսկար շահած դերերով որոնք են՝ Թերի Մալոյ «Նավահանգստում» 1954 թվականին, Վիտո Կոռլեոնե «Կնքահայրը» 1972 թվականին։ Բացի այս նրան մեծ ճանաչում բերեցին «Ցանկություն» տրամվայը» 1951 թվականին նկարահանված ֆիլմում Սթենլի Կովալսկիին մարմնավորած իր դերը ինչպես նաև «Վիվա Սապատա», «Հուլիոս Կեսար» և «Վայրենին» ֆիլմերում իր մարմնավորած կերպարները։ 1960-ականներից հետո նա արդեն հասել էր իր արտիստական կարիերիայի գագաթնակետին, որոնցից առավել հայտնի են «Արտացոլումներ ոսկե աչքում», «Վերջին տանգոն Փարիզում» և «Ապոկալիպսիսը հիմա», որոնք նկարահանվել են 1967, 1972 և 1979 թվականներին համապատասխանաբար։ Բրանդոն նաև ակտիվիստ էր որն աջակցում էր Սևամորթների իրավունքների համար պայքարին ինչպես նաև Տեղացի հնդկացիների իրավունքի համար պայքարին, վերջինիս համար նա հրաժարվել է 1973 թվականին իրեն շնորհված Օսկար մրցանակի արձանիկից։

1951 թվականին Բրանդոն ներկայացվեց Օսկարի «Ցանկություն» տրամվայը» ֆիլմում Սթենլի Կովալսկիին մարմնավորած իր դերի համար։ Հետագայում նա առավել հայտնի դարձավ 1954 թվականին նկարահանված «Նավահանգստում» ֆիլմում իր՝ Թերի Մալոյ կերպարով, և դրանից մեկ տարի առաջ նկարահանված «Վայրենին» ֆիլմում իր խաղացած դերով, վերջինս մինչև հիմա շարունակում է մնալ փոփ մշակույթի ճանաչված կերպարներից մեկը։ Բրանդոն Օսկարի է ներկայացվել նաև «Վիվա Սապատա» ֆիլմում Էմիլիանո Սապատային մարմնավորելու համար, Շեքսպիրի հայտնի «Հուլիոս Կեսար» դրամայի հիման վրա նկարահանված ֆիլմում որտեղ նա պատկերում էր Մարկոս Անտոնիոսին, և Ջեյմս Միչեների «Սայոնարա» վեպի հիման վրա նկարահանված համանուն ֆիլմում Լլոյդ Գրուվերի կերպարը մարմնավորելու համար։ Բրանդոն ընդգրկված է ամենաշատ վարձատրվող կինոաստղերի ցանկում 3 անգամ մեկ տասնամյակի ընթացքում՝ զբաղեցնելով 10 հորիզոնականը 1954 թվականին, 6 հորիզոնականը 1955 թվականին և 4 հորիզոնականը 1958 թվականին։

8 անգամ ներկայացվել է Օսկարի, ստացել է 2 Օսկար, 6 անգամ ներկայացվել է Ոսկե Գլոբուսի, ստացել 2-ը[8]:

Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից հրապարակված 1999 թվականին հրապարակված Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 մեծագույն աստղերի ցանկում 4-րդ տեղում է։ Բրանդոն մեկն էր այն երեք դերասաններից, մյուս երկուսը Չարլի Չապլինն և Մերիլին Մոնրոն են, որն ընդգրկվել է աշխարհահռչակ «Թայմ» (Time) ամսագրի 1999 թվականին լույս տեսած «Դարի ամենակարևոր 100 մարդկանց» ցուցակում[9]:

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խաղացել է 40-ից ավելի ֆիլմերում, որոնցից առավել հիշարժան են՝

Հետաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բրանդոն ինքն է հեղինակը Կնքահայրը ֆիլմում իր հայտնի կերպարի՝ Վիտո Կոռլեոնեի։ Ասում են, որ նա նկարել է մատիտով իր բեղերը, ապա անձեռոցիկ դրել բերանում՝ երկու կողմերում, իսկ մեծ փորի տպավորություն թողելու համար լրացուցիչ շորեր հագել, և կանգնելով հայելու առաջ արտասանել հետևյալ խոսքերը, «Սա այն է ինչ հարկավոր է»:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]