Նիկոլ Փաշինյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Նիկոլ Փաշինյան
Nikol Pashinyan April 2014.png
Ծնվել է հունիսի 1, 1975 (40 տարեկան)
Ծննդավայր Իջևան, Տավուշի մարզ,ՀՀ
Քաղաքացիություն Հայաստան Հայաստան
Ազգություն հայ
Մասնագիտություն քաղաքական գործիչ,լրագրող
Զբաղեցրած պաշտոններ Հայաստանի Ազգային Ժողովի անդամ
Քաղաքական կուսակցություն Հայ ազգային կոնգրես
Ստորագրություն Nikol Pashinyan signature.png

Նիկոլ Վովայի Փաշինյան (ծն. 1975թ., հունիսի 1) հայ լրագրող, ընդդիմադիր քաղաքական գործիչ, ԱԺ պատգամավոր։ «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր (1999-2012թթ)։

Կենսագրություն[խմբագրել]

Ծնվել է 1975թ. հունիսի 1-ին Իջևանում։ 1991 թ. ավարտել է Իջևանի թիվ 1 դպրոցը, նույն թվականին ընդունվել է ԵՊՀ բանասիրության ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժին։ Ըստ Նիկոլ Փաշինյանի անձնական կայքի, նա, չնայած գերազանց առաջադիմությանը, հինգերորդ կուրսում՝ ավարտական քննությունների մեկնարկից մի քանի օր առաջ վարչական որոշմամբ հեռացվել է ԵՊՀ–ից 1995[1]։

1992 թվականից ակտիվորեն զբաղվել է լրագրությամբ՝ առաջին հոդվածը տպագրվում է «Ավանգարդ» թերթի առաջին էջում[2]։ Հետագայում թղթակցում է «Հայաստան», «Դպրություն» թերթերին։ 19941998 թթ. «Լրագիր» թերթի հետ համագործակցում է որպես լրագրող։ Այդ ընթացքում թերթը հրատարակվում է նաև մի քանի այլ անուններով՝ «Լրագիր օր», «Մոլորակ»։ Այստեղ առաջին անգամ փորձում է խմբագրի դերակատարումը՝ թողարկում է «Եմ-ես-է» երիտասարդական ներդիրը։ 1998-99թթ. «Օրագիր» օրաթերթի գլխավոր խմբագիրն էր։ 1999-ի ամռանից՝ «Հայկական ժամանակի» գլխավոր խմբագիր։ Լրագրողական գործունեության ընթացքում մի քանի անգամ Փաշինյանի դեմ հարուցվում են քրեական գործեր, նույնիսկ դատապարտվում է ազատազրկման, սակայն պատժաչափը պայմանականորեն չի կիրառվում[3]։

Քաղաքական գործունեություն[խմբագրել]

1998 թ. - ՀՀ նախագահի թեկնածու Աշոտ Բլեյանի նախընտրական շտաբի անդամ էր, 2006 թ. մասնակցում է «Այլընտրանք» հ/ք նախաձեռնության հիմնադրմանը, 2007թ. - «Ժողովրդավարական Հայրենիք», «Պահպանողական» կուսակցությունների և «Այլընտրանք» հ/ք նախաձեռնության կազմած «Իմպիչմենթ» նախընտրական դաշինքի անդամ, նախընտրական ցուցակի 1-ին համար։

2008 թ. - ՀՀ առաջին նախագահ, ՀՀ նախագահի թեկնածու Լևոն Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական շտաբի անդամ։ 2008 թ. մարտի 2-ին քաղաքական հետապնդումներից խուսափելով Փաշինյանը անցնում է ընդհատակ։ 2009 թ. հուլիսի 1–ին, 1 տարի 4 ամիս ընդհատակում մնալուց հետո, ինքնակամ ներկայանում է ՀՀ դատախազություն և ձերբակալվում է։
2010 թ. հունվարի 19.-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի դատարանը՝ դատավոր Մնացական Մարտիրոսյանի նախագահությամբ Նիկոլ Փաշինյանին ՀՀ ՔՕ 225 հոդվածի առաջին մասով դատապարտում է 7 տարվա ազատազրկման։ Պատժի սկիզբը հաշվառվում է 2009թ. հուլիսի 1-ից։ [4] Հետագայում Փաշինյանի պատժի ժամկետը կիսով չափ կրճատվում է, իսկ 2011թ. Մայիսի 28-ին՝ Հայաստանի անկախության 20 ամյակի առթիվ հայտարարված համաներման շրջանակներում ազատ է արձակվում։ [5] 2012 թ.-ի մայիսի 6-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր ՀԱԿ համամասնական ընտրացուցակով։ 2012 թ.-ի սեպտեմբերից 2013թ. փետրվար ամիսները եղել է ՀՀ ԱԺ էթիկայի հարցերի ժամանակավոր հանձնաժողովի նախագահ։

2013 թ.-ին համահիմնադրել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» հանրային-քաղաքական միավորումը։

2014 թ.-ի մայիսի 21-ի նրա ելույթը՝ ՀՀ Ազգային ժողովում, որոշ լրատվամիջոցների կողմից որակվել է որպես սենսացիոն[6]:

2014 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Փաշինյանը այն յոթ պատգամավորներից մեկն էր, ովքեր դեմ քվեարկեցին Հայաստանի ԵՏՄ անդամակցության պայմանագրին[7]:

Ընտանիքը[խմբագրել]

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։ Կինը՝ Աննա Հակոբյանը, «Հայկական Ժամանակ» գլխավոր խմբագիրն է։

Ստեղծագործական գործունեություն[խմբագրել]

Հեղինակ է «Ձոն գարնանամուտի» և այլ քաղաքական ուղղվածությամբ բանաստեղծությունների։

Ընդհատակում գտնվելու ժամանակ ստեղծել է «Երկրի հակառակ կողմը» ստեղծագործությունը՝ շուրջերկրյա ճամփորդության մասին։ [8]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են