Ֆրիդրիխ Նիցշե

Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Ֆրիդրիխ Նիցշեն (հոկտեմբերի 15, 1844 - օգոստոսի 25, 1900) գերմանացի աշխարհահռչակ փիլիսոփա, գրականագետ, սոցիոլոգ, նաև իռացիոնալիզմի և վոլյուտարիզմի ներկայացուցիչ և բանասեր։

Ֆրիդրիխ Նիցշեն ծնվել է Թյուրինգի նահանգի Ռիկեն քաղաքում, որը գտնվում է Լայպցիգի հարավ արևմուտքում և մտնում էր Պրուսիայի կազմի մեջ։ Նրա հայրը, Կառլ Լուտվիգ, եղել է վանական, որը մահացել է 1849 թ. հուլիսի 30-ին։ Հոր մահից հետո, 1850 թ.-ին նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Համբուրգ։ Նիցշեն մի կարճ ժամանակ սովորելով «Բոնն»-ի համալսարանի Աստվածաբանական բաժնում, տեղափոխվում է լեզվաբանության բաժին։ Այնտեղ նա սկսում է խորը ուսումնասիրել դասական գրականությունը և փիլիսոփայությունը։ Նիցշեն ավարտել է արիստոկրատ–գիմնազիա, սովորել է Բոննի և Լայպցիգի համալսարանում, դասավանդել է Շվեյցարիայի Բազելի համալսարանում 1869–1879 և 1869 թ.-ին ստանում Բազելի արժանավոր դոցենտի կոչում։ Շատ մասնագետների կարծիքով հոգեկան ծանր վիճակը խանգարեց նրա վերջին տասնամյակի գործունեությանը, իսկ հոգեկան անկայունությունը սիֆիլիստով տարապելու հետևանքն էր։ Նիցշեն իր վերջին տարիները անցկագրեց անկողնում և մահացավ 1900 թ.-ին, Ուայմար քաղաքում։

[խմբագրել] Արտաքին Հղումներ