Ռիխարդ Շտրաուս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Strauss3.jpg

Ռիխարդ Շտրաուս (գերմ.՝ Richard Strauss, 1864 թ. հունիսի 11, Մյունխեն, Գերմանիա - 1949 թ. սեպտեմբերի 8, Հարմիշ-Պարտենկիրխեն, Գերմանիա), ուշ ռոմանտիզմի ոճի նշանավոր գերմանացի երգահան և դիրիժոր, հատկապես հռչավել է իր օպերաների և սիմֆոնիկ պոեմների շնորհիվ։ Առավել հայտնի ստեղծագործություններն են «Սալոմե» (1905), «Էլեկտրա» (1908), «Վարդերի ասպետը» (1910) , «Արիադնեն Նաքսոսում» (1912), «Առանց ստվերի կինը» (1918), «Արաբելա» (1932) օպերաները, «Մահն ու պայծառացումը» (1888 - 89), «Թիլ Ուլենշպիգելի չարաճճի արարքները» (Till Eulenspiegels lustige Streiche, 1894 - 95), «Այսպես խոսեց Զրադաշտը» (Also sprach Zarathustra, 1896, պոեմի նախերգանքի երաժշտությունն այսօր լայնորեն հայտնի է Սթենի Կուբրիկի «2001. Տիեզերական ոդիսականը» և «Ի՞նչ։Որտե՞ղ։Ե՞րբ» հաղորդման մեջ դրա օգտագործման շնորհիվ), «Դոն Կիխոտ» (1897), «Դոն Ժուան», «Հերոսի կյանքը» (1897 - 98), «Ընտանեկան սիմֆոնիա» (1902 - 03) և «Ալպիական սիմֆոնիա» (1911 - 15) սիմֆոնիկ ստեղծագործությունները, «Չորս վերջին երգեր» վոկալ շարքը։