Մամախաթուն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գյուղաքաղաք
Մամախաթուն
Վարչական տարածք Արևմտյան Հայաստան
Վիլայեթ Էրզրումի վիլայեթ
Գավառակ Դերջանի գավառակ
Այլ անվանումներ Դերջան, Թերջան, Մանավազ, Տերջան
ԲԾՄ 1510 մ
Պաշտոնական լեզու Հայերեն
Ազգային կազմ Հայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)
Կրոնական կազմ Քրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)
Ժամային գոտի UTC+3

Մամախաթուն, գյուղաքաղաք (ավան, քաղաք, գյուղ) Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում: Գտնվում էր Էրզրում-Երզնկա ճանապարհի վրա, Արևմտյան Եփրատի Դերջան (Թուզլու) վտակի աջ ափին: Հանդիսանում էր գավառակի կենտրոն:

Մամախաթունն ուներ մեծ կայազոր իր զորանոցներով: Քաղաքում կար նաև առաջնորդարան:

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակավայրն ուներ լավ կլիմա: Հարուստ էր արոտավայրերով, բամբակով, հացահատիկով, խաղողով և պտուղներով:

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1877-1878 թվականներին ուներ 430 տուն հայ և թուրք բնակիչ:

Պատմամշակութային կառույցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մամախաթունն ուներ հայկական եկեղեցի: Գյուղաքաղաքի մոտակայքում կար արաբական և այլ կառուցվածքների ավերակներ և գերեզմանոց:

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գյուղում գործում էր հայակական դպրոց

Անվանի մարդիկ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մամախաթունում է ծնվել գրականագետ, արվեստաբանության դոկտոր Գ. Տեր-Ստեփանյանը (1909--1989 թվականներ)[1]։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 2, էջ 821