Ինկեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Ինկեր, 11-13 դդ. Պերուում բնակվող, կեչուա լեզվախմբի հնդկացիների ցեղ, հետագայում տիրող դաս՝ ցեղային միավորմամբ կազմավորված պետության մեջ։ 1438-ին կազմավորվել է ինկերի ստրկատիրական բռնապետությունը։

Ինկերը ապրել են Ամերիկա մայրցամաքում։ Մարդիկ փնտրում էին Հնդկաստան տանող ճանապարհը, քանի որ այն փակվում էր պատերազմների միջոցով։ Քրիստափոր Կոլումբոսը 1492թ-ին հայտնագործեց Ամերիկա մայրցամաքը մտածելով, որ այն Հնդկաստանն է այնտեղ ապրող մարդկանց անվանեցին հնդկացիներ։ Ինկաներն ապրում էին Մեքսիկայի կենտրոնական շրջաններում։ Հետո իսպանացիները գրավել են այն։

Ինկերի հիմնական սոցիալ-տնտեսական բջիջը եղել է դրացիական համայնքը։ Հողը համարվել է Գերագույն ինկայի սեփականությունը, որի իշխանությունը պատած է եղել սրբազան լուսապսակով։ 1-ին առասպելական կառավարիչ Մանկո Կապակը երկրպագվել է իբրև արևի որդի։ 1532-ին իսպանական նվաճողները կողոպտեցին ինկերի պետությունը, ոչնչացրին մշակույթը։ Ինկաները մտան կեչուա ազգության կազմի մեջ։ Ինկաների ճարտարապետությունից հայտնի է ըստ նկարագրությունների և շինությունների բազմաթիվմնացորդներ։