Լեզու

Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Այս հոդվածը հաղորդակցման միջոցի մասին է։ Այլ գործածությունների համար, այցելեք Լեզու (երկիմաստության փարատում)։



Լեզուն կամայական սիգնալների՝ օրինակ ձայնային հնչյունները, ժեստերի կամ գրված նշերի, համակարգ է, որոնք օգտագործվում են մտքերը կամ զգացմունքները փոխանցելու համար։

Լեզուն ծառայում է որպես հաղորդակցման միջոց: Ինչպես ամեն մի գիտություն, այնպես էլ լեզուն ունի մակարդակներ: Մենք մեր մտքերը հաղորդում ենք խոսքի միջոցով, որը լինում է բանավոր և գրավոր: Բանավոր խոսքը մենք ասում և լսում ենք, իսկ գրավոր խեսքի միջոցով մենք գրում և կարդում ենք: Խոսքը կազմված է մտքերից, այսինքն` նախադասություններից, նախադասությունները` բառակապակցություններից և բառերից, իսկ բառերը` հնչյուններից: Հետևաբար ամենացածր մակարդակը լեզուն ուսումնասիրող առարկայի մեջ հնչյունաբանությունն է, հաջորդ մակարդակը բառագիտությունն է, որն ուսումնասիրում է բառերի կազմությունը,, իմաստը և ծագումնաբանությունը: Հաջորդ մակարդակը քերականությունն է իր երկու բաժիններով` ձևաբանություն և շարահյուսություն: Ձևաբանությունը ուսումնասիրում է բառերի ձևերն ու ձևափոխությունները, իսկ շարահյուսությունը բառակապակցություններն ու նախադասություննրը: Ոճաբանությունը լեզվի մի բաժին է, որն ուսումնասիրում է խոսքի դրսևորման տարբեր ձևերը:

Այլ լեզուներով