Մեծ Մողոլների կայսրություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Մեծ Մողոլների կայսրություն (ուրդու՝ مغلیہ سلطنت - Mug̱ẖliyah Salṭanat, ինքնանվանում՝ պարս․՝ گورکانیان - Gurkâniyân), մոնղոլյան ծագում ունեցող ղեկավարների (մեծ մողոլների) կողմից կառավարվող պետություն էր ժամանակակից Հնդկաստանի, Պակիստանի և հարավային Աֆղանստանի տարածքում, որը գոյատևել է 1526-ից մինչև 1858-ը (փաստացիորեն մինչև XIX-րդ դարի կեսը)։

Կայսրության հիմնադիրն է համարվում Բաբուրը, ով իր դաշնակիցների հետ ստիպված է եղել քոչել Միջին Ասիայից Հնդկաստան։