Ռոգվոլդ Սուխովերկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռոգվոլդ Սուխովերկո
ռուս.՝ Рогволд Суховерко
Ծնվել էհոկտեմբերի 30, 1941(1941-10-30)[1]
ԾննդավայրՉիստոպոլ, Թաթարստանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Մահացել էապրիլի 9, 2015(2015-04-09)[1] (73 տարեկան)
Մահվան վայրՄոսկվա, Ռուսաստան
ԳերեզմանAlekseevskoe cemetery
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԿրթությունՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիա
Մասնագիտությունդերասան և հնչյունավորող
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ

Ռոգվոլդ Սուխովերկո[2] (ռուս.՝ Рогво́лд Васи́льевич Сухове́рко, հոկտեմբերի 30, 1941(1941-10-30)[1], Չիստոպոլ, Թաթարստանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 9, 2015(2015-04-09)[1], Մոսկվա, Ռուսաստան), թատրոնի, կինոյի և ռադիոյի ռուս և խորհրդային դերասան, մուլտֆիլմերի կրկնօրինակման և հնչյունավորման վարպետ։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (2002 թվական)[3]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1941 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, Չիստոպոլում, տարահանման ժամանակ։ Հայրը Վասիլի Սուխովերկոն է, որը ռազմական բժիշկ էր։ Մայրը Ալեքսանդրա Տերենտևան է։ Ծնողները ցանկացել են որդուն կոչել Պոլոցկի իշխան Ռոգվոլոդի պատվին` ավելի վաղ ծնված իրենց դստեր` Ռոգնեդայի անվան համանմանությամբ, սակայն ծննդյան վկայականի ձևակերպման ժամանակ Քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման օրգանի բաժնի աշխատակցուհին անվան մեջ սխալ է թույլ տվել։ Արդյունքում տղան ստացել է Ռոգվոլդ անունը[4]։

1947 թվականից ընտանիքը ապրել է Լենինգրադում[5]։ 1965 թվականին Սուխովերկոն ավարտել է ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիան (կուրսի ղեկավար` Վասիլի Մարկով)[6], որտեղ սովորել է Վլադիմիր Մենշովի և Անդրեյ Մյագկովի հետ միասին[7]։ Ուսման ժամանակ տարված է եղել Արծաթե դարի պոեզիայով[8]։ Բուհն ավարտելուց հետո մտել է «Սովրեմեննիկ» թատրոնի թատերախումբ։ 1971 թվականից դերասանը ապրել է Մոսկվա քաղաքի Ալեքսեևսկի շրջանում[4]։

Բնությունից օժտված է եղել շատ գեղեցիկ, «արքայական» բաս-պրոֆունդո ձայնով։ Աշխատել է կինոֆիլմերի կրկնօրինակման ռադիոյում[9]։ Հնչյունավորել է ռուսական և արտասահմանյան մուլտիպլիկացիոն և գեղարվեստական ֆիլմերի բազմաթիվ դերեր, ինչպես նաև` համակարգչային խաղերի կերպարներ։

2008 թվականին «Զեբրա Ե» հրատարակչությունը թողարկել է Ռոգվոլդ Սուխովերկոյի «Զիգզագներ» հուշերի գիրքը` «Սովրեմեննիկ» թատրոնի, ռադիոյում և համերգային գործունեության աշխատանքի մասին։ Վերջին տարիներին նա աշխատել է ռուսական պոեզիայի անթոլոգիայի իր տարբերակը 3 հատորով կազմելու վրա։

Երկար տարիներ ծանր հիվանդ է եղել։ Ընդմիջումից հետո կրկին խաղացել է «Սովրեմեննիկ» թատրոնի բեմում[10]։ Երբ ձայնը կորել է, դերերը խաղացել է առանց խոսքի[11][12]։ Վերջին ներկայացումը խաղացել է 2015 թվականի ապրիլի 4-ին։

Ռոգվոլդ Սուխովերկոն մահացել է 2015 թվականի ապրիլի 9-ին, Մոսկվայում, 74 տարեկան հասակում[13][14]։ Թաղվել է ապրիլի 11-ին, Ալեքսեևսկի գերեզմանատանը։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ավագ քույրը` Ռոգնեդա Սուխովերկո[4] (ծն. 1927 թվական)
  • Կինը` Նատալյա Սուխովերկո (ծն. 1945 թվական)
  • Որդին` Անտոնը (ծն. 1971 թվական), տնտեսագետ է, 13 տարեկանում «Ապագայից հյուրերը» ֆիլմում կատարել է Կոլյա Սուլիմայի դերը[4]
  • Թոռնուհին` Յուլիանան, 2014 թվականին խաղացել է «Մոխրոտիկը» ներկայացումը «Սովրեմեննիկի» բեմում[15][16]
  • Դուստրը` Ալեքսանդրան (ծն. 1973 թվական), տնտեսագետ է

Դերերը թատրոնում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1968 թվական` Նրանք ապրում են իրար մոտ` Լոտոշնիկով
  • 1968 թվական` Վլադիմիր Լենինի դիմանկարի վրա գծիկներ` Ժողկոմխորհի անդամ
  • 1968 թվական` Հուլիսի վեց` համագումարի դելեգատ
  • 1969 թվական` Կարմիր վրանը` Ռինբորգ
  • 1969 թվական` Շողա, Շողա, իմ աստղ` «կանաչ»
  • 1971 թվական` Հանրապետության սեփականությունը` լիազոր Կոչին
  • 1972 թվական` Հողը, ըստ պահանջի` օդաչու «Լյուֆտգանզա»-յից
  • 1974 թվական` Մանկության վերջին ամառը` սրիկա
  • 1975 թվական` Բարև ձեզ, ես ձեր հորաքույրն եմ` Գունդստաբլ
  • 1975 թվական` «Օմեգա» տարբերակ` «Must Kass» ռեստորանում բարոն ֆոն Շլոսերին ուղեկցող սպան
  • 1975 թվական` Հետաքննությունը վարում են գիտակները. Պատասխան հարված` Այցելու
  • 1976 թվական` Վիրաբույժ Միշկինի օրը` Կրասնով
  • 1979 թվական` Շահավետ պայմանագիր` Ստանիսլավ Յուդին
  • 1981 թվական` Դա ֆանտաստիկ աշխարհ է. Թողարկում 5` այլ մոլորակի ռեզիդենտ
  • 1982 թվական` Ռեզիդենտի վերադարձը` հավաքագրորդ «Կիկլոպ» հյուրանոցից
  • 1983 թվական` Նուրբ տարիքը` Պյոտր Լոպուխով, Կիրայի հայրիկ
  • 1989 թվական` Կինը, որին տարել են` թատրոնի դերասան
  • 2002 թվական` Նրա կովի հովիվը` Արտյոմ Նիկոլաևիչ, Կոլկիի հայրիկը
  • 2004 թվական` Տաիրովայի մահը` Ստանիսլավսկի
  • 2004 թվական` Աստվածուհի. ինչպես ես սիրահարվեցի` Ակսակով
  • 2006 թվական` Կորած դրախտում` վարորդ

Մուլտֆիլմերի հնչյունավորում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1973 թվական` Բուրյոնկան Մասլյոնկինոյից` Գայլ/ ցուլ Բույան[20]
  • 1974 թվական` Ինքներդ եք մեղավոր` Արջ
  • 1974 թվական` Ալյոնուշկան և զինվորը` Զմեյ Գորինիչի կանաչ գլուխը
  • 1974 թվական` Մյունխհաուզենի արկածները. Կախարդական կղզին` Ծովահենների կապիտան
  • 1974 թվական` Զմրուխտե քաղաքի հրաշագործը` Առյուծ (առանձին շարքեր), պահնորդ, սրատամ վագրը
  • 1974 թվական` Բարև ձեզ, հորաքույր աղվես` Արջ
  • 1974 թվական` Թռչնի շուկա` Հայրիկ
  • 1975 թվական` Սերգեյ Միխալկովի առակները` Արջ
  • 1975 թվական` Թակարդների երկրում` ոստիկան Սամսոն Սիլիչ (նկարահանում) / Գորշաճերմակ կրտած ձի, ավտոմեքենա, պահնորդներ (հնչյունավորում)
  • 1977 թվական` Երկու թխկի` Արջ
  • 1977 թվական` Անհնազանդության տոն` ընտելացնող
  • 1977 թվական` Չեմպիոնը անտառում` Առյուծ
  • 1978 թվական` Հեքիաթ կորցրած ժամանակի մասին` ոստիկան, ծերունին նստարանին
  • 1979 թվական` Թռչող նավ` Պոլկան
  • 1980 թվական` Գործը հաջողվել է
  • 1980 թվական` Թոփչումբա` Արջի հայրը
  • 1980 թվական` Զինվորական հեքիաթ` գեներալ
  • 1980 թվական` Ինչո՞ւ փղեր` Հավալուսն/ Շուն/ Փիղ/ Քեռի/ Արջ
  • 1980 թվական` Ակաիրո` պատմող
  • 1981 թվական` Ամառը Մումի դոլում
  • 1981 թվական` Կոտոֆեև Կատուն` Արջ
  • 1981 թվական` Նա բռնվեց` Արջ
  • 1981 թվական` Աղջիկների նախշեր` հրաձիգ Վլասը, Ստեփան արքան, արքայորդի Ֆեդոտը, Բաբա Յագան (դրվագ առաջին)
  • 1982 թվական` Աղվես Պատրիկեևնան` Արջ
  • 1983 թվական` Մումի դոլում աշուն է գալիս` Կախարդ
  • 1983 թվական` Ուրախ կարուսել № 15. Աղջիկը և ծովահենները` երեք ծովահեն
  • 1983 թվական` Փղիկը և նամակը` Ընձուղտ
  • 1983 թվական` Պարծենկոտ մկնիկը` Թխպամպ
  • 1984 թվական` Եվ այս հեքիաթում այսպես է եղել...` գորտ
  • 1984 թվական` Շիլայով կճուճիկ` եկեղեցական-կրուպեղեն տեղափոխող և քաղաքային դարպասների ժամապահ
  • 1984 թվական` Լուսնին եմ ուզում` Արքա
  • 1984 թվական` Ճանապարհ ամպերի հետ` Փիղ
  • 1984 թվական` Նվեր փղի համար` Փիղ
  • 1984 թվական` Երաշտահավի օրացույց. Աշուն` Արջ
  • 1985 թվական` Երկու տոմս դեպի Հնդկաստան` պրոֆեսոր Տրանկվերի
  • 1985 թվական` Օյ նապաստակի և Այ նապաստակի մասին` Արջ
  • 1986 թվական` Ուրախ կարուսել № 18. Եղևնու տակ` Գայլ
  • 1986 թվական` Տեխնիկայի հրաշքը` պրոֆեսոր
  • 1986 թվական` Գնահատված բանդերոլը` հայր Արջ
  • 1987 թվական` Հեղափոխության երաժշտությունը` տեքստը ըստ հեղինակի
  • 1987 թվական` Բոգատիրյան շիլա` երկրորդ Հայրիկ
  • 1988 թվական` Առյուծը և ինը բորենիները` ձայնը կադրից դուրս
  • 1989 թվական` Ծովահենի նամակը` պահակաշուն
  • 1989 թվական` Այստեղ կարող են վագրեր լինեն` Կապիտան Ֆորեստեր, Ձայնը կադրից դուրս
  • 1989 թվական` Երջանիկը
  • 1990 թվական` Ո՞վ է` Հայրիկ
  • 1990 թվական` Բարու և չարի մասին, և երկար լեզվի մասին
  • 1991 թվական` Լուսնային ուղով` Սարդ
  • 1991 թվական` Գեոնայի վամպիրները` ԿԷԿ-ի հանձնաժողովի նախագահ
  • 1991 թվական` Երաշտահավը, պուրակը և կրակը` Առյուծ-արքա
  • 1991 թվական` Արքայորդի Իվանը և մոխրագույն գայլը` Բերենդեյ արքա
  • 1991 թվական` Ֆիտիլ (սյուժե «Ուղղակի կրկես»)` դիտորդ
  • 1992 թվական` Կապիտան Պրոնին` մայոր Պրոնինի թոռնիկ` Օստապ Տարասովիչ Մենտուրա
  • 1992 թվական` Մաշենկան` Արջ
  • 1992 թվական` Հե՜յ, այն ափին` Դրակոն անունով շունը
  • 1992 թվական` Անձնազոհ նապաստակը` Գայլ
  • 1992 թվական` Ասա՛, Յուպիտեր` Առյուծ-արքա
  • 1992 թվական` Բարեկենդանին
  • 1993 թվական` Վանյուշան և հսկան` Հսկա
  • 1993 թվական` Բոբբերների երկրում. Ընթրիք պարոն Գրիզլիի հետ` տեքստ ըստ հեղինակի
  • 1993 թվական` Կապիտան Պրոնին տիեզերքում` հանձնաժողովի նախագահ, Կոմանդոր, կարմիր տիեզերական ծովահեն
  • 1993 թվական` Մի քանի էջեր ուրվականի կյանքից` Ուրվական
  • 1993 թվական` Իվան Կուպալին
  • 1994 թվական` ԱՄԲԱ
  • 1994 թվական` Հրաշալի է, հրաշալի է-2` Կոկորդիլոս
  • 1994 թվական` Բոյակը ճանճերին չի վիրավորում 3. Առողջություն բոյակ` Առյուծ
  • 1994 թվական` Ռուսական պատմության էջերը. Պատմվածք առաջին. Նախնիների երկիրը
  • 1995 թվական` Հրաշալի է, հրաշալի է-3` Կոկորդիլոս
  • 1995 թվական` Կոշկավոր կատուն` Հեր Կապուտ, մարդակեր/ գյուղի հարբեցողները
  • 1995 թվական` Բոյակը ճանճերին չի վիրավորում 5. Սարսափելի գազան բոյակ չկա` Առյուծ
  • 1995 թվական` Բոյակը ճանճերին չի վիրավորում 6. Այսօր նորից երկուշաբթի է` Առյուծ
  • 1998 թվական` Բոլորը բռնվեցին...` Արջ
  • 2000 թվական` Սնդուկը` Արջ
  • 2001 թվական` Տոն օրը` Արջ
  • 2003 թվական` Սնկիկը` Արջ
  • 2005 թվական` Մենամարտը` Արջ
  • 2005 թվական` Աղջիկը և խլուրդը` Խլուրդ

Կրկնօրինակում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիլմեր և սերիալներ

Գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Internet Movie Database — 1990.
  2. «РОГВОЛД СУХОВЕРКО: "Мое имя - из мрака российской истории"»։ Культура։ 2007-07-19 
  3. Почётное звание присвоено Указом Президента РФ № 116 от 31 января 2002 года
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Виталий Лесничий (12 августа 2012)։ ««Милиционеры на меня косо посматривали»»։ Звёздный бульвар 
  5. «Жесткий Мягков»։ Московский комсомолец։ 2008-07-06 
  6. 1960-е
  7. «Актер и режиссер Владимир Меньшов: "Провинция недолюбливает москвичей? Думаю, просто завидует"»։ Известия։ 2006-06-21 
  8. «НЕ НАДО ЗАВЛЕКАТЬ ЧИТАТЕЛЯ ВЫПИВКОЙ»։ Вечерняя Москва։ 2004-10-22 
  9. «Роман-кассета»։ Коммерсантъ-Деньги։ 2006-05-08 
  10. Труппа — Рогволд Суховерко
  11. «Время женщин. Молодые режиссеры продолжают экспансию»։ Российская газета։ 2011-04-28 
  12. «Не стало заслуженного артиста России Рогволда Суховерко»։ Телеканал «Культура»։ 10 апреля 2015։ Վերցված է 2015-05-30 
  13. ТАСС: Культура — Заслуженный артист России Рогволд Суховерко скончался в Москве
  14. Артист «Современника» Рогволд Суховерко скончался в Москве. // Аргументы и факты, 9 апреля 2015
  15. «Галина Волчек нашла работу Земфире и дочери Чулпан Хаматовой»։ Собеседник։ 2013-10-09 
  16. ««Современник» дает своевременную «Золушку»»։ Московский комсомолец։ 2014-04-03 
  17. «Как Галина Волчек Нью-Йорк оседлала»։ Бизнес&Балтия։ 1997-11-24 (չաշխատող հղում)
  18. «ПОЗИТИВ»։ Огонёк։ 2004-03-28 
  19. «Бабий дом»։ Новые Известия։ 2011-05-17 
  20. Виталий Лесничий (12 августа 2014)։ «Брежнев оробел перед «живым» Лениным»։ Мир новостей 
  21. «"Мария-Мирабела" с бессмертной музыкой молдавского композитора Евгения Доги 40 лет спустя»։ Комсомольская правда։ 2021-01-20 
  22. 22,0 22,1 22,2 22,3 «В Москве скончался озвучивший Гэндальфа артист Рогволд Суховерко»։ Российская газета։ 2015-04-09 
  23. «“Властелин колец”: московское наcтупление»։ Московский комсомолец։ 2002-02-09 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]