Էվանտե (արբանյակ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Logo stars (green).png
Invisible.png
Invisible.png
Invisible.png
Էվանտե
(Յուպիտեր XXXIII)
Orthosie
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերվել է11 դեկտեմբեր 2001[1] թ. (Սքոթ Շեփարդի կողմից)
Բացարձակ մեծություն (H)22,8[2]
Հեռավորությունը Յուպիտեր20 799 000 կմ[2]
Ուղեծրային տվյալներ
Էքսցենտրիսիտետ0,232[2]
Սիդերիկ պարբերություն620,6 օր[2]
Թեքվածություն148,9° (խավարածրի հարթության նկատմամբ)
142° (Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ)[2]
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Շառավիղ~1,5 կմ (ենթադրված)
Միջին խտություն2,6 գ/սմ3 (ենթադրված)
Ալբեդո0,04 (ենթադրություն)
Մթնոլորտային տվյալներ

Էվանտե (հուն․՝ Ευάνθη), կամ Յուպիտեր XXXIII, Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում: Հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի ղեկավարած խմբի կողմից, հայտնաբերման մասին հայտարարվել է 2001 թվականին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2001 J 7 ժամանակավոր անվանումը[1][3]:

Էվանտեն ունի մոտ 3 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 20 799 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 620,6 օրվա ընթացքում[1][2]: Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 148,9° խավարածրի հարթության նկատմամբ (142° Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ), իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,232 է[1][2]:

Էվանտեն պատկանում է Անանկեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 19,3 - 22,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 150° է[4]:

Արբանյակի անունը տրվել է 2003 թվականի օգոստոսին, այն անվանվել է Հունական դիցաբանության քարիտների մայր Էվանտեի անունով[5]:

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Daniel W. E. Green (May 16, 2002)։ «IAUC 7900: Satellites of Jupiter»։ International Astronomical Union 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Sheppard Scott S.։ «Jupiter's Moons»։ carnegiescience.edu։ sites.google.com։ Վերցված է 18 July 2018 
  3. Brian G. Marsden (May 15, 2002)։ «MPEC 2002-J54: Eleven New Satellites of Jupiter»։ International Astronomical Union Minor Planet Center 
  4. Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Carolyn Porco; Jupiter's Outer Satellites and Trojans Archived 2007-06-14 at the Wayback Machine., in Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere, edited by Fran Bagenal, Timothy E. Dowling, William B. McKinnon, Cambridge Planetary Science, Vol. 1, Cambridge, UK: Cambridge University Press, 0-521-81808-7, 2004, pp. 263-280
  5. Daniel W. E. Green (August 8, 2003)։ «IAUC 8177: Satellites of Jupiter, Saturn, Uranus»։ International Astronomical Union։ Արխիվացված է օրիգինալից March 27, 2012-ին