Jump to content

Էլարա (արբանյակ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Էլարա
(Յուպիտեր VII)
Elara
Էլարան նկարչի պատկերացմամբ
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերվել է2 հունվար 1905[1][2] թ. (Չարլզ Պերրայնի կողմից)
Բացարձակ մեծություն (H)16,6[3][4]
Հեռավորությունը Յուպիտեր11 740 000 կմ[5]
Ուղեծրային տվյալներ
Էքսցենտրիսիտետ0,2174[5]
Սիդերիկ պարբերություն259,64 օր[3]
Ուղեծրային արագություն3,27 կմ/վ
Թեքվածություն26,63° (խավարածրի հարթության նկատմամբ)
30.66° (Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ)[3][5]
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Շառավիղ43 կմ[4]
Մակերևույթի մակերես~23 200 կմ2
Ծավալ~333 000 կմ3
Զանգված8,7×1017 կգ
Միջին խտություն2,6 գ/սմ3 (ենթադրություն)[4]
Հասարակածային մակերևութային ձգողություն~0,031 մ/վ2 (0,003 g)
2-րդ տիեզերական արագություն~0,052 կմ/վ
Պտույտի պարբերությունՍինքրոն
Ալբեդո0,04 (ենթադրություն)[4]
Մթնոլորտային տվյալներ

Էլարա (հուն․՝ Ἐλάρα ), կամ Յուպիտեր VII, Յուպիտերի ուղիղ շարժմամբ անկանոն արբանյակներից է։ Անվանվել է հունական դիցաբանության աստված Զևսի սիրուհու Էլարայի պատվին[6]։

Հայտնաբերումը

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Յուպիտերի անկանոն արբանյակներից է։ Հայտնաբերվել է 1905 թվականին, հունվարի 2-ին Լիկի աստղադիտարանում[1][2]։ Պաշտոնական անվանումը ստացել է միայն 1975 թվականին։

Էլարան ավարտում է իր ուղեծիրը Յուպիտերի շուրջ 11 740 000 կմ հեռավորության վրա, 259,64 օրում[3]։ Ուղեծիրի շեղումը (էքսցենտրիսիտետ) կազմում է 0,22, տեղական լապլասի շեղման հարթությանը 26,6°[3]։ Էլարան պատկանում է Հիմալիայի խմբին, որի կազմի մեջ են մտնում հինգ արբանյակներ, որոնք պտտվում են Յուպիտերի շուրջ 11-ից 13 միլիոն կմ հեռավորության վրա, և ունեն մոտավորապես 27,5° ուղեծրի թեքում[3]։ Այս ուղեծրի էլեմենտները տրվում են 2000 թվականի հունվարի դրությամբ, սակայն դրանք փոփոխվում են Արեգակի և այլ մոլորակների հետ փոխազդեցության արդյունքում։

Ֆիզիկական բնութագիր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էլարան ունի միջին տրամագիծ՝ 86 կմ։ Խտությունը գնահատվում է 2,6 գ/սմ3։ Ենթադրաբար կազմված է սիլիկատային տեսակներից։ Վերին մակերեսը տաք է, ալբեդոն կազմում ՝ 0,04։ Աստղային մեծությունը հավասար է 16,3m։ 12 ժամվա ընթացքում կատարում է մեկ պտույտ իր շառավղի շուրջ։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 Perrine, C. D. (1905 February 27). «Satellites of Jupiter». Harvard College Observatory Bulletin. 178.
  2. 1 2 Perrine, C. D. (1905). «The Seventh Satellite of Jupiter». Publications of the Astronomical Society of the Pacific. 17 (101): 62–63.
  3. 1 2 3 4 5 6 Sheppard, Scott S. «Jupiter's Moons». carnegiescience.edu. sites.google.com. Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 18-ին.
  4. 1 2 3 4 «Planetary Satellite Physical Parameters». JPL (Solar System Dynamics). Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 10-ին.
  5. 1 2 3 Jacobson, R. A. (2000). «The orbits of outer Jovian satellites». Astronomical Journal. 120: 2679–2686. doi:10.1086/316817.
  6. ↑ Marsden, Brian G. (1975 թ․ հոկտեմբերի 7). «Satellites of Jupiter». International Astronomical Union. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ փետրվարի 22-ին.