Հայաստանը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հայաստանը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Հայաստան

Հեռուստաալիք Public Television of Armenia.svg Առաջին ալիք
Նախընտրական փուլ Դեպի Եվրատեսիլ
Ելույթներ
Մասնակցումներ 12 (10-ը եզրափակչում)
Առաջին ելույթ 2006
Լավագույն արդյունք 4-րդ (2008, 2014)
Վատագույն արդյունք 15-րդ (Կիսաեզրափակիչ։2018)
Հղումներ
Հայաստանի էջը Eurovision.tv կայքում

Հայաստանը Եվրատեսիլ երգի մրցույթին մասնակցում է սկսած 2006 թվականից։ Հայաստանում մրցույթը հեռարձակում է Հանրային հեռուստաընկերությունը։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մասնակցության տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայաստանում մրցույթը հեռարձակող Հանրային հեռուստաընկերությունը Եվրատեսիլ երգի մրցույթին մասնակցելու համար առաջին անգամ հայտ է ներկայացրել 2005 թվականին, սակայն հետագայում հետ վերցրեց այն և չմասնակցեց 2005 թվականի մրցույթին։ 2006 թվականին Հանրային հեռուսատաընկերությունը պաշտոնապես հաստատեց իր մասնակցությունը 2006 թվականի մրցույթում։ Հայաստանի առաջին ներկայացուցիչը մրցույթում եղել է Անդրեն իր "Without Your Love" երգով։ Հայաստանը նախկինում երբեք չէր մասնակցել մրցույթին, ուստի ստիպված էր հանդես գալ կիսաեզրափակչում։ Առաջնաելույթը բավականին հաջողակ ստացվեց Հայաստանի համար։ Անդրեն զբաղեցրեց 8-րդ հորիզոնականը, ինչը թույլ տվեց, որ Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթում երկիրը հանդես գա միանգամից եզրափակիչ փուլում և այդ տարի Հայաստանը ներկայացրեց Հայկոն իր "Anytime You Need" երգով և կրկնեց նախորդ տարվա արդյունքը, զբաղեցնելով 8-րդ հորիզոնականը։

2009 թվականին Հայաստանը ներկայացրել են Ինգա և Անուշ Արշակյանները «Ջան Ջան» («Նոր պար») երգով և զբաղեցրել են 10-րդ տեղը։

2010 թվականին Հայաստանը ներկայացրել է Եվա Ռիվասը իր "Apricot Stone" երգով և զբաղեցրել է 7-րդ տեղը։

Մինչ մրցույթում սկսվեցին կիրառվել եզրափակիչները, Հայաստանը այն երեք հաջողակ երկրներից էր, որը մշտապես գտնվում էր լավագույն 10-նյակում, սակայն Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթում Հայաստանը ներկայացնող Էմմին իր "Boom Boom" երգով չկարողացավ հաղթահարել կիսաեզրափակիչ փուլը. ընդամենը 1 միավորի բացակայության պատճառով դուրս մնաց եզրափակչից։

2012-ի մարտի 7-ին Հայաստանը հայտարարեց, որ չի մասնակցի Ադրբեջանում կայանալիք Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթին անվտանգության նկատառումներից ելնելով։

Մեկ տարվա բացակայությունից հետո Հայաստանը վերադարձավ 2013 թվականի մրցույթին, որը տեղի ունեցավ Մալմյոում։

2014-ին 4 տարվա բացակայությունից հետո երկիրը կրկին հայտնվեց լավագույն 10-նյակում Արամ Mp3"Not Alone" երգով։ Երգը զբաղեցրեց 4-րդ հորիզոնականը՝ կրկնելով Հայաստանի լավագույն արդյունքը, որը սահմանել էր Սիրուշոն "Քելե Քելե" երգով 2008-ին։

2015-ին Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված Հայաստանը ներկայացրեց Genealogy երաժշտական սուպերխումբը, որի 5 անդամները հայկական արմատներով երաժիշտներ են տարբեր աշխարհամասերից, իսկ 6-րդ անդամը Հայաստանից է։ Խումբը կատարեց "Face the Shadow" երգը և զբաղեցրեց 16-րդ հորիզոնականը 34 միավորով։ Genealogy-ի անդամները խորհրդանշում են անմոռուկ ծաղիկը։ Խմբի ձևավորման նպատակն է մեկ բեմում միավորել հայ բնակչության մի նոր սերնդի, որոնց ընտանիքները սփռված են ամբողջ աշխարհով մեկ 1915 թվականից։

2016 թվականին Հայաստանը ներկացնող գերմանահայ երգչուհի Իվետա Մուկուչյանը հավաքել է 249 միավոր և զբաղեցրել 7-րդ տեղը իր «LoveWave» երգով, ինչը Հայաստանի մասնակցության ամբողջ պատմության ընթացքում ամենաշատ միավորն է։

2017 թվականին Հայաստանը ներկայացրեց Արծվիկը իր "Fly with Me" երգով և զբաղեցրեց 18-րդ տեղը։

2018 թվականին Հայաստանը ներկայացրել է երգիչ Սևակ Խանաղյանը իր «Քամի» երգով, որով 2011 թվականից սկսած երկիրը առաջին անգամ դուրս է մնացել եզրափակիչ փուլից և իր մասնակցության ամբողջ պատմության ընթացքում երկրորդ անգամ չի անցել եզրափակիչ փուլ:

2018 թվականի դրությամբ Հայաստանը 7 անգամ հայտնվել է լավագույն տասնյակում։

Հայաստանն իր մասնակցության ամբողջ պատմության ընթացքում հավաքել է 1276 միավոր[1]:

AMPTV-ն ունի մի ծրագիր «Եվրատեսիլի օրագիր» անվանմամբ, որը մշակված է հատուկ Եվրատեսիլի հայաստանյան մասնակիցների և նրանց փորձի համար: Ծրագիրը սկսվում է ամեն տարի, երբ ընտրվում է ներկայացնող արտիստը և ավարտվում է Եվրատեսիլի եզրափակչով:

Ազգային ընտրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայաստանում մրցույթը հեռարձակող Հանրային հեռուստաընկերությունը առաջին անգամ Եվրատեսիլի ազգային եզրափակիչ կազմակերպել է 2007 թվականին։ Այս նույն ձևաչափը կիրառվել է նաև 2009, 2010 թվականներին, իսկ 2008, 2011 և 2013 թվականներին ժյուրիի և հեռուստադիտողի քվեարկությամբ ընտրվել է միայն երգը։ 2006, 2014, 2015 և 2016 թվականներին և՛ մասնակիցը, և՛ երգը ընտրվել են ներքին քվեարկությամբ։ 2017 թվականից Հանրային հեռուստաընկերությունը սկիզբ է դրել «Դեպի Եվրատեսիլ» ազգային եզրափակիչին: 2018 թվականին անց է կացվել «Դեպի Եվրատեսիլ» ազգային եզրափակիչի երկրորդ եթերաշրջանը։

Երգերի լեզուն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայաստանը Եվրատեսիլում մինչև այժմ ներկայացրել է 12 երգ, որոնցից 8-ը ամբողջությամբ անգլերենով են, մյուս 3-ը անգլերեն և հայերեն, իսկ 1-ը ամբողջությամբ հայերեն։

Մասնակիցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

     Հաղթող      2-րդ տեղ      3-րդ տեղ      4-րդ տեղ      5-րդ տեղ      Վերջին տեղ      Միանգամից անցել է եզրափակիչ      Չի անցել եզրափակիչ      Չի մասնակցել կամ որակազրկվել է

Տարի Անցկացման վայր Մասնակից Լեզու Երգ Թարգմանություն Եզրափակիչ Միավորներ Կիսաեզրափակիչ Միավորներ
2006 Հունաստան Աթենք Անդրե անգլերեն "Without Your Love" «Առանց քո սիրո» 8 129 6 150
2007 Ֆինլանդիա Հելսինկի Հայկո անգլերեն, հայերեն "Anytime You Need" «Ցանկացած ժամանակ դուք պետք եք» 8 138 Նախորդ տարվա լավագույն 10-նյակ
2008 Սերբիա Բելգրադ Սիրուշո անգլերեն, հայերեն "Քելե Քելե" «Քելե Քելե» 4 199 2 139
2009 Ռուսաստան Մոսկվա Ինգա և Անուշ Արշակյաններ անգլերեն, հայերեն "Ջան Ջան" «Ջան Ջան» 10 92 5 99
2010 Նորվեգիա Օսլո Եվա Ռիվաս անգլերեն "Apricot Stone" «Ծիրանի կորիզ» 7 141 6 83
2011 Գերմանիա Դյուսելդորֆ Էմմի անգլերեն "Boom Boom" «Բում Բում» Չի անցել եզրափակիչ 11 54
2012 Չի մասնակցել
2013 Շվեդիա Մալմյո Դորիանս անգլերեն "Lonely Planet" «Միայնակ մոլորակ» 18 41 7 69
2014 Դանիա Կոպենհագեն Արամ Mp3 անգլերեն "Not Alone" «Միայնակ չէ» 4 174 4 121
2015 Ավստրիա Վիեննա Genealogy անգլերեն "Face the Shadow" «Առերեսվի՛ր ստվերին» 16 34 7 77
2016 Շվեդիա Ստոկհոլմ Իվետա Մուկուչյան անգլերեն "LoveWave" «Սիրո ալիք» 7 249 2 243
2017 Ուկրաինա Կիև Արծվիկ անգլերեն "Fly with Me" «Թռիր ինձ հետ» 18 79 7 152
2018 Պորտուգալիա Լիսաբոն Սևակ Խանաղյան հայերեն "Քամի" «Քամի» Չի անցել եզրափակիչ 15 79
2019 Իսրայել Թել Ավիվ անգլերեն

Միայն եզրափակչում Հայաստանը ամենաշատ միավորները տվել է

Երկիր Միավորներ
1 Ռուսաստան Ռուսաստան 109
2 Վրաստան Վրաստան 75
Հունաստան Հունաստան 75
4 Ուկրաինա Ուկրաինա 70
5 Ֆրանսիա Ֆրանսիա 60

Կիսաեզրափակչում և եզրափակչում Հայաստանը ամենաշատ միավորները տվել է

Երկիր Միավորներ
1 Ռուսաստան Ռուսաստան 181
2 Հունաստան Հունաստան 146
3 Վրաստան Վրաստան 141
4 Կիպրոսի Հանրապետություն Կիպրոս 121
5 Ուկրաինա Ուկրաինա 102

Միայն եզրափակչում Հայաստանը ամենաշատ միավորները ստացել է

Երկիր Միավորներ
1 Վրաստան Վրաստան 93
2 Ռուսաստան Ռուսաստան 91
3 Ֆրանսիա Ֆրանսիա 86
4 Բուլղարիա Բուլղարիա 80
5 Հունաստան Հունաստան 71

Կիսաեզրափակչում և եզրափակչում Հայաստանը ամենաշատ միավորները ստացել է

Երկիր Միավորներ
1 Ռուսաստան Ռուսաստան 171
2 Հունաստան Հունաստան 158
3 Վրաստան Վրաստան 146
4 Ֆրանսիա Ֆրանսիա 142
5 Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ 134

Քվեարկության պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

12 միավորներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարի Տվել է Ստացել է
Եզրափակիչ Կիսաեզրափակիչ Եզրափակիչ Կիսաեզրափակիչ
2006 Ռուսաստան Ռուսաստան Ռուսաստան Ռուսաստան Բելգիա Բելգիա
Ռուսաստան Ռուսաստան
Բելգիա Բելգիա
Կիպրոսի Հանրապետություն Կիպրոս
Ֆրանսիա Ֆրանսիա
Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ
Ռուսաստան Ռուսաստան
Իսպանիա Իսպանիա
2007 Ռուսաստան Ռուսաստան Բելառուս Բելառուս Վրաստան Վրաստան
Թուրքիա Թուրքիա
Չի մասնակցել կիսաեզրափակչին
2008 Ռուսաստան Ռուսաստան Ռուսաստան Ռուսաստան Բելգիա Բելգիա
Չեխիա Չեխիա
Ֆրանսիա Ֆրանսիա
Վրաստան Վրաստան
Հունաստան Հունաստան
Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ
Լեհաստան Լեհաստան
Ռուսաստան Ռուսաստան
Բելգիա Բելգիա
Հունաստան Հունաստան
Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ
Լեհաստան Լեհաստան
Ռուսաստան Ռուսաստան
2009 Ռուսաստան Ռուսաստան Իսլանդիա Իսլանդիա Չեխիա Չեխիա Չեխիա Չեխիա
2010 Վրաստան Վրաստան Վրաստան Վրաստան Իսրայել Իսրայել
Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ
Ռուսաստան Ռուսաստան
Կիպրոսի Հանրապետություն Կիպրոս
Իսրայել Իսրայել
2011 Ուկրաինա Ուկրաինա Ռուսաստան Ռուսաստան Չի անցել եզրափակիչ
Ոչ մեկից
2013 Ուկրաինա Ուկրաինա Վրաստան Վրաստան
Ոչ մեկից
Ֆրանսիա Ֆրանսիա
2014 Չեռնոգորիա Չեռնոգորիա Ուկրաինա Ուկրաինա Վրաստան Վրաստան
Ֆրանսիա Ֆրանսիա
Ավստրիա Ավստրիա
Ֆրանսիա Ֆրանսիա
Ուկրաինա Ուկրաինա
Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ
Ռուսաստան Ռուսաստան
2015 Ռուսաստան Ռուսաստան Վրաստան Վրաստան Վրաստան Վրաստան Բելգիա Բելգիա
Ռուսաստան Ռուսաստան
2016 Ֆրանսիա Ֆրանսիա (ժ*)
Ռուսաստան Ռուսաստան (հ**)
Մալթա Մալթա (ժ)
Ռուսաստան Ռուսաստան (հ)
Բուլղարիա Բուլղարիա (ժ)
Իսպանիա Իսպանիա (ժ)
Վրաստան Վրաստան (հ)
Ֆրանսիա Ֆրանսիա (հ)
Ռուսաստան Ռուսաստան (ժ+հ)
Մալթա Մալթա (ժ)
Իսպանիա Իսպանիա (ժ)
Չեռնոգորիա Չեռնոգորիա (ժ)
Չեխիա Չեխիա (հ)
Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ (հ)
Ֆրանսիա Ֆրանսիա (հ)
Ռուսաստան Ռուսաստան (ժ+հ)
2017 Պորտուգալիա Պորտուգալիա (ժ)
Կիպրոսի Հանրապետություն Կիպրոս (հ)
Կիպրոսի Հանրապետություն Կիպրոս (ժ+հ)
Ոչ մեկից
Հունաստան Հունաստան (ժ)
2018 Կիպրոսի Հանրապետություն Կիպրոս (հ)

Շվեդիա Շվեդիա (ժ)

Իսրայել Իսրայել (ժ)

Կիպրոսի Հանրապետություն Կիպրոս (հ)

Չի անցել եզրափակիչ Բելառուս Բելառուս (հ)

*ժ - ժյուրի, **հ - հեռուստադիտողներ

Մեկնաբաններ և խոսնակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարիներ Մեկնաբաններ Խոսնակներ
2006 Գոհար Գասպարյան և Ֆելիքս Խաչատրյան Գոհար Գասպարյան
2007 Գոհար Գասպարյան Սիրուշո
2008 Ֆելիքս Խաչատրյան և Հրաչուհի Ութմազյան Հրաչուհի Ութմազյան
2009 Խորեն Լևոնյան Սիրուշո
2010 Հրաչուհի Ութմազյան և Խորեն Լևոնյան Նազենի Հովհաննիսյան
2011 Արտակ Վարդանյան Լուսինե Թովմասյան
2012 Գոհար Գասպարյան և Արթուր Գրիգորյան (Միայն եզրափակիչը) Հայաստանը չի մասնակցել
2013 Անդրե և Արևիկ Ուդումյան (Կիսաեզրափակիչներ),
Էրիկ Անթառանյան և Աննա Ավանեսյան (Եզրափակիչ)
Անդրե
2014 Էրիկ Անթառանյան և Աննա Ավանեսյան (Կիսաեզրափակիչներ),
Արևիկ Ուդումյան և Տիգրան Դանիելյան (Եզրափակիչ)
Աննա Ավանեսյան
2015 Արամ Mp3 և Էրիկ Անթառանյան (1–ին կիսաեզրափակիչ),
Վահե Խանամիրյան և Հերմինե Ստեփանյան (2–րդ կիսաեզրափակիչ),
Ավետ Բարսեղյան և Արևիկ Ուդումյան (եզրափակիչ)
Լիլիթ Մուրադյան
2016 Ավետ Բարսեղյան Արման Մարգարյան
2017 Ավետ Բարսեղյան և Գոհար Գասպարյան Իվետա Մուկուչյան
2018 Ավետ Բարսեղյան և Ֆելիքս Խաչատրյան Արսեն Գրիգորյան

Պատկերադարան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մարսել Բեզենսոնի մրցանակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երկրպագուի մրցանակ

Մարսել Բեզենսոնի մրցանակները առաջին անգամ հանձնվեցին Էստոնիայի Տալլին քաղաքում անցկացվող «Եվրատեսիլ-2002» երգի մրցույթի ժամանակ` եզրափակելով լավագույն մրցակից երգերը: Հիմնադրվել է Քրիստեր Բյորկմանի (1992 թ. Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Շվեդիայի ներկայացուցիչ և Շվեդիայի պատվիրակության ներկայիս ղեկավար) և Ռիչարդ Հերրիի (Herreys-ի անդամ և Եվրատեսիլ 1984 երգի մրցույթի Շվեդիայի հաղթող) կողմից, մրցանակները տրվում են ամենամյա մրցույթի հեղինակ Մարսել Բեզենսոնի անունից: Մրցանակները բաժանվում են երեք անվանակարգերի. Մամուլի մրցանակ, գեղարվեստական մրցանակ և կոմպոզիտորական մրցանակ[2]:


Տարի Երգ Կատարող Եզրափակչի
արդյունք
Միավորներ Երգահան(ներ)
2008 «Քելե Քելե» Սիրուշո 4-րդ 199 Հ.Ա. Դեր-Հովագիմյան, Սիրուշո

Հետաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2016 թվականին Իվետա Մուկուչյանը զբաղեցրել է 7-րդ տեղը, հավաքելով 249 միավոր (141 միավոր՝ քվեարկության հին համակարգով), սակայն չի կարողացել գերազանցել Արամ Mp3-ի և Սիրուշոյի արդյունքը — 318 միավոր՝ քվեարկության նոր համակարգով (174 միավոր՝ հին համակարգով) և համապատասխանաբար 272 միավոր՝ քվեարկության նոր համակարգով (199 միավոր՝ հին համակարգով)[3]:
  • 2017 թվականին Արծվիկը զբաղեցրել է 18-րդ տեղը, հավաքելով 79 միավոր (22 միավոր՝ քվեարկության հին համակարգով), սակայն ըստ որոշակի կարծիքների թերագնահատվել է և չի կարողացել գերազանցել Genealogy-ի արդյունքը — 95 միավոր՝ քվեարկության նոր համակարգով (34 միավոր՝ հին համակարգով):
  • 2012 թվականի փետրվարի 23-ին մի շարք հայ երգիչներ հանդես եկան Բաքվում կայանալիք «Եվրատեսիլ-2012»-ին չմասնակցելու հիմնավորված հայտարարությամբ[4]:
  • 2011 թվականին հայաստանյան երկրպագուների խոսքով, ազգային ընտրության ժամանակ ընտրված «Boom-Boom» ստեղծագործությունը հակասում է մարդկանց մեծամասնության ընտրությանը, այդ թվում` Սփյուռքի հայերի, որոնք իրենց ձայնը տալիս են Հայաստանի համար: Մրցույթի հայ երկրպագուները պահանջել են մինչև մարտի 10-ը չեղյալ հայտարարել մարտի 5-ին կայացած քվեարկությունը և «AYO» երգն ընտրել Էմմի կողմից «Եվրատեսիլ-2011»-ում կատարելու համար[5]:
  • 2016 թվականին Հայաստանը ներկայացնող երգչուհի Իվետա Մուկուչյանը Ստոկհոլմումում բարձրացրել է Արցախի դրոշը մարդասիրական մտահոգություններից ելնելով[6]:
  • 2016 թվականին մինչ «Եվրատեսիլի» մեկնարկը երկնքում սավառնել է «Ղարաբաղ-Իվետա» պաստառը[7]:

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հաշվի են առնվում այն միավորները, որոնք ստացել է երկիրը «Եվրատեսիլի» եզրափակչում, բացառությամբ այն մրցույթների, երբ երկիրը չի անցել եզրափակիչ փուլ:
  2. «Marcel Bezencon award»։ poplight.zitiz.se։ Վերցված է 2018-06-13 
  3. «Old voting system: Australia would have won Eurovision 2016»։ Eurovisionworld (en-US)։ 2016-05-15։ Վերցված է 2018-06-29 
  4. «Հայ երգիչների` «Եվրատեսիլ-2012»-ը բոյկոտելու կոչի ամբողջական տեքստը»։ news.am (հայերեն)։ Վերցված է 2018-06-29 
  5. «Հայաստանում համաձայն չեն «Boom-Boom» երգի ընտրության հետ` «Եվրատեսիլ-2011»-ում կատարելու համար»։ PanARMENIAN.Net։ Վերցված է 2018-06-29 
  6. «Իվետա Մուկուչյանն Արցախի դրոշը ցույց է տվել մարդասիրական մտահոգություններից ելնելով. Շվեդիայում ՀՀ դեսպան»։ armenpress.am (հայերեն)։ Վերցված է 2018-10-04 
  7. «Մինիչ «Եվրատեսիլի» մեկնարկը երկնքում սավառնել է «Ղարաբաղ-Իվետա» պաստառը»։ Երկիր Մեդիա (ru-RU)։ Վերցված է 2018-10-04