Ֆերնանդո Տորրես

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ֆուտբոլ

Ֆերնանդո Տորրես
TorresFinale12 cropped.jpg
Անձնական տեղեկատվություն
Ամբողջ. անուն Ֆերնանդո Խոսե Տորրես Սանս[1]
Մականուն Էլ Նինյո
Ծննդավայր   Ֆուենլանբրադա, Իսպանիա Իսպանիա
Ծննդյան թիվ   մարտի 20, 1984 (1984-03-20) (31 տարեկան)
Հասակ 183 սմ
Դիրք հարձակվող
Ակումբային տեղեկատվություն
Ներկա ակումբ Իսպանիա Ատլետիկո Մադրիդ
Համար 19
Պատանեկան կարիերա
1995 - 2001 Իսպանիա Ատլետիկո Մադրիդ
Մասնագիտական կարիերա 1
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
2001 - 2007 Իսպանիա Ատլետիկո Մադրիդ 214 (82)
2007 - 2011 Անգլիա Լիվերպուլ 102 (65)
2011 - 2014 Անգլիա Չելսի 110 (20)
2014 - 2015   Իտալիա Միլան 10 (0)
2015 - ներկա Իտալիա Միլան 0 (0)
2015 - ներկա   Իսպանիա Ատլետիկո Մադրիդ 0 (0)
Ազգային հավաքական2
2000 Իսպանիա Իսպանիա Մ-15 1 (0)
2001 Իսպանիա Իսպանիա Մ-16 9 (11)
2001 Իսպանիա Իսպանիա Մ-17 4 (1)
2001 Իսպանիա Իսպանիա Մ-18 1 (1)
2002 Իսպանիա Իսպանիա Մ-19 5 (6)
2002 - 2003 Իսպանիա Իսպանիա Մ-21 10 (3)
2003 - ներկա Իսպանիա Իսպանիա 110 (38)

1 Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են
միայն առաջնության խաղերը և գոլերը 
ըստ 11 Հունվար 2015.
2 Ազգային հավաքականի խաղերը և գոլերը
ըստ 23 Հունիս 2014.

Ֆերնանդո Խոսե Տորրես Սանս (իսպ.՝ Fernando José Torres Sanz, 1984 թվականի մարտի 20, Ֆուենլաբրադա քաղաք, Մադրիդ, Իսպանիա, առավել հայտնի է որպես Ֆերնանդո Տորրես՝ Էլ Նինյո (El Niño մականվամբ, հայերեն թարգմանությամբ Փոքրիկ, երեխա[2]), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Միլան»-ի և Իսպանիայի հավաքականի հարձակվող, վարձավճարով հանդես է գալիս իսպանական «Ատլետիկո Մադրիդ» ակումբում։ 2013 թվականի մայիսի 15-ին Տորրեսը և Խուան Մատան Եվրոպայի լիգայում «Չելսիի» տարած հաղթանակից հետո ռեկորդ սահմանեցին՝ միաժամանակ դառնալով և՛ Չեմպիոնների լիգայի, Եվրոպայի լիգայի և Աշխարհի առաջնության գործող չեմպիոններ[[3]։

Պատանեկան կարիերա[խմբագրել]

Ֆերնանդո Տորրեսը ծնվել է 1984 թվականի մարտի 20-ին։ Նա սկսել է հետաքրքրվել ֆուտբոլով, երբ տակավին երեխա էր և միացել է իր առաջին թիմին՝ «Parque 84»-ին 5 տարեկան հասակում[4]։ Ֆերնանդոյի պապիկը ֆուտբոլի նկատմամբ անտարբեր էր, սակայն երբ խոսք էր գնում «Ատլետիկո Մադրիդ» ակումբի մասին, նա միանգամից փոխվում էր և կրքոտ երկրպագու էր դառնում։ Հենց պապիկից էր Ֆերնանդոն ժառանգել սերը դեպի Մադրիդի ակումբը[4]։ Փոքրիկ Ֆերնանդոն, ֆուտբոլ խաղալով բակում, կանգնում էր դարպասի մոտ և իր հասակակիցներից լավ խաղում որպես դարպասապահ։ Մի անգամ մրցակցի հարվածից գնդակը դիպավ Ֆերնանդոյի գլխին, և նրա մայրը նրան արգելեց այլևս երբևէ կանգնել դարպասների մոտ։

Երբ Տորրեսը 7 տարեկան էր, նա սկսեց խաղալ հարևան սրճարանի՝ «Mario’s Holanda»-ի ֆուտբոլային թիմի կազմում[4]։ Չնայած իր փոքր տարիքին՝ նա սկսեց պարբերաբար գոլի հեղինակ դառնալ։ Երեք տարի անց նա միացավ իր առաջին ակումբին՝ «Ռայո 13»-ին[5]։ 1994 թվականին իր առաջին մրցաշրջանում «Ռայո 13»-ի կազմում տասնամյա Տորրեսը 55 գոլի հեղինակ դարձավ, որից հետո հրավիրվեց դիտվելու «Ատլետիկո Մադրիդ»[5]։ Սկաուտները հիացած էին, իսկ պատանի ֆուտբոլիստը իրեն ներկայացրեց լավագույն կողմից և միացավ Մադրիդի ակումբին 1995 թվականին[5]։ Երեք տարի անց Տորրեսը հաղթեց իր կարիերայի առաջին տիտղոսը երիտասարդական թիմի կազմում։ «Ատլետիկո Մադրիդի» ղեկավարությունը որոշեց մասնակցել «Nike Cup Europe» անվամբ մրցաշարին, որտեղ ներկայացված էին ոչ պակաս հայտնի եվրոպական ակումբներ մինչև 15 տարեկան տարիքային կազմով։ Տորրեսը դարձավ ակումբի առաջատարներից մեկը և օգնեց «Ատլետիկո Մադրիդին» հաղթել այդ մրցաշարում, իսկ ավելի ուշ՝ դարձավ իր տարիքային կազմում լավագույնը Եվրոպայում[5][6]։

Ակումբային կարիերա[խմբագրել]

«Ատլետիկո Մադրիդ»[խմբագրել]

1999 թվականին Տորրեսը ստորագրեց իր առաջին պայմանագիրը նոր ակումբի հետ[5]։ Պատանի հարձակվողի ելույթները Իսպանիայի՝ մինչև 16 տարեկանների հավաքականում հաջողույամբ պսակվեցին։ 2001 թվականին իսպանացիները հաղթեցին Ալգարվիի մրցաշարը և մինչև 16 տարեկանների Եվրոպայի առաջնությունը, որտեղ Ֆերնանդոն 6 խաղում դարձավ 7 գոլի հեղինակ և ճանաչվեց առաջնության լավագույն խաղացող։ Պատանի գոլահարի առաջին խաղը «Ատլետիկո Մադրիդի» մեծահասակաների թիմում կայացավ 2000/01 մրցաշրջանի վերջում, իսկ արդեն մեկ շաբաթ անց նա կարողացավ խփել իր առաջին գոլը։ Դա տեղի ունեցավ «Ալբասետեի» դեմ խաղի ժամանակ[6]։ Ընդամենը մեկ մրցաշրջան անց «Ատլետիկոն» վերադարձավ Լա Լիգա այդ ժամանակ Տորրեսը ցուցանիշները բավական համեստ էին՝ 6 գնդակ Սեգունդայի 36 խաղում, բայց այդ ամենը չխանգարեին Ֆերնանդոյին շարունակել իր հաջող ելույթները տարբեր տարիքային կատեգորիաների հավաքականների կազմում։ Իր առաջին մրցաշրջանի ընթացքում Տորրեսը կարողացավ 13 անգամ գոլի հեղինակ դառնալ, իսկ «Ատլետիկոն» ավարտեց առաջնությունը 12-րդ հորիզոնականում։ Որոշ ժամանակ անց Ֆերնանդոն իր առաջին խաղն անցկացրեց Իսպանիայի երիտասարդական հավաքականում [6]։

Մի քանի մրցաշրջանների ընթացքում ակումբը անհաջող փորձեր էր կատարում՝ հայտբվելու եվրագավթների խաղարկությանը։ Օրինակ, Իսպանիայի առաջնության 2003/2004 մրցաշրջանում Տորրեսը 35 խաղում դարձավ 19 գոլի հեղինակ և տասնիննամյա տարիքում դարձավ ակումբի պատմության ամենաերիտասարդ ավագը։ Սակայն «Ատլետիկոն» ավարտեց մրցաշրջանը 7-րդ հորիզոնականում՝ զիջելով Եվրոպայի լիգայի ողեգիրը «Սևիլյային»։ Որոշ ժամանակ անց Էլ Նինյոն երկրի մեծահասակների հավաքական հրավիրվեց՝ առաջին խաղն անցկանելով Պորտուգալիայի ֆուտբոլի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում[6]։

Եվրոպայի առաջատար ակումբների հետաքրքրությունը գնալով մեծանում էր Տորրեսի նկատմամբ հետաքրքրությունը, բայց ամեն անգամ նա հավատարիմ էր մնում «Ատլետիկո Մադրիդին» և շարունակում էր հանդես գալ Իսպանիայի հավաքականում, որի կազմում նա 2004 թվականին մեկնեց Գերմանիա մասնակցելու Եվրոպայի առաջնությանը։ Առաջնություն Տորրեսը դարձավ 3 գոլի հեղինակ։ 2006/07 մրցաշրջանի Իսպանիայի առաջնությունը դարձավ վերջինը «Էլ Նինյոյի» համար «Ատլետիկո Մադրիդի» կազմում։

«Լիվերպուլ»[խմբագրել]

2007 թվականի հուլիսի 4-ին ֆուտբոլիստը միացավ «Լիվերպուլին», որտեղ միանգամից ստացավ հանրահայտ «ինը» համար. այդ համարի ներքո ավելի վաղ հանդես էին եկել նաև այնպիսի լեգենդար ֆուտբոլիստներ, ինչպիսի էին Իան Ռաշը և Ֆաուլեր Ռոբին։

Հենց իր առաջին մրցաշրջանում Տորրեսը կարողացավ Ռոբի Ֆաուլերից հետո առաջին անգամ խփել 20 և ավելի գոլ Պրեմիեր լիգայում, ռեկորդ սահմանեց օտարերկրացու կողմից դեբյուտային մրցաշրջանում խփած գնդակների թվով։ Մինչ այդ նման ռեկորդ հաջողվել էր սահամնել միայն Ռուդ վան Նիստելռոյին (Ֆերնանդոն կարողացավ 24 գոլի հեղինակ դառնալ)[6]։ Ինչպես նաև նա կարողացավ կրկնել Ռոջեր Հանթի ռեկորդը՝ 8 տնային խաղում դառնալով գոլի հեղինակ։ Այդ մցաշրջանում նրա հաշվին բոլոր մրցաշարերում գրանցվեց 33 գոլ։

2008 թվականի հունիսին Ֆերնանդո Տորրեսը մեկնեց Եվրոպայի առաջնության Ավստրիա և Շվեյցարիա, որտեղ Դավիդ Վիլյայի հետ միասին դարձավ ակումբի հիմնական հարձակվողը։ Եվրոպայի առաջնության ժամանակ նա դարձավ 2 գոլի հեղինակ, որոնցից մեկը խփեց Գերմանիայի դեմ եզրափակիչ խաղում 2008 թվականի հունիսի 29-ին Վիեննայում։ Այդ խաղը հաղթական դարձավ իսպանացիների համար, որոնք հաղթեցին 1։0 հաշվով։

2008/2009 մրցաշրջանում անգլիական Պրեմիեր լիգայում Տորրեսը դարձավ «Լիվերպուլի» առաջին գոլի հեղինակը այդ մրցաշարում։ Գոլի հեղինակ նա դարձավ «Սանդերլենդի» դեմ խաղի 83-րդ րոպեին։ Այդպես էլ ավարտվեց խաղը նվազագույն՝ 0։1 հաշվով։

Նոր մրցաշրջանի սկզբում Տորրեսն օգնեց իր թիմին 3 գնդակով, բայց դա չփրկեց «Լիվերպուլին» 2 պարտություններից. «Տոտտենհեմ Հոտսպուրից» 1։2 հաշվով և «Աստոն Վիլլայից» 1։3 հաշվով։ Տորրեսը գոլի հեղինակ դարձավ «Սթոք Սիթիի», «Աստոն Վիլլայի» և «Բոլթոն Ուոնդերերսի» դեմ խաղերում։

2009 թվականի դեկտեմբերի 29-ին «Աստոն Վիլլայի» դեմ խաղի 93-րդ րոպեին Տորրեսը դարձավ որոշիչ գոլի հեղինակ, բացի այդ՝ գոլը դարձավ 50-րդը Պրեմիրե լիգայում։ Խաղն ավարտվեց «Լիվերպուլի»՝ նվազագույն հաշվով հաղթանակով։

2009/10 մրցաշրջանում Տորրեսը մի քանի վնասվածք ստացավ և ընդհանուր առմամբ բաց թողեց առաջնության բոլոր խաղերի մոտավորապես կեսը։ Սակայն, չնայած դժվարություններին՝ իսպանացին 22 խաղում 18 գոլի հեղինակ դարձավ, ինչը նրան թույլ տվեց 6-րդ տեղը գրավել ռմբակուներից ցուցակում Ժերմեյն Դեֆոյի հետ միասին, որը 11 խաղ ավել էր անցկացրել։

2010/11 մրցաշրջանում Տորրեսով էր հետաքրքվում «Չելսին», որ առաջարկում էր ֆուտբոլիստի համար 35 մլն ֆունտ, սկաայն 1մերսիսայիդցիները» հրաժարվեցին վաճառել իսպանացուն[7]։ Այդ ժամանակ Ֆերնանդոն գրավոր խնդրանքով դիմեց ակումբի ղեկավարությանը, որպեսզի նրանք իրեն վաճառքի ներակայացնեին։ Աումբը մերժեց[8]։

«Չելսի»[խմբագրել]

2011 թվականի հունվարի 31-ին «Լիվերպուլի» ղեկավարությունը որոշեց վաճառել Տորրեսին «Չելսիին» [9]։ Նույն օրը Տորրեսը հինգուկես տարվա պայմանագիր ստորագրեց իր նոր ակումբի հետ[10] 175 հազար ֆունտ շաբաթական աշխատավարձով։ Տրանսֆերը կազմեց 50 մլն ֆունտ, որը դարձավ ամենամեծը Պրեմիեր լիգայի պատմության մեջ[11]։ «Լիվերպուլի» մի քանի երկրպագուներ ակումբի գրասենյակի մոտ այրեցին Տորրեսի մարզաշապիկը[12]։ Իր հարցազրույցում Տորրեսը հայտարարեց, որ ոչ մի վատ բառ չի ասի «կարմիրների» մասին, և ասաց, որ վերջնական որոշում ոչ թե ընդունել է տրանսֆերային պատուհանի փակման վերջին օրերին, այլ բավականին վաղ, երբ «Չելսին» ներկայացրել է իր առաջնությունը[13]։ 2011 թվականի փետրվարի 6-ին Տորրեսն իր առաջին խաղը անկացրեց «Չելսիի» դեմ «Լիվերպուլի» դեմ տնային խաղում[14]։ Ավելի քան 14 խաղ (903 րոպե)[15] չէր կարողանում գոլի հեղինակ դառնալ նոր ակումբում, և խաղացողին աջակցելու համար Կառլո Անչելոտտին[16], Պետր Չեխը[17] և Պիտեր Օդեմվինգիեն[18]։ Ապրիլի 23-ին «Վեսթ Հեմ Յունայթեդի» դեմ խաղի 83-րդ րոպեին նոր ակումբի կազմում իր առաջին գոլը խփեց, իսկ արդեն ավելացված ժամանակում գոլային փոխանցում կատարեց Ֆլորան Մալուդային[19]։ Չնայած դրան՝ 2011/12 մրցաշրջանում Ֆերնանդոն բավականին հազվադեպ էր գոլի հեղինակ դառնում. նրա գոլային երաշտներից մեկը տևեց գրեթե հինգ ամիս[20][21], ֆուտբոլիստի հոգեբանական վիճակը ծանր էր մնում[22][23], իսկ Իսպանիայի հավաքականի ղեկավարությունը քննարկում էր Տորրեսի՝ Եվրոպայի առաջնության մասնակցության հարցը[24][25][26]։

2012 թվականի ապրիլի 24-ին «Բարսելոնայի» դեմ պատասխան խաղի 91-րդ րոպեին Տորրեսը գոլի հեղինակ դարձավ և վստահությամբ ցույց տվեց, որ «Չելսին» անցնում է Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ։

2012 թվականի ապրիլի 29-ին «Քուինս Պարկ Ռեյնջերսի» դեմ խաղում Տորրեսն իր առաջին հեթ-տրիկը ձևակերպեց «Չելսիի» կազմում։

2012/2013 մրցաշրջանում Տորրեսը դարձավ «Չելսիի» լավագույն ռմբարկուն Եվրոպայի լիգայում՝ խփելով 6 գնդակ։ Գոլերից մեկը Տորրեսը հեղինակեց «Բենֆիկայի» դեմ եզրափակիչ խաղում, արդյունքում՝ «Չելսին» հաղթանակ տարավ 2։1 հաշվով և նվաճեց տիտղոսը։

«Միլան» և վերադարձ «Ատլետիկո»[խմբագրել]

2014 թվականի օգոստոսի 29-ին «Չելսին» և «Միլանը» պայմանագիր ստորագրեցին, ըստ որի՝ ֆուտբոլիստը 2 տարի վարձավճարով հանդես պիտի գար «Միլանում»[27]։

2014 թվականի սեպտեմբերի 23-ին «Էմպոլիի» դեմ խաղում Տորրեսն իր առաջին գոլը խփեց «Միլանի» կազմում։ Խաղն ավարտվեց 2։2 հաշվով[28]։

2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Տորրեսը դարձավ հիմնական կազմի «ռոսոների»[29], որպեսզի Ալեսիո Չարչիի փոխարեն տեղափոխվեր մադրիդյան «Ատլետիկո»[30]։ 2015 թվականի հունվարի 7-ին Տորրեսն իր առաջին խաղն անցկացրեց «Ատլետիկոյի» կազմում՝ դուրս գալով մարզադաշտ Իսպանիայի գավաթի՝ «Ռեալ Մադրիդի» դեմ խաղում։ Խաղադաշտում նա անցկացրեց գրեթե 60 րոպե, որից հետո նրան փոխարինեց Կոկեն։ 2015 թվականի հունվարի 15-ին Տորրեսն իր առաջին գոլերը խփեց «Ատլետիկոյի» կազմ վերադառնալուց հետո։ Նա դուբլի հեղինակ դարձավ «Ռեալ Մադրիդի» դեմ պատասխան խաղում. խաղն ավարտվեց ոչ ոքի 2։2 հաշվով։

Միջազգային կարիերա[խմբագրել]

Տորրեսը դարձավ 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնության հաղթական գոլի հեղինակը 33-րդ րոպեին[6]։ Իսպանիայի հավաքականի համար երկու հեթ-տրիկի հեղինակ է դարձել։ Դրանցից մեկը Կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղարկության ժամանակ Նոր Զելանդիայի դեմ խաղում էր։ 2009/10 վնասվածքներով լի մրցաշրջանը երևաց նաև ՀԱՀ-ում կայացած աշխարհի առաջնության ժամանակ։ Տորրեսը չկարողացավ իր լավագույն խաղը ցուցադրել և ողջ մրցաշարի ընթացքում չդարձավ և ոչ մի գոլի հեղինակ, իսկ կիսաեզրափակիչ և եզրափակիչ խաղերում նույնիսկ չէր հայտնվում մեկնարկային կազմում։ Նիդերլանդների հավաքականի դեմ եզրափակիչ խաղում Ֆերնանդոն խաղադաշտ դուրս եկավ միայն լրացուցիչ ժամանակում Դավիդ Վիլյայի փոխարեն։ Վերջին րոպեին ֆուտբոլիստը վնասվածք էր ստացել և գրեթե մեկ րոպե պառկած էր խոտածածկին, մինչդեռ խաղը շարունակվում էր[31]։ 2012 թվականի հունիսի 14-ին Եվրոպայի առաջնության ժամանակ Տորրեսը դուբլի հեղինակ դարձավ և օգնեց Իսպանիայի հավաքականին հաղթել Իռլանդիային 4։0 հաշվով, այդ խաղում մեկական գոլի հեղինակ դարձան Դավիդ Սիլվան և Սեսկ Ֆաբրեգասը։ 2012 թվականի հուլիսի 1-ին Եվրոպայի առաջնության Իտալիայի դեմ եզրափակիչ խաղում Տորրեսը խաղադաշտ դուրս եկավ 2-րդ խաղակեսում և գոլի հեղինակ դարձավ 84-րդ րոպեին, ինչպես նաև փոխանցում կատարեց՝ դառնալով առաջնության լավագույն ռմբարկու և ստանալով մրցաշարի «Ոսկե խաղակոշիկը»[32]։ Բացի այդ՝ Տորրեսը դարձավ առաջին ֆուտբոլիստը, ով գոլի հեղինակ դարձավ Եվրոպայի առաջնության երկու եզրափակիչ խաղերում (2008 և 2012)։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Տորրեսն անցկացրեց իր 100-րդ խաղը Իսպանիայի ազգային հավաքականի կազմում՝ դառնալով 6-րդ ֆուտբոլիստը, որ նման հաջողություն է գրանցել։ 2013 թվականին Կոնֆեդերացիաների գավաթում Տորրեսը ստացավ մրցաշարի «Ոսկե խաղակոշիկը» որպես լավագույն ռմբարկու (5 գնդակ)։

Անցկացրած հանդիպումների վիճակագրություն[խմբագրել]

Միջազգային վիճակագրություն[խմբագրել]

Հավաքական Մրցաշրջան Ընկերական Մրցաշարեր Ընդհանուր
Խաղեր Գոլեր Խաղեր Գոլեր Խաղեր Գոլեր
Իսպանիա Իսպանիա 2003 1 0 2 0 3 0
2004 6 1 5 0 11 1
2005 3 1 9 7 12 8
2006 6 1 7 4 13 5
2007 2 0 4 1 6 1
2008 6 1 7 2 13 3
2009 4 2 9 3 13 5
2010 4 1 8 2 12 3
2011 7 1 2 0 9 1
2012 3 1 7 3 10 4
2013 1 0 4 5 5 5
2014 1 1 3 1 4 2
Ընդհանուր կարիերայի ընթացքում[33] 43 10 67 28 110 38

Մրցանակներ[խմբագրել]

Թիմային

Իսպանիա «Ատլետիկո Մադրիդ»

  • Սեգունդայի չեմպիոն (1), 2001/02
  • Արդյունքում՝ 1 տիտղոս

Անգլիա «Չելսի»

Իսպանիա Իսպանիայի հավաքական

  • Եվրոպայի մինչև 17 տարեկան պատանիների առաջնության չեմպիոն (1), 2001
  • Եվրոպայի մինչև 19 տարեկան պատանիների առաջնության չեմպիոն (1), 2002
  • Եվրոպայի չեմպիոն (2), 2008, 2012
  • Աշխարհի առաջնության չեմպիոն (1), 2010
  • Արդյունքում՝ 5 տիտղոս

Անձնական

  • ՊՖԱ-ի վարկածով տարվա թիմ (2), 2008, 2009
  • Պրեմիեր լիգայի ամսվա խաղացող (2), փետրվար 2008, սեպտեմբեր 2009
  • Պրեմիեր լիգայի ամսվա գոլ (2), ապրիլ 2009, մարտ 2010
  • ՈՒԵՖԱ-ի վարկածով Եվրոպայի խորհրդանշական հավաքական (1), 2008
  • Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստների միջազգային ասոցիացիաների ֆեդերացիայի վարկածով աշխարհի խորհրդանշական հավաքական (2), 2008, 2009
  • ԵՍՄ-ի վարկածով տարվա թիմ (1), 2008
  • Կոնֆեդերացիաների գավաթի խորհրդանշական հավաքական (2), 2009, 2013
  • Եվրոպայի առաջնության «Ոսկե խաղակոշիկի» մրցանակակիր (1), 2012
  • Կոնֆեդերացիաների գավաթի «Ոսկե խաղակոշիկի» մրցանակակիր (1), 2013
  • Իսպանիայի հավաքականի ռեկորդակիր Եվրոպայի առաջնությունում խփած գոլերի քանակով, 5 գոլ
  • Իսպանիայի հավաքականի ռեկորդակիր Կոնֆեդերացիաների գավաթում խփած գոլերի քանակով, 8 գոլ

Անձնական կյանք[խմբագրել]

Տորրեսն ամուսնացած է Օլալյա Դոմինգեսի հետ[34]։ 2009 թվականի հուլիսի 8-ին զույգն ունեցավ իրենց առաջին երեխային՝ Նորային,[35] 2010 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ծնվեց նրանց որդին՝ Լեոն[36]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Statistics.
  2. White, Jim (21.11.2009). «Fernando Torres: exclusive interview with Liverpool and Spain's 'El Nino'». The Daily Telegraph. http://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/liverpool/6614123/Fernando-Torres-exclusive-interview-with-Liverpool-and-Spains-El-Nino.html։ Վերցված է 21.10.2011. 
  3. «"Չելսին" սահմանել է եվրոպական ֆուտբոլի ռեկորդ». Լիգա.լուրեր. 2013-05-16. http://news.liga.net/news/sport/853179-chelsi_ustanovil_rekord_evropeyskogo_futbola.htm։ Վերցված է 2013 թ․ նոյեմբերի 18–ին. 
  4. 4,0 4,1 4,2 «Ֆերնանդո Տորրես: Իմ կենսագրությունը: Ատլետիկո» // Liverbird.ru
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 «Ֆերնանդո Տորրես: Իմ կենսագրությունը: Ատլետիկո» // Liverbird.ru
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 «Ֆերնանդո Տորրես. Իմ կյանքի առանցքային պահերը» // Liverbird.ru
  7. «Լիվերպուլը» մերժել է Տորրեսի առաջարկը
  8. «Պաշտոնական. «Լիվերպուլը» մերժել է Տորրեսի վաճառքի առաջարկը» // LiverBird.ru
  9. «Պաշտոնական. «Լիվեպուլը» թույլ է տվել Տորրեսին բանակցություներ անցկացնել «Չելսիի» հետ // Liverbird.ru
  10. Պաշտոնական. Տորրեսը տեղափոխվել է «Չելսի» // Liverbird.ru
  11. Տորրեսի տրանսֆերը ամենաթանկարժեք էր Պրեմիեր լիգայի պատմության մեջ
  12. «Լիվերպուլի» երկրպագուները այրել են Տորրեսի մարզաշապիկը
  13. «Տորրես: Ես միանգամից որոշեցի հեռանալ» // Liverbird.ru
  14. Reds ruin Torres' Blues bow // Sky Sports
  15. Փոխանցում արտասահմանից
  16. Անչելոտտի. Տորրեսը դեռ կփայլի «Չելսիում»
  17. Չեխը վստահ էր, որ Տորրեսը շուտով կսկսի գոլեր խփել «Չելսիում»
  18. Օդեմվինգի. Տորրեսը անպայման իրեն ցույց կտա «Չելսիում»
  19. Ապրիլի 19-ին «Գենկի» դեմ խաղի 11-րդ և 27-րդ րոպեներին իր առաջին դուբլը ձևակերպեց ակումբի կազմում Տորրեսը բացում է խաղի հաշիվը
  20. «Տորրեսն արդեն չի հարվածել 24 ժամ»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-03-ին։ http://www.webcitation.org/689UI2oUC։ Վերցված է 2012-05-01։ 
  21. «Տորրեսը գոլի հեղինակ չի դառնում արդեն 24 խաղային ժամ»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-03-ին։ http://www.webcitation.org/689UKUWZm։ Վերցված է 2012-05-01։ 
  22. «Տորրեսը հոգեբանական խնդիրներ ունի»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-03-ին։ http://www.webcitation.org/689UMYdCS։ Վերցված է 2012-05-01։ 
  23. «10 խաղացող, որոնցից ամռանը կարող է ազատվել Ռոման Աբրամովիչը»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-03-ին։ http://www.webcitation.org/689UOdA4z։ Վերցված է 2012-05-01։ 
  24. «Դել Բոսկե. «Տորրեսը դեռ ժամանակ ունի»»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-03-ին։ http://www.webcitation.org/689URfz3p։ Վերցված է 2012-05-01։ 
  25. «Դել Բոսկե. Տորրեսը գիտի՝ ինչ անի, որպեսզի մեկնի Եվրո 2012»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-03-ին։ http://www.webcitation.org/689UTKozq։ Վերցված է 2012-05-01։ 
  26. «Լուիս Արագոնես. «Այն, որ Տորրեսին չեն հրավիրել հավաքական, շատ տրամաբանական է»»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-03-ին։ http://www.webcitation.org/689UW8FpG։ Վերցված է 2012-05-01։ 
  27. «Չելսիի» պաշտոնական կայք. Տորրեսը տրվում է վարձավճարով
  28. Ֆերնանդո Տորրեսը «Միլանի» կազմում իր առաջին գոլն է հեղինակել
  29. «Միլանը» գնեց Տորրեսին. նա հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ է
  30. «Ատլետիկոն» հայտարարեց Տորրեսի տեղափոխության մասին
  31. «Տորրեսը վնասվածք է ստացել Նիդեռլանդների դեմ խաղում // Sports.ru
  32. Տորրեսը Գոմեսից խլեց «Ոսկե խաղակոշիկը»
  33. «Internationals: Fernando Jose Sans Torres». Bounder.friardale.co.uk. 2013-11-18. http://www.bounder.friardale.co.uk/Internationals/F%20Torres.htm։ Վերցված է 2013 թ․ նոյեմբերի 18–ին. 
  34. «"El Pais" իսպանական հրատարակչություն»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-20-ին։ http://www.webcitation.org/65awiZSJI։ Վերցված է 12 հուլիսի 2009։ 
  35. ««Լիվերպուլի» երկրպագուների կայք»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-20-ին։ http://www.webcitation.org/65awk6Aet։ Վերցված է 09 հուլիսի 2009։ 
  36. ««Լիվերպուլի» երկրպագուների կայք»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-20-ին։ http://www.webcitation.org/65awnMtmL։ Վերցված է 27 ապրիլի 2011։