Սարդարաշեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գյուղական համայնք
Սարդարաշեն
ԵրկիրԱրցախ Արցախ
ՇրջանԱսկերան
Մակերես972,5 հա կմ²
ԲԾՄ1004 մետր
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Բնակչություն137 մարդ (2015)
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
Ժամային գոտիUTC+4
##Սարդարաշեն (Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն)
Red pog.png

Սարդարաշեն, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության արևելյան հատվածում։ Ասկերան շրջկենտրոնից գտնվում է 15 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 25 կմ հեռավորութան վրա։

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համայնքը լեռնային է, ունի 972,5 հա տարածք, որից 576,27 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 333,32 հա անտառային հողեր։ Սարդարաշեն համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Կարկառ գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 4 աղբյուրներ` «Շենին նով», «Ցորտ», «Նոր շենին» և «Կտողնուն»։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սարդարաշեն համայնքի բնակչության թիվը կազմում է 137 մարդ, կա 29 տնտեսություն։

Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը[1].

Տարի 2008 2009 2010
Բնակիչ 168 171 142

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։

Օգտակար հանածոներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համայնքի տարածքում առկա են կոպալի հանքային պաշարներ։

Պատմամշակութային հուշարձաններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Սբ. Գևորգ եկեղեցի (18-րդ դար), գերեզմանոց (17-19-րդ դարեր), խաչքար (12-13-րդ դարեր), գյուտաղի «Նորշեն» (12-19-րդ դարեր), սրբատեղի (20-19-րդ դարեր), քարանձավ «Չնգլ», հաշվառված է 30 հուշարձան[2]։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն. Բնակչություն ըստ համայնքների»։ Վերցված է 2021 Մայիսի 1 
  2. Ղահրամանյան Հակոբ (2015)։ Տեղեկաատու Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի։ Երևան։ էջ 86