Վարդաձոր (Ասկերանի շրջան)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդաձոր
Գյուղ
Վարդաձոր
ԵրկիրԱրցախ Արցախ
ՇրջանԱսկերանի
ԲԾՄ778 մ
Բնակչություն268[1] մարդ (2008)
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
ՏեղաբնականունՎարդաձոր
Ժամային գոտիUTC+4
##Վարդաձոր (Ասկերանի շրջան) (Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն)
Red pog.png

Վարդաձոր (նախկինում՝ Փիրջամալ), գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։ Տեղաբաշխված է կենտրոնական արևելյան հատվածում։ Ասկերան շրջկենտրոնից գտնվում է 9 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 26 կմ հեռավորութան վրա։

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համայնքը հարթավայրային է, ունի 2358,0 հա տարածք, որից 1817,48 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 430,9 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 13 աղբյուրներ` «Սև քարեն», «Թըխկըճրին», «Թեղուն», «Եղճնջուր», «Եխծունջուր», «Ղազան», «Ծարավաջուր», «Բլասեն», «Տնջրե», «Ցկանեն», «Գուլալին», «Շոր» և «Շենին»։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վարդաձոր համայնքի կազմի մեջ ընդգրկված է նաև Վաևազաբուն գյուղը, որի բնակչության թվաքանակը կազմում է 38 մարդ, կա 10 տնտեսություն։

Տարի 2008 2009 2010
Բնակիչ 268 270 268

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վարդաձոր համայնքի բնակչության թիվը կազմում է 267 մարդ, կա 80 տնտեսություն։ Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։

Պատմամշակութային հուշարձաններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (19-րդ դար), գերեզմանոց (18-19-րդ դարեր), աղբյուր (19-րդ դար), սրբատեղի «Նահատակ» (17-18-րդ դարեր), հաշվառված է 7 հուշարձան[2]։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Nagorno-Karabakh Republic (self-proclaimed) (անգլ.)
  2. Ղահրամանյան Հակոբ (2015)։ Տեղեկաատու Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի։ Երևան։ էջ 91