(4015) Վիլսոն-Հարրինգտոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
NAU Stars.png
Spacer-133x3.gif
CD 2c.png
CD 2c.png
Վիլսոն-Հարրինգտոն
(1979 VA, 107P/Վիլսոն-Հարրինգտոն)
Wilson-Harrington
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերել է (Էլեանորա Հելին)
15 նոյեմբեր 1979թ.
Բացարձակ մեծություն (H) 15,99
Հեռավորությունը Արեգակից 2,640416 ա. մ.
Ուղեծրային տվյալներ
Պերիհելին 0,9935 ա. մ.
Ապոհելին 4,2874 ա. մ.
Մեծ կիսաառանցք 2,640416 ա. մ.[1]
Էքսցենտրիսիտետ 0,623749420688535
Սիդերիկ պարբերություն 1567,14 օր (4,29 տարի)
Միջին շարժում 0,229718 աստիճան/օր
Թեքվածություն 2,78° (Խավարածրի նկատմամբ)
Ծագման անկյան երկայնություն 270,42°
Պերիկենտրոնի արգումենտ 91,44°
Միջին անոմալիա 246,71
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Շառավիղ 2 կմ[1]
Պտույտի պարբերություն 3,5736 ժ
Ալբեդո 0,05
Մթնոլորտային տվյալներ

(4015) Վիլսոն-Հարրինգտոն (Wilson-Harrington), աստերոիդ և գիսաստղ (107P/Վիլսոն-Հարրինգտոն) ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի նոյեմբերի 15-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում[1]։

Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,640416 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,9935 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,2874 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վիլսոն-Հարրինգտոն աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0473 ա. մ. հեռավորության վրա[1]։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1567,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շաջժվելով միջինում 0,229718 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի հարթությունը և խավարածրի հարթությունը իրար հետ կազմում են 2,78° անկյուն։

Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին[1]։

Արեգակնային համակարգում մինչ այժմ հայտնի հինգ մարմիններից մեկն է, որոնք նշվում են և որպես գիսաստղ, և որպես աստերոիդ։

Տես նաև[խմբագրել]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]