Աստերոիդների դաս C

(253) Մատիլդա, C դասի տիպիկ ներկայացուցիչ

Աստերոիդների դաս C, մուգ ածխածնային մարմիններ: Սա ամենատարածված աստերոիդների դասն է, այս դասի մեջ են մտնում բոլոր հայտնի աստերոիդների 75 %-ը, իսկ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում (2,7 ա. մ. ուղեծրից այն կողմ) այս դասի աստերոիդների տոկոսային պարունակությունը ավելի մեծ է, այս աստերոիդների դասը հանդիսանում է հիմնականը: Այս դասի աստերոիդների քանակը իրականում կարող է լինել շատ ավելի շատ, քանի որ նրանք ունեն ավելի ցածր արտացոլման հատկություն համեմատած մյուս սպեկտրալ դասերի հետ, և հետևաբար նրանց ավելի դժվար է հայտնաբերել:

Հատկանիշները

Այս աստերոիդների դասը ունի քարե խոնդրիտային երկնաքարերի սպեկտրին շատ նման սպեկտր, որոնց քիմիական կազմվածքը մոտ է այն միգամածության կազմվածքին, որից առաջացել է Արեգակը և որը ծառայել է պրոտոմոլորակային սկավառակի ստեղծման համար սկզբնանյութ, սակայն նրանց մեջ բացակայում են ջրածինը, հելիումը և այլ ցնդող նյութերը: Այս աստերոիդների մեջ հավանական են օգտակար հանաձոների առկայությունը.

Ածխածնային աստերոիդները չափազանց մուգ են, նրանց ալբեդոն կազմում է ընդամենը 0,03 — 0,10 (օրինակ՝ (211) Իզոլդա աստերոիդի ալբեդոն կազմում է ընդամենը 0,06): Այդ պատճառով, եթե S դասի աստերոիդները կարելի է տեսնել հասարակ հեռադիտակով, ածխածնային C դասի աստերոիդների դիտարկման համար անհրաժեշտ է արդեն ոչ մեծ աստղադիտակ: Այս դասի առավել վառ ներկայացուցիչն է (324) Բամբերգա աստերոիդը, սակայն քանի որ այս աստերոիդի ուղեծիրը բավականին ձգված է, իր առավելագույն պայծառության այն հասնում է համեմատաբար կարճ ժամկետով:

Նրանց սպեկտրները ունեն չափավոր ուժեղ ուլտրամանուշակագույն կլանում 0,4-0,5 մկմ ալիքի երկարության ժամանակ, իսկ ավելի մեծ ալիքի երկարության դեպքում կլանումը մոտավորապես համասեռ է մի փոքր մեծացմամբ սպեկտրի կարմիր մասում: Ի հայտ են գալիս, այսպես կոչված «ջրային» կլանումներ մոտավորապես 0,3 մկմ ալիքի երկարության ժամանակ, որոնք կարող են վկայել ջրի առկայության մասին:

C դասի աստերոիդների ամենամեծ ներկայացուցիչն է (10) Հիգեան:

SMASS դասակարգում

SMASS դասակարգումով առանձնացնում են հետևյալ ենթախմբերը՝

• տիպային — սպեկտրը ցույց է տալիս թույլ կամ միջին կլանում կարճ մասում (< 0,55 մկմ) և դառնում է հարթ կամ կարմրավուն մնացածներում՝ (10) Հիգեա
• Cb — 0,44–0,92 մկմ միջակայքում սպեկտրը գծային է, առանց առանձնահատկութունների, հարթ կամ ունի թեթև հակում կարմիր մասին՝ (253) Մատիլդե, (515) Աթալիա
• Cg — սպեկտրը ունի վառ հատկանիշներ կարճ մասում (< 0,55 մկմ) և դառնում է հարթ կամ մի փոքր կարմրավուն մյուս մասերում՝ (175) Անդրոմաքե, (1300) Մարսել
• Ch — սպեկտրը նման է տիպային C դասին, բայց ցույց է տալիս մի փոքր ուժեղացված կլանում մոտավորապես 0,7 մկմ մասում՝ (13) Էգերիա, (19) Ֆորտունա
• Cgh — սպեկտրը նման է Cg դասին, բայց ցույց է տալիս մի փոքր ուժեղացված կլանում մոտավորապես 0,7 մկմ մասում՝ (106) Դիոնե, (706) Հիրունդո

Տես նաև

• Աստերոիդների ընտանիքներ
• Աստերոիդների արդյունաբերական օգտագործում
• Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
• Աստերոիդների ցանկ
• Աստերոիդների գոտի

Արտաքին հղումներ

• Աստերոիդների տեսակներ
• S. J. Bus and R. P. Binzel Phase II of the Small Main-belt Asteroid Spectroscopy Survey: A feature-based taxonomy, Icarus, Vol. 158, pp. 146 (2002).