Իվան Բունին

Իվան Բունին
ԱԱՀ՝	Իվան Բունին
Ծննդյան օր՝	հոկտեմբերի 22, 1870
Ծննդավայր՝	Վորոնեժ, (Ռուսաստան)
Վախճանի օր՝	նոյեմբերի 8, 1953
Վախճանի վայր՝	Փարիզ, (Ֆրանսիա)

Իվան Ալեքսեևիչ Բունին (ռուսերեն` Ива́н Алексе́евич Бу́нин, 1870, հոկտեմբերի 22 - 1953, նոյեմբերի 8), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ, Պետերբուրգի Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմեկիոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր գրականության գծով (1933)։

Ծնվել է Վորոնեժում։ 1891-ին Օրյոլում լույս է ընծայել «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն։ «Բաց երկնքի ներքո» (1898) և պուշկինյան մրցանակի արժանացած «Տերևաթափ» (1901) ժողովածուները բանաստեղծական դասական ձևերի կատարելագործման դրսևորումներ են։ 1899-ին ծանոթացել է Մաքսիմ Գորկու հետ։ «Գյուղը» (1910) վիպակում պատկերված է Ռուսաստանի գյուղացիության վիճակը։ Թշնամաբար դիմավորելով Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը, Բունինը 1920-ին վտարվել է Ֆրանսիա, ուր և ստեղծագործել է շուրջ 30 տարի։ «Միտյայի սերը» (1925), «Կոռնետ Էլագինի գործը» (1927), «Արսենևի կյանքը» (1930) ստեղծագործություններում հեղինակը պատկերել է երիտասարդ տարիների հիշողությունները, ռուս կալվածատիրական հիողությունները։

Բունինը թարգմանություններ է արել Հենրի Լոնգֆելլոյից, Ջորջ Բայրոնից, Թենիսոնից։ Թարգմանել է Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Ալեքսանդր Ծատուրյանի, Մ. Մանվելյանի երկերը, որոնք ամփոփել է «Ժամանակակից հայ բանաստեծություններ» (1903) և «Հայկական մուսա» (1907) ժողովածուներում։ Ռուս գրողներից առաջինն է արժանացել Նոբելյան մրցանակի։

Աղբյուրներ

• Պավել Ծատուրյան, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ. 1901-2000, գիրք Ա, Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ» հրատարակչություն, 2007, էջ 62։