Իվան Բունին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Իվան Բունին
Ива́н Алексе́евич Бу́нин
Ivan Bunin (sepia).jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 22, 1870
Ծննդավայր Վորոնեժ, (Ռուսաստան)
Մահացել է նոյեմբերի 8, 1953
Մահվան վայր Փարիզ, (Ֆրանսիա)

Իվան Ալեքսեևիչ Բունին (ռուսերեն՝ Ива́н Алексе́евич Бу́нин, 1870, հոկտեմբերի 22 - 1953, նոյեմբերի 8), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ, Պետերբուրգի Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմեկիոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր գրականության գծով (1933)։

Ծնվել է Վորոնեժում։ 1891-ին Օրյոլում լույս է ընծայել «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն։ «Բաց երկնքի ներքո» (1898) և պուշկինյան մրցանակի արժանացած «Տերևաթափ» (1901) ժողովածուները բանաստեղծական դասական ձևերի կատարելագործման դրսևորումներ են։ 1899-ին ծանոթացել է Մաքսիմ Գորկու հետ։ «Գյուղը» (1910) վիպակում պատկերված է Ռուսաստանի գյուղացիության վիճակը։ Թշնամաբար դիմավորելով Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը, Բունինը 1920-ին վտարվել է Ֆրանսիա, ուր և ստեղծագործել է շուրջ 30 տարի։ «Միտյայի սերը» (1925), «Կոռնետ Էլագինի գործը» (1927), «Արսենևի կյանքը» (1930) ստեղծագործություններում հեղինակը պատկերել է երիտասարդ տարիների հիշողությունները, ռուս կալվածատիրական հիողությունները։

Բունինը թարգմանություններ է արել Հենրի Լոնգֆելլոյից, Ջորջ Բայրոնից, Թենիսոնից։ Թարգմանել է Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Ալեքսանդր Ծատուրյանի, Մ. Մանվելյանի երկերը, որոնք ամփոփել է «Ժամանակակից հայ բանաստեծություններ» (1903) և «Հայկական մուսա» (1907) ժողովածուներում։ Ռուս գրողներից առաջինն է արժանացել Նոբելյան մրցանակի։

Կենսագրություն[խմբագրել]

Վաղ կյանք[խմբագրել]

Բունինը ծնվել է Վորոնեժ քաղաքում 1870 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։ Ծնվել է Ալեքսեյ և Լյուդմիլա Բունինների ընտանիքում։ Նրա նախնիներից էին բանաստեղծներ Աննա Բունինան և Վասիլի Զուկովսկին։ Նա ունեցել է երջանիկ մանկություն։ Շրջապատված է եղել խելացի և բարի մարդկանցով։ Ռուսական ֆոլկլորին Բունինին ծանոթացրել է մայրը՝ Լյուդմիլա Ալեքսանդրովնան։ [1] Նրա տնային առաջին ուսուցիչը եղել է Ռոմաշկովը։ [2] Այնուհետև Բունինին հոգեբանություն, փիլիսոփայություն և հասարակական գիտություններ է սովորեցրել իր մեծ քույր՝ Յուլիան։ Յուլիան է դրդում Բունինին կարդալ ռուսական դասական գրականություն։ [1] 1870-ականների վերջերին Բունինը տարվում է խաղամոլությամբ և կորցնում է ընտանեկան հարստության մեծ մասը։ 1881 թվականին նրան ուղարկում են դպրոց Յելեցում, սակայն նա երբեք չի ավարտում դպրոցը։ 1886 թվականին նրան հեռացնում են՝ ընտանեկան ֆինանսական դժվարությունների պատճառով դպրոց չվերադառնալու պատճառով։ [3]

Գրական կարիերա[խմբագրել]

1887 թվականի մայիսին Բունինը իր առաջին բանաստեղծությունն (Деревенские нищие) է հրատարակում Սանկտ Պետերբուրգի գրական հանդեսում։ 1891 թվականին նրա առաջին կարճ պատմվածքը (Деревенский эскиз) հայտնվում է "Ռուսկոյե Բոգատստվո" թերթի էջերում։ 1889 թվականին Բունինը դառնում է Խարկովի տեղի թերթի գլխավոր խմբագրի օգնականը։ 1889 հունվարին տեղափոխվում է Օռլով՝ աշխատելու "Օռլովսկիյ Վեստնիկ" թերթում՝ սկզբում որպես խմբագրի օգնական, հետո արդեն դե ֆակտո խմբագիր։ Այստեղ նա հանդիպում է Վարվարա Պասչենկոյին և կրքոտ սիրահարվում է։ 1892 թվականին զույգը տեղափոխվում է Պոլտավա՝ Յուլիա Բունինայի մոտ։ Յուլիան օգնում է եղբորը գործի անցնել տեղի վարչությունում։ [1] Նրա բանաստեղծությունների առաջին գիրքը հրատարակվել է 1887-1891 թվականներին Օռյոլում։ [4] Բունինը 1894 թվականի առաջին կեսը անցկացնում է ճանապարհորդելով Ուկրաինայում։ 1895 թվականին Բունինը առաջին անգամ այցելում է Ռուսաստանի մայրաքաղաք։ Այստեղ նա հանդիպում է Անտոն Չեխովին, Սերգեյ Կրիվենկոյին, Վալերի Բրյուսովին և այլոց։ [4] 1899 թվականին սկսվում է Մաքսիմ Գորկու և Իվան Բունինի ընկերությունը։ Բունինի համար ներշնչման աղբյուր էր հանդիսանում նաև Լև Տոլստոյը։ Վերջինիս հետ նա հանդիպել է Մոսկվայում 1894 թվականին։ 1895-1896 թվականներին Բունինը լինում էր և Մոսկվայում և Պետերբուրգում։ 1897 թվականին նրա առաջին կարճ պատմությունների հավաքածուն է լույս տեսնում (Աշխարհի եզրին), որից մեկ տարի հետո հրատարակվում է բանաստեղծությունների երկրորդ գիրքը (Բաց երկնքի տակ)։ [1][4] 1898 թվականին Բունինը տեղափոխվում է Օդեսսա։ Այստեղ նա ծանոթանում է Բուկովետսկիի, Կուրովսկիի և Նիլուսի հետ։ [5] [6] 1899-1900 թվականների ձմռան ընթացքում նա այցելում է "Սրեդա" գրական ակումբը Մոսկվայում, որտեղ էլ ընկերանում է գրող Նիկոլայ Տելեշովի հետ։

Ժառանգություն[խմբագրել]

Իվան Բունինը առաջին ռուս գրողն է, ում շնորհվել է Նոբելյան մրցանակ գրականության ոլորտում։ Մրցանակը հիմնականում շնորհվել է նրա ինքնակենսագրական գրքի ՝ "Արսենևի կյանքը"-ի համար։ Բունինի վաղ շրջանի բանաստեղծությունները ունեին մեկ ընդհանուր լեյտմոտիվ։ Չեխովը ջերմորեն ընդունեց Բունինի առաջին պատմվածքները։ Իսկ Գորկին տվեց ամենաբարձր գնահատականը։ Բունինը իր ստեղծագործական ամբողջ ընթացքում հարազատ մնաց մոդեռնիզմին։ Իր բանաստեղծությունների և թարգմանությունների համար Բունինը երեք անգամ դարձել է Պուշկինյան մրցանակի դափնեկիր։ Բունինի բանաստեղծությունների սիրահար էր Վլադիմիր Նաբոկովը։ Վերջինս Բունինին համեմատել է Բլոկի հետ։ Բունինը փառքին ամենաշատը մոտեցել է 1911-1912 թվականներին, երբ լույս տեսան "Գյուղը" և "Չոր հովիտը"։ [7] Բունինի ճանապարհորդական էսքիզները գովասանքի արժանացան։ Հատկապես "Թռչնի ստվերը" (1907–1911)։ Բունինը մեծապես հետաքրքրված էր միջազգային առասպելներով և ֆոլկլորով։ Բունինի լավագույն բանաստեղծությունները "Խորամանկ ականջներ"-ը և "Եղբայրները"-ը իրենց հիմքում ունեն ուժեղ փիլիսոփայական շեշտավորում։ Բարոյականության տեսանկյունից Բունինը ներշնչվում էր Սոկրատեսից։ Իվան Բունինի գրքերը թարգմանվել են մի շարք լեզուներով։ Ռոմեն Ռոլանը Բունինին անվանել է "գեղարվեստական հանճար" ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 L. Smirnova (1993)։ «I. А. Bunin 'Russian literature of the late 19th — early 20th centuries'» (Russian)։ Prosveshchenie։ http://noblit.ru/content/view/410/33/։ Վերցված է 2011-01-01։ 
  2. Художественные переводы И. А. Бунина. – www.rustranslater.net.
  3. Е. В. Степанян։ «Иван Бунин»։ bunin.niv.ru։ http://bunin.niv.ru/bunin/bio/biografiya-2.htm։ Վերցված է 1 հունվար 2011։ 
  4. 4,0 4,1 4,2 «Ivan Bunin Chronology» (Russian)։ bunin.niv.ru։ http://bunin.niv.ru/bunin/bio/hronologiya-zhizni.htm։ Վերցված է 2011-01-01։ 
  5. «Ivan Alekseevich Bunin» (Russian)։ bunin.niv.ru։ http://bunin.niv.ru/bunin/bio/biografiya-1.htm։ Վերցված է 1 January 2011։ 
  6. «Ivan Bunin biography» (Russian)։ noblit.ru։ http://noblit.ru/content/category/4/56/33/։ Վերցված է 1 հունվար 2011։ 
  7. Твардовский, Александр. Иван Алексеевич Бунин. Собрание сочинений. Том 1. Стихотворения. 1892–1916. Изд. Художественная литература, 1965. Предисловие. Стр. 2–59.

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Պավել Ծատուրյան, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ. 1901-2000, գիրք Ա, Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ» հրատարակչություն, 2007, էջ 62։