Հենրիկ Սենկևիչ

Հենրիկ Սենկևիչ (լեհ.՝ Henryk Sienkiewicz, լրիվ անունը՝ Հենրիկ Ադամ Ալեքսանդր Պիուս Սենկևիչ, լեհ.՝ Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz; 1846թ. մայիսի 5, Վոլյա-Օկշեյսկա, Պոդլյաշիե, Լեհաստան, Ռուսական կայսրություն – 1916թ. նոյեմբերի 15, Վեվե, Շվեյցարիա), լեհ գրող, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1905թ):

Գրել է բազմաթիվ պատմական վեպեր, այդ թվում «Կրակով և թրով» (1883-1884), «Ջրհեղեղ» (1884-1886), «Պան Վոլդիևսկի» (1887-1888) եռագրությունը (վերաբերվում է 17-րդ դարի երկրորդ կեսի Լեհաստանի և հարևան երկրների պատմությանը): «Յո երթաս» («Quo vadis», 1894-1896) էպիկական վեպում պատկերվում են մ.թ. I դարի քրիստոնյաների նկատմամբ Ներոն կայսեր հալածանքները: «Խաչակիրներ» վեպը (1897-1900) նվիրված է 14-րդ դարի վերջին – 15-րդ դարի սկզբին Տևտոնյան միաբանության ծավալապաշտական նկրտումների դեմ լեհերի և լիտվացիների պայքարին:

Հենրի Սենկևիչի մի շարք երկեր թարգմանվել են հայերեն: