Սիմոնա Սինյորե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սիմոնա Սինյորե
ֆր.՝ Simone Signoret
Դիմանկար
Ծնվել էմարտի 25, 1921(1921-03-25)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՎիսբադեն, Գերմանական ռայխ[4][5][6]
Մահացել էսեպտեմբերի 30, 1985(1985-09-30)[7][8][9][…] (64 տարեկան)
Մահվան վայրAutheuil-Authouillet[10]
ԳերեզմանՊեր Լաշեզ
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
Ազգությունհրեա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
Կրոնհուդայականություն
Մասնագիտությունկինոդերասանուհի, գրող, tutor և թատրոնի դերասանուհի
ԱմուսինYves Allégret? և Իվ Մոնտան
Ծնողներհայր՝ André Kaminker?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Օսկար լավագույն դերասանուհու համար Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհրդի մրցանակ լավագույն դերասանուհուն Լավագույն դերասանուհի «Սեզար» մրցանակ լավագույն կանացի դերի համար «Դավիդ դի Դոնաթելլո» մրցանակ լավագույն օտարերկրյա դերասանուհուն և «Արծաթե արջ» մրցանակ լավագույն կանացի դերի համար
ԵրեխաներCatherine Allégret?
Simone Signoret Վիքիպահեստում

Սիմոնա Սինյորե (Signoret, իսկական ազգանունը՝ Կամինկեր, Kaminker) Սիմոնա (մարտի 25, 1921(1921-03-25)[1][2][3][…], Վիսբադեն, Գերմանական ռայխ[4][5][6] - սեպտեմբերի 30, 1985(1985-09-30)[7][8][9][…], Autheuil-Authouillet[10]), ֆրանսիացի դերասանուհի։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սովորել է Ա․ Սիկարի դրամատիկական դասընթացներում։ Կինոյում նկարահանվում է 1941-ից։ Սինյորեին մեծ ճանաչում է բերել Մարիի («Ոսկե սաղավարտ», ռեժ․ Ժ․ Բեքեր, 1952, Բրիտ․ ռեժիսորների և քննադատների «Ֆեմինա» մրցանակ) խոր դրամատիզմով տոգորված դերակատարումը։ Դերասանուհու դրամատիկ տաղանդը նոր ուժով է բացահայտվել Թերեզ Ռաքոնի («Թերեզ Ռաքեն», ռեժ․ Մ․ Կառնե,1953) և Էլիզաբեթ Պրոկտորի («Սալեմի վհուկները», ռեժ․ Ռ․ Ռուլո, 1957) դերերի անձնավորումներում։ Խիստ, գրեթե ասկետիկ շարժուձևի, կատարման արտաքին ծայրահեղ զսպվածության մեջ զգացվում է հերոսուհու կյանքի ներքին լարված ռիթմը։ Էլիսի դերով («Տեղ վերևում», սովետական էկրանում՝ «Ճանապարհ դեպի բարձր հասարակություն», ռեժ․ Ջ․ Քլեյթոն, 1958) նվաճել է Կաննի կինոփառատոնի (1961) «Ոսկե արմավենու ճյուղ» և Ամերիկյան կինոարվեստի ու գիտության, Բրիտ․ և Ֆրանս, ակադեմիաների մրցանակները։ Այլ դերերից են՝ Նիկոլ («Դիվային ագիներ», 1955), Ռոբերտա, («Ճակատագրի հարվածները», 1960), Անն («Դատավարություն», 1963), Թերեզ Դյութեյ («Օր և ժամ», 1963), Արկադինա («Ճայ», 1968

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Սոկոլսկայա Ա․, Սիմոնա Սինյորե, Ե․, 1972։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]