Սարգիս Լուկաշին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սարգիս Լուկաշին
Sergey-Lukashin-Sargis-Srapionyan.jpg
Ծնվել է հունվարի 12, 1883({{padleft:1883|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})
Ծննդավայր Նոր Նախիջևան, Ռուսաստան
Մահացել է 1937[1]
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union (1936–1955).svg ԽՍՀՄ
Ազգություն հայ
Կրթություն Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ
Մասնագիտություն քաղաքական գործիչ և հեղափոխական
Զբաղեցրած պաշտոններ Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ
Քաղաքական կուսակցություն ԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան

Սարգիս Լուկաշին (Սրապիոնյան) (հունվարի 12, 1883({{padleft:1883|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:12|2|0}}), Նոր Նախիջևան, Ռուսաստան - 1937[1]), հայ խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ։ Ժողկոմխորհի նախագահ 1922-1925 թվականներին։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սովորել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Փետրվարյան հեղափոխության օրերին ընտրվել է զինվորական կոմիտեի նախագահ։ 1918-1921 թվականներին ղեկավար աշխատանք է տարել Դոնի մարզում։ 1921-1922 թվականներին եղել է ՀԿԿ կենտկոմի քարտուղար։ Միաժամանակ ՀՍԽՀ Ժողտնտխորհի նախագահն էր։

1922-1925-ին՝ Լուկաշինի ժողկոմխորհի նախագահության շրջանում, երկիրը դեռևս գտնվում էր տնտեսական ծանր վիճակում։ Նրա առաջին գործը արդյունաբերական ձեռնարկությունների գործարկումն էր, որի նպատակով Լուկաշինը ձեռնամուխ եղավ Հայաստանում էներգետիկ բազայի ստեղծմանը. 1923 թվականին սկսվեցին կառուցվել հիդրոէլեկտրակայաններ։ Առաջինը Հրազդան գետի վրա կառուցված Երևանի հիդրոէլեկտրակայանն էր, որի շինարարությունն ավարտվեց 1926 թվականին, երբ Լուկաշինն այլևս վարչապետ չէր։

Լուկաշինի պաշտոնավարության շրջանում շարունակվեց ներգաղթը, որն սկսվել էր Ալեքսանդր Մյասնիկյանի գործունեության ընթացքում։ Հիմնականում հայրենիք տեղափոխվեցին Մերձավոր Արևելքում, մասնավորապես՝ Միջագետքում ապրող հայերը։

Հունվար 1925-ին կառավարությունից դուրս մղվելուց հետո, Լուկաշինը փոխադրվել է Թբիլիսի ու ստանձնել է Անդրֆեդերացիայի ժողկոմխորհի տեղակալի պաշտոնը։

Լուկաշինն էլ ստալինյան զոհերից եղավ։ Նա մեղադրվեց որպես «հակապետական գործիչ», «օպոզիցիային հարած» և 1937 թվականին գնդակահարվեց։[2]

Նախորդող
Ալեքսանդր Մյասնիկյան
ՀՀ Վարչապետ
Սարգիս Լուկաշին

1922—1925
Հաջորդող
Սարգիս Համբարձումյան

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]