Ավետիք Սահակյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սահակյան Ավետիք Հովհաննեսի
Դիմանկար
Ծնվել է1864
Ծննդավայրք. Ստեփանավան
Մահացել է1933
Մահվան վայրԼիբանան
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն Ռուսական կայսրություն
Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն
Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
ԱզգությունՀայ
ԿրթությունՄոսկվայի Պետրովսկի գյուղատնտեսական ակադեմիա
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ
ԱմուսինՎարվառա Սահակյան
Զբաղեցրած պաշտոններՀՀ Ազգային Ժողովի նախագահ
ԿուսակցությունՀայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւն
Avetik Sahakyan Վիքիպահեստում

Ավետիք Հովհաննեսի Սահակյան կամ Հայր Աբրահամ[1] (1863[2], Ստեփանավան, Հայաստան - 1933[2], Լիբանան), հասարակական քաղաքական գործիչ, 1918 թվականին Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության Առաջին խորհրդարանի նախագահ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1864 թվականին Ջալալօղլիում (այժմ՝ Ստեփանավան)։ Նախնական ուսումը ստացել է տեղի ազգային վարժարանում։ Ավարտելուց հետո, մեկնել է Ղարաբաղ և մտել Շուշի քաղաքի ռեալակն դպրոցը։ 1893 թվականին Մոսկվայում ավարտել է Պետրովյան Ակադեմիան, աշխատել է երկրագործական նախարարությունում։ Երկար տարիներ եղել է հայկական գյուղատնտեսության միության նախագահ, «Գյուղատնտեսություն» պարբերականի խմբագիր։ 1909-1912 թվականներին բանտարկվել է Դաշնակցության գործի շրջանակներում՝ Թիֆլիսում, Նովոչերքասկում, Մոսկուայում, Պետրոգրադրում։

1917 թվականի հոկտեմբերին մասնակցել է Հայոց Ազգային Համագումարին ու մաս կազմել է այնտեղ ընտրված Ազգային Խորհրդին։ Եղել է Անդրկովկասյան Սեյմի անդամ, Անդրկովկասյան կառավարությունում՝ մթերքի նախարար։ 1918 թվականի օգոստոսի 1-ից եղել է Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության Խորհրդարանի ժողովի նախագահ, 1918 թվականին առաջին խորհրդարանի նախագահ, 1919 թվականին՝ խորհրդարանի փոխնախագահ, 1919 թվականին օգոստոս-հոկտեմբեր ամիսներին՝ հանրային խնամատարության և աշխատանքի նախարար, այնուհետև՝ ժողովրդական տնտեսության նախարար։

Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության անկումից հետո 1920 թվականին Ավետիք Սահակյանն անցավ Թավրիզ, Պարսկաստան, ապա Իրաք և վերջապես՝ կնոջ առողջական վիճակից ելնելով՝ Լիբանան, ամենուրեք շարունակելով իր քաղաքական կյանքը մինչև մահը։

Մահացել է 1933 թվականի ապրիլի 18-ին, Բեյրութում։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած էր Վարվառա Սահակյանի (Վարյա) հետ, որն Հայաստանում կանանց ընտրական իրավունք ստանալուց հետո պատգամավոր ընտրված երեք կանանցից մեկն էր։

Հիշատակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պատկեր:Ավետիք Սահակյան.jpeg
Ստեփանավանում Ավետիք Սահակյանի կիսանդրին համանուն պուրակում, որը հիմնադրվել է 2018 թվականի մայիսի 28-ին[1]

2018 թվականի մայիսի 28-ին, Հայաստանի առաջին հանրապետության հարյուրամյակի կապակցությամբ Ավետիք Սահակյանի ծննդավայր Ստեփանավանում (նախկինում՝ Ջալալօղլի) հանդիսավորությամբ բացվել է Ավետիք Սահակյանի անվան պուրակը, ուր տեղադրվել է վերջինիս կիսանդրին։ Պուրակի կառուցվել է թոռի՝ դոկտոր Արմեն Սահակյանի նախաձեռնությամբ։ Ճարտարապետն է Միսաք Մելքումյանը, քանդակագործը՝ Տիգրան Բագամյանը, այս գործին աջակցությունն է ցուցաբերել Ստեփանավանի քաղաքապետ Միքայել Ղարաքեշիշյանը[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ներսիսյան Աշոտ, Ավետիք Սահակյան /Հայր Աբրահամ/, Երևան, 2009։
  • Ռուբէն, Հայ յեղափոխականի մը յիշատակները, Հատ. Ե., Զ., Երեւան, 1991։
  • Ով ով է /հայեր/, կենսագրական հանրագիտարան, հատ. 2, Երևան, 2007։