Նարինե Բալայան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նարինե Բալայան
 
Կրթություն՝ Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտ
Մասնագիտություն՝ անասնաբույժ, պատգամավոր և նախարար
Ազգություն հայ
Ծննդյան օր հունիսի 30, 1940(1940-06-30) (79 տարեկան)
Ծննդավայր Ստեփանակերտ, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Armenia.svg Հայաստան
 
Պարգևներ

Մխիթար Հերացու մեդալ

Նարինե Միսակի Բալայան (հունիսի 30, 1940(1940-06-30), Ստեփանակերտ, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ անասնաբույժ: Եղել է ՀԽՍՀ սոցիալական ապահովության նախարար: ԽՄԿԿ անդամ:


Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նարինե Բալայանը ծնվել է 1940 թվականի հունիսի 30-ին, Ստեփանակերտում: 1957-1962 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը, ստանալով անասնաբույժի որակավորում: Ընտրվել է ՀՀ ԳԽ առողջապահության և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի ենթահանձնաժողովի նախագահ: Եղել է «Ազատ խորհրդարանականներ» պատգամավորական խմբի անդամ:

Աշխատանքային գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1962-1969 թվականներին աշխատել է Երևանի կաշվե գործարանում, որպես տեղամասի վարպետ: 1965 թվականին ընդգրկվել է Կոմունիստական կուսակցության շարքերը: 1966-1970 թվականներին վերապատրաստվել է Մոսկվայի թեթև արդյունաբերության տեխնոլոգիական ինստիտուտում և ստացել ինժեներ-կաշվեգործի որակավորում: 1969-1970 թվականներին աշխատել է Երևանի Շահումյանի անվան կաշվե արտադրական միավորման տեխնիկական վերահսկողության բաժնի պետ, 1970-1976 թվականներին եղել է նույն միավորման կուսակցական կազմակերպության ազատված քարտուղար: 1974-1977 թվականներին սովորել է Մոսկվայի բարձրագույն կուսակցական դպրոցում (այժմ` հասարակական գիտությունների ակադեմիա): 1976-1982 թվականներին եղել է Հայաստանի տեքստիլ և թեթև արդյունաբերության աշխատավորների հանրապետական արհմիութենական կոմիտեի նախագահ, 1982-1985 թվականներին՝ Հայաստանի հանրապետական արհմիութենական խորհրդի քարտուղար: 1985-1990 թվականներին եղել է Հայաստանի սոցիալական ապահովության նախարար: 1990 թվականին ընտրվել է Հայաստանի Գերագույն Խորհրդի առաջին գումարման պատգամավոր, գլխավորել սոցիալական հարցերի ենթահանձնաժողովը[1]: 1995-1997 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի երկրաբանական փորձաքննության գլխավոր տնօրենի տեղակալ սոցիալական հարցերով, 2000-2006 թվականներին՝ ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտի տնօրեն, 2006 թվականից՝ ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի խորհրդական[2]:

Հասարակական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1983-1991 թվականներին եղել է Ասիական և Աֆրիկական երկրների համերաշխության սովետական կոմիտեի նախագահի տեղակալ: 1992 թվականից՝ «Ապավեն» հասարակական բարեգործական կազմակերպության նախագահ (գթության և առողջության հիմնադրամ):


Նարինե Բալայանի նախարար և պատգամավոր եղած ժամանակահատվածում կառուցվել են մի շարք շինություններ`

  • Խուլ-համրերի մշակույթի և սպորտի պալատը
  • Խարբերդի մանկատունը
  • Պրոթեզավորման Գերմանական կենտրոնը
  • Կարմիր Խաչի միջազգային սպինալ կենտրոնը
  • Բժշկական վերականգնողական կենտրոնը «Արտմեդ»
  • Քիթ-կոկորդ-ականջի հիվանդանոցը
  • Պատերազմի և աշխատանքի վետերանների տուն-ինտերնատը
  • Մի շարք արտադրական ձեռնարկություններ կույրերի և խուլերի համար

Գիտական աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Սոցիալական ապահովության նորմատիվ ակտեր» ժողովածու, 1987
  • «Գթության և առողջության հայկական հիմնադրամի գործունեությունը 1992-1997 թվականներին» գիրք, 1998
  • «Սոցոլոգիա» ուսումնական օժանդակ ձեռնարկ (համահեղինակ), 2002
  • «Տարեցների և հաշմանդամների հետ աշխատող սոցիալական աշխատողների համար» մեթոդական ուղեցույց, 2003
  • «Երեխաների և նրանց ծնողների հետ տարվող սոցիալական աշխատանքը» մեթոդական ուղեցույց, 2004
  • «Սոցիալական աշխատանքն ընտանիքում» մեթոդական ուղեցույց, 2005

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մխիթար Հերացու մեդալ, 2010[3]
  • «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշան
  • «Պատվո նշան» շքանշան
  • Մեդալներ, պատվոգրեր, շնորհակալագրեր

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է, ունի երկու որդի և թոռնիկներ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]