Տիտոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox prétendant à un trône.png
Տիտոս
Titus of Rome.jpg
Ծնվել է՝ դեկտեմբերի 30, 39({{padleft:39|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})
Ծննդավայր Հռոմ
Մահացել է՝ սեպտեմբերի 13, 81({{padleft:81|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[1][2] (41 տարեկանում)
Վախճանի վայր Aquae Cutiliae
Հռոմ
Քաղաքացիություն Հին Հռոմ
Տոհմ Փլավիոսներ
քաղաքական գործիչ
Հայր Վեսպասիանոս[1][2]
Մայր Domitilla the Elder[2]
Երեխաներ Julia Flavia
Եղբայր(ներ) Դոմիցիանոս

Տիտոս Ֆլավիոս Վեսպասիանոս (լատ.՝ Titus Flavius Vespasianus, 41-81 թթ ), Հռոմի կայսր (79 - 81 թթ.), Վեսպասիանոս կայսեր որդին։

Գործունեությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Զինվորական ծառայությունը սկսել է Գերմանիայում և Բրիտանիայում, 66 թ. հոր հետ մեկնել է Պաղեստին՝ այնտեղ ծագած հրեական պաստամբությունը ճնշելու նպատակով։ 69 թ. Վեսպասիանոսը դառնում է կայսր՝ Պաղեստինում պատերազմական գործողությունների վարումը թողնելով որդու վրա։ 70 թ. Տիտոսը հաջողությամբ ավարտում է ռազմարշավը՝ գրավելով ու քարուքանդ անելով Երուսաղեմը։

Վերադառնալով Հռոմ՝ Տիտոսը Վեսպասիանոսի հետ համատեղ արժանանում է տրիումֆի, որից հետո փաստորեն կիսում է իշխանությունը հոր հետ՝ ստանալով պրոկոնսուլի և տրիբունի լիազորությունները, միանձնյա ղեկավարելով պրետորիական գվարդիան։ 79 թ. հոր մահից հետո առանց որևէ բարդության ժառանգում է գահը։

Իշխանության տարիներին վայելել է ժողովրդի հարգանքն ու սերը, անձամբ օգնել 79 թ. Վեզուվիուս հրաբխի ժայթքման և 80 թ. Հռոմում հրդեհի ու համաճարակի հետևանքով տուժած մարդկանց։ Մահից հետո անմիջապես աստվածացվել է սենատի կողմից։ Նրա կարճ գահակալումը ժամանակակիցների կողմից գնահատվեց որպես «ոսկեդար», իսկ նրա մահը համընդհանուր վիշտ առաջացրեց։


  1. 1,0 1,1 EB-11 / Titus, Flavius Sabinus Vespasianus
  2. 2,0 2,1 2,2 (untranslated title)