Մարկոս Ավրելիոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox prétendant à un trône.png
Մարկոս Ավրելիոս
Marcus Aurelius Louvre MR561 n02.jpg
Ծնվել է՝ ապրիլի 26, 121
Ծննդավայր Հռոմ, Հռոմեական Իտալիա, Հռոմեական կայսրություն
Մահացել է՝ մարտի 17, 180 (58 տարեկանում) բնական մահով
Վախճանի վայր Վինդոբոնա, Upper Pannonia, Հռոմեական կայսրություն
Սուրբ Հրեշտակի ամրոց
Քաղաքացիություն Հին Հռոմ
Ազգություն Ancient Romans
Տոհմ Adoptive Emperors
քաղաքական գործիչ և փիլիսոփա
Հայր Մարկո Աննիոս Վերոս
Մայր Դոմինիտա Լուսիլա
Երեխաներ Կոմմոդոս[1], Marcus Annius Verus Caesar, Annia Aurelia Galeria Faustina, Fadilla, Lucilla, Annia Cornificia Faustina Minor, Vibia Aurelia Sabina և Titus Aurelius Fulvius Antoninus
Կրոնական հավատքներ հինհռոմեական կրոն

Մարկոս Ավրելիոս Անտոնինոս (լատ.՝ Marcus Aurelius Antoninus, ապրիլի 26, 121, Հռոմ, Հռոմեական Իտալիա, Հռոմեական կայսրություն - մարտի 17, 180, Վինդոբոնա, Upper Pannonia, Հռոմեական կայսրություն), Հռոմի կայսր Անտոնինոսների հարստության ներկայացուցիչ, ուշ ստոիկյան դպրոցին պատկանող փիլիսոփա, Էպիկտետոսի հետևորդ, «Խորհրդածություններ» երկի հեղինակ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հաջորդել է Անտոնիոս Պիոսին։ 162-166 թթ. հռոմեա-պարթևական պատերազմում հաղթել է պարթևներին, որոնց հետ 166 թ. կնքած պայմանագրով Հռոմեական կայսրությանն է անցել Միջագետքի արևմտյան մասը, Հայաստանը ճանաչվել է անկախ, որտեղ, սակայն, թագավորելու էին Հռոմի դրածոները։ 166-180 թթ. պատերազմում պարտության է մատնել գերմանական ցեղերին և սարմատներին։ 172 թ. ճնշել է Եգիպտոսում բռնկված «ո(կոլոսների) /հովիվների/ ապստամբությունը։

Լինելով ստոիկյան դպրոցի հետևորդ՝ Մարկոս Ավրելիոսը իր «Գիրք ոսկեղենիկ» փիլիսոփայական աշխատության մեջ արտահայտել է ինքնակատարելագործման ձգտում, հոռետեսորեն է վերաբերվել քաղաքական կարգի կատարելագործման հնարավորությանը։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են
  1. Любкер Ф. Commodus // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга et al. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 315.