Քասախ (Կոտայքի մարզ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գյուղ
Քասախ
Կոորդինատներ: 40°14′03″ հս․ լ. 44°27′09″ ավ. ե. / 40.23417° հս․. լ. 44.45250° ավ. ե. / 40.23417; 44.45250
Երկիր Հայաստան Հայաստան
Մարզ Կոտայքի
Այլ անվանումներ № 40 սովխոզին կից
ԲԾՄ 1175 մ
Պաշտոնական լեզու Հայերեն
Բնակչություն 5663 մարդ (2012[1])
Ազգային կազմ Հայեր
Կրոնական կազմ Հայ Առաքելական եկեղեցի
Ժամային գոտի UTC+4
##Քասախ (Կոտայքի մարզ) (Հայաստան)
Red pog.png

Քասախ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 58 կմ հարավ-արևմուտք։

Գյուղի համայնքը հիմնադրվել է 1965 թ.-ին՝ նախկին Ապարանի շրջանի Քասախ գյուղի տեղահանման հաշվին։ Քասախ է վերանվանվել 1970 թ.-ի նոյեմբերի 11-ին։

Ավանդություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երևանի սարդարի որդին որսի է գալիս այս կողմերը։ Վրան է խփում Քուչակ գյուղի ներքին հողամասում։ Լուսադեմին բաց անելով աչքերը, խանը եղնիկի մի մոլորված ձագ է տեսնում Քասաղի կողմը վազելիս։

Նստում է ձին, ընկնում նրա ետևից։ Եղնիկն իրեն գցում է մոտակա ճահճուտը։ Խանի ձին խրվում է ցեխի մեջ և ցած գցում տիրոջը։ Ծառաները ուշ երեկոյան գտնում են խանին և տանում մոտիկ գյուղը։ Երբ նրա ուշքը գլուխն է գալիս, բարկացած հրամայում է տունը մի սայլ լծել, հող ու քար լցնել ճահիճը, որ չորանա։ Շատ լծկան է խեղդվում, վար ու ցանքը մնում է, սուգ ու շիվանը երկինք է բարձրանում։ Դրանից հետո գյուղի անունը դնում են Չամռլու՝ Ցեխավան[2][3][4][5]։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նախնիները տեղափոխվել են Ապարանի Քասախ և Զովունի գյուղերից, ինչպես նաև Ախալքալաքից և Գանձակից։

Քասախի ազգաբնակչության փոփոխությունը.[6]

Տարի 1970 1979 1989 2001 2004
Բնակիչ 2003 2384 4195 4755 5562

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, պտղաբուծությամբ, կերային կուլտուրաների մշակությամբ և անասնապահությամբ։

Հասարակական կառույցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գյուղում կան մեկ մանկապարտեզ, երկու միջնակարգ դպրոց, արվեստի դպրոց, սպորտդպրոց և մշակույթի տուն։

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Կոտայքի մարզի մարդահաշիվը (հայ.)
  2. Արամ Ղանալանյան (1969). Ավանդապատում. Երևան: Հայկական ՍՍՀ ԳԱԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտ. 
  3. Մովսես Խորենացի. Պատմութիւն Հայոց. էջեր Գիրք Ա, Գլուխ Ի. 
  4. Մանուկ Աբեղյան (1899). Հայ ժողովրդական առասպելները Մովսես Խորենացու Հայոց պատմության մեջ. Վաղարշապատ. 
  5. Г. Халатьянц (1896). Армянский эпос в Истории Армении Моисея Хоренского. Москва. 
  6. «Հայաստանի հանրապետության բնակավայրերի բառարան, էջ 205»։ Վերցված է 2014 Ապրիլի 16