Եմիշճան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գյուղ
Եմիշճան
Shenamach.JPG
ԵրկիրԱրցախ Արցախ
ՇրջանՄարտունու
ԲԾՄ827 մետր
Բնակչություն194[1] մարդ (2005)
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
Ժամային գոտիUTC+4
##Եմիշճան (Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն)
Red pog.png

Եմիշճան, գյուղ Արցախի Մարտունու շրջանում՝ 900 մետր բարձրության վրա։ Տարածքը՝ 1226 հեկտար։ Գտնվում է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում, Մարտունի շրջկենտրոնից 15 կմ հյուսիս-արևմուտք, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 50 կմ հեռավորության վրա։

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համայնքը լեռնային է, ունի 1419,9 հա տարածք, որից 617,32 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 738,47 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 2 աղբյուրներ` «Խաներին ջուր» և «Երեք տեղ»։

Եմիշճանը Արցախյան ազատամարտի ժամանակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1988 թ.-ին Եմիշճանում կազմավորվել է մարտական ջոկատ (հրամանատար՝ Գ. Հովհաննիսյան)։ Ջոկատը 1992 թ.-ին ներառվել է Մարտունիի պաշտպանական շրջանի կազմում, որի և այլ ջոկատների հիմքի վրա ստեղծվել է վաշտ, ապա՝ գումարտակ։ Եմիշճանի ազատամարտիկները ջոկատի, վաշտի և գումարտակի կազմերում մասնակցել են Աղդամի, Մարտունիի և այլ շրջանների ազատագրական մարտերին։ Գյուղից ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով պարգևատրվել է Լ. Շումանյանը, «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով՝ Գ. Հովհաննիսյանը, «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով ՝ Է. Աբրահամյանը։ Գյուղից զոհվել է 1 ազատամարտիկ[2]։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եմիշճան համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 178 մարդ, կա 45 տնտեսություն։

Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը[3].

Տարի 2008 2009 2010
Բնակիչ 154 159 170

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ`անասնապահությամբ և հողագործությամբ։

Պատմամշակութային հուշարձաններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համայնքի պատմամշակութային վայրն է Սբ. Ստեփանոս եկեղեցի (XIX դ.): Գյուղի շրջակայքում են «Նոր Սուրբ», «Եղծան խութ» և այլ սրբատեղիներ։

Հասարարակական կառույցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում էին 23 աշակերտներ[4]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. http://census.stat-nkr.am/nkr/1-5.pdf ԼՂՀ մարդահաշիվ
  2. Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988-1994). հանրագիտարան, Ե., 2004, էջ 186։
  3. «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն. Բնակչություն ըստ համայնքների»։ Վերցված է 2021 Մայիսի 1 
  4. Ղահրամանյան Հակոբ (2015)։ Տեղեկաատու Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի։ Երևան։ էջ 227