Վելիկո Տիռնովո

Վելիկո Տիռնովո
	Վելիկո Տիռնովո
	Велико Търново
Դրոշ	Զինանշան
	Վերևից ներքև, ձախից աջ՝ Ցարևեցի ամրոց, Սուրբ Պողոս Պետրոս եկեղեցի, Սուրբ Դեմետրիոս եկեղեցի, Բորիս Դենևի անվան արվեստի պատկերասրահ, Սուրբ Քառասուն նահատակաց եկեղեցի, Ասենսի հուշակոթող
	43°05′00″N 25°39′00″E / 43.08333°N 25.65000°E
Երկիր	Բուլղարիա
Տարածաշրջան	Հյուսիսկենտրոնական
Մարզ	Վելիկո Տիռնովոյի մարզ
Համայնք	Վելիկո Տիրնովոյի համայնք
Քաղաքապետ	Դանիել Պանով
Այլ անվանումներ	Տիռնովո (մ. 1965)
Մակերես	30,379 կմ²
ԲԾՄ	220 մ
Պաշտոնական լեզու	բուլղարերեն
Բնակչություն	200 292 մարդ (2011)
Խտություն	1500 մարդ/կմ²
Ժամային գոտի	UTC+2, ամառը UTC+3
Հեռախոսային կոդ	(+359) 62
Փոստային ինդեքս	5000
Փոստային դասիչ	5000
Ավտոմոբիլային կոդ	BT
Պաշտոնական կայք	velikoturnovo.info
	Վելիկո Տիռնովո (Բուլղարիա)
	Վելիկո Տիռնովո (Բուլղարիա)
	Վելիկո Տիռնովո Վիքիպահեստում

Վելիկո Տիռնովո (բուլղ.՝ Велико Търново), քաղաք Բուլղարիայի Հանրապետության հյուսիսում, Հյուսիսկենտրոնական տարածաշրջանի և Վելիկո Տիռնովոյի մարզի վարչական, արդյունաբերական և կրթական կենտրոնը։

Տեղակայված է Ստորին դանուբյան հարթավայրի և Բալկանյան լեռների միջև՝ Յանտրա գետի ափին և միջնադարում հայտնի է եղել որպես Բուլղարական երկրորդ կայսրության մայրաքաղաք՝ կրելով «Ցարերի քաղաք» տիտղոսը։

Մինչև 1965 թվականը կոչվել է Տիռնովո։ «Վելիկո» (մեծ) մակդիրն ավելացվել է ի պատիվ քաղաքի երբեմնի փառքի։

Բնակչության թվաքանակով համարվում է երկրի 16-րդ խոշոր քաղաքը։

Քաղաքում են գտնվում մի շարք կրթական հաստատություններ, ինչպիսիք են Վասիլի Լևսկու անվան ռազմական ինստիտուտը, Սուրբ Կյուրեղի և Մեթոդիոսի անվան համալսարանը և այլն։ Ընդհանուր առմամբ՝ Տիռնովոյում են գտնվում պատմամշակութային 1613 կոթողներ^[1]։

Բնակչության մեծամասնությունը կազմում են բուլղարացիները (95,5%), կան նաև թուրքեր (3,6%), գնչուներ (0,2%) և այլն։