Խարբերդի գավառակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գավառակ
Խարբերդ
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԽարբերդի վիլայեթ
ԳավառԳավառԽարբերդի գավառ
Այլ անվանումներԽարբերդ Մեզրե, Քեբանմադեն
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)[1]
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)[1]
ՏեղաբնականունԽարբերդցի
Ժամային գոտիUTC+3

Խարբերդ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթում։ Կենտրոնը Խարբերդ քաղաքն էր։

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակի տարածքով է հոսում Արածանի գետը։ Գավառակը զբաղեցնում է Խարբերդի բերրի ու արգավանդ դաշտը։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակն ի սկզբանե կրել է Խարբերդ անվանումը։ Երբ գավառի կենտրոնը դառնում է Մեմուրաթ-ուլ-Ազիզ գյուղաքաղաքը, գավառակը վերանվանվում է Խարբերդի Մեզրեի։ Այնուհետը երբ կենտրոնը դառնում է Քեբանմադեն, այն վերանվանվում է Քեբանմադեն։

1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բռնագաղթի է ենթարկվել 7348 հայ:

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիմնականում աճեցնում էին բամբակ, բրինձ, գարի, եգիպտացորեն, ցորեն և խաղող, մրգեր։ Գավառակը հայտնի էր իր քաղցրահամ մրգերով։ Արտահանվում էր հաշիշ:

Պատմամշակութային կառույցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խարբերդն ուներ 72 եկեղեցի և 5 վանք:

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

XX դարի սկզբում գավառակում գործում էր 27 դպրոց[1]։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 1, էջ 700