Մալաթիայի գավառակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գավառակ
Մալաթիա
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԽարբերդի վիլայեթ
ԳավառՄալաթիայի գավառ
Այլ անվանումներՄալադիե
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)[1]
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)[1]
ՏեղաբնականունՄալաթիացի
Ժամային գոտիUTC+3

Մալաթիա, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթում։ Վարչական կենտրոնը Մալաթիա քաղաքն է։ Գտնվում է Եփրատի աջ կողմում, Մալաթիայի գավառի հյուսիսում։ Զբաղեցնում է Մալաթիայի դաշտը:

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մալաթիայի հողերը ողողվում են Թոխմա (Թուխմա կամ Մելաս) գետի և նրա վտակների, Դեյրիմեսիհ և Բունարբաշի գետերի և գետակների ջրերով։

Կլիմա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կլիման բարեխառն է, իսկ ձմեռները՝ ցրտաշունչ։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ թուրքական նվազեցված տվյալների 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ տարագրվել է 6627 հայ։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակում բնակվում էին մեծ թվով հայեր։ 1880-ական թվականներին հայերի թիվը հասնում էր 14 000, որից 7 224-ը բնակվում էին գյուղերում։

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակը հայտնի էր իր համեղ պտուղներով՝ թութ, ծիրան, խնձոր, տանձ և սալոր։ Մշակում էին նաև հացահատիկ, խաղող, բանջարեղեն, ծխախոտ և բամբակ:

Օգտակար հանածոներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակն ուներ հանքավայեր։

Պատմամշակութային կառույցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մալաթիան ուներ 20 եկեղեցի և 3 վանք:

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակն ուներ 9 դպրոց[1]։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 3, էջ 637