Թաթերեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Infoboxforlang.png
Թաթերեն
зуун тати, zuhun tati, zuban tati, Ապշերոնում՝ farsi, parsi
Տեսակլեզու, բարբառային կոնտինուում, կենդանի լեզու և Persian dialect?
Ենթադասհարավարևելյան իրանական լեզուներ
ԵրկրներՌուսաստան Ռուսաստան
Իսրայել Իսրայել
Ադրբեջան Ադրբեջան
Պաշտոնական կարգավիճակԴաղստան Դաղստան
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի լեզվի կարգավիճակլուրջ սպառնալիք[1]
ԴասակարգումՀնդեվրոպական լեզվաընտանիք
Իրանական լեզուներ
Հարավարևմտյան իրանական լեզուներ
Գրերի համակարգկիրիլիցա, լատինական գիր
IETFttt
ԳՕՍՏ 7.75–97тат 665
ISO 639-3ttt

Թաթերեն, թաթերի և լեռնային հրեաների լեզվի անվանումը։ Պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի իրանյան խմբի հարավարևմտյան ենթախմբին։ Խոսվում է Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստանի Հանրապետությունում, Ադրբեջանում և Իսրայելում։ Դաղստանի պաշտոնական լեզուներից մեկն է։ Ադրբեջանում թաթերենը անհետացող լեզու է համարվում և դուրս է մղվում ադրբեջաներենի կողմից։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Աշխարհի վտանգված լեզուների ատլասի» չափանիշներով դիտվում է որպես «չափազանց վտանգված»[2]։ Գործածվում են կիրիլիցա և լատինական գրեր։ Ունի 5 ձայնավոր, 3 երկբարբառ, 26 բաղաձայն։

Մասնագետները հայերեն տարրեր են նկատել հայ-թաթերեն բարբառում[3][4]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հայկական սովետական հանրագիտարան, հ. 4, Երևան, 1978, էջ 120։
  • Մ. Բարխուդարյան, Աղուանից երկիր եւ դրացիք, Թիֆլիս, 1893։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 120 CC BY-SA icon 80x15.png