Անտոնիո Պադովացի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search


Անտոնիո Պադովացի
Artus Quellinus de Jonge, Ontwerp voor een beeld van de heilige Antonius van Padua- Ébauche d'une statue de saint Antoine de Padoue, KBS-FRB.jpg
Ի ծնեպորտ.՝ Fernando Martins de Bulhões
Ծնունդօգոստոսի 15, 1195
ԾննդավայրԼիսաբոն[1]
Վախճանհունիսի 13, 1231 (35 տարեկանում)
Վախճան վայրՊադովա
Վախճան պատճառԱյտուցներ
Թաղման վայրBasilica of Saint Anthony of Padua և Իտալիա
Եկեղեցիկաթոլիկություն
Կռոնական կազմակերպությունOrder of Friars Minor?
Սրբացված կարգսքանչելագործ և կաթոլիկ սուրբ
Հիշատակության օրՀունիսի 13
Աշխատանքքրիստոնյա քահանա
ԵրկիրPortugueseFlag1185.svg Պորտուգալիա

Անտոնիո Պադովացի (լատ. Antonius Patavinus, իտալ. Sant'Antonio di Padova, պորտ. Santo António de Lisboa; 15 օգոստոսի 1195, Լիսաբոն13 հունիսի 1231, Պադովա) կաթոլիկ սուրբ, քարոզիչ, ֆրանցիսկյան միաբանության ամենահայտնի անդամներից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անտոնիո Պադովացին ծնվել է 1195 թվականին Լիսաբոնում` հայտնի ասպետ Մարտին դե Բույոնի ընտանիքում։ Մկրտության ժամանակ ստացել է Ֆերնանդո անունը, ունեցել է աշխույժ մանկություն, և հայրը համոզված էր, որ նա նույնպես կընտրի ասպետի ճանապարհը։ Բայց երիտասարդ հասակում Ֆերնանդոն որոշում է դառնալ վանական և ընդունվում Լիսաբոնի Սուրբ Վիկենտիոսի վանք։




Սուրբ Անտոնիոյի հուշարձանը Լիսաբոնում

Մի քանի տարի անց երիտասարդ վանականը հիասթափվում է վանական կյանքից։ 1212 թվականի Լաս Նավաս դե Տոլոսում, մավրերի դեմ ճակատամարտում հոր մահը, ինչպես նաև ֆրանցիսկյան միաբանության հինգ անդամների տանջալից վախճանի մասին տեղեկանալով՝ որոշում է ավետարան քարոզել։ Հոգու խորքում նա միշտ երազել էր երկնային փառքի մասին, համարելով, որ չկա ավելի հիանալի բան, քան մեռնելը հանուն հավատի։

1220 թվականին Ֆերնանդոն դառնում է ֆրանցիսկյան միաբանության անդամ և ընդունում Անտոնիո վանական անունը։ Նույն տարում նա փորձում է իրագործել իր երազանքը և միաբանության անդամ Ֆիլիպի հետ մեկնում Մարոկկո՝ մուսուլմաններին քրիստոնեություն քարոզելու։ Աֆրիկայում Անտոնիոն հիվանդացում է և ստիպված վերադառնում Եվրոպա։ Վերադարձի ժամանակ նավը փոթորկի է հանդիպում և ենթարկվելով ալիքներին՝ հասում Սիցիլիա։ Անտոնիոն սրա մեջ տեսում Աստծո կամքը և մնում Իտալիայում։ Նա մահացում է Իտալիայում։

Սիցիլիայից Անտոնիոն ուղևորվում է ֆրանցիսկյանների օրդենի գլխավոր ժողովին, որտեղ ծանոթացում է օրդենի հիմնադիր Ֆրանցիսկ Ասիզցու հետ։ Ժողովից հետո Անտոնիոն նրա խնդրանքով ուղևորվում է Ֆորլի քաղաքից ոչ շատ հեռու գտնվող Մոնտե Պաոլո վանքը, որտեղ ապրում է շատ համեստ կյանքով։ Ֆորլի քաղաքի տոնին նա իր քարոզներով զարմացրում է բոլոր հայտնի բանախոսներին։ Շուտով նրան ուղարկում են աստվածաբան Թովմա Գալոնի մոտ, իսկ ուսում ստանալուց հետո Անտոնիոն սկսում է աստվածաբանություն դասավանդել Բոլոնիայի համալսարանում։

Ֆրանցիսկ Ասիզեցին նրան հանձնարարում է դասավանդել նաև հերետիկոս կաթարների կողմից բռնագրավված Հյուսիսային Իտալիայի քաղաքներում։

Անտոնիոն ուղևորվում է Ռիմինի, քաղաք, որտեղ կաթարներն ամենաշատ աջակիցներն ունեին։ Նրա տպավորիչ քարոզները և գործած հրաշքներն ուղղորդում են բնակչությանը դեպի եկեղեցի, որից հետո նա շարունակում է իր քարոզներն արդեն Ֆրանսիայի հարավում։ Նա հաջողություններ է ունեցում նաև Թուլուզ քաղաքում, որը այդ ժամանակ պատկանում էր ալբիգոյցիների առաջնորդ Ռայմոն Թուլուզցուն։

Նրա քարոզների, հրաշագործությունների և բարեգործությունների մասին պատմություններն ավելի ու ավելի էին տարածվում, և նրան անվանում էին Սուրբ։ Անտոնիոն հիմնադրում է մի քանի եկեղեցի։ Նա և նրա թիմակիցները մեծ ջանքեր են գործադրում, որպեսզի մարդկանց մեջ խաղաղություն սերմանեն։

Իտալիայի բռնակալ Էցելինո III դա Ռոմանոն չափազանց զարմացել էր Անտոնիոյի արիությամբ, որը միայնակ եկել էր ամրոց՝ ամրոցի բոլոր գերիներին և կալանավորներին բաց թողնելու խնդրանքով։ Նրա վերջին օրերն անցան Պադովայում։

Մահից հետո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սուրբ Անտոնիո բազիլիկ , Պադովա
Անտոնիո Պադովացու վերականգնված գլխապատկեր, հեղինակ -Սիսեռո Մոռայիս

1232թվականին, մահից անմիջապես հետո, Անտոնիոն սրբադասվում է։

1226 թվականին նրա մասունքները տեղափոխվում են Սուրբ Անտոնիո Բազիլիկա (Հյուսիսային Իտալիա, Պադովա), որը կառուցել էին Պադովայի բնակիչները՝ Սուրբ Անտոնիոյի հիշատակին։

1946 թվականի հունվարի 16-ին Պիուս XII պապը Անտոնիո Պադովացուն կարգում է Եկեղեցու ուսուցիչ։

2014թվականի հունիսի 13-ին Պադովայի թանգարանի անտրոպոլոգիայի գիտնականները հետազոտում և 3D տեխնոլոգիաների շնորհիվ վերականգնում են Անտոնիո Պադովացու գլխապատկերը[2]։


Փառք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բարտոլոմե Էստեբան Մուրիլյո<<Սուրբ Անտոնիո>>

Սուրբ Անտոնիոն համարվում է Լիսաբոնի և Պադովայի հովանավոր սուրբը։ Նրա պատվին է անվանվել Սան Անտոնիո քաղաքը (ԱՄՆ)։ Սուրբ Անտոնիոն համարվում է նաև կարիքավորների և ճամփորդողների հովանավոր։ XIX դարի վերջին եկեղեցին ավանդույթ դարձրեց նվիրատվություն անել աղքատներին («Սուրբ Անտոնիոյի հաց»):Սուրբ Անտոնիոն համարվում էր մի շարք եկեղեցիների հովանավոր։ Գոյություն ունի նաև վանական իգական ժողով՝ «Սուրբ Անտոնիոյի քույրեր», որը զբաղվում է բարեգործությամբ։


Իկոնոգրաֆիա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մի քանի անվանի նկարիչներ պատկերել են Սուրբ Անտոնիոյին իրենց կտավներում։ Նկարները, որպես կանոն պատկերում են նրա կյանքից դրվագներ՝ իր սրբագործությունների մասին։ Դրանցից են ՝ «Մանուկ Հիսուսի գալուստը» (Բարտոլոմե Էստեբան Մուրիլյո և Անտոնիս վան Դեյք), «Բարեխոսություն՝ ձկներին» (Պաոլո Վերոնեզե), «Սուրբ Անտոնիոյի հրաշքը» (XVI-ի անհայտ նկարիչ)։ Ֆրանսիսկո Սուրբարան և Տիցիանը նույնպես պատկերել են Սուրբ Անտոնիոյին իրենց կտավներում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]