Սրտերն Ատլանտիդայում

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox book.png
Սրտերն Ատլանտիդայում
Hearts in Atlantis.jpg
Հեղինակ Սթիվեն Քինգ
Տեսակ գիրք
Ժանր պատմվածքների ժողովածու, ֆանտաստիկա և սարսափ[1]
Բնօրինակ լեզու անգլերեն
Ստեղծման տարեթիվ 1997
Նախորդ Գիշերային մղձավանջներ և ֆանտաստիկ տեսիլքներ
Հաջորդ Ամեն ինչ հնարավոր է
Երկիր Flag of the United States.svg Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
Հրատարակիչ Charles Scribner's Sons
Հրատարակման տարեթիվ սեպտեմբերի 14, 1999
ԳՄՍՀ 0-684-85351-5
OCLC 47191972

Սրտերն Ատլանտիդայում (անգլ.՝ Hearts in Atlantis), Սթիվեն Քինգի վեպը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1999 թվականին: Տարբեր մրցանակների համար գիրքն առաջադրվել է և՛ որպես վեպ, և՛ որպես ժողովածու[2]: Ըստ այլ աղբյուրների այն համարվում է կարճ ստեղծագործությունների ժողովածու[3], կամ վեպ՝ բաղկացած հինգ մասերից[4]: Հեղինակն այն համարում է պատմվածքների ժողովածու[5]: Ռուսերեն լեզվով այն հրատարակվել է որպես առանձին վեպ ըստ Իրինա Գուրովայի թարգմանության (2000 թվական), հրատարակվել է ԱՍՏ հրատարակչության կողմից: Այդ թարգմանության համար Ի. Գ. Գուրովան 2001 թվականին ստանում է «Օտարական»ի մրցանակը[6]:

«Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով» պատմվածքը ներառված է «Սթիվեն Քինգը գնում է կինո» ժողովածուի մեջ: Իսկ «Կույր Ուիլլին» հիմնված է համանուն, զգալի խմբագրված պատմվածքից, որը ներառված է «Վեց պատմություններ» ժողովածուի մեջ (1999 թվական):

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Սրտերն Ատլանտիդայում» իր մեջ պարունակում է հետևյալ մաս-պատմվածքները.

  • «Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով» (անգլ.՝ Low Men in Yellow Coats)
  • «Սրտերն Ատլանտիդայում» (անգլ.՝ Hearts in Atlantis)
  • «Կույր Ուիլլին» (անգլ.՝ Blind Willie)
  • «Հանուն ինչի՞ ենք մենք Վիետնամում» (անգլ.՝ Why We're in Vietnam)
  • «Գիշերվա ստվերներն իջնում ​​են երկնքից» (անգլ.՝ Heavenly Shades of Night Are Falling)

Այս մասերը միմյանց հետ կապված են որոշ ընդհանուր կերպարներով և նկարագրում են տեղի ունեցող, իրար հաջորդող իրադարձություններ, և յուրաքանչյուրը նախորդից փոքր է իր ծավալով: Յուրաքանչյուր պատմվածքից առաջ գոյություն ունի բնաբան: «Կույօ Ուիլլին» առաջին խմբագրությամբ հրատարակվել է 1997 թվականին ինչպես առանձին ստեղծագործություն՝ «Վեց պատմություններ» (անգլ.՝ Six Stories) ժողովածուի մեջ, որը հրատարակվել էր սահմանափակ տիրաժով, և զգալի խմբագրված էր՝ «Սրտերն Ատլանտիդայում»-ի մեջ ներառվելու համար[7]:

Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png 1960: Նրանք ունեին փայտ՝ սրված երկու ծայրից Aquote2.png

Բոբբի Գարֆիլդ անունով տղան, ով հոր մահվանից հետո ապրում էր մոր հետ, ծանոթանում է նոր բնակչի՝ Թեդ Բրոտիգենի հետ: Այդ ծերուկը Բոբբիին շատ է դուր գալիս, բայց ոչ նրա Լիզի մորը: Թեդը տարօրինակ առաջադրանք է տալիս Բոբբին. հետևել դեղին թիկնոցնով անծանոթներին, ովքեր, ըստ իր խոսքերի, հետևում են իրեն: Բացի այդ Թեդն ունի նաև որոշ հոգեբանական ընդունակություններ: Բոբբին կարծում է, որ իր նոր ընկերը մի քիչ խենթ է, բայց նրան վտանգավոր չի համարում: Նա ոչինչ չի ասում իր մորը, ով առանց այդ էլ մեղադրում էր Բրոտիգենին որոշ մեղքերի մեջ: Թեդ Բոբբին նվիրում է Վ. Գոլդինգի «Ճանճերի տերը» պատմվածքը, որն էլ դառնում է տղայի համար իր կյանքի լավագույն գիրքը:

Լիզ Գարֆիլդի ղեկավարը նրան հրավիրում է սեմինարի: Նա, լինելով ժլատ և ագահ կին, խարդախություն է զգում, բայց համաձայնվում է գնալ: Նա ստիպված թողնում է տղային Բրոտիգենի հետ, քանի որ Բոբբիի լավ ընկերը՝ Ջոն Սալլիվանը, գնացել էր ամառային ճամբար, և նրա ընտանիքը չէր կարող ընդունել տղային: Թեդը, չնայած զգում է հետապնդում իր հանդեպ , նա մնում է հատուկ Բոբբի: Մինչ մայրը գործուղման է, Բոբբի ընկերուհուն՝ Քերոլ Հերբերին, ծեծում են ծխական դպրոցի խուլիգան-տղաները, որոնցից մեկի՝ Ուիլլի Շիրմենի հետ, աղջիկը նույնիսկ ընկերություն է արել: Բոբբին գտնում է նրան հոդախախտված ուսով և տանում է նրան Թեդի մոտ: Վերջինս բուժում է նրա ուսը տնային պայմաններում, որի համար նա պատռում է աղջկա բլուզը:

Այդ ընթացքում Լիզը վերադառնում է «սեմինարից», որը պարզվում է օրգիա էր: Նա ծեծված էր և բռնաբարված, և, տեսնելով, որ կասկածյալի ծերուկի ծնկների մոտ նստած է կիսամերկ մի աղջիկ, նա ամբողջովին կորցնում է իրեն: Հաջորդում է սարսափելի տեսարան: Արդյունքում Լիզը որոշում է հանձնել Բրոտիգենին՝ իրեն փնտրող մարդկանց: Բոբբին փորձում է պաշտպանել իր ընկերոջը, և, ընդհանրապես, նա ցանկանում է փախչել նրա հետ իր մայրիկից, ում, ինչպես նրան թվում է, նա ատում է: Բայց, չնայած նա շատ էր սիրում թեդին, երբ նրան բռնում են «ցածր մարդիկ», ովքեր ինչպես պարզվում է մարդիկ չէին, Բոբբին վախից հրաժարվում է գնալ նրանց հետ մյուս աշխարհի բանտ: Թեդն իր ընկերոջ համար ազատություն է ձեռք բերում, և նրանք ընդմիշտ բաժանվում են: Թեդին տանում են, իսկ Բոբբին վերադարձնում են իր մոր մոտ:

Կորցնելով Թեդին՝ Բոբբին անկում է ապրում. դառնում է խուլիգան, ընկնում է պատանիների ուղղիչ-քրեական հաստատություն: Բայց մի անգամ նա Թեդից նամակ է ստանում. առանց խոսքերի, միայն վարդի թերթիկներ, և դա նշան է, որ Թեդն ազատվել է: Բոբբին որոշում է կանգ առնել, հաշտվել մոր հետ և ուղղել այն, ինչ կարող է:

Սրտերն Ատլանտիդայում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png 1966: Եվ մենք ծիծաղում էինք, ուղղակի չէին կարողանում կանգ առնել Aquote2.png

Պատմվածքը պատվում է Պիտ Ռիլի դեմքից, ով «հիպիի դարաշրջանում» սովորում էր էր Մեն նահանգի Համալսարանում: Նա պատմում է իր ընկերության մասին Սկիպ Կիրկի հետ, ով հետագայում դառնում է հայտնի նկարիչ, և Նատ Հոպպենստենդի՝ ջանասեր աշակերտի: Պիտին և Սկիպին համարյա հեռացրել էին համալսարանից՝ նրանց վատ սովորելու համար, որը «Որդեր» խաղի հանդեպ ունեցած մոլուցքից էր: Խաղը զավթել էր ողջ ուսանողական հանրակացարանը: Ռիլին շարունակում էր խաղալ, սակայն գիտեր այդ զբաղմունքի կործանիչ լինելը, բայց ոչինչ չէր կարող անել իր սովորության հանդեպ: Նաև նա ցանկանում էր տեղը ցույց տալ իրեն տհաճ տղային՝ Ռոննի Մեյլֆանտին: Մեյլֆանտը, ի տարբերություն Պիտի և նրա ընկերների, դուրս են հանում, և նա ընկնում է Վիետնամ:

Պիտը նաև պատմում է իր առաջին սիրո մասին Քերոլ Հերբերի հանդեպ, ով նույն համալսարանի ուսանողուհի էր և ակտիվիստ, ով դեմ էր Վիետնամի դեմ պատերազմին: Չնայած Քերոլը զգում էր որևէ բան Պիտի հանդեպ, նա որոշում է թողնել համալսարանը՝ ընտանեկան պայմաններից ելնելով, ընդմիշտ բաժանվելով Պիտից այն գիշերից հետո, որը միասին էին անցկացրել ավտոմեքենայում: Հետագայում գործունեությունը այն ընկերության, որին միացել էր Քերոլը, մոտենում է արդեն ահաբեկչականի: Ռիլի կյանքում կարևոր դեր է ունեցել ևս մեկ ակտիվիստ այդ շարժումից. հաշմանդամ Ստոուկլի Ջոնսը, ում մականունն էր Ռվի-Ռվի:

Այդ տարիների խորհրդանիշն էր խաղաղության նշանը, որը Պիտն առաջին անգամ տեսել է Ստոուկլի Ջոնի բաճկոնի վրա, իսկ հետո նկարել է նաև իր բաճկոնի վրա: Ռիլին իր երիտասարդության շրջանը համեմատում է Ատլանտիդայի հետ, որն իջել է ծովի հատակը և այլևս չի վերադառնա:


Կույր Ուիլլին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png 1983: Տե՛ր Աստված, փառաբանիր մեզանից յուրաքանչյուրին Aquote2.png

Ուիլլ Շիրմենը, ով մանուկ ժամանակ մասնակցել է փոքրիկ Քերոլ Հերբերի ծեծին, իսկ հետո պատերազմել է Վիետնամում, որտեղ նա փրկել է Ջոն Սալլիվանի՝ իր նախկին թշնամու կյանքը, ապաշխարում է: Նա որոշում է օգնություն խնդրել որպես Վիետնամում պատերազմած, ով կորցրել է տեսողությունը, իս հետո այդ գումարը տա բարեգործությանը: Ամանորին նրան շատ գումար են տալիս, բայց ոստիկանը, ով «հարկեր» էր հավաքում այդ թաղամասի աղքատներից, կասկածում է, որ Ուիլլին ամենևին էլ կույր չէ:

Հանուն ինչի՞ ենք մենք Վիետնամում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png 1999: Երբ ինչ-որ մեկը մահանում է, հիշում ես անցյալը Aquote2.png

Վետերան Ջոն Սալլիվանը գալիս է պաշտոնակից անձանց մեկի հուղարկավորությանը: Նա հիշում է Վիետնամի պատերազմը, այն, թե ինչպես է իր ստորաբաժանման զինվոր Ռոննի Մեյլֆանտը դաժանորեն սպանել փոքր վիետնամական գյուղի մի տատիկի: Սալլիվանը նրան անվանում է «մամա-սան», և այդ ժամանակվանից ծեր կնոջ տեսիլքը հետապնդում էր նրան; Երբ նա հուղարկավորությունից գնում էր և ընկնում է խցանման մեջ, նրան թվում է, որ երկնքից տարբեր առարկաներ են ընկնում: Նրա երևութական ուղեկիցը առաջին անգամ փորձում է նրան գրկել և ասել, որ ցանկանում է նրան փրկել: Դա էլ նրա մահասկզբի զառանցանքն էր. Ջոնը մահանում է սրտի կաթվածից խցանման մեջ:

Գիշերվա ստվերներն իջնում ​​են երկնքից[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png 1999: Գնա՛ դե, շա՛ն որդի, գնա՛ տուն Aquote2.png

Ծերացած Բոբբի Գարֆիլդը գնում է իր հարազատ քաղաք իր մանկության ընկեր Ջոնի Սալլիվանի հուղարկավորությանը և հանդիպում է այնտեղ մի կնոջ, ում մեջ ճանաչում է Քերոլ Հերբերին: Նա փոխել էր իր անունը, հիմա նա Դենիզ Շունովերն է, և շատ էր փոխվել, բայց ողջ էր:

Կերպարներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բոբբի Գարֆիլդ (անգլ.՝ Bobby Garfield), առաջին և վերջին մասերի գլխավոր հերոսը, տղան, ով դաստիարակվում էր միայնակ մոր կողմից: Ծանոթանալով նոր բնակիչ Թեդ Բրոտիգենի հետ, ընկերանում է նրա հետ, բայց դրա պատճառով համարյա գերի էր ընկնում գերբնական արարածներին: Կորցնելով իր մեծ ընկերոջը՝ գնում է դեպի ներքև, բայց կարողանում է ուղղվել: Արդեն վերջին մասում միանգամայն պատկառելի ծեր տղամարդ, ով ամուսնացած է և ունի երեխաներ:
  • Թեդ Բրոտիգեն (անգլ.՝ Ted Brautigan), առաջին մասի գլխավոր հերոսը, մի ծերունի, ով օժտված է գերբնական ուժերով: Որպես կերպար հանդես է գալիս նաև ցիկլի վերջին՝ «Մուգ աշտարակը» գրքում:
  • Քերոլ Հերբեր (անգլ.՝ Carol Gerber), առաջին, երկրորդ և վերջին մասերի գլխավոր հերոսուհին: Բոբբի մանկության ընկերուհին, նրա առաջին սերը: Եղել է Սալլ-Ջոնի առաջին ընկերուհին, այնուհետև տեղափոխվել է Մոն նահանգ համալսարանում սովորելու, որտեղ էլ ծանոթանում է Պիտ Ռիլի հետ: Նրանք սկսում ենք ընկերություն անել, սակայն Քերոլը հեռանում է: Կապվելով հակակառավարական կազմակերպության հետ՝ հայտնի է դառնում ինչպես ահաբեկիչ Կարմիր Քերոլ: Հետո անհայտանում է, համարվում է մահացած, վերցնում է այլ անուն և դառնում է մաթեմատիկայի ուսուցչուհի:
  • Ջոն Սալլիվան, մականունը Սալլ-Ջոն (անգլ.՝ John "Sully" Sullivan), չորրորդ մասի գլխավոր հերոսը (առաջին անգամ հայտնվել է առաջին մասում), Բոբբիի և Քերոլի մանկության ընկերը, Քերոլի առաջին ընկերը: Վիետնամում պատերազմել է Մեյլֆանտի հետ, վիրավորվել է և ստացել է որոշ հոգեկան խնդիրներ: Մահացել է սրտի կաթվածից՝ իր ընկերներից մեկի հուղարկավորությունից հետո:
  • Պիտ Ռիլի (անգլ.՝ Peter Riley), երկրորդ մասի գլխավոր հերոսը, տղա, ով համալսարանում սիրահարվել էր Քերոլ Հերբերին:
  • Ուիլլի Շիրմեն (անգլ.՝ Willie Shearman), երրորդ մասի գլխավոր հերոսը (առաջին անգամ հայտնվել է առաջին մասում), տղան ծխական դպրոցից, ով մանկության ժամանակ մասնակցել է Քերոլի ծեծին և չի ներել դա իրեն մինչև ծերություն:
  • Ռոննի Մեյլֆանտ (անգլ.՝ Ronnie Malenfant), երկրորդ և չորրորդ մասերի երկրորդական կերպար, Պիտ Ռիլի աշակերտակիցը, տհաճ և տգեղ տղա, ով պատերազմել է Վիետնամում Սալլիվանի հետ և դաժանորեն սպանել է չզինված վիետնամցի տատիկին:

Ստեղծագործության հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Սրտերն Ատլանտիդայում» ներառված են մի քանի հղումներ դեպի գրքեր, ֆիլմեր և երգեր: Ինչպես նաև Քինգի «Մուգ Աշտարակ» ցիկլին:

Գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բոբբի սիրելի գիրքն է դառնում Վ. Գոլդինգի «Ճանճերի տերը» վեպը, որը նրան նվիրել էր Թեդ Բրոտիգենը: Գոլդինգի վեպում նշված գաղտնի բռնության խնդիրը, որը թաքնված էր քաղաքակիրթ մարդկանց ներսում, հատկապես՝ երեխաների, կարևոր դեր է խաղում նաև «Սրտերն Ատլանտիդայում» ( այդ թեման Քինգի ստեղծագործությունների գլխավոր թեմաներից է, ինչպես ինքն է նշում հեղինակը իր «Ինչպես գրքեր գրել» մեմուարում[8]): Ագրեսիվ տղաները, ովքեր ծեծել են Քերոլին, կամ տղամարդիկ, ովքեր ծաղրել են Բոբբի մայրիկին, ներկայանում են որպես «Ճանճերի տերը» վեպի Ջեկ Մերիդյուի պարագլխի որսորդներ: Երբ Բոբբն ինքն է դառնում «վատը» և առաջին անգամ ընկնում է ոստիկանություն, նա անվանում է իրեն Ռալֆի սկիզբ (Գոլդինգի դրական կերպարը), այնուհետև ուղղվում է և անվանում իրեն Ջեկ Մերիդյու (բացասական կերպար):
  • Թեդի ազգանունը, միգուցե, հանդիսանում է հղում դեպի բիտնիկների և հիպիների սերնդի հայտնի ամերիկացի գրող Ռիչարդ Բրոտիգանին:
  • Բոբբին կարդում է Կլիֆֆորդ Սայմակի «Օղակն արևի շուրջ» վեպը և համակվում է հոլի մասին գաղափարով, որի շնորհիվ կարելի է տեղաշարժվել զուգահեռ աշխարհներում: Սկզբում նրան բացված այլ աշխարհների գոյության տեսիլները նա իր մեջ բացատրում է Սայմակի վեպի տերմիններով:

Ֆիլմեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ամբողջ գրքի բնաբաններից մեկը հանդիսանում է The Prisoner («Գերվածը») սերիալի տրամախոսություն. երկու լրտեսների զրույցը: Այդ դիալոգի «Մեզ ինֆորմացիա է անհրաժեշտ» խոսքը դառնում է շատ կարևոր Քերոլ Հերբերի և Պիտ Ռիլի հարաբերությունների համար: Իր հրաժեշտի նվերի վրա, որն ուղղված էր Պիտին, Քերոլը նկարում է «Ատլանտիդայի բանաձևը». նետահարված սիրտ (սեր) գումարած խաղաղության նշան հավասար է ինֆորմացիա:
  • Առաջին վեպում մանրամասն նկարագրվում են Բոբբի տպավորությունները «Անիծվածների գյուղը» ֆիլմի դիտումից: Հետո տղան փորձում է օգտագործել հեռազգացության միջամտությունից պաշտպանության միջոցը, որը ներկայացված էր ֆիլմում. մտածել որևէ վերացական բանի մասին:
  • Երկրորդ պատմվածքի մեջ Պիտ Ռիլի ընկերն էր Ստենլի Կիրկը, ում անվանել են Կապիտան Կիրկ՝ ի պատիվ «Աստղային ճանապարհ» սերիալի գլխավոր հերոսի:

Երգեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տեքստում հիշատակվում են 60-ական թվականների մի շարք երգեր[9]

  • Երկրորդ վեպում Պիտը հաճախ է լսում ? and the Mysterians խմբի 96 Tears երգը[10], որն իրոք հայտնի էր ԱՄՆ-ում «հիպիի դարաշրջանում». երգը զբաղեցրել է 1966 թվականի Billboard Hot 100-ի առաջին հորիզոնականը[11]: Ապստամբության թեման, որը շոշափվել էր երգում, գրքում դառնում է փոխաբերություն ԱՄՆ-ի և Բրիտանիայի այդ ժամանակվա հարաբերությունների համար. «ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Ու Տանը համոզում էր ամերիկացի դեսպան Արթուր Հոլդբերգին դադարեցնել, գոնե ժամանակավոր, Հյուսիսային Վիետնամի գնդակոծումը: <…> Լինդոն Բ. Ջոնսոնն <…> ասում է, որ դա անհնար է. մենք կդադարեցնենք, եթե Վիետկոնգը դադարեցնի, կամ մինչև նրանք կթափեն 96 կաթիլ արցունք: Ամենաքիչը 96»:
  • «Գիշերվա ստվերներն իջնում ​​են երկնքից» պատմվածքի անվանումը The Platters խմբի Twilight Time («Մթնշաղի ժամանակն է») երգի ակնարկն է, որում կան հետևյալ խոսքերը. «Heavenly shades of night are falling; it’s twilight time…»[12]: Երգի սիրային քնարերգությունը կապված է պատմվածքի սյուժեի հետ. խոսքը գնում է հին զգացմունքների վերակենդանացման մասին: Այս երգը հնչում է ինչպես Քերոլի և Պիտի բաժանումից առաջ ավտոմեքենայում սիրային հանդիպման ժամանակ, այնպես էլ վեպի վերջում Քերոլի և Բոբբի հանդիպման ժամանակ:

Հղումներ «Մուգ Աշտարակին»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրեթե բոլոր հղումները «Մուգ Աշտարակին» ուղղված պարունակվում են պատմվածքի առաջին մասում: Դա, առաջին հերթին, Թեդ Բրոտիգենի կերպարն է, ով ընդունակ է մտքերով վերացնել Ճառագայթները. գերհզոր էներգետիկական հոսանքներ, որոնք պահպանում են աշխարհները: Թեդի հետագա պատմությունը նկարագրված է վերջին գրքում: Երկրորդը, դա «ցածր մարդկանց» կերպարն է՝ Բոսորագույն Արքայի(անգլ.՝ Crimson King) ծառաների: Գլխավոր շարքի վերջին գրքերում այդ կերպարներին շատ ուշադրություն է տրամադրված:

Ինչպես նաև «Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով» պատմվածքում անընդհատ հիշատակվում են Ռոնալդը և նրա ցածր տղամարդիկ, ինչպես «ատրճանակով մարդիկ և նրա ընկերները», ր ասվում է, որ նրանք արդեն հասել են Վերջնական աշխարհի սահմաններին (անգլ.՝ End-World, ըստ հիմնական շարքից թարգմանության՝ Սահմանային աշխարհ): Այդ նկարագրությունը համընկնում է «Կալլայի գայլերը» գրքի իրադարձությունների հետ[13]: Հիշատակվում է նաև Մուգ աշտարակը գիրքը, սկզբում Բոբբին ներկայացնում է պարույրաձև, որի պարույրներում է տեղակայված են աշխարհները, բայց հետո հասկանում է, որ դա աշտարակ է. աշխարհների առանցքը:

Բացի այդ Թեդն ուղարկում է Բոբբիին նամակ՝ վարդի թերթիկներով: Վարդը Մուգ աշտարակի աշխարհում հանդիսանում է աշտարակի «կրկնօրինակներից» մեկը, նրա խորհրդանիշներից:

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Deutsche Phantastik Preis (2000), լավագույն արտասահմանյան վեպ (գերմ.՝ Bester internationaler Roman)[14]:

 

Նոմինացիաներ[2][խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Stoker (2000), լավագույն վեպ (novel)
  • World Fantasy (2000), հավաքածու (collection)
  • Stoker (2000), հավաքածու (collection)
  • Locus (2000), հավաքածու (collection)
  • British Fantasy (2000), հավաքածու (collection)

Էկրանիզացիա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Սրտերն Ատլանտիդայում» ֆիլմը հանդիսանում է միայն գրքի առաջին մասի («Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով») էկրանիզացիան, և, մասամբ, վերջին, որտեղ նկարագրվում է Բոբբի վերադարձը հարազատ քաղաք: Հղումները Մուգ աշտարակ ցիկլին էկրանիզացիայից բացառված են:

Հետաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Առաջին պատմվածքում Թեդ Բրոտիգենը պատմում է Բոբբին ժամանակի մասին, և հիշեցնում է, որ «Բորիս Պաստեռնակը ասել է, որ մենք ժամանակի գերիներն ենք, հավերժության պատանդները»: Նա նկատի ունի «Գիշեր» բանաստեղծության վերջը. «Մի քնիր, մի քնիր, նկարիչ, Անձնատուր մի եղիր քնին: Դու՝ հավերժության պատանդ, Ժամանակին գերի»[15].
  • Թարգմանչուհի Իրինա Գուրովան իր հարցազրույցում պատմել է, որ նրան երկար են համոզել, որպեսզի թարգմանի Քինգի գիրքը, սակայն հետո «պարզվում է, որ գիրքը հրաշալի է»:

Սթիվեն Քինգի այլ ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. http://bookpage.com/reviews/683-stephen-king-hearts-atlantis
  2. 2,0 2,1 Описание на «Стивен Кинг.ру — Творчество Стивена Кинга»
  3. Описание на сайте horrorking.com
  4. Сердца в Атлантиде: Роман / С. Кинг; Пер. с англ. И. Гуровой — М.: ООО «Издательство АСТ», 2004. — 477, [3] с. — (Мировая классика).
  5. Stephen King on 'Lord of the Flies' - Telegraph
  6. Список лауреатов премии «Странник-2001» на официальном сайте премии
  7. О рассказе «Слепой Уилли» на официальном сайте StephenKing.com
  8. Как писать книги. Мемуары о ремесле. / Глава 10 / С. Кинг; Пер. с англ. М. Левина — М.: ООО «Издательство АСТ», 2004. — 317 с.
  9. Քինգի ստեղծագործություններում հիշատակվող երգերը kingclub.ru կայքում
  10. ? and the Mysterians խմբի 96 Tears երգի տեքստը
  11. Bronson Fred (2003)։ The Billboard book of number 1 hits (5 ed.)։ Billboard Books։ էջ 210։ ISBN 0823076776 
  12. Twilight Time երգի խոսքերը
  13. О географии миров «Темной Башни» на сайте «Темная Башня.ру — Творчество Стивена Кинга»
  14. Deutsche Phantastik Preis պարգևի պաշտոնական կայքի 2000 թվականի մրցանակների էջը
  15. «Գիշեր», Բորիս Պաստեռնակ

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]