(1529) Օտերմա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
NAU Stars.png
Spacer-133x3.gif
CD 2c.png
CD 2c.png
Օտերմա
(1938 BC)
Oterma
Orbit of 1529 Oterma.gif
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերել է Իրյո Վյայսյալյա,
26 հունվար 1938 թ.
Ժամանակավոր համար 1938 BC, 1950 PV, 1959 RD1 և A912 VO
Պատկանում է խմբին աստերոիդների գոտի
JPL Small-Body Database 2001529
Բացարձակ մեծություն (H) 10,05
Հեռավորությունը Արեգակից 3,994642 ա. մ.
Ուղեծրային տվյալներ
Պերիհելին 3,1877 ա. մ.
Ապոհելին 4,8016 ա. մ.
Մեծ կիսաառանցք 3,994642 ա. մ.[1]
Էքսցենտրիսիտետ 0,202013
Սիդերիկ պարբերություն 2916,19 օր (7,98 տարի)
Միջին շարժում 0,123449 աստիճան/օր
Թեքվածություն 9,06° (Խավարածրի նկատմամբ)
Ծագման անկյան երկայնություն 100,63°
Պերիկենտրոնի արգումենտ 295,13°
Միջին անոմալիա 188,36
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Պտույտի պարբերություն 15,75 ժ

(1529) Օտերմա (անգլ.՝ Oterma), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի հունվարի 26-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում[1]։

Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,994642 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,1877 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,8016 ա. մ.[1]։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2916,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շաջժվելով միջինում 0,123449 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,06° անկյուն։

Օտերմա աստերոիդը պատկանում է Հիլդայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են 3,7 - 4,2 ա. մ. մեծ կիսաառանցք ունեցող ուղեծրերով, էքսցենտրիսիտետը՝ 0,07 - 0,3, և ուղեծրի թեքումը ոչ ավելին քան 20°[2]։ Ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Յուպիտերի հետ 3:2 ուղեծրային ռեզոնանսով։

Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է P դասին[1]։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «ՆԱՍԱ-ի Ռեակտիվ Շարժման Լաբորատորիայի (ՌՇԼ) Փոքր մարմինների տվյալների շտեմարան (1529) Օտերմա»։ ՌՇԼ  (անգլ.)
  2. Օհցուկա Կացուհիտո, Յոշիկավա Մ., Աշեր Դ. Ջ., Արկաիդա Հ., Արակիդա Հ. (հոկտեմբեր 2008)։ «Կեղծ-Հիլդա գիսաստղ 147P/Կուշիդա-Մուրամացուն։ Մեկ այլ Յուպիտերի կողմից ձգված ժամանակավոր արբանյակ»։ Աստղագիտություն և Աստղաֆիզիկա 489 (3): 1355–1362 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]