Սյուզան Բոյլ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Սյուզան Բոյլ
Susan Boyle
Susan Boyle.jpg
Ծնվել է ապրիլի 1, 1961({{padleft:1961|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:1|2|0}})[1] (56 տարեկան)
Ծննդավայր Բլեքբեռն[2]
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
Կրթություն Queen Margaret University
Մասնագիտություն երգիչ
Կայք susanboylemusic.com
Susan Boyle Վիքիպահեստում

Սյուզան Մագդալեն Բոյլ (անգլ.՝ Susan Magdalane Boyle, ապրիլի 1, 1961 թվական, Բլեքբեռն, Շոտլանդիա), շոտլանդացի երգչուհի, որը միջազգային ճանաչում ձեռք բերեց 2009 թվականի ապրիլի 11-ին մասնակցելով «Բրիտանիան ունի տաղանդ» (Britain's Got Talent) հեռուստաշուին և կատարելով «I Dreamed a Dream» երգը «Թշվառները» (ֆր.՝ Les Misérables) մյուզիքլից: Առաջին ալբոմը՝ «I Dreamed a Dream»-ը, թողարկվեց 2009 թվականին և դարձավ Մեծ Բրիտանիայի բոլոր ժամանակների ամենաշատ վաճառված դեբյուտային ալբոմը, գերազանցելով նախկին «ռեկորդը», որը սահմանել էր երգչուհի Լեոնա Լյուիսը «Spirit» ալբոմով[3]: Բոյլի ալբոմը վեց շաբաթ շարունակ զբաղեցրեց «Billboard 200» հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականը և դարձավ ԱՄՆ-ում 2009 թվականի երկրորդ ամենաշատ վաճառված ալբոմը: Հռչակ ձեռք բերած հենց առաջին տարում, թողարկելով «I Dreamed a Dream» և «Wild Horses» ալբոմները, Բոյլը վաստակեց 5 միլիոն ֆունտ ստերլինգ[4]:

Կյանք և կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ կյանք և մանկություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բոյլը մեծացել է Բլեքբեռնում՝ Ուեսթ Լոթիանում[5]: Հայրը՝ Պատրիկ Բոյլը, հանքագործ էր և Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի վետերան, որը նաև երգում էր եպիսկոպոս Բլեյզի երգչախմբում: Մայրը՝ Բրիջիտ Բոյլը, սղագրության մեքենագրուհի էր: Բոյլի երկու ծնողներն էլ շոտլանդացիներ էին, սակայն ազգակցական կապեր ունեին նաև Իռլանդիայի հետ[6][7]: Սյուզանը ծնվեց, երբ մայրն արդեն 45 տարեկան էր, նրանց ընտանիքում նա վեց քույրերի և չորս եղբայրների ամենակրտսերն էր: Դժվար ծննդաբերության արդյունքում, ժամանակավոր թթվածնային քաղցի հետևանքով Սյուզանն ունեցավ զարգացման և հասունության խնդիր և ստացավ «սովորելու դժվարություն» ախտորոշում: Այնուամենայնիվ, 2012-13 թվականներին նրան հայտնեցին, որ այդ ախտորոշումը սխալ է եղել և որ նա ունի Ասպերգերի համախտանիշ՝ միջինից բարձր ինտելեկտի գործակցով[8]: Բոյլն ասում է, որ փոքր տարիքում իրեն ծաղրում էին, իսկ դպրոցում «հիմարիկ Սյուզի» մականունն էին դրել[9]:

Վաղ երաժշտական ուսուցում և կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դպրոցն ավարտելուց հետո Սյուզանն ընդունվում է աշխատանքի` վեց ամիս աշխատելով որպես խոհարարի օգնական: Սակայն սա դառնում է նրա առաջին և վերջին աշխատանքը, քանի որ ծեր ծնողներին խնամելու համար նա ստիպված էր դուրս չգալ տնից: Նա ժամանակ առ ժամանակ այցելում էր թատրոն` որակյալ երաժշտություն լսելու: Բոյլը վոկալի դասեր է ստացել տեղացի մի երաժշտության ուսուցչից՝ Ֆրեդ Օ'Նեյլից: Նա հաճախել է նաև Էդինբուրգի դերասանական դպրոց: Մինչև «Բրիտանիան ունի տաղանդ» մրցույթին մասնակցելը, նրա հիմնական երաժշտական փորձը տեղական կաթոլիկական եկեղեցու երգչախմբում երգելն էր և իր գյուղի կարաոկե ակումբներում կատարած երգերը: Բոյլը մի քանի անգամ ձայնագրվել է նաև «Մարդկանց իմ տեսակը» (My Kind of People) հեռուստանախագծի կողմից[10]: Նա մասնակցել է նաև իր ծխական եկեղեցու ուխտագնացություններին դեպի Իռլանդիա՝ Նոք Շրին և Մայո Կոմսություն և երգել Մարիան բազիլիկում[11]: Երբ Սյուզանը տեղական մի քանի երգեցողության մրցույթներում հաղթեց, նրա մայրը հորդորեց դստերը մասնակցել «Britain's Got Talent» հեռուստաշոուին և փորձել երգել ավելի մեծ թվով հանդիսատեսի առաջ, քան իր ծխական եկեղեցին էր: Նախկին երգի ուսուցիչ Ֆրեդ Օ'Նեյլը ասում է, որ Բոյլը հրաժարվել է մասնակցել «The X Factor» նախագծին, հավատացած լինելով, որ մասնակիցներին դատում են ըստ իրենց արտաքինի: Նա գրեթե հրաժարվելու էր նաև «Britain's Got Talent»-ին մասնակցել, բայց Օ'Նեյլը համոզեց նրան ամեն դեպքում փորձել[12]: Բոյլն ասում է, որ ինքը միայն ու միայն մորը հարգանքի տուրք մատուցելու համար է ձգտել երաժշտական կարիերայի, իսկ նրա բեմելը հեռուստաշուի ժամանակ մոր մահվանից հետո առաջին անգամն էր[13]:

«Բրիտանիան ունի տաղանդ» (2008-2009)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2008 թվականի օգոստոսին Բոյլը դիմեց մասնակցելու «Բրիտանիան ունի տաղանդ» հեռուստաշոուի երրորդ եթերաշրջանին՝ 43212 մասնակցային համարով և հաջողությամբ հաղթահարեց Գլազգոյում կայացած լսումների նախնական փուլը: Երբ Բոյլն առաջին անգամ հայտնվեց «Բրիտանիան ունի տաղանդ»-ի բեմում՝ քաղաքի «Քլայդ Աուդիտորիումում», ասաց, որ տենչում է դառնալ պրոֆեսիոնալ երգչուհի, «Էլեյն Փեյջի նման հաջողակ»[14]: Բոյլը կատարեց «I Dreamed a Dream» երգը «Les Misérables» մյուզիքլից: Երգը հեռարձակվեց 2009 թվականի ապրիլի 11-ին և ունեցավ 10 միլիոն դիտում[15]: Կատարումը լսելուց հետո ժյուրիի անդամ Ամանդա Հոլդենը, ի պատասխան Սյուզանի նկատմամբ հանդիսատեսի նախնական ցինիկ վերաբերմունքի, նշեց, որ երգը իր «երբևէ լսած ամենամեծ սթափեցնող կոչն էր»[16]:

Ես գիտեմ, թե նրանք ինչ էին մտածում, բայց ինչու՞ դա ինձ պիտի հուզի, քանի որ ես կարողանում եմ երգել: Սա գեղեցկության մրցույթ չէ:

«
»
Սյուզան Բոյլ, «The Sunday Times»[5]

Բոյլի կատարումը հատկապես ապշեցուցիչ էր նրա արտաքին տեսքի հանդեպ հանդիսատեսի վերաբերմունքի պատճառով[17]: Հետագայում էլեյն Փեյջը ցանկություն հայտնեց նրա հետ զուգերգ կատարել և նրան կոչեց «օրինակ յուրաքանչյուրի համար, ով ունի երազանք»[18]: Բոյլի կատարումը հանգեցրեց այն բանին, որ Վանկուվերում «Les Misérables»-ի տոմսերի համար ահռելի հերթ գոյացավ[19][20]: Ջենիֆեր Բըրնը, 18-ամյա մի աղջիկ Գլազգոյից, որ Բոյլի կատարումից առաջ պատահաբար նկարահանվել էր աչքերը հեգնանքով և տարակուսանքով նրա վրա հառած, որակվեց որպես «ագրեսիվ» և ամբողջ աշխարհից բազմաթիվ առցանց սպառնալիքներ ստացավ: Աղջիկն ինքն իրեն պաշտպանելու համար ասում էր, որ հանդիսատեսների մեծամասնության սկզբնական վերաբերմունքը Բոյլի նկատմամբ ոչնչով չէր տարբերվում իր վերաբերմունքից[21]: Սյուզանը այն քառասուն մասնակիցների մեջ էր, որոնք անցան կիսաեզրափակիչ[22]։ 2009 թվականի մայիսի 24֊ին տեղի ունեցավ մրցույթի կիսաեզրափակիչը։ Բոյլն առաջին կիսաեզրափակիչի վերջին մասնակիցն էր և կատարեց «Memory» երգը «Cats» մյուզիքլից[23]։ Հանդիսատեսների քվեարկության արդյունքում Բոյլն ստացավ ամենաշատ ձայները և անցավ եզրափակիչ[24][25]։ Նա իսկական ֆավորիտ էր և հավակնում էր հաղթանակին, սակայն ի վերջո երկրորդ տեղ գրավեց՝ զիջելով «Diversity» պարային խմբին։ Շոուն բրիտանական հեռուստատեսությամբ գրանցեց 17․3 միլիոն դիտում[26]։ Շոուի հաջորդ օրը, չդիմանալով ապրած հուզմունքին և լարվածությանը, Սյուզանի նյարդերը տեղի տվեցին։ Նրան ընդունեցին Լոնդոնի «The Priory» մասնավոր հոգեբուժական կլինիկա[26]։ Նրա հիվանդանոցում մնալը մեծ ուշադրություն առաջացրեց հասարակության մեջ և վարչապետ Գորդոն Բրաունը ևս հետաքրքրվեց նրա առողջական վիճակով՝ նրան շուտափույթ ապաքինում մաղթելով[27]։ Սայմոն Քաուելը առաջարկեց հաշվի առնելով Բոյլի առողջական վիճակը ազատել նրան նախապես կնքած պայմանագրային պարտավորությունից մասնակցելու «Britains Got Talent»֊ի համերգային շրջագայությանը։ Սակայն Բոյլի ընտանիքը պատասխանեց, որ նրա երազանքը դեռ ողջ է և որ նա չի ցանկանում հրաժարվել շրջագայությունից և հատկապես ԱՄՆ֊ի անկախության օրվա կապակցությամբ Սպիտակ տանը կազմակերպված տոնակատարությունից[26]։ Երեք օր անց Բոյլը դուրս գրվեց կլինիկայից[28] և հայտնեց, որ ինքը կմասնակցի համերգային շրջագայությանը։ Նա լավ ընդունելություն գտավ Աբերդին[29], Էդինբուրգ[30], Դուբլին[31], Շեֆիլդ[32], Քովենթրի[33], Բիրմինգհեմ[34] և Լոնդոն[35] քաղաքներում։

I Dreamed a Dream[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բոյլի առաջին ալբոմը՝ «I Dreamed a Dream», թողարկվեց 2009 թվականի նոյեմբերի 23֊ին[36]։ Ալբոմում տեղ էին գտել «Wild Horses» և «You'll See» երգերի cover տարբերակները, ինչպես նաև «I Dreamed a Dream» և «Cry Me a River» երգերը[37]։ Նախքան թողարկվելը ալբոմը դարձավ «Amazon.com» ընկերության ամենաշատ վաճառած ալբոմը՝ 2009 թվականի սեպտեմբերի 4֊ին, մինչդեռ այդ ժամանակ դեռ երեք ամիս կար մինչ ծրագրված թողարկումը[38]։ Բրիտանիայում այն դարձավ բոլոր ժամանակների ամենաարագ վաճառված դեբյուտային ալբոմը՝ 411․820 վաճառված օրինակներով, առաջ անցնելով Լեոնա Լյուիսի «Spirit» նույնպես դեբյուտային ալբոմից[39]։ «I Dreamed a Dream»-ը վաճառքի ծավալներով առաջ անցավ նաև այդ շաբաթվա մյուս հինգ հիթային ալբոմներից[40]։ Միացյալ Նահանգներում վաճառքի հենց առաջին շաբաթում վաճառվեց ալբոմի 701.000 օրինակ, դառնալով վերջին տասնամյակում ամենաշատ վաճառված դեբյուտային ալբոմը[41]: Ուղիղ վեց շաբաթ այն գլխավորում էր Բիլբորդի վարկանիշային աղյուսակը և չնայած այն զիջեց Թեյլոր Սվիֆթի «Fearless» ալբոմին և չդարձավ 2009 թվականի ամենաշատ վաճառված ալբոմը, սակայն «I Dreamed a Dream»-ը դարձավ 2009 թվականին ԱՄՆ-ի այն երկու ալբոմներից մեկը, որոնք վաճառված օրինակներով գերազանցեցին 38 միլիոնը[42]: Սա կրկին լրատվամիջոցների ուշադրությունը բևեռեց Սյուզան Բոյլ երգչուհու վրա, ինչպես նշում էր «People» ամսագիրը[43]:

The Gift (2010–2011)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2010 թվականի հուլիսի 9-ին բոյլը հայտարարեց, որ իր երկրորդ ալբոմը նվիրված է լինելու Սուրբ Ծնունդին՝ «The Gift»[44] անվամբ: Սյուզանը կազմակերպեց մի մրցույթ, որը կոչվում էր «Սյուզանի որոնում», որի հաղթողը իրավունք կստանար իր հետ զուգերգ ձայնագրել և այդ զուգերգը տեղ կգտներ ալբոմում[45]: Ալբոմը թողարկվեց 2010 թվականի նոյեմբերի 8-ին[46]: Ալբոմի պրոդյուսերը Սթիվ Մաքն էր, որն ասել է. «Այժմ Սյուզանը վարժվել է ստուդիային և ձայնագրման գործընթացին, բայց մենք երբեմն փորձում ենք փորձերն ու ձայնագրումը կատարել ավանդական ձևերով, տեսնելու, թե նա ինչպես կարձագանքի երգերի որոշ կտորների, որպեսզի կարողանանք իր ուզած ձևով փոփոխել դրանք: Սյուզանի համար շատ կարևոր է կապը հասարակության և իրականության հետ: Նա չի ուզում երգել մի բան, որ չի պատահել իրեն, կամ կապ չունի իր հետ[47]»: Բոյլն առաջարկեց, որ ալբոմում կարող են տեղ գտնել որոշ ջազային երգեր՝ «Իմ հաջորդ ալբոմը որոշ անակնկալ կտորներ կունենա իր մեջ: Հույս ունեմ այն ավելի կատարյալ և առանձնահատուկ դարձնել»[48]: 2010 թվականի նոյեմբերին Բոյլը դարձավ այն երեք կատարողներից մեկը, որոնց կատարումները միևնույն տարում երկու անգամ միաժամանակ գլխավորել էին թե՛ Միացյալ Թագավորության և թե՛ Միացյալ Նահանգների հիթ շքերթների աղյուսակները[49]: 2010 թվականի նոյեմբերի 30-ին, ԱՄՆ-ում, Բոյլը ելույթ ունեցավ ABC-ի «The View» հաղորդման ժամանակ, երգելով «O Holy Night» երգը: Կատարման ժամանակ նա, չկարողանալով ավարտել երգը, անսպասելիորեն կանգ առավ, ասելով, որ «կոկորդում կարծես գորտ լինի»: Երբ ուզում էր վերսկսել ելույթը, հանդիսատեսի բարձր ծափահարությունները կանխեցին նրան: Հետո նա այնուամենայնիվ կատարեց երգը, որը, սակայն, եթեր չհեռարձակվեց, այլ տեղադրվեց «The View»-ի YouTube-յան հաշվում: 2010 թվականի հոկտեմբերին լույս տեսավ Սյուզան Բոյլի «Կինը, որ ես ծնվել էի, որ լինեմ» ինքնակենսագրական գիրքը[50]:

Someone to Watch Over Me (2011)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

    1rightarrow.png Հիմնական հոդված՝ Someone to Watch Over Me (ալբոմ)

2011 թվականի հոկտեմբերի 31-ին թողարկվեց Բոյլիերրորդ ստուդիական ալբոմը, որի երգերից մեկը գրել էր էմելի Սանդեն[51]: Բոյլը ելույթ ունեցավ «America's Got Talent»-ի երկրորդ կիսաեզրափակչի արդյունքների շոուին, որը հեռարձակվեց 2011 թվականի օգոստոսի 31-ին[52]: 2011 թվականի նոյեմբերի 8-ին Բոյլն իր առաջնաելույթն ունեցավ Ավստրալիայում, մասնակցելով ավստրալական «X Factor»-ին և երգելով «Autumn Leaves» երգը:

ԶԼՄ-ների ազդեցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

YouTube, Facebook և Twitter սոցիալական ցանցերը մեծ դեր են ունեցել Սյուզան Բոյլի հանրահայտ դառնալու մեջ[53]: Սյուզան Բոյլի ունկնդրումը ներկայացնող YouTube-ի ամենահայտնի տեսանյութը հավաքեց շուրջ 2,5 միլիոն դիտում՝ հրապարակման առաջին 72 ժամերի ընթացքում[54]: Ներկայացման հաջորդ օրը տեսանյութը դարձավ ամենաշատ դիտվածը «Digg» նորությունների հավելվածում[55] և հայտնվեց ամերիկյան «Reddit» հավելվածի առաջին էջում[56]: Մեկ շաբաթվա ընթացքում շոուի ժամանակ Բոյլի ելույթի տեսանյութը ունեցավ ավելի քան 66 միլիոն դիտում, գրանցելով առցանց ռեկորդ, իսկ Անգլերեն Վիքիպեդիայում Սյուզան Բոյլի կենսագրական հոդվածը գրանցեց մոտավորապես կես միլիոն դիտում: 9 օրում 20 տարբեր Վեբ կայքերում գրանցվեց տեսանյութի 103 միլիոն դիտում[57]: «Los Angeles Times»-ը գրեց, որ YouTube-ում նրա հանրաճանաչությունը մասամբ պայմանավորված է մի փոքր տեսանյութի մեջ պարունակվող զգացմունքների այն «փոթորկով», որ «կատարյալ է համացանցի համար».[58]: 2009 թվականի դեկտեմբերին նրա ելույթի տեսանյութը ճանաչվեց YouTube-ի տարվա ամենաշատ դիտված տեսանյութ՝ 120 միլիոն դիտումներով, որն ավելի քան երկու անգամ գերազանցում էր երկրորդ տեղը զբաղեցրած տեսանյութին[59]: Ամբողջ աշխարհի շատ լրագրեր[60][61], (ներառյալ Չինաստանի[62], Բրազիլիայի[63] և Մերձավոր Արևելքի[64][65]) հոդվածներ հրապարակեցին Բոյլի կատարման մասին: Բրիտանական «The Sun» հավելվածը նրան Փոլա Փոթս մականունը տվեց՝ «Britain's Got Talent»-ի առաջին եթերաշրջանի հաղթողի՝ Փոլ Փոթսի անունով[66]: Ավելի ուշ, բրիտանական մամուլը նրան կոչում էր ՍյուԲո՝ անվան սկզբնատառերով[67]: ԱՄՆ-ում որոշ մեկնաբաններ նույնպես զուգահեռներ էին քաշում Բոյլի և Փոթսի կատարումների միջև[68]: «ABC News»-ը նրան կոչեց «Բրիտանիայի նորագույն փոփ-սենսացիա», իսկ դրա ժամանցային բաժինը Սյուզան Բոյլին վերաբերվող հոդվածը վերնագրեց՝ «Կին, որը լռեցրեց Սայմոն Քաուելին»[69]:

Հասարակական վերլուծություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գնահատական ըստ արտաքինի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«The Huffington Post»-ը նշում է, որ շոուի պրոդյուսերները կանխազգում էին այս կատարողի պոտենցիալը, երբ նրան միտումնավոր ներկայացրեցին այն ձևով, որ առաջ բերի հանդիսատեսի նախնական արձագանքը[70]: «The Herald» պարբերականը նկարագրում է Բոյլի պատմությունը որպես ժամանակակից խրատական առակ և հանդիմանանք հասցեագրված բոլոր այն մարդկանց, որոնք հակված են դատել ուրիշներին ըստ նրանց ֆիզիկական արտաքինի[71]: Նույն ձևով՝ «Entertainment Weekly»-ն ասում է, որ Բոյլի ելույթը տաղանդի և արտիստիկության հաղթանակն էր մի հասարակարգում, որը հետամուտ է ֆիզիկական գրավչությանն ու մատուցման ձևին[72]: «The Washington Post»-ին տված հարցազրույցներից մեկում Բոյլն ասել է.

Aquote1.png Ժամանակակից հասարակությունը շատ մեծ արագությամբ է մարդկանց դատում ըստ նրանց արտաքինի: Ոչինչ հնարավոր չէ անել դրա հետ, դա նրանց մտածելակերպն է, դա հենց նրանք են, որ կան: Բայց գուցե սա նրանց համար դաս կլինի, կամ էլ օրինակ ծառայի[73]: Aquote2.png

«The Washington Post»-ի կարծիքով, նրա նախնական վարքն ու անդուր տեսքը այնպիսի տպավորություն էին թողել ժյուրիի և հանդիսատեսի վրա, որ նրանք «սպասում էին, որ կլսեն բադի կռկռոց»[74]: Նյու Յորքի «Daily News»-ը նշում է, որ ինչ-որ մի անհաջողակի ծաղր ու ծանակի ենթարկելու և նվաստացնելու հանդիսատեսի ակնկալիքը, ապա այդ նույն անհաջողակի անսպասելի ու հաղթական ելույթը վայելելու հաճույքը սովորական փոխաբերություն է գուցե գեղարվեստական գրականության մեջ, սակայն իրականում հենց այդ բացահայտ հակադրությունը՝ հանդիսատեսի չնչին սպասելիքների և Բոյլի հզոր երգեցողության որակի միջև, այդպես նշանավորեցին նրա ելույթի հաջողությունը[75]:

Ֆեմինիստական տեսակետ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռ. Քեմփբելը, «The Gathering Note»-ի երաժշտական քննադատը, Բոյլին համեմատել է էլլա Ֆիցջերալդի հետ, ասելով՝ «Իսկապես, այնքան դժվար է կարիերա ստեղծել, եթե կինը գրավիչ չէ»[76]: Մեկ ուրիշ հոդվածում, որ տպագրվել է «Huffington Post»-ում, հոդվածագիրը գրում է, որ թեև մարդիկ կարող են «ողբալ վատնած տարիների համար», Բոյլի ելույթն իսկական հաղթություն էր «տարիքով կանանց» համար ընդդեմ երիտասարդական մշակույթի, որոնք հաճախ են վանում միջին տարիքի կանանց[77]: Տանյա Գոլդը «The Guardian»-ում գրում է, որ Սյուզան Բոյլի նկատմամբ հանդիսատեսի թշնամական վերաբերմունքի և Փոլ Փոթսի նկատամամբ առավել չեզոք արձագանքի միջև տարբերությունը պայմանավորված է հասարակության այն համոզմամբ, որ կանայք պետք է լինեն թե՛ բարետես և թե՛ տաղանդավոր, մինչդեռ տղամարդկանցից պարտադիր չէ ակնկալել այդպիսի հատկանիշներ[78]:

Ստուդիական ալբոմներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • I Dreamed a Dream (2009թ.)
  • The Gift (2010թ.)
  • Someone to Watch Over Me (2011թ․)
  • Standing Ovation: Բեմից հնչած մեծագույն երգեր (2012թ․)
  • Home for Christmas (2013թ․)
  • Hope (2014թ․)
  • A Wonderful World (2016թ․)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Record #139794700 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 9-ին 2014:
  2. Record #139794700 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է օգոստոսի 13-ին 2015:
  3. «Susan Boyle beats Leona Lewis, Arctic Monkeys to 'biggest first week sales for UK debut album' title | News»։ NME։ UK։ 29 November 2009։ Վերցված է 1 January 2012 
  4. «Singer Boyle made £5m in first year of her fame»։ The Scotsman (Edinburgh)։ 23 August 2011։ Վերցված է 22 February 2016 
  5. 5,0 5,1 Harris Gillian (19 April 2009)։ «She who laughs last – songstress Susan Boyle»։ The Sunday Times (London) 
  6. Anderson Niamh (16 March 2012)։ «SuBo considering a move to Ireland»։ Deadline News։ Վերցված է 21 May 2014 
  7. Bremner Charles (19 April 2009)։ «Profile: Susan Boyle – Britain's got the unlikeliest angel»։ The Sunday Times (London)։ Վերցված է 24 May 2010 
  8. Deveney Catherine (8 December 2013)։ «Susan Boyle: my relief at discovering that I have Asperger's»։ The Observer։ Guardian Media Group։ Վերցված է 8 December 2013 
  9. Clarke Natalie (17 April 2009)։ «'They called me Susie Simple', but singing superstar Susan Boyle is the one laughing now»։ Daily Mail (London)։ Վերցված է 19 April 2009 
  10. Martin Stephen (19 April 2009)։ «Singing Angel Susan Boyle's family photo album»։ Daily Mirror (UK)։ Վերցված է 18 April 2009 
  11. Sammon Angela (22 April 2009)։ «Susan Boyle has Mayo connection»։ The Irish World։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 17 July 2011-ին։ Վերցված է 8 June 2009 
  12. McGinty Stephen (20 April 2009)։ «Campbell has new spin on Susan Boyle phenomenon»։ The Scotsman (UK) 
  13. MacDonald Stuart (12 April 2009)։ «Secret sadness of Britain's Got Talent star»։ The Sunday Times (London)։ Վերցված է 16 April 2009 
  14. Davies Caroline, Kelbie, Paul (19 April 2009)։ «Reality TV star Susan Boyle set for duet with idol Elaine Paige»։ The Guardian (London)։ Վերցված է 19 April 2009 
  15. «Producer Mackintosh "Gob-Smacked" By Boyle's "I Dreamed a Dream"; Song Is YouTube Hit»։ Playbill News։ 15 April 2009։ Վերցված է 19 April 2009 
  16. McMartin Pete (18 April 2009)։ «Beautiful blondes, a Boyle and lingering ideas about sexuality»։ The Vancouver Sun (Canada)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 21 April 2009-ին։ Վերցված է 18 April 2009 
  17. «Scottish singer 'gobsmacked' by overnight stardom»։ CNN։ 17 April 2009 
  18. «Paige salutes Talent star Boyle»։ BBC News։ 19 April 2009։ Վերցված է 21 April 2009 
  19. Jackson Bart (17 April 2009)։ «YouTube sensation Susan Boyle sends ticket sales rocketing for Vancouver Les Misérables»։ Vancouver Sun (Canada)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 20 April 2009-ին 
  20. «Susan Boyle sensation sends sales of Vancouver production of Les Miserables through the roof»։ The Globe and Mail (Canada)։ 17 April 2009։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 14 October 2011-ին 
  21. Smith Steve (22 November 2009)։ «Exclusive: Agony of TV teenager filmed sneering during Susan Boyle's debut»։ Daily Record (Scotland)։ Trinity Mirror։ Վերցված է 27 April 2014 
  22. «Singer Boyle reaches Talent semis»։ BBC News։ 23 May 2009։ Վերցված է 24 May 2009 
  23. Johnston Ian (24 May 2009)։ «Susan Boyle sings again on Britain's Got Talent»։ The Daily Telegraph (London)։ Վերցված է 24 May 2009 
  24. Smith Lizzie (24 May 2009)։ «Susan Boyle thrills as she joins dance group diversity in Britain's Got Talent final»։ Daily Mail (London)։ Վերցված է 24 May 2009 
  25. Tucker Ken (24 May 2009)։ «Susan Boyle wins first 'Britain's Got Talent' semi-final singing 'Memory' from 'Cats'»։ Entertainment Weekly։ Վերցված է 24 May 2009 
  26. 26,0 26,1 26,2 Jamieson Alastair (3 June 2009)։ «Susan Boyle could be in Priory clinic for weeks, says doctor»։ The Daily Telegraph (London)։ Վերցված է 24 May 2009 
  27. «Talent star Boyle taken to clinic»։ BBC News։ 1 June 2009 
  28. Schmidt Veronica (5 June 2009)։ «Susan Boyle leaves The Priory»։ The Times (London)։ Վերցված է 24 May 2010 
  29. «Talent show stars wow Granite City audience»։ Press and Journal։ 24 June 2009 
  30. «Susan Boyle live performance»։ Edinburgh Evening News։ 12 June 2009 
  31. «'TALENT' Star Susan Boyle Records First Song For Debut Album»։ IrishCentral։ 30 June 2009 
  32. «Touch and go as Boyle joins tour»։ BBC News։ 13 June 2009 
  33. «Britain's Got Talent stars wow Coventry's Ricoh Arena»։ The Coventry Telegraph։ 26 June 2009 
  34. «Susan Boyle on form on Britain's Got Talent tour in Birmingham»։ Birmingham Mail։ 17 June 2009 
  35. «Fans Hail Subo For Live Show»։ The Sun (London)։ 22 June 2009 
  36. «Susan Boyle (Britain's Got Talent)- I Dreamed A Dream»։ m/ Play.com։ 24 November 2009 
  37. «Susan Boyle / Music»։ Վերցված է 29 November 2009 
  38. Jefferies Mark (4 September 2009)։ «Susan Boyle's debut album at number one – three months before its released»։ Daily Mirror (UK)։ Վերցված է 4 September 2009 
  39. «Leona Lewis's 'Spirit' becomes Britain's fastest-selling debut album»։ m/ Highbeam.com։ 17 November 2007 
  40. «Susan Boyle Makes Music History as the "Fastest Selling Worldwide Female Debut Ever"»։ 30 November 2009։ Վերցված է 2 December 2009 
  41. Sisario Ben (2 December 2009)։ «Susan Boyle, Top Seller, Shakes Up CD Trends»։ New York Times։ Վերցված է 24 May 2010 
  42. Caulfield Keith (6 January 2010)։ «Taylor Swift Edges Susan Boyle For 2009's Top-Selling Album»։ Billboard։ Վերցված է 19 January 2010 
  43. «Who'll Lead Record Sales, Susan Boyle or Taylor Swift? - Music News, Susan Boyle, Taylor Swift : People.com»։ People։ Վերցված է 24 June 2010 
  44. «Susan Boyle Recording Christmas Album: Sources»։ Billboard։ 14 September 2009։ Վերցված է 23 February 2011 
  45. Reuters։ «Susan Boyle launches contest to find duet partner»։ Vancouver Sun։ Canada։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 11 July 2010-ին։ Վերցված է 9 July 2010 
  46. «Susan Boyle: Gift (2010)»։ HMV Group։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 23 November 2010-ին։ Վերցված է 17 October 2010 
  47. Bouwman Kimbel։ «Interview with Steve Mac, producer for Susan Boyle, JLS, Il Divo, The Saturdays»։ HitQuarters 
  48. Robertson Colin (15 April 2010)։ «Intruder Scared The Living Daylights Out Of Me»։ The Sun (London)։ Վերցված է 9 July 2010 
  49. «Susan Boyle album is transatlantic No.1»։ BBC News։ 18 November 2010 . The others are the Beatles and Monkees.
  50. «The Woman I Was Born To Be My Story»։ Amazon UK։ Վերցված է 27 November 2010 .
  51. Gordon Smart (13 August 2011)։ «Susan Boyle on R&B adventure»։ The Sun (UK)։ Վերցված է 13 August 2011 
  52. «'America's Got Talent' Snags Nicki Minaj, Tony Bennett and Susan Boyle»։ Hollywood Reporter։ 25 August 2011։ Վերցված է 1 January 2012 
  53. Leigh Holmwood Susan Boyle: a dream come true The Guardian 18 April 2009.
  54. Khan Urmee (14 April 2009)։ «Britain's Got Talent church worker Susan Boyle becomes YouTube hit»։ The Daily Telegraph (London)։ Վերցված է 14 April 2009 
  55. Mudhar Raju (15 April 2009)։ «Never-kissed singer an instant Web star»։ Toronto Star։ Վերցված է 16 April 2009 
  56. QueenZ (12 April 2009)։ «never judge a book by its cover-amazing singer Susan Boyle»։ Reddit.com։ Վերցված է 14 April 2009 
  57. Dobuzinskis Alex (20 April 2009)։ «Susan Boyle breaks past 100 million online views»։ Reuters 
  58. Collins Scott, Stobart, Janet (17 April 2009)։ «Talent trumps all for YouTube sensation Susan Boyle»։ Los Angeles Times։ Վերցված է 17 April 2009 
  59. Bunz Mercedes (16 December 2009)։ «Susan Boyle on Britain's Got Talent is YouTube's top video of 2009»։ The Guardian (London)։ Վերցված է 17 December 2009 
  60. Staff (22 April 2009)։ «Susan's stardom to be turned into film»։ The Times of India (India)։ Վերցված է 23 April 2009 
  61. Staff (16 April 2009)։ «Die Maus, die Brüllte»։ Der Spiegel (German)։ Վերցված է 16 April 2009 
  62. Staff (16 April 2009)։ 英国47岁无业女子参加电视选秀节目一唱成名图 (Chinese)։ Xinhua։ Վերցված է 16 April 2009 
  63. Staff (19 April 2009)։ «A feia que encantou a Grã-Bretanha»։ Zero Hora (Portuguese)։ Վերցված է 19 April 2009 
  64. Melamed Arianna (19 April 2009)։ זה קול הסיפור։ Ynet (Hebrew)։ Վերցված է 19 April 2009 
  65. «Susan Boyle, stunned the world after the vote as a mockery of the public»։ Al Arabiya (Arabic)։ 17 April 2009 
  66. Robertson Colin (10 April 2009)։ «Paula Potts»։ The Sun (London)։ Վերցված է 14 April 2009 
  67. «Susan Boyle aims to turn celebrity into album sales»։ Reuters։ 20 November 2009 
  68. Ram Vidya (17 April 2009)։ «Susan Boyle Could Make Millions»։ Forbes 
  69. Farhanghi Hoda (14 April 2009)։ «The Woman Who Shut Up Simon Cowell»։ ABC News։ Վերցված է 19 April 2009 
  70. Blankenship Mark (16 April 2009)։ «Two Reasons Susan Boyle Means So Much to Us»։ The Huffington Post։ Վերցված է 16 April 2009 
  71. Douglas-Home Collette (14 April 2009)։ «The beauty that matters is always on the inside»։ The Herald։ Վերցված է 15 April 2009 
  72. Schwarzbaum Lisa (16 April 2009)։ «'Britain's Got Talent' breakout Susan Boyle: Why we watch...and weep»։ Entertainment Weekly։ Վերցված է 16 April 2009 
  73. Jordan, Mary. The Scot Heard Round the World, The Washington Post, 14 April 2009.
  74. McManus Jeanne (16 April 2009)։ «The Dream She Dreamed»։ The Washington Post։ Վերցված է 16 April 2009 
  75. Staff (16 April 2009)։ «Susan Boyle was the golden ticket of reality TV»։ Daily News։ Վերցված է 16 April 2009 
  76. Richman Dan (23 April 2009)։ «Don't call Susan Boyle 'pitchy'! (p.2)»։ MSNBC։ էջ 2։ Վերցված է 29 April 2009 
  77. Pogrebin Letty Cottin (16 April 2009)։ «Why Susan Boyle Makes Us Cry»։ The Huffington Post։ Վերցված է 16 April 2009 
  78. Gold Tanya (16 April 2009)։ «It wasn't singer Susan Boyle who was ugly on Britain's Got Talent so much as our reaction to her»։ The Guardian (London)։ Վերցված է 16 April 2009