Լայնուս Կարլ Փոլինգ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto Info sciences exactes.png
Լայնուս Կարլ Փոլինգ
Linus Carl Pauling
LinusPaulingGraduation1922.jpg
Ծնվել է փետրվարի 28, 1901({{padleft:1901|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:28|2|0}})[1][2][3][4][5][6]
Պորտլենդ[7]
Մահացել է օգոստոսի 19, 1994({{padleft:1994|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[1][2][3][4][5][6] (93 տարեկանում)
Բիգ Սյուր, Կալիֆոռնիա, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ[8][7]
բնական մահով
Բնակության վայր(եր) Corvallis, Բիգ Սյուր, Lake Oswego և Ayapel
Քաղաքացիություն Flag of the United States.svg Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ[9]
Դավանանք աթեիզմ
Ուղղություն աթեիզմ
Մասնագիտություն քիմիկոս, ֆիզիկոս, էսպերանտիստ, համալսարանի պրոֆեսոր, կենսաքիմիկոս և հակապատերազմային ակտիվիստ
Հաստատություն(ներ) Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ և Linus Pauling Institute
Գործունեության ոլորտ Քվանտային քիմիա, Կենսաքիմիա և ֆիզիկական քիմիա
Անդամակցություն Լոնդոնի թագավորական ընկերություն, Ամերիկական փիլիսոփայական ընկերություն, Բավարիական գիտությունների ակադեմիա, ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա, International Academy of Quantum Molecular Science, Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, Էդինբուրգի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա և Ազգային բժշկական ակադեմիա
Ալմա մատեր Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ[10], Oregon State University և Washington High School
Տիրապետում է լեզուներին էսպերանտո և անգլերեն[11]
Գիտական ղեկավար Ռոսկո Դիքինսոն և Richard C. Tolman
Ազդվել է Irwin Stone և Walter Heitler
Պարգևներ Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ[12][13] Գուգենհայմի կրթաթոշակ Ռյոբլինգի մեդալ[14] Քիմիայի Նոբելյան մրցանակ[15][13] Տարվա հումանիստ Գանդիի խաղաղության պարգև Վիլարդ Գիբսի պարգև Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան մեծ ոսկե մեդալ ACS Award in pure chemistry Irving Langmuir Award Ազգային գիտական մեդալ ԳԱԱ-ի քիմիական գիտությունների պարգև Փպիստլիի մեդալ Միջազգային Լենինի խաղաղության մրցանակ California Hall of Fame Tolman Award Lavoisier Medal և Fellow of the American Physical Society
Ստորագրություն
Linus Pauling signature.svg
Linus Pauling Վիքիպահեստում

Լայնուս Կարլ Փոլինգ (Linus Carl Pauling, 1901-1994), ամերիկացի քիմիկոս, բյուրեղագետ, Նոբելյան մրցանակի կրկնակի դափնեկիր՝ քիմիայի (1954) և խաղաղության (1962)։ Ստացել է նաև Լենինյան Միջազգային մրցանակ (1970

Լայնուս Փոլինգը երիտասարդ տարիքում

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կարլ Լայնուս Փոլինգ
Փոլինգն ընտանիքի հետ
Լայնուս Փոլինգ

Լայնուս Կարլ Փոլինգը ծնվել է Պորտլենդում (Օրեգոն նահանգ) 1901 թվականի փետրվարի 28-ին, և մահացել է Կալիֆորնիայի բիգ Սուր բնակավայրում 1994 թվականի օգոստոսի 19-ին[16][17]։ 1922 թվականին նա ամուսնացել է Ավե Էլեն Միլլերի հետ (մահացել է 1981 թվականին), և նրանք ունեցան չորս զավակ՝ Լայնուս Կարլ, Պետր Ջեֆֆրեսս, Լինդա Ելենա(Կամբ) և Էդվարդ Կրելլին[18]։ Փոլինգը մեծ ներդրում է ունեցել գիտության տարբեր բնագավառներում՝ քվանտային մեխանիկա, բյուրեղագիտություն, կառուցվածքային քիմիա, անեստեզիա, իմունալոգիա, բժշկություն, էվոլյուցիա[19]։ Առավել հայտնի է քիմիական կապի սահմանումով, սպիտակուցի կառուցվածքի մասին բազմաթիվ հայտնագործություններով և այլ բազմաթիվ հայտնագործություններով[20]:152[21]։ Փոլինգը համարվում է մոլեկուլային կենսաբանության հիմնադիրնեից մեկը։ Այս հաջողությունների համար 1954 թվականին նա արժանացել է քիմիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակի[22]։

Սակայն Փոլինգը բացի գիտությունից զբաղվել է նաև առողջապահական բազմաթիվ հարցերով[23]։ Նա պայքարել է, որպեսզի դադարեցվեն պատերազմները միջուկային դարաշրջանում[24]։ Նրա շնորհիվ 1963 թվականին ստորագրվեց պայմանագիր, որի համաձայն միջուկային զենքի օգտագործումը արգելվեց մթնոլորտում[25]։ Այս ամենի համար նա 1 ստացավ խաղաղության Նոբելյան մրցանակ[26]։ Փոլինգը նաև պնդում էր, որ սննդի մեջ պետք է օգտագործվի վիտամին С-ի մեծ չափաբաժին, որպեսզի հնարավորինս կանխարգելվի ուռուցքի և այլ հիվանդությունների տարածումը[27]։

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Փոլինգը Գերման Փոլինգի (գերմանացի էմմիգրանտների որդի) և Լյուսի Իզաբել(Դարլինգ) Փոլինգի առաջնեկն էր[28][29]։ Նրա հայրը աշխատում էր Օրեգոն նահանգում, որտեղ Փոլինգը առաջին անգամ դպրոց գնաց[30]։ Նա շատ շուտ սովորեց կարդալ և միանգամից սկսեց մեծ քանակությամբ գրքեր ուսումնասիրել։ 1910 թվականին ընտանիքը տեղափոխվեց Պորտլենդ, որտեղ նրա հայրը իր որդու համար հարմար գրականություն էր փնտրում, քանի որ նրա որդին 9 տարեկան հասակում արդեն ուսումնասիրում էր Աստվածաշունչը և Դարվինի էվոլյուցիայի տեսությունը[31]։

Լայնուսը դպրոցում լավ էր սովորում[32]։ Նա իր ժամանակը օգտագործում էր միայն գիտությամբ զբաղվելու համար։ 1914 թվականին տնային պայմաններում տեսնելով մի քանի քիմիական փորձ, նա որոշում է դառնալ քիմիկոս[33]։ 1917 թվականին նա լքեց դպրոցը և առանց դիպլոմի ընդունվեց Օրենգոնի գյուղատնտեսական քոլեջը քիմիկոսի մասնագիտությամբ, սակայն երկու տարի անց մայրը ցանկացավ, որ նա թողնի քոլեջը, որպեսզի աշխատանքի անցնի, քանի որ ընտանիքը վատ դրության մեջ էր։ Սակայն 1919 թվականին նրան առաջարկեցին քիմիական ֆակուլտետում դասավանդել որակական անալիզ[30]։

Գիտական հետազոտությունները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պասադենա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1922 թվականին Փոլինգը ընդունվեց Կալիֆորնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի ասպիրանտուրա և այնտեղ մնաց շուրջ 40 տարի[34]։ Նա ընտրեց Կալիֆորնիայի ինստիտուտը, քանի որ այնտեղ նա կարող էր դոկտորական ատենախոսությունը պաշտպանել 3 տարում(Հարվարդում՝ 6 տարում)[35]։ Բացի դրանից նրան նաև առաջարկել էին դասախոսի պաշտոն[36]։ Դա նրա կողմից ճիշտ որոշում էր։ Տարիներ անց, երբ նա արդեն կայացած գիտնական էր, գրել է որ չի փոշմանում իր որոշման համար[37]։ Նրա կարծիքով այդ ինստիտուտը ամենահարմարն էր իրեն այդ ժամանակ[34]։ Փոլինգի դոկտորական դիսերտացիան նվիրված էր բյուրեղագիտությանը։ 1926 թվականի ապրիլին Փոլինգը իր կնոջ հետ մեկնեց Մյունխեն, որտեղ այդ ժամանակ աշխատում էին այդ ժամանակների հզոր գիտնականները[38]։ Հենց այդ ժամանակ էր, որ Բոր-Զոմմերֆելդի տեսությունը արդեն իր դիրքերը զիջում էր քվանտային նոր տեսությանը, և Փոլինգի համար շատ կարևոր էր, որ ինքը գտնվում է այդ ամենի միջավայրում[39][40]։ Նա միակ քիմիկոսն էր Զոմմերֆելդի ինստիտուտում և միանգամից հասկացել էր, որ ժամանակակից ֆիզիկան պետք է հանդիսանա մոլեկուլների կառուցվածքի և վարքի տեսական հիմնավորումը[41]։ Եվրոպայում ապրած մեկ տարին մեծ դեր ունեցավ Փոլինգի գիտական զարգացման վրա[42]։ Բացի Մյունխենից նա 1927 թվականին մեկնեց Կոպենհագեն, իսկ հետո՝ Ցյուրիխ։ 1927 թվականին Մյունխենում նա տպագրեց իր առաջին հոդվածը, որը ներկայացրել էր Զոմմերֆելդը[43]։ Նա ցանկանում էր ալիքային մեխանիկայի օրենքները օգտագործել բազմաէլեկտրոն ատոմների հատկությունները բացատրելու համար[44]։ Եվ նա փորձեց բացատրել ջրածնանման միաէլեկտրոն ատոմների ալիքային ֆունկցիաների միջոցով[45][46]։

Քիմիական կապի բնույթը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1927 թվականին Փոլինգը վերադարձավ Կալիֆորնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ որպես տեսական քիմիակի պրոֆեսորի ասիստենտ։ Հաջորդ 12 տարիների ընթացքում տպագրվում են մի շարք հոդվածներ, որոնք նրան բերում են միջազգային ճանաչում[47]։ Նրա ընդունակությունները բարձր գնահատականի արժանացան բոլորի կողմից[48]։ Նրա դասախոսությունների և աշխատանքների շնորհիվ նա ճանաչվեց որպես կառուցվածքային քիմիայի հիմնադիր։ 1929 թվականին Փոլինգը ձևակերպեց մի շարք կանոններ, որոնք մեծ դեր ունեցան նրա աշխատությունների մեջ[49][50]։

Քվանտային քիմիա։ 1927 թվականին Բերրոն նկատեց, որ Շրեդինգերի հավասարումը համապատասխանում է փորձի հետ։ Փոլինգը շատ աշխատանքներ կատարեց քվանտային մեխանիկայի օրենքները օգտագործելով քիմիական կապի բնույթը բացատրելու համար[51]։ Նրան օգնեցին Բերրոյի և այլ գիտնականների հայտնագործությունները քվանտային տեսության բնագավառում[52]։

1954 թվականին Նոբելյան հանձնաժողովի որոշմամբ քիմիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակը շնորհվեց Լայնուս Փոլինգին[53][54]։ Մրցանակը շնորհվեց քիմիական կապի բնույթի վերաբերյալ իր աշխատությունների համար։ Իր ելույթում Փոլինգը խոսում էր այն մասին, որ հետագայում քիմիկոսները կօգտվեն կառուցվածքային քիմիայի օրինաչափություններից և կօգտագործեն բժշկության և կենսաբանության մեջ[55][56]։

Փոլինգը և մոլեկուլային կենսաբանությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քիմիական կապի բնույթի մասին տեսության հաջողությունները հիմնականում երևում են մետաղների մասին նրա հոդվածներում և այդ տեսությունը օգտագործվում է կենսաբանական մոլեկուլները բնութագրելու համար։ Փոլինգը առաջինն էր ով օգտագործեց այդ տեսությունը կենսամոլեկուլների հատկությունները և կառուցվածքը բնութագրելու համար։ Այս քայլով Փոլինգը ստեղծեց մի նոր գիտական ճյուղ՝ մոլեկուլային կենսաբանությունը։ Այս հայտնագործությունները մարդկությանը մեծ հնարավորություններ տվեցին պայքարելու կենսաբանական տարերքների դեմ[57][58]։

Մեծ նշանակություն ունի նաև Փոլինգի մոտեցումը վիտամին С-ի նկատմամբ։ Նրա բժիշկը խորհուրդ էր տվել, որպեսզի նա օրական որոշ քանակությամբ վիտամին С օգտագործի։ Նա սկսել էր պարբերաբար իր սննդի մեջ ավելացնել որոշ քանակությամբ այդ նյութից</ref>[59][60]։ Որոշ ժամանակ անց նա նկատեց, որ իր ինքնազգացողությունը լավացել է, և նա ակտիվացել է բոլոր հարցերում[61]։ Դրանից հետո նա տարիներ շարունակ քարոզում էր այդ նյութի օգտագործումը սննդի մեջ։ Նա կարծում էր, որ եթե մարդը պարբերաբար օգտագործի վիտամիններ ապա նրա ուռուցքով հիվանդանալու հավանականությունը շատ անգամ կնվազի[62]։

Պարգևներ և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1931 Irving Langmuir Award, American Chemical Society.[63][64]
  • 1941 Nichols Medal, New York Section, American Chemical Society.[63]
  • 1946 Willard Gibbs Award, Chicago section of the American Chemical Society.[64]
  • 1947 Davy Medal, Royal Society.[63][64]
  • 1947 T. W. Richards Medal, Northeastern Section of the American Chemical Society.[64]
  • 1948 Presidential Medal for Merit by President Harry S. Truman of the United States.[63][64]
  • 1948 Elected a Foreign Member of the Royal Society of London (ForMemRS)[22]
  • 1951 Gilbert N. Lewis medal, California section of the American Chemical Society.[64]
  • 1952 Pasteur Medal, Biochemical Society of France.[63]
  • 1954 Nobel Prize in Chemistry.[63][64]
  • 1955 Addis Medal, National Nephrosis Foundation.[63][64]
  • 1955 John Phillips Memorial Award, American College of Physicians.[63][64]
  • 1956 Avogadro Medal, Italian Academy of Science.[63][64]
  • 1957 Paul Sabatier Medal.
  • 1957 Pierre Fermat Medal in Mathematics (awarded for only the sixth time in three centuries).[63]
  • 1957 International Grotius Medal.[63]
  • 1961 Humanist of the Year, American Humanist Association.
  • 1961 Gandhi Peace Award by Promoting Enduring Peace.[65]
  • 1962 Nobel Peace Prize.[63][64]
  • 1965 Medal, Academy of the Rumanian People's Republic.[63]
  • 1966 Linus Pauling Award.[63]
  • 1966 Silver Medal, Institute of France.[63]
  • 1966 Supreme Peace Sponsor, World Fellowship of Religion.[63]
  • 1967 Washington A. Roebling Medal, Mineralogical Society of America.[64]
  • 1972 Lenin Peace Prize.[63]
  • 1974 National Medal of Science by President Gerald R. Ford of the United States.[64]
  • 1978 Lomonosov Gold Medal, Presidium of the Academy of the USSR.[63][64]
  • 1979 NAS Award in Chemical Sciences, National Academy of Sciences.[63][66]
  • 1981 John K. Lattimer Award, American Urological Association.[64]
  • 1984 Priestley Medal, American Chemical Society.[63][64]
  • 1984 Award for Chemistry, Arthur M. Sackler Foundation.[63]
  • 1986 Lavoisier Medal by Fondation de la Maison de la Chimie.[64]
  • 1987 Award in Chemical Education, American Chemical Society.[63]
  • 1989 Vannevar Bush Award, National Science Board.[63][64]
  • 1990 Richard C. Tolman Medal, American Chemical Society Southern California Section.[63]
  • 2008 "American Scientists" U.S. postage stamp series, $0.41, for his sickle cell disease work.[67]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Паулинг Л. Природа химической связи / Пер. с англ. М. Е. Дяткиной. Под ред. проф. Я. К. Сыркина. — М.; Л.։ Госхимиздат, 1947. — 440 с.
  • Полинг Л. Не бывать войне! / Пер. с англ. под ред. акад. А. Топчева. — М.։ Иностранная литература, 1960. — 236 с.
  • Полинг Л. Витамин С и здоровье / Пер. с англ. Т.Литвиновой и М.Слоним под ред. В.Н.Букина. — М.։ Наука, 1974. — 80 с.
  • Полинг Л. Общая химия. Пер. с англ. — М.։ Мир, 1974. — 846 с.
  • Полинг Л., Полинг П. Химия / Под ред. М. Л. Карапетьянца. — М.։ Мир, 1978. — 683 с.
  • Камерон Ивен, Полинг Лайнус Рак и витамин С. Обсуждение природы, причин, профилактики и лечения рака (Особая роль витамина С) / Под ред. М. Л. Карапетьянца. — М.։ Кобра Интернэшнл, 2001. — 336 с.
  • Полинг Л., Икеда Д. Вся жизнь в борьбе за мир. Диалог / Пер. с англ. Ю. М. Канцура. — М.։ Издательство МГУ, 2004. — 144 с. — ISBN 5-211-05034-7.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834.
  3. 3,0 3,1 SNAC
  4. 4,0 4,1 Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  5. 5,0 5,1 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  6. 6,0 6,1 Ազգային բժշկական ակադեմիա — 1820.
  7. 7,0 7,1 http://www.telegraph.co.uk/news/obituaries/science-obituaries/7952226/Linus-Pauling.html
  8. http://muse.jhu.edu/journals/biography/v019/19.4.article.html
  9. http://www.nytimes.com/2012/11/13/science/the-double-helix-review-twists-in-the-tale-of-the-great-dna-discovery.html?pagewanted=all
  10. Pauling L. (unspecified title) — 1925.
  11. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb11918822h
  12. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1962/
  13. 13,0 13,1 https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/
  14. Mineralogical Society of America — 1919.
  15. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/1954/
  16. «Linus Pauling's Childhood (1901-1910)»։ Special collections։ Oregon State University Libraries։ Վերցված է ապրիլի 25, 2013 
  17. «Linus Pauling»։ NNDB: Tracking the entire world։ Soylent Communications։ Վերցված է ապրիլի 25, 2013 
  18. Pauling Linus (1997)։ Pauling, Jr. Linus, ed.։ Selected papers of Linus Pauling (Volume I ed.)։ River Edge, NJ: World Scientific։ էջ xvii։ ISBN 978-9810229399 
  19. «A Lost Ally»։ Linus Pauling - The Nature of the Chemical Bond։ Վերցված է մայիսի 27, 2015 
  20. Hager Thomas (1995)։ Force of Nature: The Life of Linus Pauling։ Simon & Schuster։ ISBN 0-684-80909-5 
  21. Monk Ray (2014)։ Robert Oppenheimer : a life inside the center (First Anchor Books edition. ed.)։ Anchor։ ISBN 978-0385722049 
  22. 22,0 22,1 doi:10.1098/rsbm.1996.0020
    This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand
  23. Hargittai István, Hargittai Magdolna (2000)։ In our own image : personal symmetry in discovery։ New York, NY [u.a.]: Kluwer Academic/Plenum։ ISBN 9780306460913։ Վերցված է մայիսի 27, 2015 
  24. «The Pauling Electronegativity Scale: Part 2, Inspired by Biology»։ The Pauling Blog։ Oregon State University Libraries Special Collections & Archives Research Center։ Վերցված է մարտի 17, 2009 
  25. Pauling L. (1932)։ «The Nature of the Chemical Bond. IV. The Energy of Single Bonds and the Relative Electronegativity of Atoms»։ Journal of the American Chemical Society 54 (9): 3570–3582։ doi:10.1021/ja01348a011 
  26. «Outline of the George Fischer Baker Lectureship, Cornell University»։ Linus Pauling, The nature of the chemical bond, A documentary history 
  27. Simmons John (1996)։ The scientific 100 : a ranking of the most influential scientists, past and present։ Secaucus, NY: Carol Publ. Group։ ISBN 978-0806517490։ Վերցված է մայիսի 26, 2015 
  28. «Pauling's Lecturer Tenure at Cornell»։ The Pauling Blog։ Oregon State University Libraries Special Collections & Archives Research Center։ Վերցված է հունիսի 3, 2015 
  29. Pauling Linus (1986)։ The nature of the chemical bond and the structure of molecules and crystals : an introduction to modern structural chemistry (3rd ed.)։ Ithaca, N.Y.: Cornell University Press։ ISBN 9780801403330։ Վերցված է հունիսի 2, 2015 
  30. 30,0 30,1 Mead and Hager, p. 8.
  31. Watson James D. (2001)։ The double helix : a personal account of the discovery (1st Touchstone ed. ed.)։ New York: Touchstone։ ISBN 9780743216302։ «Note: The research contributions of Rosalind Franklin and Linus Pauling are recounted in Watson's memoir. Francis Crick, James Watson and Maurice Wilkins eventually received the Nobel Prize for the discovery.» 
  32. Mead and Hager, p. 9.
  33. Goertzel and Goertzel, p. 5.
  34. 34,0 34,1 Hager Tom (December 2004)։ «The Langmuir Prize»։ Oregon State University Libraries Special Collections։ Վերցված է փետրվարի 29, 2008 
  35. Goertzel and Goertzel, p. 17.
  36. Pauling Linus, Ikeda Daisaku (1992)։ A Lifelong Quest for Peace: A Dialogue։ Jones & Bartlett։ էջ 22։ ISBN 0-86720-277-7։ «...I [Pauling] am not, however, militant in my atheism. The great English theoretical physicist Paul Dirac is a militant atheist. I suppose he is interested in arguing about the existence of God. I am not. It was once quipped that there is no God and Dirac is his prophet.» 
  37. Pauling Linus (1960)։ The nature of the chemical bond and the structure of molecules and crystals; an introduction to modern structural chemistry (3rd ed.)։ Ithaca (NY): Cornell University Press։ էջեր 543–562։ ISBN 0-8014-0333-2 
  38. «A Guggenheim Fellow in Europe during the Golden Years of Physics (1926-1927)»։ Special Collections & Archives Research Center։ Oregon State University Libraries։ Վերցված է մայիսի 27, 2015 
  39. Abrams Irwin (1988)։ The Nobel Peace Prize and the laureates : an illustrated biographical history, 1901-1987 (2. print. ed.)։ Boston: G.K. Hall։ ISBN 978-0816186099 
  40. Pauling Linus (1932)։ «The nature of the chemical bond. III. The transition from one extreme bond type to another.» 54 (3)։ Journal of the American Chemical Society։ էջեր 988–1003։ doi:10.1021/ja01342a022։ Վերցված է փետրվարի 29, 2008 
  41. Pauling Linus (1929)։ «The principles determining the structure of complex ionic crystals»։ J. Am. Chem. Soc. 51 (4): 1010–1026։ doi:10.1021/ja01379a006 
  42. Cohen R.S., Hilpinen R., Qiu Ren-Zong (2011)։ Realism and anti-realism in the philosophy of science։ Dordrecht: Springer։ էջ 161։ ISBN 978-9048144938։ Վերցված է մայիսի 27, 2015 
  43. «About Linus Pauling»։ Pacific Northwest National Laboratory։ Վերցված է մայիսի 27, 2015 
  44. Goertzel and Goertzel, p. 21.
  45. «Linus Pauling – Biographical»։ Nobel Foundation։ Վերցված է օգոստոսի 5, 2007 
  46. Bourgoin Suzanne M., Paula K. Byers (1998)։ Encyclopedia of World Biography։ Thomson Gale։ Vol. 12, p. 150։ ISBN 0-7876-2221-4 
  47. Goertzel and Goertzel, p. 24.
  48. Goertzel and Goertzel, p. 25.
  49. Goertzel and Goertzel, p. 23.
  50. «Oral history interview with Linus Carl Pauling, 1964 March 27»։ American Institute of Physics։ Վերցված է մայիսի 27, 2015 
  51. «Linus Pauling Biography»։ Linus Pauling Institute։ Վերցված է նոյեմբերի 10, 2011 
  52. Swanson Stephen (հոկտեմբերի 3, 2000)։ «OSU fraternity to donate Pauling treasures to campus library»։ Oregon State University։ Վերցված է ապրիլի 29, 2013 
  53. Goertzel and Goertzel, p. 29.
  54. «Linus Pauling»։ Dictionary of Unitarian & Universalist Biography։ Վերցված է մայիսի 27, 2015 
  55. Goertzel and Goertzel, p. 26.
  56. «The Linus Pauling Papers: Biographical Information»։ United States National Library of Medicine։ n.d.։ Վերցված է նոյեմբերի 10, 2011 
  57. «Pauling's Years as an Undergraduate at Oregon Agricultural College, Part 2 (1919-1922)»։ Special Collections and Archives Research Center։ Oregon State University։ Վերցված է մայիսի 27, 2015։ «He is also an assistant to Samuel H. Graf in a mechanics and materials course.» 
  58. Pauling Linus (1995)։ Marinacci Barbara, ed.։ Linus Pauling: in his own words : selected writings, speeches, and interviews։ New York: Simon & Schuster։ ISBN 9780684813875։ Վերցված է մայիսի 27, 2015։ «Graf gave me a job correcting papers in the courses he taught, about statics and dynamics, bridge structure, strength of materials, and so on. I also helped him in the laboratory.» 
  59. «Linus Pauling Biographical Timeline»։ Linus Pauling Institute։ Վերցված է նոյեմբերի 10, 2011 
  60. Richard Terry (մայիսի 3, 2013)։ «Ava Helen Pauling, wife of Linus Pauling, subject of biography by Corvallis author Mina Carson»։ The Oregonian։ Վերցված է հունիսի 2, 2015 
  61. «Commencement 1925 California Institute of Technology Pasadena»։ Caltech Campus Publications։ 1925-06-12։ Վերցված է 2013-03-29 
  62. Goertzel and Goertzel, p. 29, say he helped Graf to teach "an advanced mathematics course" which "required a grasp of mathematics and physics".
  63. 63,00 63,01 63,02 63,03 63,04 63,05 63,06 63,07 63,08 63,09 63,10 63,11 63,12 63,13 63,14 63,15 63,16 63,17 63,18 63,19 63,20 63,21 63,22 63,23 Pauling interview by Jeffrey L. Sturchio (1987) Chemical Heritage Foundation (click on Honors to see list)
  64. 64,00 64,01 64,02 64,03 64,04 64,05 64,06 64,07 64,08 64,09 64,10 64,11 64,12 64,13 64,14 64,15 64,16 64,17 «Linus Pauling: Awards, Honors and Medals»։ Special Collections։ Oregon State University Libraries։ Վերցված է ապրիլի 25, 2013 
  65. «Gandhi Peace Award»։ Promoting Enduring Peace։ Վերցված է ապրիլի 26, 2013 
  66. «NAS Award in Chemical Sciences»։ National Academy of Sciences։ Վերցված է փետրվարի 15, 2011 
  67. «OSU Celebrates Linus Pauling and Release of New U.S. Postal Service Stamp»։ Events։ Oregon State University։ Վերցված է ապրիլի 25, 2013