Ռոնալդո
| Ռոնալդո | |
|---|---|
(ֆուտբոլիստ, կենտրոնական հարձակվող) |
|
| ԱԱՀ՝ | Ռոնալդո |
| Ծննդյան օր՝ | սեպտեմբերի 18, 1976 |
| Ծննդավայր՝ | Ռիո Դե Ժաներիո, Բրազիլիա |
Ռոնալդո Լուիս Նազարիո Դե Լիմա (պորտուգալերեն՝ Ronaldo Luís Nazário de Lima, ծ. 1976, սեպտեմբերի 18, Ռիո Դե Ժանեյրո), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական հարձակվող։ Հանդես է եկել Բրազիլիայի «Սան Քրիստովաո», «Կրուզեյրո», Հոլանդիայի «ՊՍՎ Էյնդհովեն», Իսպանիայի «Բարսելոնա», Մադրիդի «Ռեալ», իտալական «Ինտեր», «Միլան» թիմերում։ Ազգային հավաքականում անցկացրել է 87 խաղ, խփել 56 գոլ։ 2002 աշխարհի չեմպիոն, 1998 աշխարհի առաջնության երկրորդ մրցանակակիր, Հարավային Ամերիկայի կրկնակի չեմպիոն 1997-99, Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթակիրների 2002, գավաթակիրների 1997, ՈՒԵՖԱ-ի 1998 գավաթակիր, միջմայրցամաքային գավաթի հաղթող 2002-ին։ 1996-97 և 2002 աշխարհի, իսկ 1997 և 2002 Եվրոպայի լավագույն ֆուտբոլիստ։ Ըստ «World Soccer» ամսագրի Ռոնալդոն լավագույն 100 ֆուտբոլիստների ցանկում տասներեքերորդն է: Ներկայումս աշխարհի առաջնությունների գոլային ռեկորդը պատկանում է նրան՝ 15 գոլ։
Բովանդակություն |
Կարիերա[խմբագրել]
Կրուզեյրո[խմբագրել]
1993 թվականին Ռոնալդոն մուտք գործեց իր առաջին պրոֆեսսիոնալ ակումբը: Դեպի «Կրուզեյրո» տրանսֆերի գինը կազմում էր 50.000 ԱՄՆ Դոլլար։ Այս ակումբում սկսած 1993 հուլիսից մինչև 1994 օգոստոս նա 57 գոլի հեղինակ դարձավ: Լինելով առաջնությունների լավագույն ռմբարկուն, նա ուշադրության արժանացավ եվրոպական ակումբների կողմից։
ՊՍՎ Էյնդհովեն[խմբագրել]
1994 հուլիսին նա տեղափոխվեց հոլանդական «ՊՍՎ» 5.000.000 ֆունտ ստեռլինգով: Շուտով նրա հետ գործարք ստորագռեց «Nike» ընկերությունը: Հոլանդերենի վատ իմացությունը, վատ կլիման և անհարմար սնունդը սակայն չխանգարեցին 17-ամյա Ռոնալդոյին դառնալ հոլանդիայի առաջնության լավագույն ռմբարկուն, իսկ իր թիմը գրավեց երրորդ տեղը: 1995 թվականի սկզբում Միլանի «Ինտեր» ակումբի նախագահը Մասսիմո Մորատտին, «ՊՍՎ» ակումբի հետ եկան համաձայության, Ռոնալդոյի «Ինտեր» գնալու կապակցությամբ:
Երկրորդ սեզոնի ժամանակ Ռոնալդոյի գործերը ավելի վատացան: Ակումբը նորից հայտնվեց երրորդ տեղում, բացի այդ ֆուտբոլիստը ծնկի հատվածում ցավեր զգում: Պարապմունքները մի քանի օրով դադարեցվեց, բայց սա չօգնեց նրան: 1996 թվականի փետրվարն տարավ ծնկի վիրահատություն, և 4 ամիս այլևս չխաղաց: Բրազիլացի հարձակվող Ռոմարիոն խորհուրդ տվեց Ռոնալդոյին ֆիզիոթերապեվտ Նիլտոն Պետրոնեին, որի մոտ անձամբ ինքներ բուժվել: Ռոնալդոն լքեց Էյդնհովենը և անցավ 90-օրյա կլինիկական բուժման: Այդ ամբողջ ընթացքում նա ֆիզիոթերապիա էր անցնում մարզադահլիճում և լողավազանում: Ապաքինումից հետո նա իհարկե հասավ Հոլանդիայի գավաթի եզրափակիչ խաղին, բայց գլխավոր մարզիչ Դիկ Ադվոկատը թույլ տվեց նրան անցկացնել խաղի վերջին մի քանի րոպեն, դրանից հետո Ռոնալդոն լքեց ՊՍՎ-ն:
Բարսելոնա[խմբագրել]
Ատլանտայի օլիմպիական խաղերի ժամանակ Բրազիլիան դարձավ բրոնզե մեդալակիր, և Ռոնալդոն այդ առաջնությունում ցույց տվեց հիանալի ֆուտբոլ: Կատալոնյան «Բարսելոնան» առաջարկեց ՊՍՎ-ին 20.000.000 միլլիոն ամերիկյան դոլլար, իսկ «Ինտերը» հրաժարվեց վճարել ավելի մեծ գումար: Այսպիսով Ռոնալդոն դարձավ Բարսելոնայի ֆուտբոլիստ: Բարսելոնայում նա անցկացնում էր հիանալի խաղեր, խփում եր շատ գոլեր: «Կոմպոստելա» ակումբի դեմ խաղում նա դաշտի կենտրոնից խլեց գնդակը, ճեղքելով ամբողջ պաշտպանութունը և մոտ 11 մետրից հարվածելով դարպասին դարձավ անկրկնելի գոլի հեղինակ: Իր հիանալի խաղը նա ցուցադրեց մինչև տարեվերջ, և ըստ «ՖԻՖԱ»-ի տվյալներ ճանաչվեց մոլորակի լավագույն ֆուտբոլիստ:
1996-1997 սեզոնին նա 49 խաղում 47 գոլ խփեց: Նրա շնորհիվ Բարսելոնան նվաճեց Իսպանիայի գավաթը և հաղթեց Իսպանիայի լիգան։
Ինտեր[խմբագրել]
1997 թվականի հուլիսին, Ռոնալդոն տեղափոխվեց Միլանի «Ինտեր»: Իտալական ակումբը բրազիլացու համար վճարել էր 25.000.000 ֆունտ ստեռլինգ: Նրան դիմավորեց 10.000 երկրպագու, նույնքան մարդ էլ կար ակումբի մարզասրահում: Ռոնալդոն իր սիրելի 9 համարի փոխարեն կրում էր 10 համարը, քանի որ ինը համարը զբաղված էր: Այդպիսի մարզազգեստերը Ռոնալդոյի անվամբ շատ էին գնվում ֆանատների կողմից:
Ակումբ տեղափոխվելը վատ չազդեց ֆուտբոլիստի վրա: «Պյաչենցա» ակումբի դեմ խաղում նա դարձավ հետ-տրիկի հեղինակ, և ֆաները նրան անվանեցին «Ֆենոմեն»:
1997 թվականի արդյունքներով նա ստացավ Ոսկե Գնդակը և պատմության մեջ դարձավ առաջին ֆուտբոլիստը, որը երկու տարին անընդմեջ տարվա լավագույն ֆուտբոլիստը ճանաչվեց, սակայն նրա ռեկորդը վերջերս գերազանցեց արգենտինացի հրաշամանուկ Լեո Մեսսին՝ 4 անգամ անընդմեջ ստանալով ոսկե գնդակը: «Ինտերը» Իտալիայի առաջնությունում հետ ընկավ «Յուվենտուսից» և գրավեց երկրորդ տեղը, ինչպես նաև հաղթեց ՈՒԵՖԱ-ի չեմպիոնների լիգայի գավաթը։
1998-1999 մրցաշրջան[խմբագրել]
Այս սեզոնից առաջ եղավ համարների փոխանակում, և Ռոնալդոն արդեն ստացել էր իր սիրելի 9 համարը: 1999 թվականին ՖԻՖԱ-ի տվյալներով «Տարվա լավագույն ֆուտբոլիստների» շարքում գրավեց երկրորդ տեղը, զիջելով ֆրանսիացի Զիդանին: Այս սեզոնում Ռոնալդոյին սկսեց անհանգստացնել աջ ծնկի հատվածի ցավերը, բայց Նիլտոն Պետրոնեն չթույլատրեց նորից վիրահատություն անել, քանի որ ցավերը մշտական չէին:
1999-2000 մրցաշրջան[խմբագրել]
Այս սեզոնը նույնպես վատ չսկսվեց Ռոնալդոյի համար, բայց «Լեչչե»-ի դեմ հանդիպումը ցույց տվեց, որ վիրահատությունը պարտադիր է: Բուժումը անցկացվում էր Փարիզի կլինիկաներից մեկում, վերականգնումը պահանջում էր 4 ամիս: Բուժման ընթացքում նա իմացավ, որ իր կինը հղի է և խոստացավ «Իմ տղան պետք է տեսնի ինձ դաշտում»։
Որդին՝ Ռոնալդը ծնվեց ապրիլի 6-ին, բայց Ռոնալդոյի բուժումը ավարտվում էր ապրիլի 12-ին։ Ինտերը պետք է խաղար «Լացիոյի» դեմ՝ Իտալիայի գավաթի եզրափակիչում: Բժիշկները թույատրեցին նրան խաղալ միայն 20 րոպե։
Այս հանդիպումը նա վատ չանցկացրեց, մի քանի վտանգավոր պահեր ստեղծեց, բայց մի դրվագում նա ընկավ խոտածածկին և բռնեց ծունկը: Արցունքոտ աչքերով և ուժեղ գոռացող Ռոնալդոյին տարան դաշտից: Ռոնալդոյին տարան Փարիզ, բայց այս անգամ պետք էր լուրջ վիրահատություն և մեկ տարվա բուժում։
Ռոնալդոն ստանում էր մեծ օգնություն երկրպագուներից, հարազատներից և թիմակիցներից։ Ռոնալդոյին այցելեցին Զիդանը, Պելեն, Բրազիլիայի նախագահը: 2000 թվականի մարտին նա վերադարձավ ֆուտբոլ՝ «Մարականա» ստադիոնում, որտեղ նրան ուղեկցում էին Միխայիլ Շումախերը և Զիկոն: Դուրս գրվելով հիվանդանոցից, նա վերադարձավ Իտալիա, խաղում էր ընկերական հանդիպումներում: Այն 2 տարիները, որ նա անցկացրեց դաշտից դուրս, կորցրեցին նրա համբավը, Բրազիլիայում շատ ֆուտբոլիստներ ի հայտ եկան, որոնց հետ նա պետք է պայքարեր 2002-ին աշխարհի առաջնությունում մասնակցելու համար։
Ռեալ Մադրիդ[խմբագրել]
2002 թվականի աշխարհի առաջնության խաղերին նա հիանալի հանդես եկավ և Մադրիդի «Ռեալը» այս ֆուտբոլիստին գնեց 40.000.000 ֆունտ ստեռլինգով: Աստղային այս ակումբում արդեն խաղում էին Լուիշ Ֆիգուն և Զինեդին Զիդանը: Առաջին իսկ խաղից նա սկսեց հիանալի հանդես գալ, խփում էր գոլեր, ցույց էր տալիս հիանալի ֆուտբոլ:2002 աշխարհի առաջնությանը արժանանալով առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստի կոչմանը,մյուս կողմից ել հիանալի խաղը <<Ռեալում>> ֆուտբոլիստին մոլորակի լավագույն ֆուտբոլիստ դարձրեցին արդեն երրորդ անգամ: Առաջին «Էլ-Կլասիկոյում» Ռոնալդոն խաղալ չկարողացավ, գրիպի պատճառով: 2003 թվականին նա խաղաց պատասխան հանդիպումը և գոլ խփեց, խաղն ավարտվեց 1-1: Այսպիսով բրազիլացու «Ռեալում» հայտնվելով նրանք հաղթեցին Իսպանիաի առաջնությունը:
Չեմպիոնների Լիգա[խմբագրել]
Չեմպիոնների լիգայում Մադրիդի «Ռեալը» երկու խմբային փուլերը հաջող անցկացրեց,իսկ փլեյ-օֆֆում պետք է խաղար «Մանչեստեր Յունայթեդի» դեմ: Առաջին խաղը տեղի ունեցավ Մադրիդում,«Ռեալը» հաղթեց 3-1 հաշվով: Իսկ պատասխան հանդիպան ժամանակ Մ. Յունայթեդը հաղթում էր ընդհանուր հաշվով 3-4: Ռոնալդոն մտնելով խաղադշտ խփում է 3 գոլ և հանում «Ռեալին» հաջորդ փուլ. Մ-Յունայթեդի երկրպագուները ոտընկայս էին ծափահարում Ռոնալդոյին: Հաջորդ խաղը իտալական «Յուվենտուս» ակումբի դեմ էր, որը Ռոնալդոն բաց թողեց և «Ռեալը» պարտվեց: Այդ առիթով «Ռեալի» գլխավոր մարզչի կոչումից ազատվեց Վիսենտե Դել Բոսկեն: Այս սեզոնում Ռոնալդոն արդեն երկրորդ անգամ դարձավ «Լա-Լիգայի» լավագույն ռմբարկուն, բայց ակումբը Լիգայում գրավեց Չորրորդ տեղը:
Անհաջող մրցաշրջանները[խմբագրել]
Հաջորդ երկու սեզոններում Ռոնալդոն չնվաճեց և ոչ մի գավաթ, միյայն երկու անգամ նա հայտնվեց լավագույն ռմբարկուների հնգյակում: «Ռեալը» 2 անգամ պարտվեց «Բարսելոնային» չեմպիոնության համար, «Չեմպիոնների Լիգայում» 1/8 եզրափակչում նույնպես պարտվեց: Մյուս կողմից Ռոնալդոյին սկսեց անհանգստացնել իր քաշը, կրիտիկները երկրպագուների հետ միասին քննադատում էին նրան, և աշխարհի երկակի չեմպիոնը որոշեց պատրաստվել 2006 թվականի աշխարհի առաջնությանը:
Միլան[խմբագրել]
Ռեալի նախագահ Ֆլորենտինո Պերեսը, լքեց ակումբը, իսկ նրա տեղը գրավեց Ռամոն Կալդերոնը, որը Ֆաբիո Կապելլոյին նշանակեց գլխավոր մարզիչ: Ռոնալդոյի համար դժվար էր աշխատելը այս մարզչի հետ, քանի որ Կապելլոն չէր թույլատրում նրան խաղալ Առաջին կազմում: Այս սրված հարաբերությունները վերջացավ վեճով, և Ռոնալդոն որոշեց տեղափոխվել ուրիշ ակումբ:
Մրցաշրջան 2006-2007[խմբագրել]
2007 թվականի հունվարին, Ռոնալդոն տեղափոխվեց Միլան 6,675 մլն ֆունտ ստերլինգով: Խաղում էր 99 համարի տակ, քանի որ 9 համարի տակ խաղում էր Ֆիլլիպո Ինզագին։
Երկրորդ սեզոնում խաղում էր շատ լավ և դարձավ 7 գոլի հեղինակ, որից մեկը «Ինտերի» դեմ դեռբիում:
Մրցաշրջան 2007-2008[խմբագրել]
Այս սեզոնը անհաջող սկսվեց նրա համար, քանի որ ոչ շատ լուրջ վնասվացք ուներ:Խաղում էր միայն ընկերական խաղերում, և ընդամենը 2 գոլ էր խփել: Միլանի գլխավոր մարզիչ Կառլո Անչելոտին հայտարարեց որ, Ռոնալոն այլևս դուս չի գա խաղադաշտ, վնասվացքի պատճառով:
Լուրջ վնասվածք[խմբագրել]
Հենց այս սեզոնում, «Սան-Սիրո» մարզադաշտում «Լիվորնոյի» դեմ հանդիպմանը Ռոնալդոն դուրս եկավ փոխարինման և միանգամից միացավ խաղին: Ստեղծեց մի քանի վտանգավոր պահեր: Մի ցավալի դրվագում, երբ նա պայքարում էր Վիդիգալի և Դարիո Կնեժեվիչի դեմ, ուժեղ հարված ստացավ, բռնեց ծունկը և ընկավ խոտածացկին: Հասկանալի դարձավ, որ Ռոնալդոն վնասվացք ունի, և այս անգամ շատ ավելի լուրջ քան մյուսները։
Բժիշկները և երկրպագուները կարծում էին, որ Ռոնալդոյի կարիերան ավարտված է, իսկ ինքը ֆուտբոլիստը անորոշության մեջ էր: Միլանը չերկարացրեց պայմանագիրը ֆուտբոլիստի հետ, և Ռոնալդոն դարձավ ազատ ֆուտբոլիստ: Մի քանի ամիս բուժվելուց հետո, նա հայտարարեց որ վերադառնում է ֆուտբոլ ու շարունակեց պարապմունքները բրազիլական «Ֆլամենգոյում»: Այդ ընթացքում շատ ակումբներ սկսեցին հետաքրքվել ֆուտբոլիստով, մանստավորապես «Ֆլամենգոն», «Սիենան», Փարիզի «Սեն-Ժերմենը», «Մանչեստեր Սիթին», «Սամդորիյան», «Բեշիկթաշը» և իրնախկինակումբ«Միլանը»։