Ինտեր Միլան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ինտեր ՖԱ
Internazionale.svg.png
Ամբողջական անուն Football Club Internazionale Milano
Համառոտ անուն Ինտեր ՖԱ
Գույներ Սև - ճերմակ
Հիմնադրում 1908
Մարզադաշտ «Ջուզեպե Մեացա»
Նախագահ Մասիմո Մորատտի
Մարզիչ Կլաուդիո Ռանիերի
Լիգա Սերիա Ա (Իտալիա)
2010-11 Սերիա Ա, 2
Տան դաշտ
Մրցակցի դաշտ
Երրորդ համազգեստ

Ֆուտբոլային ակումբ «Ինտերնացիոնալե Միլան», նաև հաճախ օգտագործվում է կարճ «Ինտեր» տարբերակը (իտալերեն՝ Internazionale Milano Football Club) — իտալական ամենատիտղոսակիր ֆուտբոլային ակումբներից մեկն է, որը ներկայացնում է Միլան քաղաքը և հանդես է գալիս Սերիա Ա-ում: «Ինտեր» ի մարզաբազան գտնվում է Լոմբարդոյում: Թիմի ստեղծման օր է համարվում 1908 թվականի մարտի 9-ը: «Ինտեր» ի սեփական հարկի տակ հանդիպումներն անց են կացվում Միլանի Ջուզեպե Մեացա,Սան Սիրո մարզադաշտում, որը անվանվում է նաև Սան Սիրո:Միլանյան երկու թիմերի հանդիպումն իտալացիներն անվանում են Դերբի Դելլա Մադոննինա,որն ֆուտբոլային աշխարհի կարևորագույն և հետաքրքիր դերբիներից մեկն է համարվում: Իր ֆուտբոլային հսկա պատմության ընթացքում թիմը նվաճել է բազմաթիվ տիտղոսներ, համարվում է համաշխարհային ֆուտբոլի գրանդ-ակումբներից մեկը: Թիմը նաև մասնակցություն է ցուցաբերում G-14 խմբում` Եվրոպական ֆուտբոլային հսկաների պայքարում:

Բովանդակություն

[խմբագրել] Պատմություն

Ինտերի խաղացողները 1910 թվականին

Ֆուտբոլային ակումբը հիմնադրվել է 1908 թվականի մարտի 9-ին Միլանի 43 ֆուտբոլիստների կողմից,նկարիչ Ջորջիո Մուջանիի գլխավորությամբ,ով համարվում է թիմի էմբլեմայի հեղինակը: Նոր ակումբի ստեղծողները պարզապես դծգոհ էին այն քաղաքականությունից,որ Միլանյան թիմում չէին թողնում լեգեոներների:Դիսիդենտները,այսպիսով,հեռանալով Միլանից, բախում ունեցան,և դրա հետևանքով իրենք սկսեցին իրենց անվանել «d`oro in lividi», թարգմանաբար սա նշանակում է <<Ոսկե երիտասարդություն կապույտ հագուստով>>: 1910 թվականին Ինտերը առաջին անգամ շահեց սկուդետտոն: Թիմն առաջին անգամ իտալական գավաթի հաղթող է ճանաչվել Ջուզեպպե Մեացցայի ղեկավարության տարիներին` 1938/39 թվականներին,ում պատվին էլ և անվանվել է միլանյան թիմի մարզադաշտը: Երկրորդ աշխարհամարտից հետո թիմն ստացավ իր ներկայիս անվանումը ` Ինտերնացիոնալե:

[խմբագրել] Մեծագույն Ինտերը

Պատերազմի ավարտից հետո, 1953 և 1954 թվականներին հաղթելով վեցերորդ և յոթերորդ սկուդետտոները, Ինտերը սկիզբ դրենց ակումբի պատմության Ոսկե տարիներին, որոնք պատմության մեջ հայտնի են որպես Grande Inter, Մեծագույն Ինտեր: Էլենիո Էռեռոյի գլխավորությամբ թիմը երկու անգամ նվաճում է Եվրոպական ակումբների գավաթը, իրար ետևից` 1963/64 և 1964/65 թվականներին, պարտության մատնելով Ռեալ Մադրիդին և Բենֆիկային: 1960-ական թվականների Ոսկե ժամանակներից հետո Ինտերը 1971 թվականին նվաճում է 11-րդ սկուդետտոն,իսկ 12-թդը` 1980 թվականին: 1978 և 1982 թվականներին Ինտերը տիրանում է Իտալիայի գավաթին:

[խմբագրել] 1990-2004

90-ական թվականներն իտալական ակումբի համար բավականին անհաջող դասավորվեցին:Չնայած որ ակումբը 3 անգամ կարողացավ նվաճել ՈՒԵՖԱ-ի գավաթը,այնուամենայնիվ այս տարիները շատ ցավալի կերպով են հիշվում ակումբի պատմության մեջ: 1995 թվականին Ինտերի սեփականատեր Մասիմո Մորատտին խոստացավ,որ ակումբը վերելք է ապրելու, և նույն տարում թիմի կազմում հայտնվեցին Ռոնալդոն` Բարսելոնայից, Քրիստիան Վիերին և Էռնան Կրեսպոն` Լացիոից:Բայց,նույնիսկ այս փոփոխություններով հանդերձ,ակումբը չի նվաճում և ոչ մի սկուդետտո,փոխարենը` նվաճելով ՈՒԵՖԱ-ի գավաթը` 1998 թվականին, Լուիջի Սիմոնեի գլխավորությամբ,եզրափակչում հաղթելով Լացիոին: 1999/2000 թվականներին Մորատտին լուրջ ձեռքբերումներ կատարեց թիմի կազմում,գնելով նոր խաղացողներ,ինչպիսիք էին Անջելլո Պերուցցին,Լորան Բլանը,Վլադիմիր Յուգովիչը: Թիմը պայմանագիր կնքեց հանրահայտ մարզիչ Մարչելո Լիպիի հետ: 2002 թվականին թիմը շատ մոտ էր հասնել սկուդետտոյին,սակայն միայն վերջին խաղում ձեռքից բաց թողեց այն նվաճելու հնարավորությունը: 2002/2003 թվականներին թիմը գրավեց 2-րդ տեղը առաջնությունում,Չեմպիոնների Լիգայում հասավ մինչև կիսաեզրափակիչ,որտեղ ընդհանուր հաշվով զիջեց Միլանին (1:1; 0:0): Հաջորդ տարում Մորատտին վաճառում է Կրեսպոին,հեռացնում է ակումբի մարզիչ Հեկտոր Կուպերին: 2003 թվականին ակումբը գլխավորում է Ալբերտո Զակկերոնին:Առաջնության մեկնարկում,8 խաղից 7-ում տանելով հաղթանակ,վերջթւմ ակումբը գրավեց միայն 4-րդ տեղը,նվաճելով Չեմպիոնների լիգայի ուղեգիր միայն: Շուտով Մորատտին հեռացրեց այս մարզչին էլ և ակումբի գլխավոր մարզիչ նշանակվեց Ռոբերտո Մանչինին: 2003/04 թվականների ձեռքբերումների թվում էին Դեյան Ստանկովիչը և Ադրիանոն:

[խմբագրել] Ներկա ժամանակներ

«Ինտերի» կազմը 2011 թվականին:

2005 թվականի հունիսի 15- ին Ինտերը նվաճում է Իտալիայի գավաթը,հաղթանակ տանելով Ռոմայի նկատմամբ 1-0,2-0 հաշիվներով:Այնուհետև, օգոստոսի 20-ին նվաճում է նաև Իտալական Սուպերգավաթը,հաղթանակ տանելով Յուվենթուսի նկատմաբ,լրացուցիչ ժամանակում, 1-0 հաշվով: 2006 թվականի հունիսի 11-ին Ինտերը անընդմեջ երկրորդ անգամ նվաճում է Իտալիայի գավաթր,կրկին անգամ հաղթելով Ռոմային ` 1-1, 4-1 հաշվով: 2005/06 սեզոնում Ինտերը հռչակվում է Իտալիայի չեմպիոն,կապված Յուվենթուսի և Լացիոյի պայմանավորված խաղերի անցկացման հետ դատավճռի,որոնք տեղափոխվեցին Բ Սերիա,իսկ Միլանից,Ֆիորենտինայից , Լացիոյից և Ռեջինայից կրկին նույն պատճառով հանվեցին միավորներ,սակայն պահպանեցին իրենց տեղը Ա Սերիայում: 2006/07 թվականներին Ինտերը պահպանում է սկուդետտոն հերթական անգամ:Այս սեզոնը տպավորիչ էր այն փաստով,որ ակումբը 17 անընդմեջ հաղթանակներ տոնեց մրցակիցներ նկատմաբ: 2007/08 թվականներին Չեմպիոնների Լիգայի 1/8 փուլում զիջելով Լիվերպուլին 1-0,2-0 հաշիվներով,Մանչինին իր ակումբում մնալու հարցը դարձրեց անիրատեսական: 2008 թվականին ակումբի գլխավոր մարզիչ է նշանակվում Ժոզե Մոուրինյոն: Մարզչի գլխավորման առաջին տարում Ինտերը չորրորդ անգամ անընդմեջ նվաճեց սկուդետտոն,սակայն Չեմպիոնների Լիգայի 1/8 փուլում զիջեց Մանչեսթեր Յունայթեդին, 0-0,0-2: 2009/10 սեզոնում Ինտերը իր պատմության մեջ 18-րդ անգամ և 5-րդ անգամ անընդմեջ նվաճեց սկուդետտոն: Այս սեզոնում, 1972 թվականից հետո,առաջին անգամ Ինտերը դուրս եկավ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ: 1/8 եզրափակչում հաղթանակ տանելով Չելսիի նկատմամբ` 2-1,1-0 հաշիվներով, 1/4-ում ԲԿՄԱ-ի նկատմամբ` 1-0,1-0, 1/2-ում` Բարսելոնայի նկատմամբ` 3-1,0-1: Եզրափակչում Ինտերը հաղթանակ տարավ Բավարիայի նկատմամբ` 2-0 հաշվով` Դիեգո Միլիտոյի դուբլի շնորհիմ և նվաճեց իր 3-րդ չեմպիոնների լիգայի գավաթը: 2010 թվականի հունիսի 10-ին ակումբի գլխավոր մարզիչ է նշանակվում Ռաֆայել Բենիտեսը,սակայն վատ ցուցանիշների համար դեկտեմբերի 23-ին պայմանագիրը չեղյալ է համարվում: 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ակումբի գլխավոր մարզիչ է նշանակվում Լեոնարդոն, սակայն 2011 թվականի հունիսի 11-ին նա հեռանում է իր պաշտոնից և դառնում ֆրանսիական ՊՍԺ ակումբի սպորտային գծով տնօրեն: 2011 թվականի հունիսի 24-ին Ջանպիեռո Գասպերնին նշանակվում է թիմի գլխավոր մարզիչ,սակայն վատ ցուցանիշների համար նա հեռացվում է 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ին: Շուտով Ինտերի գլխավոր մարզչի պաշտոնում է հաստատվում Կլաուդիո Ռանիերին:

[խմբագրել] Կապույտը և Սևը

Ակումբի հիմնադրման պահին` 1908 թվականին,ակումբի պաշտոնական գույներ ընտրվեցին կապույտն ու սևը,որոնք համապատասխանաբար խորհրդանշում էին գիշերն ու կապույտ երկինքը:Ակումբի վերանվանվան ժամանակ`1928 թվականին գույները փոխվեցին,դառնալով կարմիրն ու սպիտակը: Երկրորդ Աշխարհամարտից հետո Ինտերը վերադարձավ իր կապույտ և սև գույներին,կրկին ստանալով իր պատմականորեն ձևավորվաց անվանումներից մեկը`nerazzurri (սև - կապույտներ): Համաձայն մեկ այլ պատմության,այս գույների ընտրությունը կապվում է այն փաստի հետ,թե հեռանալով Միլանից և նոր ակումբ ստեղծելով,մեկ անգամ հանդիպելով նախկին թիմի խաղացողներին` վիճաբանություն է տեղի ունենում նրանց միջև և նրանք որոշում են իրենց կոչել <<կապույտներ>>` վերցնելով նաև միլանյան սև գույնը: Ինտերի մեկ այլ անվանում` <<օձեր>>,նրանց տրվել է այն առումով,որ միլանցիների համար օձը շատ կարևոր պաշտամունքային գործոն է ներկայացրել:

[խմբագրել] Մարզադաշտը

Սան Սիրո մարզադաշտ

Ջուզեպե Մեացա,Սան Սիրո (իտալերեն` Stadio Giuseppe Meazza)հայտնի նաև Սան Սիրո անվանմամբ (իտալերեն`San Siro),մարզադաշտ է Միլան քաղաքում: Համարվում է Իտալական երկու գրանդ ակումբների` Ինտերի և Միլանը տան մարզադաշտը: Մարզադաշտը անվանված է աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Ջուզեպպե Մեացցայի անվամբ: 1947 թվականին,երբ պարզ դարձավ,որ Ինտերի <<Արենա>> մարզադաշտը շատ ավելի անհարմար է ակումբի խաղերն անցկացնելու համար,միլանյան երկու ակումբները որոշեցին միևնույն մարզադաշտն ունենալ:Այս ամենի համար, սակայն, անհրաժեշտ էր ընդարձակել Սան Սիրո մարզադաշտի կարողությունները: Մարզադաշտը վերաբացվեց 1955 թվականին: Այժմ այն տեղավորում է 82 000 հանդիսատեսի: 1979 թվականին մարզադաշտը վերանվանվեց Ջուզեպպե Մեացցա մարզադաշտ,ի պատիվ հանրառչակ ֆուտբոլիստի:




[խմբագրել] Հանրահայտ երկրպագուները

[խմբագրել] Նվաճումներ

[խմբագրել] Գավաթներ

[խմբագրել] Ակումբի ռեկորդակիրները

[խմբագրել] Ներկա կազմ

Դիրք Խաղացող
1 Բրազիլիա ԴՊ Ժուլիո Սեզար
2 Կոլումբիա ՊՇ Իվան Կորդոբա
4 Արգենտինա ՊՇ Խավիեր Զանետտի
5 Սերբիա ԿՊ Դեյան Ստանկովիչ
6 Բրազիլիա ԿՊ Լուսիո
7 Իտալիա ՀՐ Ջանպաոլո Պացցինի
8 Կոլումբիա ԿՊ Ֆրեդի Գուարին
9 Արգենտինա ՀՐ Դիեգո Ֆորլան
10 Նիդերլանդներ ԿՊ Վեսլի Սնեյդեր
11 Արգենտինա ԿՊ Ռիկարդո Ալվարես
12 Իտալիա ԴՊ Լուկա Կաստելացցի
13 Բրազիլիա ՊՇ Մայկոն
Դիրք Խաղացող
17 Իտալիա ԿՊ Անջելո Պալոմբո
18 Իտալիա ԿՊ Անդրեա Պոլի
19 Արգենտինա ԿՊ Էստեբան Կամբյասո
20 Նիգերիա ԿՊ Ժոել Օբի
22 Արգենտինա ՀՐ Դիեգո Միլիտո
23 Իտալիա ՊՇ Անդրեա Ռանոկկիա
25 Արգենտինա ՊՇ Վալտեր Սամուել
26 Ռումինիա ՊՇ Քրիստիան Կիվու
28 Արգենտինա ՀՐ Մաուրո Զարատե
30 Նիդերլանդներ ՀՐ Լուկ Կաստաինոս
37 Իտալիա ՊՇ Մարկո Դավիդե Ֆարաոնի
40 Բրազիլիա ՊՇ Ժուան
21 Իտալիա ԴՊ Պաոլո Օռլանդոնի
48 Իտալիա ԿՊ Լորենցո Քրիեստի
55 Ճապոնիա ՊՇ Յուտո Նագատոմո

[խմբագրել] Արտաքին հղումներ

Անձնական գործիքներ
Անվանատարածքներ

Տարբերակներ
Գործողություններ
Նավարկում
Մասնակցել
Գործիքներ
Այլ լեզուներով