Ալեսանդրո Դել Պիեռո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ֆուտբոլ

Ալեսանդրո Դել Պիերո
Դել Պիերոն «Սիդնեյ»-«Նյուքասլ Յունայթեդ Ջեյզ» խաղում, 2013 թ.
Անձնական տեղեկատվություն
Ազգությունը Իտալացի
Մականուն միստր Յուվենտուս,

Il Fenomeno Vero
Pinturicchio (Պինտուրիկիո)
Ալեքս
Ալե Սանդրո

Ծննդյան թիվ   նոյեմբերի 9, 1974 (1974-11-09) (40 տարեկան)
Ծննդավայր   Կոնելյանո, Իտալիա
Հասակ 173[1] սմ
Քաշ 73[1] կգ
Դիրք Հարձակվող[2][3][4][5]
Ակումբային տեղեկատվություն
Ներկա ակումբ Դելի Դինամոս
Պատանեկան կարիերա
1981-1988
1988-1991
Իտալիա Սան Վանդեմանո
Իտալիա Պադովա
Մասնագիտական կարիերա1
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1991-1993
1993-2012
2012-2014
2014-
Իտալիա Պադովա
Իտալիա Յուվենտուս
Ավստրալիա Սիդնեյ
Հնդկաստան Դելի Դինամոս
14 (1)
513 (208)
48 (24)
0 (0)   
Ազգային հավաքական
1991
1992-1993
1993-1996
1995-2008
ԻտալիաԻտալիա (մինչև 17)
ԻտալիաԻտալիա (մինչև 18)
ԻտալիաԻտալիա (մինչև 21)
ԻտալիաԻտալիա
3 (1)
14 (12)
12 (3)
91 (27)

1 Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են
միայն առաջնության խաղերը և գոլերը.

Ալեսանդրո Դել Պիեռո (իտալ.՝ Alessandro Del Piero, նոյեմբերի 9, 1974թ., Կոնելյանո, Վենետո, Տրեվիզո, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող, կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է իտալական «Յուվենտուս» ակումբում՝ դառնալով այդ ակումբի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը, հաջողությամբ հանդես է եկել նաև Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։ Նա Իտալիայի բոլոր ժամանակների երրորդ ռմբարկուն է՝ 335 գոլ (Ջուզեպպե Մեացա՝ 338 գոլ, Սիլվիո Պիոլա՝ 364 գոլ)։ [6][7][8][9][10][11] Նա 19 տարի խաղացել է «Յուվենտուսում» (11 տարի եղել է թիմի ավագը) և սահմանել է ռեկորդ՝ 705 խաղում խփելով 290 գոլ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ավստրալիայի «Սիդնեյ» ակումբում։

Դել Պիեռոն սկսել է ֆուտբոլ խաղալ երիտասարդ տարիքում։ Տասնչորսամյա Դել Պիեռոյին «Պադովայի» մասնագետները հայտնաբերել են «Սան Վանդեմանո» թիմի կազմում, և շուտով Ալեսանդրոն տեղափոխվեց «Պադովա»։ Ալեսանդրոն «Պադովայի» հիմնական կազմում իր նորամուտը նշել է 1992 թ.ի նոյեմբերի 22-ին Սերիա B-ի խաղում, որտեղ նրա թիմը խաղում էր «Տերննանա Կալչոյի» դեմ։ Նա «Պադովա» երիտասարդական թիմից «Յուվենտուս» է տեղափոխվել 1993 թվականին և այնտեղ խաղացել է 19 մրցաշրջան։ Նրա նորամուտը Ա սերիայում կայացել է 1993 թ.ի սեպտեմբերին «Ֆոջայի» դեմ, իր առաջին գոլը նա խփել է հաջորդ իսկ խաղում «Ռեջիայի» դարպասը։ Այդ մրցաշրջանի 28-րդ տուրում «Պարմայի» հետ հանդիպման ժամանակ Դել Պիեռոն առաջին անգամ դուրս է եկել հիմնական կազմում և դարձել է հեթ-տրիկի հեղինակ։

1995-96 մրցաշրջանից նա դարձավ «Յուվենտուսի» հիմնական կազմի խաղացող։ Դել Պիեռոյի ամենահաջող մրցաշրջաններից մեկը 1997–98-ն է, երբ նա խփեց 32 գոլ և կարևոր դեր խաղաց իր թիմի հաղթարշավում։ Այդ մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» հաղթեց Սերիա Ա-ում, հասավ Իտալիայի գավաթի և Չեմպիոնների Լիգայի գավաթի եզրափակիչ։

2013 թ.ի սկզբին ֆուտբոլիստը դարձավ «Յուվենտուսի» բոլոր ժամանկաների լավագույն ռմբարկուն։ Դել Պիեռոն նաև լիդերն է մասնակցած խաղերի քանակով «Ծեր Սինյորայում»[12]։ Նա զբաղեցրել է տասերորդ տեղը ռմբարկուների քանակով ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում[13]։

Aquote1.png Դել Պիեռոն համաշխարհային կարգի խաղացող է, որը ներկայացվելու կարիք չունի[14]։ Aquote2.png

Բովանդակություն

Կենսագրություն[խմբագրել]

Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ծնվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 6-ին իտալական Կոնելյանո քաղաքում։ Նա ընտանիքում երկրորդ երեխան էր, եղբայրը՝ Ստեֆանոն, նրանից մեծ է 9 տարով, ով ի դեպ նույնպես ֆուտբոլիստ էր և հանդես էր գալիս «Սամպդորիա» ակումբում, սակայն ստացած ծանր վնասվածքից հետո թողել է ֆուտբոլի կարիերան։ Հայրը՝ Ջինոն, մասնագիտությամբ էլեկտրական համակարգերի մասնագետ էր (մահացել է 2001 թ.ին), մայրը՝ Բրունան, տնային տնտեսուհի է։

Դեռ պատանի տարիքից Դել Պիեռոն հետաքրքվում էր ֆուտբոլով, նրա սիրած ֆուտբոլիստներն էին հոլանդացի Մարկո Վան Բաստենը և ֆրանսիացի Միշել Պլատինին։ Նրանց ընտանիքը սոցիալապես ոչ լրիվ էր ապահովված, Ալեսանդրոն մտածում էր նաև վարորդ դառնալու մասին, որպեսզի ինչ-որ կերպ բարելավվի ընտանիքի վիճակը[15]։

Սակայն ի վերջո նա ընտրեց ֆուտբոլիստի մասնագիտությունը, մայրը նրան տարավ ֆուտբոլային դպրոց, որտեղ նրա առաջին մարզիչը դարձավ Ումբերտո Պրեստոն[16]։ Սկզբում նա մարզվում էր որպես դարպասապահ։ Նրա մայրը այդպես էր ցանկանում, մտածելով նրան հեռու պահել հնարավոր վնասվածքներից, քանի որ ավագ որդին՝ Ստեֆանոն վնասվածքի պատճառով էր թողել ֆուտբոլիստի կարիերան, սակայն տեսնելով նրա հարձակողական կարողությունները հենց Ստեֆանոն է նրան առաջարկում խաղալ հարձակվողի դիրքում։ Այդպիսով 19 տարեկանում իր ծնողների հետ տեղափոխվում է Թուրին քաղաք։

Նա սկսել է իր կարիերան 1982 թվականին «Սան Վենդեմիանո» թիմում։

2005թ.–ին Ալեսանդրոն ձևավորեց արդյունավետ կապ բացառապես Դեվիդ Տրեզեգեյի հետ։ Հատկապես հիշարժան էր նրա փոխանցւոմը Տրեզեգեին «Միլանի» դեմ հաղթական հանդիպման ժամանակ, որը Ալեսանդրոյին և իր թիմին բերեց հերթական ոսկին։ Երբ Դել Պիերոն դարձավ 30 տարեկան, շատ ֆուտբոլային քննադատներ և անգամ երկրպագուներ սկսեցին խոսել նրա կարիերայի ավարտի մասին։ Սակայն 2006/2007 թթ. խաղաշրջանի ընթացքում Դել Պիերոն դուրս բերեց Յուվենտուսը Բ սերիայից՝ դառնալով լավագույն ռմբարկու։ 38 խաղում նա դարձավ 21 գոլի հեղինակ (երեքը՝ 11 մետրանոց հարվածից)։ 2008թ. նոյեմբերի 29–ին Ալեսանդրո Դել Պիերոն խփեց իր 250–րդ գոլը Յուվենտուսի կազմում Ա սերիայի 14–րդ մրցաշարում «Ռեջինայի» դեմ հանդիպման ժամանակ։ Դա տեղի ունեցավ խաղի 74–րդ րոպեին, երբ Յուվենտուսի ավագը իրացրեց 11-մետրանոց հարվածը։ 2009թ.–ի մարտին, իրականացնելով դուբլ «Բոլոնյայի» դարպասին, Դել Պիերոն խփեց իր կարիերայի 300-րդ և 301-րդ գոլերը։ 2011թ.–ի Յուվենտուսի նախագահ Անդրեա Անելին հայտարարեց, որ 2011/2012 թթ. խաղաշրջանը «Յուվենտուսի» կազմում կլինի վերջինը Ալեսանդրոյի համար[17]։

Ակումբային կարիերան[խմբագրել]

Պադովա՝ առաջին պրոֆեսիոնալ թիմը[խմբագրել]

Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իտալական «Սան Վենդեմիանո» ակումբում, որտեղ էլ 13 տարեկանում նրան նկատեցին «Պադովայի» սկաուտները։ Նա Պադովայում խաղաց 1988-1993 թթ. ընթացքում։ Այդ ժամանակ Դել Պիեռոն պետք է հեռանար հարազատ քաղաքից ինչը նա արեց, նա գնաց սպորտային դպրոց։ 1991 թվականին առաջին անգամ նա հանդես եկավ տեղական ֆուտբոլային ակումբում։ Դել Պիեռոն (1991/1992) մրցաջրջանի ընթացքում խաղաց 4 հանդիպում, իսկ 1992-1993 մրցաշրջանում - 10 հանդիպում անցկացրեց, նա խփեց իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում։ 1992 թվականի նոյեմբերի 22-ին տեղի ունեցավ «Տերնանայի» դեմ խաղի ընդացքում, Դել Պիեռոն մտավ փոխարինման և իր ներդրումը ունեցավ 5։ 0 հաշվին[18]։ Նրա մրցելույթներից հետո իտալական ակումբների ուշադրությունը բևեռվում է իր վրա և 1993 թ. նա տեղափոխվում է «Յուվենտուս»։

Յուվենտուս[խմբագրել]

Առաջին հաջողությունները մեծ ֆուտբոլում[խմբագրել]

Դել Պիերոյի այդքան յուրահատուկ խաղաոճը անմիջապես գրավեց հասարակության ուշադրությունը։ 1993 թ.–ին միանգամից 2 իտալական ֆուտբոլային գռանդներ «Յուվենտուսը» և «Միլանը» համապատասխան հարցումներ հղեցին Դել Պիերոյին։ «Պադովայի» ղեկավարները որոշեցին ընտրության հնարավորությունը թողնել ֆուտբոլիստին, որն էլ ընտրեց Թուրինը։ Նա տեղափոխվելով «Յուվենտուս» ստացավ «Pinturicchio» մականունը։ Գործարքի արժեքը կազմում էր 2մլն դոլար։ Երիտասարդական թիմում կարճատև ելույթներից հետո Դել Պիերոն վերջապես հանդես եկավ ակումբի Ա սերիայի կազմում։ Հաջորդող հանդիպմանը «Պարմայի» հետ Ալեսանդրո Դել Պիերոն առաջին անգամ հանդես եկավ մեկնարկային կազմում ՝ դառնալով հետ–տրիկի հեղինակ։ Նրա ֆուտբոլային կենսագրության մեջ 1994-1995 թթ. խաղաշրջանը առաջինն էր, որ լիարժեք էր։ Առաջնությունում անցկացնելով 29 հանդիպում և դառնալով 8 գոլի հեղինակ՝ նա իր և ակումբի համար նվաճեց երկար սպասված սկուդետտոն։ 1994/1995 թթ. խաղաշրջանը շրջադարձային եղավ թիմի համար, քանզի հանրահայտ մարզիչ Ջովաննի Տրապատոնիին փոխարինեց Մարչելո Լիպպին։ Այս փոփոխությունը չազդեց տաղանդավոր ֆուտբոլիստի վրա, ով ազգային առաջնության լավագույն երիտասարդ խաղացողն էր։ Բացի այդ, առաջնության վերջին հանդիպմանը Դել Պիերոն ստացավ 10 համարի մարզաշապիկը, որը մինչ այդ պատկանում էր «Յուվենտուսի» անփոխարինելի առաջնորդ Ռոբերտո Բաջոյին։ Զինվորական ծառայությունից վերադառնալուց հետո նա խաղաց նախկին նվիրումով և Յուվենտուսը վերջապես դարձավ Չեմպիոնների Լիգայի հաղթող, որին հաջորդեց նաև Միջմայրցամաքային գավաթը։ «Ռիվեր Փլեյթի» դեմ տարած հաղթանակով «Յուվենտուսը» դարձավ մոլորակի ուժեղագույն ակումբը, իսկ Դել Պիերոն Տոյոտայի մրցանակակիր, որպես այդ հիշարժան խաղի ամենաթանկ ֆուտբոլիստ։ Մինչ նա այդ հաջողությանը հասել էր Միշել Պլատինին։ Մեկ տարի անց Ալեսանդրոն ճանաչվեց Իտալիայի լավագույն խաղացող։ 1998 թ.–ի նոյեմբերը իրականում Դել Պիերոյի համար դարձավ անհաջող։ Ազգային առաջնության խաղերից մեկի ժամանակ նա վնասեց ոտքը, որի պատճառով մինչև խաղաշրջանի ավարտը չմասնակցեց խաղերին։ Այս փաստը չէր կարող չազդել «Յուվենտուսի» խաղի վրա, որն ավարտեց առաջնությունը 6-րդ հորիզոնականում։ Սակայն, շուտով, ղեկավարությունը նրա հետ կնքեց հնգամյա պայմանագիր, որով զգացնել տվեց իր ֆուտբոլիստից սպասվելիք օգնության կարիքը։ Դժվարությամբ անցկացնելով 46 հանդիպում, նա 12 անգամ գրավեց հակառակորդի դարպասը։ Դել Պիերոն երկարացրեց պայմանագիրը Յուվենտուսի հետ մինչև 2010թ

Կարիերայի Բումը[խմբագրել]

Դել Պիեռոն բարձրացնում է Չեմպիոնների Լիգայի գավաթը 1996 թվականի եզրափակիչ «Այաքսի» դեմ խաղից հետո, որտեղ «Յուվենտուսը» 1-1 խաղաց հիմնական ժամանակում և 11 մ. հարվածներով հաղթեց 2-4 հաշվով

1993 թվականին նա տեղափոխվում է «Յուվենտուս» և խաղում է Թուրինում 19 մրցաշրջան, 2012-ին տեղափոխվեց «Սիդնեյ»։ Նրա դեբյուտը Ա սերիայում կայացավ 1993 թվականի սեպտեմբերին Ֆոգինայի դեմ, իր առաջին գոլը նա խփեց հաջորդ իսկ խաղում Ռեջիայի դարպասին, իսկ իր թիմը հաղթեց 4-0 հաշվով։ Նա նաև գոլի հեղինակ դարձավ Ջենոայի դեմ խաղում, իսկ խաղն ավարտվեց ոչ-ոքի (1–1)։ Իսկ հենց հաջորդ խաղում առաջնության Պարմայի դեմ խաղում նա ձևակերպեց հեթ-տրիկ (4-0 «Յուվեի» հաղթանակ)։

«Յուվենտուսի» կազմում իր առաջին սկուդետոյին նա տիրացավ 1994–95 մրցաշրջանում, իսկ 2005-2006 թ. մրցաշրջանում Կալչոպոլլին իր թիմին զրկեց սկուդետոյից։ Ա սերիայի 1997-1998 մրցաշրջանում նա խփեց 21 գնդակ, նրա համար այդ սեզոնը լավագույններից էր, իսկ Չեմպիոնների Լիգայում այդ տարի նա խփեց 10 գնդակ[19]։ Այդ տարվա Չեմպիոնների Լիգայի կիսաեզրափակիչում իր թիմը հանդիպեց Մոնակոյի հետ, Յուվենտուսը այդ խաղում հաղթեց 4-1 հաշվով, իսկ Դել Պիեռոն ձևակերպեց հեթ-տրիկ[20]։

Այդ տարվա մայիսի 20-ին «Յուվենտուսը» եզրափակիչում հանդիպեց «Ռեալ Մադրիդի» հետ և այդ խաղում պարտվեց, Դել Պիեռոն հայտավորված էր խաղին։ Այդ խաղում Ռեալ Մադրիդի կազմում գոլի հեղինակ դարձավ Պրեդրակ Միյատովիչը, այդ տարի «Յուվենտուսը» նվաճեց 25-րդ սկուդետոն, իսկ Դել Պիեռոն մեծ ներդրում ունեցավ որպես թիմի առաջատար ֆուտբոլիստներից մեկը[21]։

1994/1995 մրցաշրջանում Դել Պիեռոյին կարևոր էր դարձել ֆուտբոլային կյանքը. նա խաղաց 29 խաղ և խփեց 8 գոլ, նա իր թիմի հետ տիրացավ սկուդետոյին։ Իսկ հետո իր թիմի հետ նվաճեց ևս յոթ տիտղոս՝ 1996/97, 1997/98, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2011/12 մրցաշրջաններում (2004-05 և 2005-06 սակայն նշված մրցաշրջաններում թիմին զրկեցին տիտղոսից մեծ սկանդալի պատճառով)։ 1994/1995 մրցաշրջանը մյուս մրցաշրջաններից եղավ տարբեր այնքանով որ՝ թիմի գլխավոր մարզիչ Ջովաննի Տրապատոնիին եկավ փոխարինելու Մարչելո Լիպին[22] Այդ փոփոխությունը ազդեց նաև Դել Պիեռոյի վրա, այնքանով որ՝ Դել Պիեռոն արդեն խաղում էր մեկնարկային կազմում՝ Բաջիոյի - Վիլիյի - Վարելիյի պես խաղացողների հետ, իսկ դա նշանակում էր որ Դել Պիեռոյի գոլերի քանակը շատացավ [23] և նա դարձավ ազգային առաջնության լավագույն խաղացող[23]։ «Պարման» հետաքրքրված էր Դել Պիեռոյի ծառայություններով, սակայն Մարչելո Լիպին չթողեց որ Դել Պիեռոն տեղափոխվի «Պարմա»[24]։ Դել Պիեռոն արդարացրեց մարզիչների սպասումները խփելով գեղեցիկ գնդակներ, որոշ մասնագետներ նրան համեմատեցին Ռոբերտո Բաջիոյի և Միշել Պլատինիի հետ։

Խնդիրներ վնասվածքի հետ[խմբագրել]

1998/99 մրցաշրջանը Դել Պիեռոն սկսեց գոլով «Լացիոյի» դեմ Իտալիայի Սուպերգավաթի խաղում, բայց դա բավական չէր «Յուվետուսի» համար հաղթելու այդ գավաթը[25]։ Այնուհետև նա դարձավ գոլի հեղինակ Իտալիայի դերբիյում «Ինտերի» դեմ[26]։ Իսկ հետո նրա ծնդյան օրը, նոյեմբերի 8-ին խաղի 92-րդ րոպեին «Ուդինեզեյի» դեմ խաղում նա ստացավ վնասվածք[27][28]։ Նա բուժվեց ԱՄՆ-ի վիրաբուժների կողմից, իսկ վերականգնողական շրջանը տևեց 9 ամիս։ Այդ ժամանակ «Յուվեն» հաղթեց Ինտերտոտոյի գավաթը[29], բայց Ա սերիայում զբաղեցրեց յոթերորդ տեղը։ Շուտով ակումբը ստորագրեց նրա հետ նոր հնգամյա պայմանագիր, դրանով իսկ հասկացնել տվեց, որ նա ֆուտբոլիստների օգնության կարիքն ունի։ Չնայած տպավորիչ գումարին - 1999 թ.ի պայմանագրում Ալեսանդրո Դել Պիեռոն նաև ստանում էր 10 մլն. լիրա ամսական աշխատավարձ, որը ավելի բարձր էր քան այլ ֆուտբոլային աստղերինը որոնք հանդես էին գալիս այն ժամանակվա գերակումբներում, ինչպիսիք էն Ռոնալդոն կամ Կրիստիան Վիերին[30]։ Դել Պիեռոն երկաևաձգեց իր հետ պայմանագիրը մինչև 2010 թ.։ «Սա վճռական ընտրություն էր իմ կարիերայում և իմ կյանքում, - ասաց Ալեսանդրոն։ - „Յուվենտուսն“ ինձ շատ բան է տվել, և ես ուզում եմ շարունակել հաղթարշավս այստեղ»։

Վերադարձը Ալեքսի վնասվածքից հետո այնքան էլ հաջող չէր, նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը որ ակումբի նոր մարզիչ էր նշանակվել Կառլո Անչելոտին, նա պետք է իրեն կարողանար նորովի դրսևորել[31]։ Մրցաշրջանը սկսվեց «Ուդինեզեյի» դեմ գոլով[32]։ Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ Ինտերտոտոյին Գավաթի կիսաեզրափակիչում[33], և այդ գոլով թիմին օգնեց որպիսզի «Յուվեն» հասնի առաջնության եզրափակիչ որում ել «Ծեր Սինյորան» հաղթեց, իսկ ՈՒԵՖԱ Գավաթում գոլ խփեց «Օմոնիայի» դեմ խաղում, ինչը նպաստեց կիպրոսցիների կատմամբ ընդհանուր 10։ 2 հաշվով հաղթանակի[34]։ Այդ մրացաշրջանում նրա հավածներից 12-ն էին դիպուկ (9-ը առաջնությունում)[35]։ և նա տվեց 20 արդյունավետ փոխանցում։

Դել Պիեռոն 2001 թվականին

Ալեքսը խփեց որոշիչ գոլ Նեապոլ քաղաքի տեղական «Նապոլիի» դեմ խաղում[36], բայց այդ գոլը բերեց մկանների ինչ-որ խնդրի։ 2001 թվականի փետրվարի 18-ին, Բառիի դեմ խաղում Դել Պիեռոն գոլ խփեց, և արցունքները աչքերին շատ որախացավ ի նշան իր հոր հավատարմության, որը մահացել էր մի քանի օր առաջ։ Ընդանուր մրցաշրջանում «Յուվեն» զբաղեցրեց 2-րդ տեղը։

Նոր հաջողություններ[խմբագրել]

Մարչելո Լիփիի «Յուվենտուսի» մարզչի պաշտոնում վերադառնալուց հետո Դել Պիեռոյի հաջողությունները դարձան ակնհայտ։ 2001/02 մրցաշրջանում նա խփեց ​​21 գոլ[35] և մրցաշրջանի միջնամասում դարձավ թիմի ավագ։ Դեբյուտային խաղում «Վենեցիայի» դեմ խաղում երկու գոլ խփեց Տրեզեգեն և Ալեն[37]։ Շուտով Ալեքսը հասավ և անցավ 100 գոլի սահմանը սև-սպիտակ համազգեստով[38]։ Նա նաև հեղինակեց դուբլ «Տորինոյի» դեմ դերբիում[39]։ Ամբողջ կարիերայի ընթացքում նա խփել է 4 գոլ թուրինյան դերբիում։ Հոկտեմբերի 23-ին, կրկին Չեմպիոնների լիգայում, նա գոլ խփեց Պորտոյի դարպասը[40], այդ ժամանակ առաջնությունում, դեկտեմբերի 9-ին, գոլի հեղինակ դարձավ նաև «Միլանի» դեմ խաղում[41]։ 2001 թվականի հոկտեմբերի 31-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ տուգանային հարվածից, որը 27-րդ գոլն էր Եվրոգավաթներում, Սանդրոն թիմում ռեկորդ սահմանեց, նախկինում նման բան հաջողվել էր Ռոբերտո Բետեգեն։ Վերջին օրերին, ազգային առաջնությունում մայիսի 5-ին 2002 թվականին, շնորհիվ «Ինտերի» պարտության 4-2 հաշվով «Լացիոյից», և «Յուվենտուսի» հաղթանակի 2-0 հաշվով «Ուդինեզեի» նկատմամբ, որտեղ Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ, նա չորրորդ անգամ դարձավ Իտալիայի չեմպիոն իր կարիերայում (առաջին անգամ ավագի թևկապով)[42]։ Դել Պիեռո և Տրեզեգե զույգը ճանաչվեց որպես առավել արդյունավետ Եվրոպայում[43]։

2002-03 մրցաշրջանը նա արդյունավետ սկսեց, 10 գնդակ առաջին 7 խաղում «Յուվենտուսում», նաև նա երկու գոլ հեղինակեց սուպերգավաթում։ 2002 թ. հոկտեմբերի 19-ին նա «Ինտերի» դեմ 131-րդ գոլը խփեց «Յուվենտուսում» և հավասարվեց Պիերտո Անաստազիին[44]։ Այդ տարի նա նշանակալի դեր խաղաց իր թիմի համար Չեմպիոնների լիգայում, խփելով 5 գոլ։ Նա նաև աչքի ընկավ վերջին կիսաեզրափակիչում մադրիդի «Ռեալի» դեմ խաղում, որտեղ հաղթեցին թուրինցիները[45]։ Եզրափակիչից հետո գոլազուրկ ոչ-ոքի, 11 մետրանոց հարվածներով «Յուվեն» պարտվեց «Միլանին» 2։ 3[46]։ Ալեքսը մրցաշրջանը ավարտեց «Յուվենտուսի» լավագույն ռմբարկուի տիտղոսով Ա Սերիայում և Չեմպիոնների լիգայում (Պավել Նեդվեդի հետ միասին)։

Դել Պիեռոն նոր մրցաշրջանը սկսեց Սերիա Ա-ում, ինչպես նախորդ երկուսում, իսկ թիմը՝ «Յուվենտուսը» հաղթեց «Էմպոլիին» ջախջախիչ 5։ 1 հաշվով[47]։ Հոկտեմբերին նա եղել է յոթերորդ անգամ իր կարիերայում Ոսկե գնդակի հավակնորդ[48]։ Դեկտեմբերի 18-ին, Սիենայի դեմ խաղում նա դարձավ 150-րդ գոլի հեղինակ «Յուվենտուսում»[49] մեկ ամիս անց, նույն Սիենայի դեմ խաղում Ալեքսը ձևակերպեց չորրորդ հեթ-տրիկը իր կարիերաայում[50]։ Նա հաղթեց Իտալիայի սուպերգավաթը «Յուվենտուսի» հետ «Միլանի» դեմ հետխաղյա տասնմեկ մետրանոց հարվածաշարով, Սանդրոյի համար դա չորորդ հաղթական տիտղոսն էր[51]։ Նաև նա գոլի հեղինակ դարձավ Իտալիայի գավաթի «Լացիոյի» դեմ խաղում, որում Ծեր Սինյորան պարտվեց ընդհանուր արդյունքներով, այդ խաղը ավարտվեց 2–2, իսկ առաջին խաղը ավարտվել էր ի օգուտ Լացիոյի 2–0[52]։

2005 թվականին Դել Պիեռո արդյունավետ հարձակողական զույգ ձևավորեց Դավիդ Տրեզեգեյի հետ։ Այդ մրցաշրջանում նա արդեն «Յուվեյի» առաջատարներից չէր և հաճախ էր նստում պահեստայինների նստարանին, հիմնականում պայմանավորված էր Զլատան Իբրահիմովիչին ձեռք բերելու փաստով[53]։ Ալեն տարվա մրցաշրջանը սկսեց «Յուրգորդենի» դեմ խաղում, որում իր թիմը հաղթեց 1-4 հաշվով[54], նա նաև գոլ խփեց «Բավարիայի» դեմ խաղում[55]։ Հունվարի 9-ին նա գոլ խփեց «Լիվորնոյի» դեմ խաղում, դրանով իսկ անցնելով Ֆելիչե Բորելի ռեկորդը[56]։ 2005 թվականի հունվարի 30-ին նա խփեց իր 167-րդ գոլը Յուվենտուսում և հասավ Օմար Սիվորիի ռեկորդին[57]։ Մայիսի 8-ին Ալեքսը հարվածի միջոցով դարձավ գոյին փոխանցման հեղինակ որում գոլը խփեց Դավիդ Տրեզեգեմ «Սան Սիրոյում» «Միլանի» դեմ խաղում[58]։ Այդ հաղթանակը Ալեսանդրոյին և նրա թիմին բերեց ոսկի, որը շուտով հանեցին «Բիանկոներիների» հավաքածուից «Կալչոպոլիի» հայտնի սկանդալի պատճառով[59][60]։ Նաև դարձավ գոլի հեղինակ «Կալյարիի» դեմ խաղում[61]. Այդ մրցաշրջանում Դել Պիեռո խփեց 17 գոլ։

2005/06 մրցաշրջանը Դել Պիեռոյի համար լավ սկսվեց, նա երկու գոլ խփեց «Ասկոլիի» դեմ լիգայի խաղում[62]։ Նոյմբերի 6-ին, «Լիվորնոյի» դեմ խաղում, նա գերազանցեց Ռոբերտո Բետտեգայի առաջնության գոլերի ռեկորդը։ 2006 թվականի հունվարի 10-ին Իտալիայի գավաթի երկրորդ փուլում նա խփեց երեք գոլ «Ֆիորենտիայի» դարպասին[63]։

Լիպիի վերադարձը[խմբագրել]

Դել Պիեռոն իր ֆրանսիացի խաղընկեր Դավիթ Տրեզեգեյի հետ 2000 թվականին Մարչելո Լիպիի հետ նորամուտը նշեցին Յուվենտուսի կազմում, իսկ չեխ փլեյմեյքեր Պավել Նեդվեդը 2001 թվականին տեղափոխվեց Թուրին, 2001-02 մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» 2002 թ. 26-րդ անգամ նվաճեց Ա Սերիաի չեմպիոնական տիտղոսը[64], իսկ հաջորդ տարի ավտոմատ որակավորվում են ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա։ «Յուվենտուսը» խաղում էր E խմբում, նրա մրցակիցներն էին՝ «Ֆեյենորդը», «Նյուքասլ Յունայթեդը», «Դինամո Կիևը»։ Խմբում ի վերջո հաղթեց Յուվենտուսը։ 2002 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, Դինամո Կիևի հետ առաջին խաղում Յուվենտուսից հաշիվը բացեց Անջելո Դի Վայիոն, Դել Պիեռոն 22-րդ րոպեին կրկնապատկեց հաշվի տարբերությունը, իսկ Դի Վայիոն ձևակերպեց դուբլ։ Հաջորդ գոլերը խփեցին Էդգար Դեվիսը և Պավել Նեդվեդը [65]։ «Յուվենտուսը» խմբից դուրս գալով 2-րդ տեղով՝ խաղաց «Բարսելոնայի» դեմ, խաղի հիմնական ժամանակը ավարտվեց 1-1 հաշվով, նշանակվեց ավելացված ժամանակ, որտեղ «Յուվենտուսի» կազմում գոլի հեղինակ դարձավ Մարսելո Զալայետան,[66] իսկ հենց հաջորդ կիսաեզրափակիչ փուլում Յուվենտուսը խաղաց իսպանական մյուս գրանդի հետ՝ «Ռեալ Մադրիդի» հետ։ Յուվենտուսը ընտրեց հարձակողական մարտավարություն, իր դաշտում Յուվենտուսը առաջին շրջանի խաղում հաղթեց 2-1 հաշվով և ընդանուր դիմակայության հաշիվն էլ դարձավ 4-3 ի օգուտ Յուվենտուսի։ [67] Եզրափակիչը կայացավ Մանչեստերում, մայիսի 28-ին, որտեղ Յուվենտուսի մրցակիցը «Միլանն» էր։ Հիմնական և ավելացված ժամանակում խփված գոլեր չեղան, նշանակվեց 11 մետրանոց հարվածներ, որոնցից մեկը իրացրեց նաև Դել Պիեռոն, արդյունքում սակայն Յուվենտուսը պարտվեց 3-2 հաշվով։ [68]

Կապելոյի ժամանակները[խմբագրել]

ՈՒԵՖԱ Եվրո 2004-ից հետո, Յուվենտուսում Մարչելո Լիպիին եկավ փոխարինելու Ֆաբիո Կապելոն։ Կապելոն համոզված չէր Դել Պիեռոյի ունակությունների հարցում և առավել հաճախակի էր նրան փոխարինում Զլատան Իբրահիմովիչը, իսկ այդ փոփոխության արդյունքում շատ երկրպագուներ հիասթափվեցին «Յուվեից»։ Սակայն Դել Պիեռոն կարողացավ խփել 14 գոլ Յուվենտուսում և կարողացավ իր թիմի հետ նվաճել 28-րդ սկուդետոն, իսկ շնորհիվ Դեվիդ Տրեզեգեի Յուվենտուսը հաղթանակ տարավ «Միլանի» նկատմամբ Սան Սիրո մարզադաշտում (0-1)։ [69]

Լրագրողները և մարզիչները համաձայնեցին, որ Դել Պիեռոն վերադառնար մեկնարկային կազմ 2005–06 մրցաշրջանում և նա խփեց 20 գոլ ընդհանուր բոլոր մրցաշարերում։ Դել Պիեռոյի դերը Յուվենտուսում այնուամենայնիվ փոխվեց այդ մրցաշրջանում, քանի որ թիմի գլխավոր մարզիչ Ֆաբիո Կապելոն նախընտրում էր օգտագործել նրան որպես փոխարինող։ [70] Այսպիսով Ֆաբիո Կապելոյի մարզիչ եղած ժամանակ նա համեմատաբար ֆիզիկապես հանգիստ մրցաշրջան էր անկացնում, քանի որ Ֆաբիո Կապելոն գտնում էր որ Յուվենտուսում «առավել բարձրակագ խաղացողներ կան»։

2006 թ.ին, Դել Պիեռոն կրկնեց Խոսե Ալտաֆինիի Ա սերիայի ռեկորդը, նա փոխարինման մտնելով խաղի վերջին րոպեներին հեղինակեց վեց գոլ 2005–06 մրցաշրջանում։

Բ Սերիայի մրցաշրջանը[խմբագրել]

Դել Պիեռոն Սերիա Բ-ի խաղում՝ «Հռոմինիի» դեմ

Առաջատարների հեռանալը «Յուվենտուսից» հանգեցրեց նրան որ, նոր սերունդի որակները իջան՝ երիտասարդները եկան փոխարինելու առաջատարներին։ Իտալացի երկրպագուները ճանաչեցին այնպիսի տաղանդավոր ֆուտբոլիստների, ինչպիսիք են. Ֆեդերիկո Բալցարետտին, Կլաուդիո Մարկիզիոն, Ռաֆալէլե Պալլադինոն[71]; իսկ Վալերերի Բոջինովը ստացավ լավագույն մարզավիճակը[72]։

«Յուվենտուսը» լքեց Բ Սերիա 17 միավոր տուգանքով, որոշումը ընդունեց «Մոջիպոլի»[60], օգոստոսի 23-ին Դել Պիեռոն «Չեզենայի» դեմ Իտալիայի գավաթի խաղում Յուվենտուսի կազմում խփեց հաղթական գնդակը[73]։ Առաջին խաղը Բ Սերիայում «Ծեր Սինյորան» խաղաց «Հռոմինիի» հետ, այդ խաղն ավարտվեց 1։ 1 հաշվով[74]։ Ալեքսը անցկացրեց 500-րդ խաղը՝ դա եղավ «Վինչենցեյի» դեմ (486-րդ խաղը «Յուվենտուսում» և 14-րդ խաղը «Պադովայում»)[75]։ Սեպտեմբերի 23-ին Պիեռոն 42-րդ րոպեին գոլի հեղինակ դարձավ «Մոդենայի» դեմ խաղում, իսկ «Յուվեն» հաղթեց ջաղջախիչ 4-0 հաշվով։ Հոկտեմբերի 28-ին Հարկ է ավելացնել, որ Սանդրոն խփեց 200-րդ գոլը «Յուվենտուսում» «Ֆրոզինոնեյի» դեմ, նորեկը Բ Սերիայի։ Նա նաև գոլի հեղինակ դարձավ հաջորդ տուրում Բրեշիայի դեմ խաղում 7-րդ րոպեյին, նաև այդ գոլի շնորհիվ «Ծեր Սինյորան» հաղթեց 2-0 հաշով։ 2007 թվականի Հունվարի 20-ին խաղաց 500 խաղը Յուվենտուսում, ի պատիվ ստեղծվեց ֆուտբոլային համազգեստը Դել Պիեռո 500[76]։ Նա բացեց հաշիվը գոլով, հեղինակեց դուբլ «Արեցցոյի» դեմ խաղում, հանդիպումը ավարտվեց 1։ 5 հաշվով թուրինցիների օգտին[77]։ Մրցաշրջանում նա խփեց 20 գոլ, և դարձավ լավագույն ռմաբարկուն Սերիա Բ-ում[78]։

Ա Սերիայի վերադարձ[խմբագրել]

Դել Պիեռոն 2007/08 մրցաշրջանում

2007 թվականի Սեպտեմբերի 2-ին Դել Պիեռոն 76-րդ րոպեյին խփեց գոլ «Կալյարիի» դեմ խաղում, իսկ Յուվեն հաղթեց 2-3 հաշվով։ Հոկտեմբերի 21-ին նա 36-րդ րոպեին խփեց հաղթական գոլը «Ջենոայի» դեմ խաղում (1-0)։ Հոկտեմբերի 27-ին նա 46-րդ րոպեին առաջ մղեց իր թիմին «Նապոլիի» դեմ խաղում, սակայն Յուվենտուսը պարտվեց Նապոլիին 3-1 հաշվով։ Իսկ հաջորդ գոլը նա խփեց մոտ մեկ ամիս անց, նոյեմբերի 25-ին «Պալերմոյի» դեմ խաղում դարձավ դուբլի հեղինակ, իսկ թիմը հաղթեց խոշոր 5-0 հաշվով։ Որոշ ժամանակ անց սկսվեց Դել Պիեռոյի շարանը։ Նախ նորից երկու գոլ խփեց «Լացիոյի» դեմ խաղում 48-րդ և 70-րդ րոպեներին, իսկ «Ծեր Սինյորան» հաղթեց 2-3 հաշվով։

13-րդ տուրում առաջնության «Պալերմոյի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց դուբլ[79]։ 2008 թվականի Նոյեմբերի 28-ին Դել Պիեռոն խփեց 250-րդ գոլը Ա Սերիայում դա եղավ 14-րդ տուրում «Ռեջինայի» դարպասին[nb 1]։ 2009 թվականի մարտին «Բոլոնիայի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց «դուբլ», և այդ գոլերը եղան Դել Պիեռոյի կարիերայում 300-րդ և 301-րդը (հաշվել է նաև երիտասարդական հավաքականի ելույթները)[80]։ 2008 թվականի հունվարին նա խփեց 5 գոլ։ Մարտի 22-ին «Ինտերի» հետ խաղում սահմանեց ռեկորդ Գառէտանո Շիրեա[81]։ «Պալերմոյի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց «դուբլ», սակայն «Յուվեն» պարտվեց 3-2 հաշվով։ Ապլիլի 12-ին Դել Պիեռոն խփեց գոլ «Միլանի» դեմ խաղում։ Իսկ «Ատալանտայի» հետ խաղում Դել Պիեռոն խփեց 3 գոլ։ 38-րդ տուրում Յուվենտուսը խաղաց «Սամպդորիայի» դեմ իսկ Դել Պիեռոն ձևակերպեց դուբլ[82]։ Ընդհանուր մրցաշրջանի արդյունքներով նա դարձավ Ա Սերիայի լավագույն ռմբարկու[83]։

2008/09 մրցաշրջանին Յուվենտուսը որակավորված էր ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա ինչը չէր եղել երկու տարի, Յուվենտուսը իր ելույթը ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում սկսելու էր փլեյ-օֆֆ փուլից[84]։ Սեպտեմբերի 17-ին Դել Պիեռոն խմբային փուլում «Զենիթի» դեմ խփեց գոլ՝ 38 մետրանոց տուգանային հարվածից, Իսկ «Յուվեն» հաղթեց Դել Պիեռոյի խփած միակ գոլով 1-0[85]։ Հոկտեմբերի 21-ին Դել Պիեռոն գրավեց «Ռեալ Մադրիդի» դարպասը տուգանային հարվածով[86]։ Նոյեմբերի 1-ին առաջնությունան խաղում դարձավ գոլի հեղինակ «Ռոմայի» դեմ, իսկ խաղը ավարտվեց 2-0 հաշվով[87]։ Նա նաև նոյեմբերի 5-ին դարձավ «Ռեալի» դեմ Չեմպիոնների Լիգայի պատասխան խաղում գոլի հեղինակ «Սանտիագո Բեռնաբեո» մարզադաշտում[88]։ Մարտի 10-ին Չեմպիոնների Լիգայի 1/8 եզրափակիչում «Չելսիի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ, բայց 83-րդ րոպեին Դիդիե Դրոգբան հավասարեցրեց հաշիվը[89]։ Բացի այդ, նա անցկացրեց 115-րդ խաղը եվրոգավաթներում։ Մայիսի 10-ին «Սան Սիրոյում» նա «Միլանի» հետ խաղում գոլ խփեց։ Մայիսի 24-ին «Սիենայի» դեմ Դել Պիեռոն դարձավ երկու գոլի հեղինակ և դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ, որից օգտվեց Մարկիզիոն։ Մայիսի 31-ին նա ստացավ «մրցաշրջանի առավել ճանաչելի խաղացողը» մրցանակը։ Հուլիսի 17-ին նա երկարաձգեց պայմանագիրը «Յուվենտուսի» հետ մինչև 2011 թվականը[90]։

Օգոստոսի կեսերին ձախ ազդրի մկանային վնասվածքը Դել Պիեռոյին ստիպեց որ նա մրցաշրջանի առաջին 6 խաղերը բաց թողնի։ Նրա դեբյուտը առաջնությունում կայացավ 2009 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, երբ վերջին րոպեին փոփոխության արդյունքում խաղադաշտ մտավ «Բոլոնիայի» դեմ (1։ 1) և հատեց 400 խաղերի սահմանագիծը իտալական Ա Սերիայում[91]։ Հոկտեմբերի 1-ին նա նորից մկանների վնասվածք ստացավ։ Նա «Ռոմայի» դարպասի գոլի հեղինակ դարձավ սուր անկյունից Թուրինի Ստադիո Օլիմպիկոյում[92]։ 2010 թվականի մարտի 14-ին, Դել Պիեռոն առձանագրեց իր 300-րդ և 301-րդ գոլերը կարիերայում, խաղն ավարտվեց ոչ ոքի արդյունքով՝ 3–3։ «Սիենայի» դեմ առաջին երկու գոլերը խփվեցին երկրորդ և յոթերորդ րոպեին։ [93] Ալեքսը մրցաշրջանն ավարտեց թիմի լավագույն ռմբարկու դառնալով 11 գոլերի հեղինակ։

Դել Պիեռոն «Շեմռոկ Ռովերսի» դեմ խաղից հետո (աջ անկյուն) 2010 թ.

2010/2011 մրցաշրջանը Եվրոպայի լիգայում սկսվեց գոլերի սերիայով՝ առաջին որակավորման փուլում ընդեմ «Շեմռոկ Ռովերսի» Դել Պիեռոն դարձավ գոլի հեղինակ 33 մետրից[94]։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, նա արձանագրեց իր 179-րդ գոլը Ա Սերիայում, դա եղավ «Միլանի» դեմ որում «Յուվենտուսը» հաղթեց 2-1 հաշվով, և գերազանցեց ակումբի լեգենդ Ջիամպիերո Բոնիպերտիի ռեկորդը «Յուվենտուսում» - Ա Սերիայի լավագույն ռմբարկուն «Յուվենտուսի» ամբողջ պատմության մեջ։ [95] «Կալիարիի» դեմ խաղում անցկացրեց իր 447-րդ խաղը։ Իսկ ավելի ուշ դարձավ իտալիայի ֆուտբոլային պատմության մեջ լավագույն ռմբարկուն, և կրկնեց Ջուցեպպե Մեացայի ռեկորդը[96]։ Ալեքսը մրցաշրջանն ավարտեց թիմի լավագույն ռմբարկու դառնալով 11 գոլերի և վեց գոլային փոխանցման հեղինակ և սա եղավ իններորդ անգամ իր կարիերայում։

«Յուվեի» նոր մարզիչ Անտոնիո Կոնտեն սկսեց նոր խաղացողներ գնել, և Դել Պիեռոն մնաց ստվերում։ Այնուհետև հայտնի դարձավ որ, ակումբը հաշվի չէր առել վետերան լինելը։ Մրցաշրջանը սկսվեց նոր «Յուվենտուս Ստեյդիում» արենայում։ 2012 թվականի հունվարի 24-ին Դել Պիեռոն խփեց իր առաջին գոլը նոր մարզադաշտում դա եղավ Իտալիայի գավաթի քառորդ եզրափակիչում «Ռոմայի» դեմ[97], նա նաև խփեց կիսաեզրափակիչում «Միլանի» դեմ[98], Մարտի 25-ին «Յուվենտուս Ստեյդիում» մարզադաշտում նա խփեց իր առաջին գոլը այս Ա Սերիայի մրցաշրջանում դա եղավ Միլանի «Ինտերի» դեմ[99]։ Ապրիլի 11-ին, նրանից հետո, երբ Վուչինիչին հաջողվեց «Լացիոյին» գոլ խփել, Դել Պիեռոն, որի համար այդ խաղը դարձավ 700-րդը «Յուվենտուսում», խփեց հաղթական գոլ[100]։ 2012 թվականի մայիսի 13-ին նա խաղաց վերջին խաղը առաջնությունում «Յուվենտուսի» կազմում դա եղավ «Ատալանտայի» դեմ, որտեղ նա խփեց 290-րդ գոլը «Յուվեյում» [101]։ Իտալիայի գավաթի եզրափակիչում՝ «Նապոլիի» դեմ նա խաղաց մեկնարկային կազում և մի քանի հնարավորություն ունեցավ հարվածելու տուգանայինից, սակայն չկարողացավ գոլ հեղինակել, դրա պատճառով էլ փոխարինվեց երկրորդ խաղակեսում, իսկ «Յուվենտուսը» պարտվեց 2։ 0 հաշվով[102], ընդ որում դա թիմի առաջին պարտությունն էր մրցաշրջանում, խաղից առաջ Դել Պիեռոյի թիմի հովանավորները նրան ձեռքերի վրա տարան[103]։ Ամբողջ մրցաշրջանում նա անցկացրեց 28 խաղ և խփեց 5 գոլ։

Կարիերայի ավարտը «Յուվենտուսում»[խմբագրել]

Դել Պիեռոն Նովարայի դեմ խաղից առաջ 2012 թվականի ապրիլին

2011 թվականի հոկտեմբերին Անդրեա Անելին, «Յուվենտուսի» նախագահը, ասաց, որ 2011/2012 մրցաշրջանում Ալեսանդրոյի համար կլինի վերջինը «Ծեր Սինյորայում»[104]։ Հունիսի 30-ին նա շնորհակալություն հայտնեց երկրպագուներին բաց նամակով, որը նա գրեց պայմանագրի վերջին օրում[105]։ 2013 թվականի ամռանը «10» համարը տրվեցին թիմի նորեկ Կարլոս Տևեսին[106]։

Յուվենտուսից հետո[խմբագրել]

Դել Պիեռոն 2012 թ.ին Դուբայում

Մրցաշրջանից հետո[խմբագրել]

Իտալիայի գավաթի եզրափակիչ՝ «Նապոլիի» դեմ խաղից հետո Դել Պիեռոն դարձավ ազատ գործակալ։ Եղել են խոսակցություններ, որ Դել Պիեռոն տեղափոխվելու է Թաիլանդ, որտեղ էլ խաղալու է «Մուանտոնգ Յունայթեդում»[107] կամ էլ Բրազիլիայում, որտեղ էլ խաղալու է «Ֆլամինգոյում»[108]։ Նաև կար հետաքրքրություն 2 բրազիլական գրանդներից՝ Կրուզեյրոյից և Կորիթիանս[109]։ Ինչպես նաև Ալեքսով լրջորեն հետաաքրքրություն էր դրսևորում «Սիոնը»[110], «Սելտիկը»[111], «Օլիմպիակոսը»[112], և «Մոնռեալ Իմպակատը»[113], նաև անգլիական երկու ակումբներ «Լիվերպուլը»[114] և «Սաութհեմփթոնը»[115], բայց ակումբները չեն պայմանավորվել Սանդրոյի հետ։ Հետագայում նա ասաց, որ Նոել Գալլհերը հրավիրել է նրան տեղափոխվել «Մանչեսթեր Սիթի»[116]։

Սիդնեյ[խմբագրել]

Դել Պիերոն նշում է իր գոլը Սիդնեյի կազմում

Տրանսֆերային պատուհանի ավարտին Դել Պիեռոն տեղափոխվեց Սիդնեյ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Դել Պիեռոն կնքեց երկու տարվա պայմանագիր Սիդնեյի հետ[117][118]։ Նա ստացավ 10-րդ համարի մարզաշապիկը[119]։

2012 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Դել Պիեռոն անցկացրեց իր առաջին հանդիպումը «Սիդնեյի» կազմում, խաղալով ամբողջ 90 րոպե[120]։ Հոկտեմբերի 13-ին Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ տուգանային հարվածից «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջեյզի» դեմ, սակայն Սիդնեյը պարտվեց 2։ 3 հաշվով [121]։ Դել Պիեռոն «Վեսթերն Սիդնեյ Յունդերերսի» դեմ սիդնեյան դերբիում 54-րդ րոպեին դարձավ հաղթական գոլի հեղինակ իրացնելով 11 մ. տուգանային հարվածը[122]։ Նաև 11 մետրանոց հարվածից՝ դարպասաձողին դիպելով գոլ հեղինակեց «Պերչ Գլորիի» դեմ[123]։ Նոյեմբերի 17-ին դուբլ հեղինակեց «Բրիսբեն Ռոարի» դեմ[124]։ Դել Պիեռոյի «Սիդնեյ» տեղափոխվելուց հետո նոյեմբերին Լեոնարդո Բոնուչին ասաց.

Առջևում շատ դժվար շաբաթ է, բայց մենք պատրաստ ենք դրան։ Չէ որ «Յուվենտուսը» պայքարելու է բոլոր մրցաշարերում և չի կենտրոնանալու միայն մեկ ճակատի վրա։ Այս պահին ամենակարևորը «Չելսիի» դեմ խաղն է։ Մենք պետք է հավատարիմ մնանք մեր խաղաոճին և մտածենք միայն հաղթելու մասին։ Ես մեծացել եմ մեծ չեմպիոնի՝ Ալեսանդրո Դել Պիեռոյի կողքին։ Հենց նա է ինձ սովորեցրել պայքարել սեփական երազանքների համար։

— Հարցազրույցը football Italia-ից

«Մելբուրն Հարտի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ստացավ վնասվածք։ [125] 2013 թվականի հունվարի 19-ին Դել Պիեռոն խփեց 4 գոլ՝ «Վելինգտոն Ֆենիքսի» դարպասին[126]։ Փետրվարի 2-ին Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջեյզի» դեմ 12-րդ րոպեին, խաղը ավարտվեց ոչ-ոքի 2։ 2 հաշվով։ Փետրվարի 10-ին «Բրիսբանե Ռոարի» դեմ 7-րդ րոպեին դարձավ գոլի հեղինակ, Սիդնեյը հաղթեց 2-1 հաշվով։ Փետրվարի 21-ին նա հայտարարեց որ մնալու է ակումբում նաև հաջորդ՝ 2013/14 մրցաշրջանում[127]։ Մարտի 2-ին նա խփեց իր 12-րդ գոլը Ավստրալիայի առաջնությունում։ [128] Մարտի 23-ին «Վեսթերն Սիդնեյ Յունդերերսի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ (0-1), իսկ Սիդնեյի դերբիում գրանցվեց 1-1 հաշիվը։ Մարտի 28-ին «Բրիսբանե Ռոարի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ 11 մ. հարվածից (1-3) օգուտ Բրիսբանե Ռոարի։ Ընդհանուր մրցաշրջանում «Սիդնեյը» զբաղեցրեց 7-րդ տեղը, և չստացավ իրավունքը խաղալու փոքր-առաջնությանը, իսկ հաղթանակը թույլ կտար խաղալ ԱՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում։ Դել Պիեռոն արժանացավ չորս մրցանակի՝ ակումբի լավագույն ֆուտբոլիստ, Ավստրալիայի առաջնության լավագույն խաղացող, լավագույն խաղացող՝ երկրպագուների վարկածով և թիմի լավագույն ռմբարկու[129][130]։ Այսպիսով Դել Պիեռոն մրցաշրջանը ավարտեց դառնալով թիմի լավագույն ռմբարկու 14 գոլերով, նաև ունենալով վեց գոլային փոխանցում իր հաշվին։

Նոր մրցաշրջանի ընկերական խաղերից մեկում իր նախկին թիմի՝ «Պադովայի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ այդ գոլը խփեց Բրեթ Էմերտոնը։ Նա փոխարինվեց վերջին րոպեներին, իսկ «Սիդնեյը» պարտվեց 3։ 2 հաշվով։ Նա դարձավ «Սիդնեյի» ավագ 2013-14 մրցաշրջանում։ [131] Հոկտեմբերի 11-ին Նյուքասլ Ջեյզի դեմ խաղում 37-րդ րոպեյին դարձավ գոլի հեղինակ, իսկ իր թիմը հաղթեց 2-0 հաշվով, դա առաջին գոլն էր առաջնության մրցաշրջանում[132]։

Aquote1.png Սա իմ համար մեծ պատիվ էր, որ ես թիմի ավագ դարձա: Իմ համար սա հպարտություն է, և ես խոստանում եմ որ ամեն ինչ անելու եմ, որպեսզի օգնեմ իմ թիմին հաղթել առաջնությունը [133]: Aquote2.png


2014 թվականի ապրիլի վերջին նա ասաց, որ մրցաշրջանի վերջում հեռանալու է «Սիդնեյից», բայց չի պատրաստվում ավարտել իր խաղացողի կարիերան[134]։ Ալեսանդրոն Սիդնեյի կազմում 2013-14 մրցաշրջանում խփել է 10 գոլ։ Ալեսանդրոյի ծառայությամբ հետաքրքրված են Թաիլանդական Ռայոնգը և Մարչելո Լիպպիի Գուանչուժո Էվերգրանդեն։

Կարիերան Իտալիայի հավաքականում[խմբագրել]

Երիտասարդական հավաքական[խմբագրել]

Դել Պիեռոն սկսեց իր կարիերան երբ 17 տարեկան էր և նա 1991 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ հավաքականի հիմնական կազմում էր, նա խաղաց երեք խաղ և խփեց մեկ գոլ Չինաստանի հավաքականի դարպասին[135]։ 1992 և 1993 թվականներին Դել Պիեռոն խփեց 14 գնդակ տասնչորս խաղում 18 տարեկանների թիմում։ Սանդրոն 19 տարեկանների թիմի կազմում հաղթեց Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունը 1992 և 1994 թվականներին[136][137]։

Ազգային հավաքական[խմբագրել]

Դել Պիեռոն և Ջովաննա Մելանդրին տոնում են իրենց հաղթանակը 2006 թ. աշխարհի առաջնությունում

Խաղալով «Յուվենտուսում»՝ Դել Պիեռոն հրավեր ստացավ խաղալու Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում, նորամուտը հավաքականում կայացավ 1995 թ.։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա կանչվել է 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը, բայց նա խաղաց միայն 45 րոպե, և փոխարինմանբ դաշտ դուրս եկավ Ռուսաստանի հավաքականի դեմ[138]։

1997 թ.ին նա մտավ կազմի մեջ նոր մարզիչ Չեզարե Մալդինիի գլխավորությամբ «Ֆրանսիայի Մրցաշարում», որն անցկացվեց հուլիսի 3 ից 11-ը։ Իտալիայի դեմ, մրցաշարում խաղացին Անգլիան, Ֆրանսիան և Բրազիլիան։ Ընդհանուր մրցաշարում նա դարձավ լավագույն ռմբարկուն 3 գոլով, նա խփեց 2 գնդակ Բրազիլիայի հավաքականի դեմ և մեկ գնդակ Ֆրանսիայի դեմ[139][140]։

1998 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում Դել Պիեռոն խաղաց խմբային փուլում Կամերունի հավաքականի[141] և Ավստրիայի հավաքականի դեմ[142]։ Իսկ 1/8-ում Նորվեգիայի հավաքականի դեմ Սանդրոն փոխարինվեց 78-րդ րոպեյին[143]։ Քառորդ եզրափակիչում Ֆրանսիայի դեմ, նա փոխարինվեց 67-րդ րոպեյին[144]։

Տոտտին և Դել Պիեռոն 2000 թվականի Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչում

2000 թվականի Եվրոպայի առաջնությանում Դել Պիեռոն մեծ ներդրում ունեցավ իր հավաքականում արծաթե մեդալ նվաճու վրա։ Խմբային փուլի խաղում Շվեդիայի դեմ նա դարձավ հաղթական գոլի հեղինակ 88-րդ րոպեյին՝ անցնելով երկու պաշտպանների միջով և հարվածելով դարպասի եզրին[145]։ Քարորդեզրափակիչում Ռումինիայի դեմ խաղում Դել Պիեռոն դուրս եկավ փոխարինման, բայց չհաջովեց աչքի ենկնել[146]։ Եզրափակիչում, ընդեմ Ֆրանսիայի հավաքականի, իտալացիները պարտվեցին ընդ որում, 90-րդ րոպեն հաղթում էին 1։ 0՝ բայց ամեն ինչ փոխեց Սիլվեն Վիլտորի գոլը, հետո նշանակվեց ավելացրած ժամանակ[147], իսկ Ոսկե գոլը խփեց Դել Պիեռոյի ակումբակիցը, Դավիդ Տրեզեգեն[148]։

Հաջորդ խոշոր մրցաշարը Ալեսանդրոյի համար եղավ ճապոնո-կորեական 2002 թվականի «մունդիալը»։ Հատկանշական է, որ ֆուտբոլիստը խփեց մեկ գոլ, անցկացնելով հունգարիայի դարպասին, օգնելով Իտալիային որակավորվելու աշխարհի այդ առաջնությանը։ Տրիումֆի եզրափակիչ փուլի առաջին խաղում Էկվադորի դեմ խաղում Դել Պիեռոն 74-րդ րոպեին մտավ խաղադաշտ, բայց հաջորդ Խորվաթիայի դեմ խաղում նա չխաղաց։ Նա, գոլ խփեց Մեքսիկայի հավաքականի դեմ խաղում, որի շնորհիվ «Սկուադրա ազրուրան» մտավ 1/8 եզրափակիչ, բայց այս անգամ նրա թիմը չկարողացավ հասնել նույնիսկ մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ[149]։

2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Դել Պիեռոն խաղաց 2 խաղ։ Դանիայի դեմ խաղը սկսեց մեկնարկային կազմում, նա գոլ խփելու մի քանի լավ հնարավորություն ունեցավ, սակայն դանիացի դարպասապահ Թոմաս Սորենսենը հետ մղեց բոլոր հավածները։ Խաղը ավարտվեց գոլազուրկ ոչ-ոքի։ Շվեդիայի դեմ խաղում Դել Պիեռոն նաև այդ խաղում աչքի չընկավ, իսկ խաղը ավարտվեց նորից ոչ-ոքի, 1։ 1։ Գոլերը խփեցին Անտոնիո Կասսանոն և Զլատան Իբրահիմովիչը։ Չնայած որ Իտալիան խմբում վերջին խաղը Բուլղարիայի դեմ հաղթեց, 2։ 1 հաշվով, բայց Իտալիայի համար մրցաշարը ավարտված էր, քանի որ Դանիան և Շվեդիան միավոր վաստակեցին վերջին խաղում[150]։

2006 թվականի հունվարի սկզբին Մարչելլո Լիպպին, ազգային հավաքականի մարզիչը, բացահայտ հայտարարեց, որ ուրախ կլինի տեսնել Ալեսանդրոյին «մունդիալի» մեջ հավաքականի կազմում։

Դել Պիեռոն հայտավորվել էր Ավստրիայում և Շվեյցարիայում կայացած Եվրո 2008-ի Իտալիայի հավաքականի կազմի մեջ։ Այդ ժամանակ նա հիմնականում նստում էր փոխարինման նստարանին, սակայն Ռումինիայի դեմ նա հայտավորվեց մեկնարկային կազմ։ Հավաքականի կազմում անց է կացրել է 91 հանդիպում և խփել 27 գոլ։ Մասնակցել է Եվրոպայի չորս առաջնությունների և երեք Աշխարհի առաջնությունների, 2006 թվականին դարձել է Աշխարհի առաջնություն չեմպիոն։

Դել Պիեռոյի խաղերը Իտալիայի հավաքականում[խմբագրել]

Դել Պիեռոն խաղացել է 91 խաղ՝ Իտալիայի ազգային հավաքականում, նա Իտալայի հավաքականում 7-րդ թիմի ավագն է և 8-րդն է Իտալայի հավաքականում՝ անցկացրած խաղերով։ Դել Պիեռոն խփել է 27 գոլ Իտալայի հավաքականում, և Ռոբերտո Բաջոյի հետ կիսում է 4-րդ տեղը՝ Իտալայի հավաքականում խփած գոլերի թվով։

Ընդհանուր՝ 91 խաղ, 27 գոլ, 51 հաղթանակ, 29 ոչ-ոքի, 11 պարտություն։

Խաղաոճը[խմբագրել]

Դել Պիեռոն ամենից շատ հայտնի է, որ նա երբեք չի խաղում ուղիղ գծով, հեց այդ պատճառով իր ուրույն ոճով նա դարձավ աստղ։ Նրա տուգանային հարվածները և 11 մետրանոց հարվածները գնահատվել է նույնքան բարձր։ Դել Պիեռոն ասում է որ, նա ամենը սովորել է Անժելո Դի Լիվոյից։ [152] Տարածքը, որտեղ Դել Պիեռոն խփում է իր գոլերի մի մասը, հանդիսանում է տուգանային հրապարակը, որը երբեմն կոչվում է «Դել Պիեռոյի տեղանքը»[153]։ Դել Պիեռոն նաև լավ դիսպետչեր է, նա կարող է տալ նույն փոխանցումը և ներքևում և վերևում։ Նա նաև կարող է խաղալ որպես փլեյմեյքեր կենտրոնական հատվածում։ «Յուվեի» խաղաոճը փոխվեց Լիփիի վերադառնալուց հետո, որը սկսվեց 2001 թ.ին, Դել Պիեռոն սկսեց խաղալ Պավել Նեդվեդի և կիսապաշտպանությունում Դավիդ Տրեզեգեի հետ միասին[154][155]։ Սանդրոն հայտնի է ստանդարտների կատարմամբ[156]։ Նա խփել է 62 գոլ 11 մետրանոց հարվածից և 42 գոլ տուգանային հարվածից։

Դել Պիեռոյի տեղանքը[խմբագրել]

Այն տեղը որը հարում է հակառակորդի տուգանային հրապարակին կոչվում է «Դել Պիեռոյի տեղանքը» (իտալ.՝ La Zona Del Piero կամ իտալ.՝ Gol alla Del Piero), ըստ այն փաստի, որ իր գոլերից շատերը նա խփել է հենց այս դիրքից[153][157][158]։

«Դել Պիեռոյի Գոլը»[խմբագրել]

«Յուվենտուսում» առաջին տարիներին, Դել Պիեռոն հաճախ վաստակում էր տուգանային հարված հրապարակի ձախ անկյունում։ Հենց այդ դիրքից խփված գոլերի համար, այդ դիրքից խփված գոլերը մարզաշխարհի լրագրողների կողմից անվանվում էին «Դել Պիեռոյի գոլեր»[159][160][161]։ 1996 թվականից հետո նա սկսեց ավելի շատ գոլեր խփել իր ոճով[162][163], դարձնելով այդ հասկացությունը ավելի տարածված[164], այդ հասկացությունով նաև բնութագրվում են ուժեղ հարվածները[165][166]։ Գոլերը տոնելուց նա հաճախ հանում է լեզուն[167][168]։

Փաստեր և ռեկորդներ[խմբագրել]

Դել Պիեռոն Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների լավագույն ֆուտբոլիստներից է։ Նրա մականունը Յուվենտուսի երկրպագուները կնքել են «Միստր Յուվենտուս»։ Դել Պիեռոն Յուվենտուսի կազմում խփել է 208 գնդակ։ Նա Յուվենտուսի կազմում դարձել է Իտալիայի գավաթակիր մեկ անգամ, Իտալիայի սուպեր գավաթի քառակի հաղթող, ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթի հաղթող։

Նա ընդգրկվել է ՖԻՖԱ-ի վարկածով 125 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում, որը կազմվել էր Պելե-ի կողմից։ [169]։ «World Soccer» ամսագրի կողմից 20-րդ դարի լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում 77-րդն է[170], ՈՒԵՖԱ-ի հոբելյանի առթիվ կատարված քվեարկության արդյունքում վերջին 50 տարիների լավագույն ֆուտբոլիստների մեջ է[171]։ 2000 թվականին նա աշխարհի ամենաթանկ վարձատրվող ֆուտբոլիստն էր (հաշվի առնելով նաև գովազդից և այլ եկամուտները)[172]։

Նա բրազիլացի ֆոտբոլիստներ Ալեշանդրե Պատոյի [173] և Ռոնալդինյոյի սիրած ֆուտբոլիստն է[174]։ Նրա ջենտլմենական խաղի համար հանձնվել է 3 մրցանակ[175], ստացել է նաև «Golden Foot» մրցանակ, ֆուտբոլում ունեցած անձնական ներդրումների համար[176]։

Դել Պիեռոն ներկայումս «Յուվենտուսի» բոլոր ժամանակերի լավագույն ռմբարկուն է[177], Չեմպիոնների Լիգայի ռմբարկուների ցանկում 8-րդն է[178], իսկ Իտալիայի ազգային հավաքականում խփած գոլերի քանակով 4-րդն է Ռոբերտո Բաջիոյի հետ։

Յուվենտուս
  • Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուն (290 գոլ՝ 186 գոլ խաղային իրավիճակից, 62 գոլ 11 մետրանոցից, 42 գոլ տուգանային հարվածից)[179][180]
  • Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների որոշիչ գոլեր խփողը (135)[181]
  • Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների ամենաշատ րոպեներ անցկացրած խաղացողը (48, 363)[182]
  • 1-ին տեղը վարկանիշով ովքեր խաղացել են Ա սերիայում, ով խփել է ամենա շատ գոլերը տուգանային հարվածից (43 գոլ, Սինիշա Միխայլովիչի հետ)[180]
  • Միակ իտալացի խաղացողը, ով 10 ավելի շատ մրցաշրջաններում գոլի հեղինակ է դարձել՝ 16 մրցաշրջան[183]
Սիդնեյ
  • 1-ին տեղը վարկանիշով ովքեր խաղացել են Սիդնեյում, մեկ մրցաշրջանի ընդացքում էլ խփել են ամենաշատ գոլերը (14)[184]

Անձնական կյանք[խմբագրել]

2012 թվականի փետրվարին Դել Պիեռոյի 12 տարեկան երկրպագուն 15 օր կոմայի մեջ լինելուց հետո հեռախոսով լսելով նրա ձայնը ելել է կոմայից։ [185]

Ընտանիք[խմբագրել]

կնոջ՝ Սոնյա Ամորուզոյի հետ

Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ամուսնացած է Սոնյա Ամորուզոյի հետ, նրանք սկսել են հանդիպել 1999 թվականից և ամուսնացել են 2005 թ. հունիսի 12-ին։ Սոնյան Ալեսանդրոյի խաղընկեր Նիկոլա Ամորուզոյի քույրն է[186]։ Ալեսանդրոն և Սոնյան ունեն երեք երեխա՝ տղան՝ Տոբիաս (22.10.2007 թ.), աղջիկը՝ Դորոտեու (04.05.2009) և երկրորդ տղան՝ Սաշա (28.12.2010 թ.)[187]։

Արվեստ[խմբագրել]

Դել Պիեռոն արվեստի սիրահար է, հաճախ այցելում է Վենետիկի կինոփառատոնին, իսկ փառատոններից մեկի ժամանակ ստացել է «Ոսկե դիմակ» մրցանակ, նա նաև երաժշտության սիրահար է և թողարկել է 1 ալբոմ[186]։ Լինելով «Oasis» խմբի և խմբի առաջնորդ Նոել Գալահերի երկրպագու, կարիերայի ավարտից հետո նա որոշել է նրանց հետ համատեղ ձայնագրել ալբոմ, լինելով նաև պարերի սիրահար նա իր նախկին մարզիչ Անջելո Դի Լիվիոյի հետ բացել է պարահրապարակ[188]։

Այլ մարզաձևեր[խմբագրել]

Ֆուտբոլից բացի Դել Պիեռոն սիրում է խաղալ բասկետբոլ (սիրված ակումբներն են «Չիկագո Բուլսը» և «Լոս Անջելես Լեյքերսը»), վոլեյբոլ և գոլֆ[189]։ 2009 թվականին «Panini» ընկերության կողմից անկացրած հարցման արդյունքներով Դել Պիեռոն ճանաչվել է Իտալական Սերիայի Ա-ի ամենասիրված ֆուտբոլիստ[190]։

Այս ամենից բացի Դել Պիեռոն նաև ունի հեծանվային թիմ, որը հանդես է գալիս «24 ժամ Լե-Մանում» հեծանվաարշավում[191]։

Հեռուստատեսություն և գովազդներ[խմբագրել]

Դել Պիեռոն նաև հաջողակ հումորիստ է և հանդիսանում է իտալական կատակերգական շոուների (մասնավորապես «Paperissima» և «Striscia La Notizia») սիրված հյուրերից մեկը, մասնակցել է «La sai l’ultima di Totti» կատակերգական շոուին, որը կազմակերպվել էր իր ընկերոջ՝ իտալացի մեկ այլ հայտնի ֆուտբոլիստ Ֆրանչեսկո Տոտտիի կողմից։

Alessandro Del Piero.jpg

Այդ նախագծում էին նաև իտալացի ֆուտբոլիստներ Ջանլուիջի Բուֆֆոնը, Ալեսանդրո Նեստան և այլոք։ Շոուի ժամանակ ֆուտբոլիստները իրար անեկդոտներ ու կատակներ էին պատմում ֆուտբոլի վերաբերյալ[192]։

Դել Պիեռոն նկարահանվել է բազմաթիվ գովազդային հոլովակներում[193] մասնավորապես նրա պատկերը եղել է «FIFA 2004» վիդեոխաղում[194], Աշխարհի առաջնություն 2006 թ. իտալական վարկածով խաղում և «Pro Evolution Soccer» խաղում[195][196]։ Նկարահանվել է այնպիսի աշխարհահռչակ ընկերությունների գովազդներում ինչպիսիք են «Adidas»[197], «Bliss»[193], «Suzuki»[198], «Սերի», «Walt Disney», «Pepsi»[199], «Fiat»[200], «Uliveto» և այլն։

Բարեգործություններ[խմբագրել]

Ալեսանդրո Դել Պիեռոն հայտնի է որպես մեծ բարերար։ 1998 թ. մայիսի 29-ին նա 10 համարի մարզաշապիկը աճուրդի ներկայացրեց, որը վաճառվեց 5, 2 միլիոն իտալական լիրով։ Այդ գումարը փոխանցվեց «Երեխաները արտակարգ իրավիճակներում» ֆոնդի հաշվին, նաև այդ գումարներով դպրոցներ և տներ կառուցվեցին որբ և անտուն երեխաների համար[201]։

2008 թվականի մայիսին նա մասնակցեց Ջանլուկա Վիալլիի կազմակերպած գոլֆի մրցաշարին, որի նպատակն էր սկլերոզով հիվանդների հետազոտության համար գումարներ հավաքել[202]։ Նույն տարվա նոյեմբեր ամսին Ջենարո Գատուզոյի և Խավիեր Զանետտիի հետ նա մասնակցեց մի նախագծի, որի նպատակը «Lega Calcio» և «Telecom Italia Mobile» ընկերությունների օգնությամբ քաղցկեղի դեմ պայքարի աշխատանքներն էին[203]։

2011 թ. ապրիլի 1-ին նրա նախաձեռնությամբ սկսվեց Ale10friendsforJapan բարեգործական նախագիծը, որի նպատակն է վեբ-կայքի միջոցով օգնել Ճապոնիայի երկրաշարժից և ցունամիից տուժածներին։ Նախագիծը շարունակվեց մինչև նույն թվականի սեպտեմբերի 13-ը, որի արդյունքում հավաքվեց 303.880 դոլլար[204]։

Մականուն[խմբագրել]

Ֆուտբոլային մագնատ և երկրպագու Անելիի թեթև ձեռքով, Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ստացել է Պինտուրիկիո մականունը։ Անելիին Դել Պիերոյին և նրա ավագ ընկեր Ռոբերտո Բաջիոյի հարաբերությունները նմանեցրել է նկարիչներ Պինտուրիկիոյի և Պերուջինոյի՝ աշակերտի և ուսուցչի հարաբերություններին։

Դել Պիեռոն՝ հեռուստամեկնաբանի դերում[խմբագրել]

Աշխարհի չեմպիոն՝ Դել Պիեռոն հաստատեց այն լուրը, որ նա կմիանա Sky Sport Italia հեռուսատաալիքի մեկնաբանական կազմում։ Դել Պիեռոն նաև ասաց.

Ես շատ ուրախ եմ իմ նոր կարգավիճակի համար։ Ֆուտբոլի հանդեպ իմ մեծ սերը հավերժ է։ Եթե հաշվի չառնենք եղանակը, ես շատ գոհ եմ Ավստրալիայից։ Ուրախ էի նաև վերադառնալ Թուրին։

Հանդիպեցի ընկերներիս, հիշեցի որոշ սովորություններ։ Թուրինում ամենասիրածս սովորությու՞նս։ Տունը մնալն է։ Ես հաճելիորեն զարմացած էի իմ հանդեպ երկրպագուների լավ վերաբերմունքով։ Հարաբերությունները նրանց հետ զարմանալի են մնում։

Կարիերայի վիճակագրություն[խմբագրել]

Դել Պիեռոյի 250-րդ գոլը Իտալիայի առաջնությունում
Այս համազգեստը ստեղծվել է Դել Պիեռոյի 500-րդ հոբելյանական խաղի արթիվ
Ակումբային կարիերա
Ակումբ Սեզոն Լիգա Գավաթ Միջազգային Այլ Ընդհանուր
Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր
Պադովա Սերիա Բ 1991/92 4 0 0 0 - - 0 0 4 0
Սերիա Բ 1992/93 10 1 0 0 - - 0 0 10 1
Ընդհանուր 14 1 0 0 0 0 0 0 14 1
Յուվենտուս 1993/94 11 5 1 0 2 0 0 0 14 5
1994/95 29 8 10 1 11 2 0 0 50 11
1995/96 29 6 2 1 11 6 1 0 43 13
1996/97 22 8 4 0 6 4 3 3 35 15
1997/98 32 21 4 1 10 10 1 0 47 32
1998/99 8 2 1 0 4 0 1 1 14 3
1999/00 34 9 2 1 9 2 0 0 45 12
2000/01 25 9 2 0 6 0 0 0 33 9
2001/02 32 18 4 1 10 4 0 0 46 21
2002/03 24 18 0 0 13 5 1 2 38 23
2003/04 22 13 4 3 4 3 1 0 31 14
2004/05 30 14 1 0 10 3 0 0 41 17
2005/06 33 12 4 5 7 3 1 0 45 20
Սերիա Բ 2006/07 35 20 2 3 - - 0 0 37 23
2007/08 37 21 4 3 0 0 0 0 41 24
2008/09 31 13 3 2 9 6 0 0 43 21
2009/10 23 9 1 2 5 0 0 0 29 11
2010/11 33 8 2 0 10 3 0 0 45 11
2011/12 23 3 5 2 0 0 0 0 28 5
Ընդհանուր 513 208 56 25 127 51 9 6 705 290
Սիդնեյ 2012/13 24 14 0 0 0 0 0 0 24 14
2013/14 24 10 0 0 0 0 0 0 24 10
Ընդհանուր 48 24 0 0 0 0 0 0 48 24
Ամբողջ կարիերայում 575 233 56 25 127 50 9 6 767 314
Իտալիայի հավաքական
Հավաքական Սեզոն Եվրոպայի արաջնություն Մունդիալ Որակավորման փուլեր Ընկերական խաղեր Այլ Ընդհանուր
Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր Խաղ Գոլեր
Իտալիա 1995 - - - - 5 1 - - 2 0 7 1
1996 0 0 - - - - 1 0 3 2 4 2
1997 3 0 - - - - - - 3 4 6 4
1998 - - 4 0 2 2 - - 2 1 8 3
1999 - - - - 1 0 - - 1 0 2 0
2000 3 2 - - - - 6 1 4 1 13 4
2001 5 3 - - - - - - 1 0 6 3
2002 - - 3 1 3 3 - - 5 1 11 5
2003 - - - - 3 2 - - 1 0 4 2
2004 1 1 - - - - 3 0 2 0 6 1
2005 1 0 - - - - - - 3 0 4 0
2006 - - 5 1 1 0 - - 3 1 9 2
2007 - - - - 4 0 - - 1 0 5 0
2008 1 0 - - - - 3 0 2 0 6 0
Ամբողջ կարիերայում 14 6 12 2 19 8 13 1 33 10 91 27

Նվաճումները[խմբագրել]

Մեդալները
Իտալիա Իտալիա
ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն
Ոսկի Գերմանիա 2006
ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի առաջնություն
Արծաթ Բելգիա-Նիդերլանդներ 2000
Յուվենտուս
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա
Ոսկի Հռոմ 1996
Արծաթ Մյունխեն 1997
Արծաթ Ամստերդամ 1998
Արծաթ Մանչեսթեր 2003
ՈՒԵՖԱ գավաթ
Արծաթ 1995
Միջմայրցամաքային գավաթ
Ոսկի Տոկիո 1996
ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ
Ոսկի 1996
ՈՒԵՖԱ Ինտերտոտոյի գավաթ
Ոսկի Տոկիո 1999
Սերիա A
Ոսկի 1995
Ոսկի 1997
Ոսկի 1998
Ոսկի 2002
Ոսկի 2003
Ոսկի 2012
Սերիա B
Ոսկի 2007
Կոպպա Իտալիա
Ոսկի 1995
Արծաթ 2002
Արծաթ 2004
Արծաթ 2012
Սուպերկոպպա Իտալիանա
Ոսկի 1995
Ոսկի 1997
Ոսկի 2002
Ոսկի 2003

Թիմային[խմբագրել]

«Յուվենտուս»

  • Սերիա Ա (6)։ 1994-95, 1996-97, 1997-98, 2001-02, 2002-03, 2011-12 (նաև 2004-05 և 2005-06 սակայն նշված մրցաշրջաններում թիմին զրկեց տիտղոսից-կալչոպոլին)
  • Սերիա Բ (1)։ 2006-07
  • Կոպպա Իտալիա (1)։ 1994-95 Եզրափակիչ։ 2001-02, 2003-04, 2011-12
  • Իտալայի սուպերգավաթ (4)։ 1995, 1997, 2002, 2003
  • Չեմպիոնների Լիգա (1)։ 1995–96 Եզրափակիչ։ 1996–97, 1997–98, 2002–03
  • ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ (1)։ 1996
  • ՈՒԵՖԱ Ինտերտոտոյի Գավաթ (1)։ 1999
  • Միջմայրցամաքային գավաթ (1)։ 1996
  • Վիառեգգոյի Գավաթ (1)։ 1994, 2012
  • Primavera-ի առաջանություն (2)։ 1993–94, 2005–06

Flag of Italy.svg Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

  • Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն։ 2006
  • ՈՒԵՖԱ Մինչև-21 Եվրոպայի չեմպիոն։ 1994, 1996
  • ՈՒԵՖԱ Եվրո 2000։ Եզրափակիչ

Անձնական[խմբագրել]

  • Ընգրկվել ԵՍՄ-ի տարվա թիմի մեջ։ 1995–96, 1996–97, 1997–98
  • «Բրավոյի» գավաթի հաղթող՝ 1996 թ.ին
  • Golden Foot-ի հաղթող՝ 2007 թ.ին
  • Մտել է ՖԻՖԱ 100-ի ցուցակում
  • Չեմպիոնների Լիգայի լավագույն ռմբարկու՝ 1997–98 մրցաշրջանում
  • Իտալիայի գավաթի լավագույն ռմբարկու՝ 2006 թ.ին - 5 գնդակով
  • Սերիա A-ի լավագույն ռմբարկու՝ 2007/08 - 21 գնդակ
  • Սերիա B-ի լավագույն ռմբարկու՝ 2006/07 - 20 գնդակով
  • Գաէտանո Շիերայի նվերի դարբնեկիր՝ (2008)
  • Լավագույնը «Յուվենտուսում» անցկացրած խաղերով և խփած գոլերով
  • «Բիռռա Մորետտիի» գավաթի հաղթող
  • Իտալիայի լավագույն ֆուտբոլիստ։ 1998, 2008 թթ.ներին
  • 2008 թվականի Իտալիայի լավագույն մարզիկ
  • 77-րդը ХХ դարի լավագույն ֆուտբոլիտների ցուցակում World Soccer ամսագրի վարկածով
  • Դել Պիեռոն ունի եզակի ձեռքբերում՝ նա խփել է առնվազն մեկ գոլ Իտալիայի առաջնության 20 մրցաշրջաների ընթացքում[205]
  • Սիդնեյ ՖԱ-ի Տարվա խաղացող՝ 2013 թ.ին[184]
  • Սիդնեյ ՖԱ-ի Ոսկե խաղակոշիկի դարբնեկիր՝ 2013 թ.ին[184]
  • Սիդնեյ ՖԱ-ի Անդամ մրցանակակիր՝ 2013 թ.ին[184]
  • PFA Մրցաշրջանի թիմը՝ 2013[206]
  • Ա-Լիգայի տարվա գոլը՝ 2012–2013[207]

Ուրիշ[խմբագրել]

Cavaliere OMRI BAR.svg

5th Class/Knight։ Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana։ 2000[208]

Friedrich Order.png

Collar of Merit Sports։ 2006[209]

Ufficiale OMRI BAR.svg

4th Class/Officer։ Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana։ 2006[210]

Լուսանկարներ[խմբագրել]

Գրականություն[խմբագրել]

  • Maurizio Refini, Il campione. Alessandro Del Piero l'aquila con i piedi per terra, Limina, 1998. ISBN 88-86713-39-8
  • Gianni Giansanti, Semplicemente Del Piero, Logos, 2002. ISBN 88-7940-175-0
  • Giuseppe Civati, Il segreto di Alex, Limina, 2004. ISBN 88-88551-94-8
  • Marco Franzelli; Donatella Scarnati, Lo sberleffo di Godot. Il ritorno di Alessandro Del Piero, Limina, 2006. ISBN 88-6041-015-0
  • Bruno Bernardi, Pinturicchio. La favola di Alessandro Del Piero, Graphot, 2006. ISBN 88-89509-29-5
  • Alessandro Del Piero, 10 + il mio mondo in un numero, Mondadori, 2007. ISBN 88-04-55986-1
  • Roberto Savino, Alex Del Piero. Minuto per minuto, Castelvecchi, 2011. ISBN 978-88-7615-577-2
  • Alessandro Del Piero; Maurizio Crosetti, Giochiamo ancora, Mondadori, 2012. ISBN 978-88-04-62115-7
  • Bartolomeo Ruggiero, GeniAle. L'album di Alessandro Del Piero, Libreria Sportiva Eraclea, 2012. ISBN 88-88771-36-0

Մեկնաբանություններ[խմբագրել]

  1. Տես նկարը «Կարիերայի վիճակագրություն» բաժնից

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. 1,0 1,1 «Профиль»։ eurosport.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A17kqu7J։ 
  2. http://www.foxsports.com.au/football/a-league/sydney-fc-superstar-forward-alessandro-del-piero-urges-teammates-to-slow-down-and-show-composure/story-e6frf4gl-1226491904957#.UfPmj23XAl8
  3. http://www.guardian.co.uk/football/2012/sep/05/alessandro-del-piero-sydney-fc
  4. http://www.independent.co.uk/sport/football/news-and-comment/james-lawton-torres-lights-up-anfield-with-his-sheer-brilliance-1642203.html?action=gallery&ino=16
  5. http://espnfc.com/news/story/_/id/1151592/juve-forward-alex-del-piero-confirms-sydney-switch?cc=5739#
  6. http://www.calcionews360.net/2012/07/ciao-alex-del-piero-buona-nuova-avventura.html
  7. http://www.tuttomercatoweb.com/nazionali/?action=read&idnet=dHV0dG9uYXppb25hbGkuY29tLTIzOTA
  8. http://archiviostorico.gazzetta.it/2012/gennaio/26/Festa_Del_Piero_Questa_maglia_ga_10_120126051.shtml
  9. http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Milan/16-09-2009/7-vite-inzaghi-501316594152.shtml
  10. http://www.sportmediaset.mediaset.it/mercato/mercato/articoli/70877/inzaghi-riflessioni-sul-futuro.shtml
  11. http://www.tuttosport.com/calcio/serie_a/juventus/2010/03/15-60075/Del+Piero+a+quota+301+gol+in+carriera%3A+nel+mirino+c%27%C3%A8+Inzaghi
  12. «Статистика всех игроков «Ювентуса» с 1900 года»։ juworld.net։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-11-ին։ http://www.webcitation.org/6ELwDzrdj։ (իտալերեն)
  13. «Alessandro Del Piero - UEFA.com»։ UEFA։ 28.07.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-11-ին։ http://www.webcitation.org/6ELwEsqKg։ Վերցված է 10 December 2012։ 
  14. «Rebublica. IT»։ repubblica.it։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A17uAUZy։ 
  15. «Juve Renaissance Man Del Piero Emerges From the Depths»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-02-ին։ http://www.webcitation.org/6E7nHF1lc։ Վերցված է 20.01.2013։ 
  16. «peoples.ru Ալեսանֆրո Դել Պիեռո»։ peoples.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A17wbsOr։ 
  17. «Ալեսանդրո Դել Պիեռոյի կենսագրությունը totogamingblog.blogspot.com-ում»։ totogamingblog.blogspot.com։ http://totogamingblog.blogspot.com/2012/01/alessandro-del-piero.html։ 
  18. О. Халиулин (09.11.2010)։ «10 лучших голов Алессандро Дель Пьеро»։ sports.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJK0lZt։ 
  19. «Ալեսանդրո Դել Պիեռոյի 283 գոլերը Յուվենտուսի՝ Իտալական առաջին գրանդ ակումբի համար»։ Goal։ 25 ապրիլի 2011 թ.։ http://www.goal.com/en/news/1717/editorial/2011/04/25/2457361/alessandro-del-pieros-283-goals-for-juventus-make-him-the։ 
  20. «Յուվենտուս 4-1 Մոնակո (Չեմպիոնների Լիգայի Կիսա Երափակիչ 1998)»։ Goal։ 6 հունվարի 2009 թ.։ http://www.goal.com/en/news/1717/editorial/2009/01/06/1044602/calcio-flashback-juventus-4-1-monaco-champions-league-semi-final#։ 
  21. «Scudetto Of 1998 Belongs To Inter, Not Juventus - Gigi Simoni»։ Goal։ 20 ապրիլ 2009 թ.։ http://www.goal.com/en/news/10/italy/2009/04/20/1219294/scudetto-of-1998-belongs-to-inter-not-juventus-gigi-simoni։ 
  22. Ammiratore (12.06.2012)։ «Օրը պատմության մեջ։ հուլիսի 12, 1994 թ.»։ Ювентус.Ру։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-3-ին։ http://www.juventus.ru/news.php?readmore=16645։ 
  23. 23,0 23,1 «Դել Պիեռոի մասին Գրականութուն»։ alexdelpiero.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A181OAsa։ 
  24. hri100 (14.12.2007)։ «Դել Պիեռո՝ Ես ցանկանում էի հեռանալ Յուվենտուսից»։ juventus-bulgaria.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18253WW։ 
  25. «Italy Super Cup Finals»։ rsssf.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18Ddm6y։ 
  26. «I TABELLINI DI TUTTE LE PARTITE DELLA JUVENTUS»։ juworld.net։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-26-ին։ http://www.webcitation.org/6Gt6YxTYV։ Վերցված է 2012-11-07։ 
  27. «Дель Пьеро. Хроника»։ sports.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-8-ին։ http://www.sports.ru/tribuna/blogs/ilmiocantolibero/365251.html։ 
  28. «Алессандро Дель Пьеро. Биография — Статистика футбольных еврокубков»։ vseevrokubki.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18CNEnc։ 
  29. «All start 'with a little' poetry». Gazzetta dello Sport's Historical Archive. 19.11.2011. http://archiviostorico.gazzetta.it/1997/maggio/24/Tutto_inizio_con_poesia_ga_0_9705246555.shtml։ Վերցված է 19.11.2011. 
  30. Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named mogicans
  31. «Эпоха Липпи — ForzaJuve.ru»։ ForzaJuve.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18E5fI1։ 
  32. «Gol, potenza e tanto cuore Del Piero trasforma la Juve»։ repubblica.it։ 1999-10-20։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-06-12-ին։ http://www.webcitation.org/6HJneixG7։ Վերցված է 2012-11-07։ 
  33. «Del Piero, il ritorno del folletto». lastampa.it. http://archivio.lastampa.it/LaStampaArchivio/main/History/tmpl_viewObj.jsp?objid=2441626։ Վերցված է 18 August 2009. 
  34. «UEFA Champions League, UEFA Cup 1999—2000»։ rsssf.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18GY5qS։ 
  35. Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named aleks
  36. Marco Azzi (2000-10-1)։ «Stellone lancia il Napoli ma alla fine è Juventus»։ repubblica.it։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-06-12-ին։ http://www.webcitation.org/6HJnfzWel։ Վերցված է 2009-08-18։ 
  37. «Del Piero e Trezeguet lanciano la sfida alla Roma». repubblica.it. 2001-08-26. http://www.repubblica.it/online/calcio_partite/juveven/juveven/juveven.html?ref=search։ Վերցված է 2013-06-16. 
  38. «Биография»։ alessandrodelpiero.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-06-ին։ http://en.alessandrodelpiero.com/profile/biography.html։ 
  39. «Derby, incredibile pari con brivido finale»։ repubblica.it։ 2001-10-14։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-06-03-ին։ http://www.webcitation.org/6H6PRtot9։ Վերցված է 2013-06-01։ 
  40. «Tutto facile per la Juve Porto ko, è qualificata»։ repubblica.it։ 2001-10-23։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-06-14-ին։ http://www.webcitation.org/6HM4RMByK։ Վերցված է 2013-06-09։ 
  41. «Milan e Juve pari senza vendette»։ repubblica.it։ 2001-12-09։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-06-09-ին։ http://www.webcitation.org/6HFamd5z4։ Վերցված է 2013-06-09։ 
  42. «Serie A 2001—2002 football season»։ resultsfromfootball.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18H0ff1։ 
  43. «Sampdoria-Juventus, curiosità in cifre». 05.16.2008. http://www.ansa.it/site/notizie/dati/calcio/2008-05-16_116224872.html. 
  44. «Derby d’Italia Debate: Top 5 Inter-Juventus Matches From The Past»։ goal.com։ 2010-04-16։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-20-ին։ http://www.webcitation.org/6GkkuUeN1։ Վերցված է 2013-05-19։ 
  45. «Madrid fall to brilliant Nedved»։ UEFA։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-20-ին։ http://www.webcitation.org/6GkkvjwD8։ Վերցված է 2013-05-19։ 
  46. «Վիդեո: Միլան — Յուվենտուս (11 մետրանոցներ)»։ YouTube։ 03.07.2011։ http://www.youtube.com/watch?v=X8onCVtlX-I։ 
  47. David Biuzzi (2003-09-14)։ «Baldini sente troppa tensione 'Ma non è uno spareggio'»։ repubblica.it։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-06-01-ին։ http://www.webcitation.org/6H3GKEkCw։ Վերցված է 2013-06-01։ 
  48. [http://www.webcitation.org/6H3GLeNBV «Nedved il migliore d'Europa il Pallone d'oro и suo»]։ repubblica.it։ 2003-12-22։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-06-01-ին։ http://www.webcitation.org/6H3GLeNBV։ Վերցված է 2013-06-01։ 
  49. «Juve con Trezeguet e Del Piero La Samp testa la rabbia del Milan»։ repubblica.it։ 2003-12-18։ http://www.repubblica.it/2003/l/sezioni/sport/calcio/coppafine/coppafine/coppafine.html?ref=search։ Վերցված է 2013-06-01։ 
  50. «Juventus V Siena, previous encounters»։ juventus.com։ 2012-02-03։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-25-ին։ http://www.webcitation.org/6GsHOyjXK։ Վերցված է 2013-05-20։ 
  51. [http://www.webcitation.org/6HBOe2saO «Rigori come a Manchester Ma stavolta vince la Juve»]։ repubblica.it։ 2003-08-04։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-06-07-ին։ http://www.webcitation.org/6HBOe2saO։ Վերցված է 2013-06-06։ 
  52. «Кубок Италии. Ювентус — Наполи»։ AlexBetting։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18HeoWf։ 
  53. «Capello: "Scudetti tolti alla Juve? Sono vinti sul campo"»։ Tuttosport։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJUdYgC։ Վերցված է 18 August 2009։ 
  54. Nicola Apicella (25.08.2004)։ «Djurgarden-Juventus 1-4»։ Repubblica.it։ http://www.repubblica.it/speciale/2003/calcio/dati/dirette/634967.html։ Վերցված է 18 August 2009։ 
  55. «La Juventus è implacabile, vittoria anche a Monaco»։ Repubblica.it։ 03.11.2004։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJRfpa0։ Վերցված է 18 August 2009։ 
  56. «Profilo Felice Placido Borel II»։ Juworld.net։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJSWi21։ Վերցված է 18 August 2009։ 
  57. «Profilo Omar Sivori»։ Juworld.net։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJTnjkb։ Վերցված է 18 August 2009։ 
  58. Emanuele Gamba (2005-05-08). «Juve superiore in tutto Milan perde per colpa sua». repubblica.it. http://www.repubblica.it/2005/e/sezioni/sport/calcio/serie_a/35giornata/milanjuventus1/milanjuventus1.html?ref=search։ Վերցված է 2013-06-16. 
  59. «Calciopoli: The sentences in full». channel4.com. 2006-07-14. http://www.channel4.com/sport/football_italia/jul14m.html։ Վերցված է 2006-07-30. 
  60. 60,0 60,1 «Punishments cut for Italian clubs». BBC. 2006-07-25. http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/5215178.stm։ Վերցված է 2006-07-30. 
  61. «La Juve festeggia lo scudetto Poker al Cagliari di Zola». La repubblica sport.it. http://www.repubblica.it/2005/e/sezioni/sport/calcio/serie_a/38giornata/juventuscagliari1/juventuscagliari1.html։ Վերցված է 2013-05-20. 
  62. [http://www.repubblica.it/2005/i/sezioni/sport/calcio/serie_a/3giornata/juventusascoli/juventusascoli.html «Del Piero, ritorno con doppietta la Juve vince e allunga il passo»]. La repubblica sport.it. http://www.repubblica.it/2005/i/sezioni/sport/calcio/serie_a/3giornata/juventusascoli/juventusascoli.html։ Վերցված է 2013-05-20. 
  63. «Alessandro Del Piero Biography»։ soccermaniak.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-21-ին։ http://www.webcitation.org/6GmD4QDFp։ Վերցված է 2013-05-20։ 
  64. «Մի լեգենդի Պատմությունը»։ Juventus FC։ http://www.juventus.com/wps/portal/en/club/juventus%20in%20breve/01-La%20storia%20di%20una%20leggenda/!ut/p/b1/rVPJrqNIEPyW_gA_ih2OYIrFQLEv5oLYHpsB22DAfH27Wz1za81lMi-ZUkiREaHEEizGkjFb2zpb2mnMbr_2hEkJRuBdXcEBsEMZaKatKb7oh7hEYBEWq8XGw8msIZSaBy86Zv3yXdgmdvPt5LeeEGEZu5x00EzJxalc19PQsxVAFL_b9wHgBnp64GERNq1Gj_ejpWY4ZsSrrDL9kfuz_ri5gYw7Bs29PWgwh-qb47ONjZWpe8WGhCgW_lA5_HBatnVvgHE4gR0_R8sT0KzlNOfId76DzOfW5Lcc8JcSwB_Av3oVn-GB5tiyAE0eBxqLXT8ANiUAUHgRF4BCGiLQAl1WDZHFrTOB-VgMqNTr3nft6A-3AxtAubn58H7Be7AjkIbIVw6EEoTgbuAQt8yeA-hw7SVoTLTYdhm6gShICHFn6h_CvyTg4r8Iu4I2pEnbZC1unqUjbvwzJ1btOk29om43t551uKCzo7TDJYJ4sUZNISDzOJm86t2MbPIeUrve9hLtiw7P2fMN6bvZDxFxpe3SeKzSPWBCkPrVSQmNnEkQzTxvXu0KdTFTon5cxjoSonZLNoOkePi-NN89pXtcdA7joGu2MuDLEicjebaZ--Krw6HuPlvU2i5n3eGotSRX1KC4JEfCLlAsb3X9vFqWieSWkYlo8VRdmlSGbFSUltKe8XRnBXM6FVPyX4ng_3siFyxp8-FrK4Yv8IVzgOIYjqEJnATkZ8bC7srscNY-_-CmzfX6FsKZPZG74KsVNDnYiBtSW5VbsyHuIou02NdhBYzFPOdjN4w4WMq8GjLie3vn-ByPejAXwRM5kWLXblBNNDxb-7Cww1WKqzdFL8BTcLwpOt6bG-PWU7DNG3LImY8ZtTl9945cj-dJ3V7nXZMXN5XEEHXta-CbRLquImpT-dXdxfpNPPRNWUdGvJ58mYPZul8o-7vhan8wR1LDkDoNFXYf1rt6xL-7En78-AmFTWeg/pw/Z7_26A9RKG100PVF0IMPIGTBTV1R1/ren/p=WCM_PI=1/p=ns_Z7_26A9RKG100PVF0IMPIGTBTV1R1_WCM_PreviousPageSize.bb7b5804-271a-4254-b75d-44566958226c=1/p=ns_Z7_26A9RKG100PVF0IMPIGTBTV1R1_WCM_Page.bb7b5804-271a-4254-b75d-44566958226c=3/p=CTX=%250juvecom-en%250club%250Juventus%20in%20breve%25001-La%20storia%20di%20una%20leggenda/-/։ 
  65. «Էլեկտրական հզորություն ունեցող Յուվենտուսը Դինամո Կիևի»։ ՈՒԵՖԱ։ 24 սեպտմբերի 2002 թ.։ http://en.archive.uefa.com/competitions/ucl/history/season=2002/round=1636/match=1036456/index.html։ 
  66. «Զալյետան Յուվենտուսին ուղարկեց մյուս փուլ»։ ՈՒԵՖԱ։ 22 ապրիլի 2003 թ.։ http://en.archive.uefa.com/competitions/ucl/history/season=2002/round=1638/match=1041696/index.html։ 
  67. «Մադիդին անկում սպասվեց փայլուն Նեդվեդի շնորհիվ»։ ՈՒԵՖԱ։ http://en.archive.uefa.com/competitions/ucl/history/season=2002/round=1639/match=1044119/index.html։ 
  68. «2002/03՝ Շևչենկոն օգնեց Միլանին 11 մ.ներով հաղթանակ տանելու համար»։ ՈՒԵՖԱ։ http://www.uefa.com/uefachampionsleague/season=2002/overview/index.html#200203+shevchenko+spot+milan։ 
  69. «A match that needs no introduction.»։ AC Milan։ 22 February 2012։ http://www.acmilan.com/en/news/show/139248։ 
  70. "Del Piero an ace at icing Juventus cake" The International Herald Tribune. 14 February 2006
  71. «От ужаса до триумфа»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-15-ին։ http://www.webcitation.org/6ERgHV6EK։ Վերցված է 14 February 2013։ 
  72. «Валерий Божинов: из Спортинга в Лечче»։ 08.06.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18JLt2X։ 
  73. «Il Genoa boccia la Fiorentina»։ 2006-08-24։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-28-ին։ http://www.webcitation.org/6GwHD7SUg։ Վերցված է 2012-08-19։ 
  74. Emanuele Gamba (2006-09-09)։ «La B non è una passeggiata il Rimini in 10 strappa l' 1-1»։ repubblica.it։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-29-ին։ http://www.webcitation.org/6GxgzFRAz։ Վերցված է 2012-10-16։ 
  75. [http://www.webcitation.org/6Gxh0mism «Per la Juve primo successo in B un soffertissimo 2-1 al Vicenza»]։ repubblica.it։ 2006-09-16։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-29-ին։ http://www.webcitation.org/6Gxh0mism։ Վերցված է 2012-10-16։ 
  76. «Del Piero, 500 presenze e festa»։ repubblica.it։ 05.12.2008։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJWLzwg։ 
  77. «Juve, l'incubo della B è finito»։ 05.12.2008։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJXA8MC։ 
  78. «Дель Пьеро — бобмардир А и Б»։ 19.05.2008։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://football.sport.ua/news/43905։ 
  79. Ի. Զելենցին (26.11.2007)։ «Как в молодости»։ eurosport.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-4-ին։ http://www.eurosport.ru/football/serie-a/2007-2008/story_sto1392014.shtml։ 
  80. «Алессандро Дель Пьеро»։ kickmag.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18LuLz9։ 
  81. «Del Piero, 552 senza tempo». 24.03.2008. http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Squadre/Juventus/Primo_Piano/2008/03_Marzo/24/delpiero.shtml։ Վերցված է 5 December 2008. 
  82. «Болонья—Ювентус»։ eurosport.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-6-ին։ http://www.eurosport.ru/football/serie-a/2007-2008/live_mtc204891.shtml։ 
  83. С. Хавролев (31.12.2008)։ «Итоги 2008 года»։ ForzaJuve.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-6-ին։ http://www.forzajuve.ru/index.php?option=com_content&task=view&id=117196&Itemid=47։ 
  84. «Матчи Ювентуса в Лиге чемпионов 2008/2009»։ ՈՒԵՖԱ։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-4-ին։ http://ru.uefa.com/uefachampionsleague/season=2009/clubs/club=50139/matches/index.html։ 
  85. Riccardo Pratesi (17 September 2008). «Del Piero è infinito Lo Zenit si arrende». http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Squadre/Juventus/Primo_Piano/2008/09/17/JuveZenit.shtml։ Վերցված է 20 October 2012. 
  86. Riccardo Pratesi (21 October 2008). «Del Piero-Amauri in gol La Juve risorge, Real k.o». http://www.gazzetta.it/Calcio/Primo_Piano/2008/10/21/juvereal.shtml։ Վերցված է 20 October 2012. 
  87. В. Печуркин. «Ювентус—Рома 2:0». http://football-portal.3dn.ru/news/2008-11-02-77։ Վերցված է 2 Noveber 2008. 
  88. «Ռեալ Մ - Յուվենտուս 0:2»։ Чемпионат.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-15-ին։ http://www.webcitation.org/6ERgKXRqF։ 
  89. «UEFA European Competitions 2008-09»։ rsssf.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-15-ին։ http://www.webcitation.org/6ERgMfejg։ 
  90. gasport (17 հուլիսի 2009 թ.). «Ale-Juve fino al 2011». http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Juventus/17-07-2009/del-piero-juve-50785717052.shtml։ Վերցված է 20 July 2012. 
  91. Riccardo Pratesi (27.09.2009)։ «Non basta il solito Trezegol»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJXzVT2։ 
  92. Valerio Clari (23.01.2010). «Riise gol, vendetta Ranieri - La Roma passa 2-1 a Torino». http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Juventus/23-01-2010/riise-gol-vendetta-ranieri-602750508230.shtml։ Վերցված է 15.02.2010. 
  93. «Del Piero celebrates his 300th goal for Juventus»։ Eurosport։ 22 April 2010։ http://uk.eurosport.yahoo.com/22042010/58/22042010154422.html։ 
  94. «Шемрок Роверс. Ювентус — итальянский футбольный клуб»։ 07.08.2010։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18TFmDH։ 
  95. «Del Piero record caps Juve win at Milan»։ ՈՒԵՖԱ։ 30 October 2010։ http://www.uefa.com/memberassociations/association=ita/news/newsid=1554949.html։ 
  96. «Рекорд Джузеппе Меаццы пал»։ eurosport.ru։ 25.04.2011։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-29-ին։ http://www.eurosport.ru/football/serie-a/2010-2011/story_sto2764491.shtml։ 
  97. «Кубок Италии 2011/2012. 1/4 финала»։ eurosport.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-2-ին։ http://www.eurosport.ru/football/coppa-italia/2011-2012/live_mtc479974.shtml։ 
  98. И. Славинский (21.03.2012)։ «Почти, но не совсем»։ eurosport.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-2-ին։ http://www.eurosport.ru/football/coppa-italia/2011-2012/story_sto3203996.shtml։ 
  99. soccerway.com, ed։ «Juventus 2-0 Inter»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18UZSW4։ Վերցված է 11 April 2012։ 
  100. soccerway.com, ed։ «Juventus 2-2 Milan»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18VOO4I։ Վերցված է 11 April 2012։ 
  101. А. Ферапонтов (14.05.2012)։ «38-й тур. Послесловие в цифрах»։ ForzaJuve.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-10-ին։ http://www.forzajuve.ru/news/38-y-tur.-posleslovie-v-tsifrah..html։ 
  102. «Кубок Италии. Финал. «Ювентус» уступил «Наполи»»։ sports.ru։ 21.05.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18VzJn1։ 
  103. «Дель Пьеро: «В „Юве“ провел фантастические годы»»։ eurosport.ru։ 21.05.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-19-ին։ http://www.webcitation.org/6CIH4TIE1։ 
  104. ««Յուվենտուսում» այս մրցաշրջանը Դել Պիեռոյի համար վերջինը կլինի»։ Чемпионат.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18Y4nQV։ 
  105. «Письмо Дель Пьеро болельщикам»։ forzajuve.ru։ 2012-06-30։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-05-22-ին։ http://www.webcitation.org/6GoDhH3PI։ Վերցված է 2013-05-22։ 
  106. TIMOTHY ORMEZZANO (2013-06-04). «Tevez arriva e si prende la maglia di Del Piero». repubblica.it. http://www.repubblica.it/sport/calcio/serie-a/juventus/2013/06/26/news/arrivo_tevez_cda_budget-61889580/։ Վերցված է 2013-06-27. 
  107. «Дель Пьеро уезжает в Таиланд»։ eurosport.ru։ 11.07.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18fqhDv։ 
  108. «Дель Пьеро уходит во Фламенго»։ 18.06.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18hNB0U։ 
  109. «Бразильские клубы хотят купить Дель Пьеро»։ 09.06.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJampXQ։ Վերցված է 16 September 2012։ 
  110. «Сьон может купить Дель Пьеро»։ 28.08.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJcxxtr։ Վերցված է 28 August 2012։ 
  111. «Селтик купит Дель Пьеро»։ 30.08.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJcxxtr։ Վերցված է 30 August 2012։ 
  112. «Олимпиакос близок к подписанию Дель Пьеро»։ 28.08.2012։ http://www.soccer.ru/news/310876.shtml։ Վերցված է 28 August 2012։ 
  113. «Дель Пьеро отказал «Монреалю»»։ 14.04.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-31-ին։ http://www.eurosport.ru/football/mls/2012/story_sto3234032.shtml։ Վերցված է 31 October 2012։ 
  114. «Ливерпуль хочет купить Дель Пьеро»։ 04.09.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJeNfHT։ Վերցված է 15 September 2012։ 
  115. «Саутгемтон сделал предложение Дель Пьеро»։ 02.09.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJgz9PH։ Վերցված է 15 September 2012։ 
  116. «Дель Пьеро: «Галлахер уговаривал меня перейти в «Сити»»։ 19.10.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-19-ին։ http://www.eurosport.ru/football/premier-league/2012-2013/story_sto3463145.shtml։ Վերցված է 15 October 2012։ 
  117. «Sydney FC signs Italian legend Alessandro Del Piero»։ Sydney FC Official Website։ 5.09.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJjSJC7։ Վերցված է 5 September 2012։ 
  118. «Դել Պիեռոն տեղափոխվել է «Սիդնեյ»»։ eurosport.ru։ 5.09.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-19-ին։ http://www.webcitation.org/6CIH8WqNi։ Վերցված է 5 September 2012։ 
  119. «Դել Պիեռոն թիմի ավագ կդառնա»։ 15.09.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJkM0sA։ Վերցված է 16 September 2012։ 
  120. «կայացել է Դել Պիեռոյի նորամուտը «Սիդնեյում»»։ 6.10.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJlfJVm։ Վերցված է 6 October 2012։ 
  121. «Դել Պիեռոն խփեց իր առաջին գոլը «Սիդնեյի» ակումբում»։ 13.10.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJoTUMW։ Վերցված է 13 October 2012։ 
  122. «Դել Պիեռոն սիդնեյան դերբիում դարձել է գոլի հեղինակ»։ 20.10.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-20-ին։ http://www.eurosport.ru/football/story_sto3464068.shtml։ Վերցված է 20 October 2012։ 
  123. «Սիդնեյ — Պերչ Գլորի»։ 28.10.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-28-ին։ http://www.eurosport.ru/football/a-league/2012-2013/live_mtc519714.shtml։ Վերցված է 28 October 2012։ 
  124. «Два гола Алессандро Дель Пьеро не спасли «Сидней» от поражения»։ 17.11.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-17-ին։ http://www.eurosport.ru/football/a-league/2012-2013/story_sto3494266.shtml։ Վերցված է 17 November 2012։ 
  125. «Դել Պիեռոն ստացավ վնասվածք»։ 2.12.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-8-ին։ http://www.eurosport.ru/football/a-league/2012-2013/story_sto3513273.shtml։ Վերցված է 8 December 2012։ 
  126. «Алессандро Дель Пьеро отметился покером в матче за «Сидней»»։ 19.01.2013։ Արխիվացված օրիգինալից 19.01.2013-ին։ http://www.eurosport.ru/football/a-league/2012-2013/story_sto3580923.shtml։ Վերցված է 19.01.2013։ 
  127. «Alessandro Del Piero and Sydney FC Commit to Second Season»։ Sydney FC Official Website։ 21.02.2013։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-26-ին։ http://www.webcitation.org/6EhtJBG6u։ Վերցված է 21 February 2013։ 
  128. http://www.footballaustralia.com.au/sydneyfc/news-display/del-piero-stunner-not-enough-for-sydney/62068
  129. «Алессандро дель Пьеро признан лучшим игроком «Сиднея» в сезоне»։ 10.04.2013։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-04-14-ին։ http://www.webcitation.org/6FsKdK4jk։ Վերցված է 10.04.2013։ 
  130. «Дель Пьеро - Игрок года в Австралии»։ 10.04.2013։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-04-17-ին։ http://www.webcitation.org/6FwQvTI2e։ Վերցված է 15.04.2013։ 
  131. «Del Piero named Sydney FC captain»։ FIFA։ http://www.fifa.com/worldfootball/clubfootball/news/newsid=2175741.html։ Վերցված է 11 October 2013։ 
  132. «Australia, Del Piero subito a segno nella prima vittoria del Sydney». la repubblica. 2013-10-11. http://www.repubblica.it/sport/calcio/esteri/2013/10/11/news/australia_del_piero_subito_a_segno_nella_prima_vittoria_del_sydney-68370276/?ref=search։ Վերցված է 2013-09-18. 
  133. «Calcio, Sydney: Del Piero è il nuovo capitano». la repubblica. 2013-09-18. http://www.repubblica.it/sport/calcio/esteri/2013/09/18/news/calcio_sydney_del_piero_nominato_nuovo_capitano-66778957/։ Վերցված է 2013-09-18. 
  134. «Дель Пьеро покидает «Сидней»»։ sports.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2014-05-10-ին։ http://www.webcitation.org/6PSbgibBG։ 
  135. «Italia - China PR»։ 9 նոյեմբերի 2009 թ.։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJqvANj։ 
  136. «Europeo Under 21 1992-1994»։ 8 ապրիլի 2010 թ.։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJrTPAr։ 
  137. «Europeo Under 21 1992-1994»։ 8 ապրիլի 2010 թ.։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJvjZsJ։ 
  138. А. Просвирнов։ «Сборная России по футболу. История. Статистика. 1996 год.»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18hzO0z։ 
  139. Eugène Saccomano, Une saison de football 97. — pp 174—179.
  140. Gérard Ejnès, Le livre d’or du football 1997. — pp 105—114.
  141. «Իտալիա - Կամերուն 1998»։ fannet.org։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-5-ին։ http://fannet.org/worldcup-1998/match-2533։ 
  142. «Իտալիա - Ավստրիա 1998»։ fannet.org։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-5-ին։ http://fannet.org/worldcup-1998/match-2534։ 
  143. «Իտալիա - Նորվեգիա 1998»։ fannet.org։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-5-ին։ http://fannet.org/worldcup-1998/match-2573։ 
  144. «World Cup 1998 finals»։ rsssf.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18jUIpD։ 
  145. «Una piccola Italia vince e va nei quarti». repubblica.it. 2000-06-19. http://www.repubblica.it/online/camp_europeo/terzapartita/terzapartita/terzapartita.html?ref=search։ Վերցված է 2013-07-21. 
  146. «L'Italia fa tutto bene Romania ko, è semifinale». repubblica.it. 2000-06-24. http://www.repubblica.it/online/camp_europeo/quarto2/quarto2/quarto2.html?ref=search։ Վերցված է 2013-07-23. 
  147. «Финал Евро 2000»։ kulichki.net։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-17-ին։ http://football.kulichki.net/euro/2000/final.htm։ 
  148. «Видео: Чемпионат Европы — 2000 / Финал / Италия — Франция — Интересные матчи прошлого»։ 11.02.2010։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18jxC8p։ 
  149. А. Агапов։ «Чемпионаты мира по футболу > Финальный турнир чемпионата мира по футболу 2002 г. — Корея/Япония > История»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A18meI8b։ 
  150. «European Championship 2004»։ rsssf.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-14-ին։ http://www.webcitation.org/65RBnWBd5։ 
  151. 151,0 151,1 http://www.figc.it/nazionali/
  152. Challenger (23.09.2010)։ «Мистер Ювентус Алессандро Дель Пьеро»։ itlm.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-15-ին։ http://www.webcitation.org/6ERgGKBIs։ 
  153. 153,0 153,1 «Planet Soccer: Del Piero's wonder-goal was a stunner»։ cbc.ca։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-21-ին։ http://www.webcitation.org/6A4PblF0s։ 
  154. «Madrid fall to brilliant Nedved»։ UEFA։ 15 May 2003։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJx0QgN։ 
  155. ««Del Piero e Trezeguet lanciano la sfida alla Roma»»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSJy5SKM։  (in Italian). la Repubblica. 13 December 2004.
  156. Мади Карамендин (26.05.2003)։ «"Милан" и "Ювентус" точат зубы»։ sport.gazeta.kz։ Արխիվացված օրիգինալից 12.01.2013-ին։ http://sport.gazeta.kz/art/?aid=5542։ Վերցված է 12 January 2013։ 
  157. Gilbert, Dan (22 July 2009)։ «Calcio Italia 150 issue, Calcio Icons, Del Piero»։ Channel4.com։ http://web.archive.org/web/20090104150909/http://www.channel4.com/sport/football_italia/150issue/delpieroicon.html։ Վերցված է 26 May 2012։ 
  158. «Alessandro Del Piero»։ http://web.archive.org/web/20090104150909/http://www.channel4.com/sport/football_italia/150issue/delpieroicon.html։ Վերցված է 26 July 2012։ 
  159. «Del Piero spegne 200 "candeline"». tgcom.mediaset.it. 23 September 2006. http://www.tgcom.mediaset.it/sport/articoli/articolo328920.shtml։ Վերցված է 17 August 2009. 
  160. Fabrizio Gerolla, Antonio Miglionico (10 November 2008)։ «Del Piero, fuoriclasse di normalità»։ affaritaliani.it։ Արխիվացված օրիգինալից 31.12.2012-ին։ http://www.affaritaliani.it/sport/delpiero1011008.html։ Վերցված է 6 Mart 2009։ 
  161. g m (16 December 1996). «Ragazzi, tirate come lui». http://ricerca.repubblica.it/repubblica/archivio/repubblica/1996/12/16/ragazzi-tirate-come-lui.html։ Վերցված է 6 Mart 2009. 
  162. Emanuele Gamba (17 October 2005). «Del Piero e la voglia di futuro A trent'anni non si è decrepiti». repubblica.it. http://ricerca.repubblica.it/repubblica/archivio/repubblica/2005/10/17/del-piero-la-voglia-di-futuro-trent.html։ Վերցված է 6 March 2009. 
  163. «Juventus-Artmedia 4-0». repubblica.it. 13.08.2008. http://www.repubblica.it/speciale/2007/calcio/dati/dirette/3256050.html։ Վերցված է 17 August 2009. 
  164. Stefano Agresti (2 Mart 1997). «Il "soldatino" scherza sul gol alla Del Piero: "Alex ha imparato da me"». archiviostorico.corriere.it. http://archiviostorico.corriere.it/1997/marzo/02/soldatino_scherza_sul_gol_alla_co_0_9703029601.shtml։ Վերցված է 17 August 2009. 
  165. «Il gol alla Del Piero di Hamsik». tuttosport.com. http://www.tuttosport.com/foto/calcio/serie_a/napoli/2009/02/08-2513_0/Il+gol+alla+Del+Piero+di+Hamsik։ Վերցված է 17 August 2009. 
  166. Alberto Polverosi. «Tavares, il gol alla Del Piero-Ronaldo». corrieredellosport.it. http://www.corrieredellosport.it/Notizie/Calcio/63866/Tavares,+il+gol+alla+Del+Piero-Ronaldo։ Վերցված է 17 August 2009. 
  167. «Звезда»։ 20.05.2008։ Արխիվացված օրիգինալից 12.01.2012-ին։ http://www.08euro.ru/teams/italy/star.shtml։ Վերցված է 12 January 2013։ 
  168. «Дель Пьеро показывает для фанов язык»։ 17.01.2011։ Արխիվացված օրիգինալից 17.01.2012-ին։ http://futlife.at.ua/news/del_pero_pokazyvaet_dlja_fanov_jazyk/2011-01-17-165։ Վերցված է 17 January 2013։ 
  169. «ՖԻՖԱ 100»։ Football.Ya1.ru։ 07.11.2010։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-1-ին։ http://football.ya1.ru/news/47498-fifa-100.html։ 
  170. «Համաշխարային Ֆուտբոլիստները ըստ Երկրների»։ englandfootballonline.com։ 15.12.2001։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-21-ին։ http://www.webcitation.org/6A4Pa9hQg։ 
  171. «ՈՒԵՖԱ-ի հոբելյանական քվեարկություն»։ footstory.ru։ 24.02.2009։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-21-ին։ http://www.footstory.ru/index.php/intresting/32-facts/247-uefa-50։ 
  172. «Football: pounds 6.4m-a-year Del Piero world’s best-paid player at.»։ findarticles.com։ http://findarticles.com/p/articles/mi_qn4158/is_20000426/ai_n14306883/։ 
  173. Ռոմարիո (05.03.2011)։ «Պատո՝Դել Պիեռոն իմ կուռքն է»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ http://milanac.ru/2011/pato-del-pero-moj-kumir/։ 
  174. Դ. Բուդգիրսկի (16.12.2008)։ «Ռոնալդինյո. Դել Պիեռոն ինձանից լավ է կատարում տուգանայիններ»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ http://www.sovsport.ru/gazeta/article-item/315241։ 
  175. «Alessandro Del Piero Biography»։ IMDb.com.։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A17qDx81։ 
  176. ««Golden Foot» մրցանակի պատոնական կայք»։ goldenfoot.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A17qp6sj։ 
  177. «Del Piero sets Juve scoring record»։ peopledaily.com.cn։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A17s2GuB։ 
  178. «Top Scorers — European Champions Cup/League 1972—2009»։ futbal.org։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A17tiKF0։ 
  179. http://www.juworld.net/giocatori-statistiche-gol.asp?idgiocatore=623
  180. 180,0 180,1 http://www.calciomercato.com/altre-notizie/juventus-del-piero-vs-mihajlovic-512508
  181. http://www.gazzetta.it/Calcio/Squadre/Juventus/19-10-2011/del-piero-conto-rovescia-803358827348.shtml
  182. http://en.alessandrodelpiero.com/profile/my-number.html
  183. http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Juventus/24-04-2011/record-fedelissimo-80959586614.shtml
  184. 184,0 184,1 184,2 184,3 http://www.footballaustralia.com.au/sydneyfc/news-display/alessandro-del-piero-wins-sydney-fc-player-of-the-year-award/64882
  185. «Girl wakes up from coma after listening to Del Piero's voice»։ inside World Soccer։ 12 February 2012։ http://www.insideworldsoccer.com/2012/02/girl-wakes-up-from-coma-after-listening.html։ 
  186. 186,0 186,1 «Torino, nozze segrete per Alex Del Piero»։ la Repubblica.it։ 13.06.2005։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-20-ին։ http://www.webcitation.org/65apefian։ Վերցված է 13 June 2005։ 
  187. «Ալեսանդրո Դել Պիեռո - ֆուտբոլիստ»։ infoplayers.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-21-ին։ http://www.webcitation.org/6A4PdrZh4։ 
  188. «Ֆոտբոլից դուրս. Ալեսանդրո Դել Պիեռո և Սոնյա Ամորուզո»։ sports.ru։ 14.09.2011։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-19-ին։ http://www.webcitation.org/6A19KIc8D։ 
  189. «Профиль»։ narod.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-18-ին։ http://alexdelpiero.narod.ru/profile.htm։ 
  190. «Մարզասերների սիրելի»։ eurosport.ru։ 06.03.2009։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-29-ին։ http://www.eurosport.ru/football/serie-a/2008-2009/story_sto1865932.shtml։ 
  191. «Դել Պիեռոն դարձել է մարզարշավային թիմ համասեփականատեր»։ Sportbox։ 22.01.2013։ Արխիվացված օրիգինալից 22.01.2013-ին։ http://news.sportbox.ru/Vidy_sporta/Avtosport/spbnews_NI357094_Deli-Piero-stal-sovladelicem-gonochnoy-komandi։ Վերցված է 22.01.2013։ 
  192. «La sai l'ultima di Totti»։ YouTube։ 20.07.2007։ http://www.youtube.com/watch?v=Vg0xI97Gd1I։ 
  193. 193,0 193,1 «Alex Del Piero, campione anche fuori dal campo»։ 16.09.2008։ http://www.lastampa.it/multimedia/multimedia.asp?IDmsezione=26&IDalbum=13599&tipo=FOTOGALLERY։ 
  194. «FIFA 2004»։ megashara.com։ http://megashara.com/games/91521/fifa_2004.html։ 
  195. «Del Piero accanto a Messi in Pro Evolution Soccer 2010». 16.07.2009. http://www.gamesnation.it/news/2748/del-piero-accando-a-messi-in-pro-evolution-soccer-2010.html. 
  196. «Del Piero testimonial di PES 2010». 16.07.2009. http://www.zapster.it/news/Del-Piero-testimonial-di-PES-2010. 
  197. «Spot Adidas Del Piero, Zidane, Beckham e Kluivert»։ YouTube։ 03.06.2008։ http://www.youtube.com/watch?gl=ES&hl=es&v=oMnye82ql7w։ 
  198. «Alessandro del Piero - My Burgman 1»։ YouTube։ 29.01.2007։ http://www.youtube.com/watch?gl=ES&hl=es&v=GtPWoSpvEsA&feature=related։ 
  199. «Pepsi Commercial»։ YouTube։ 12.02.2007։ http://www.youtube.com/watch?gl=ES&hl=es&v=nVGJBRtlQHI։ 
  200. «Fiat Ducato Commercial»։ YouTube։ 25.06.2006։ http://www.youtube.com/watch?gl=ES&hl=es&v=6f4ZjIfHmTc։ 
  201. «իտալական ֆուտբոլի լեգենդ Ալեսանդրո Դել Պիեռո»։ logofc.info։ 06.11.2012։ http://www.logofc.info/news-club/5083-deniel-starridzh-odel-futbolu-liverpulya.html։ 
  202. «Alex Del Piero e Nedved giocano a golf per beneficenza»։ gossipnews.it։ 16.09.2009։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-16-ին։ http://www.webcitation.org/6BSK1u6jT։ 
  203. Samuellauw (07.09.2011)։ «Il Pinturrichio, Alessandro Del Piero»։ signora1897.com։ http://signora1897.com/ii-pinturrichio-alessandro-del-piero-1/։ 
  204. James Hetfield (14.09.2011)։ «Итоги проекта Ale10friendsforJapan»։ Ювентус.Ру։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-3-ին։ http://www.juventus.ru/print.php?type=N&item_id=14499։ 
  205. «10 լավագույն ռմբարկուները ՈՒԵՖԱ Չեմիպիոնների Լիգայի»։ protransfers.ru։ 15.08.2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-02-ին։ http://protransfers.ru/blog/top_10_luchshikh_bombardirov_ligi_chempionov/2012-08-15-14748։ 
  206. http://www.footballaustralia.com.au/news-display/pfa-team-of-the-season-named/66078
  207. http://www.footballaustralia.com.au/news-display/del-piero-rocket-voted-goal-of-the-season/66382
  208. "Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana Sig. Alessandro Del Piero" Retrieved 26 May 2012
  209. Collar of Merit Sports Mr. Alessandro Del Piero
  210. "Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana Sig. Alessandro Del Piero" Retrieved 26 May 2012

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]