Կիտրոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Կիտրոնի բուսաբանական կառուցվածքը

Կիտրոն (լատ.՝ Citrus limon), լիմոն, սատապազգիների ընտանիքի ցիտրուս ցեղի մշտադալար մերձարևադարձային բույս։ Բարձրությունը 3—7 մ Է։ Սաղարթը լայն բրգաձև կամ օվալաձև Է՝ պատված դալար փշերով։ Տերևները՝ բաց կանաչավուն, ձվաձև կամ Էլիպսաձև, եզրերը՝ մանր ատամնավոր, ունեն յուրահատուկ հոտ։ Ծաղիկները՝ երկսեռ, սպիտակ, բուրավետ, մեկական կամ զույգերով։ Պտուղը բազմաբուն հատապտուղ Է, օվալաձև կամ ձվաձև (մաշկը դեղին Է, հարթ կամ թույլ խորդուբորդ)։ Պտղամիսը մանր հատիկավոր Է՝ չկազմված 8—10 բաժիններից։ Պտուղները պարունակում են թթուներ (կիտրոնաթթու), շաքարներ, վիտամիններ։ Հայրենիքը հարավ-Արևելյան Ասիան Է։ ԽԽՀՄ-ում բաց գրունտում մշակվում Է Սև ծովի առափնյա շրշաններում, Ադրբեջանական ԽԽՀ-ում, Միջին Ասիայում։ Կիտրոն մշակում են նաև սենյակային պայմաններում։ Բազմացվում Է պատվաստով, օդային անդալիսով։ Տարածված սորտերից են՝ Նովոգրուզինսկի, Մեյերի, Լեսբոն, Վիլա Ֆրանկա, Սուխումի, Կուզների։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png