Ալցհայմերի հիվանդություն
Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ալցհայմերի հիվանդությունը կամ Ալցհայմեր հիվանդությունը ( անգլ․՝ Alzheimer's disease) կենտրոնական նյարդային համակարգի դեգեներատիվ հիվանդություն է, որը մեծ մասամբ հանդես է գալիս 65-ն անց մարդկանց մոտ։ Աշխարհում մոտ 24 միլիոն հիվանդներ կան, որոնք ունեն ուղեղի դեգեներացիա․ այդ դեպքերի ավելի քան 60 %-ը Ալցհայմերի հիվանդության հետևանք է։
Ալցհայմերի հիվանդությունը նկարագրվում է որպես ուղեղի նյարդերի բջիջների վրա ազդող արագ զարգացող, քայքայիչ խանգարում, որը հանգեցնում է հիշողության ու խոսելու հմտության կորստի եւ վարքի փոփոխության։
Հիվանդության պատճառը բժշկությանը դեռ անհայտ է։
Հիվանդությունը առաջին անգամ հայտնաբերել է գերմանացի հոգեբույժ Ալեոս Ալցհայմերը 1901 թվականին։

