Նապոլեոն (ֆիլմ, 1927)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Նապոլեոն
ֆր.՝ Napoléon
Choumoff - Albert Dieudonné Napoleon.jpg
ԵրկիրՖրանսիա
Flag of Germany.svg Գերմանիա
Flag of Italy.svg Իտալիա
Ժանրկենսագրական ֆիլմ, դրամա[1][2] և համր կինո
Թվական1927, ապրիլի 7, 1927[3], փետրվարի 11, 1929[3] և փետրվարի 17, 1929[3]
Լեզուֆրանսերեն
ՌեժիսորԱբել Գանս[4][1][2]
ՊրոդյուսերԱբել Գանս
Սցենարի հեղինակԱբել Գանս
ԴերակատարներAlbert Dieudonné?[5][6], Gina Manès?[5][6], Անտոնեն Արտո[5][2], Edmond Van Daële?[5], Աբել Գանս[5][2], Suzanne Bianchetti?[5][4], Պիեռ Բատչեֆ[5], Նիկոլայ Կոլին, Աննաբելլա[5][2], Eugénie Buffet?[5], Արշավիր Շահխաթունի[5][2], Adrien Caillard?[5], Armand Bernard?[5], Armand Lurville?, Blanche Beaume?[5], Կոնրադ Ֆեյդտ, Marie-Louise Damien?[5], Daniel Mendaille?[5], Edy Debray?, Ernest Maupain?[5], Francine Mussey?[5], François Viguier?[5], Georges Cahuzac?[5], Georges Lampin?[5], Georges Paulais?, Georgette Sorelle?[5], Guy Favières?[5], Henri Baudin?[5], Henri Beaulieu?[5], Henry Bonvallet?[5], Henry Krauss?[5], Ժանա Մարկեն, Jean d'Yd?[5], Ժան Տիսե[5], Laurent Morléas?[5], Léo Courtois?, Léon Larive?[5], Louis Vonelly?[5], Marcel Delaître?, Մարսել Պերես[5], Մորիս Շյուց[5], Մաքս Մաքսուդյան[5], Olaf Fjord?, Paul Amiot?[5], Philippe Hériat?[5], Philippe Rolla?[5], Rivers Cadet?, Robert Arnoux?[5], Robert Vidalin?[5], Ռոժե Բլան, Simone Genevois?[5], Suzy Vernon?[5], Վլադիմիր Սոկոլով, Edmond T. Gréville?[7], André Cerf?[7], Camille Beuve?, Fabien Haziza?, Sylvie Gance?, Joë Hamman?[7], Harry Krimer?, Alexandre Koubitzky?, Louis Sance?, Vladimir Roudenko?, Grégoire Metchnikoff?, Pierre Danis?, Roger Blum?, Sylvio Cavicchia?, Marguerite Gance?, Jean Henry?, Genica Missirio?, Yvette Dieudonné?, Pierrette Lugand?, Andrée Standard?, Mony Thomassin?, Lise Carvalho?, Janine Pen?, Robert de Ansorena?, Alex Bernard?, Raphaël Liévin?, Roger Chantal?, Jean Rauzéna?, W. Percy Day?, Jean Jacquinet?, José Squinquel? և René Jeanne?
ՕպերատորJules Kruger?, Georges Meyer? և Léonce-Henri Burel?
ԵրաժշտությունԱրթուր Հոնեգեր
ՄոնտաժԱբել Գանս
Պատմվածքի վայրԻտալիա և Փարիզ
Տևողություն330 րոպե
Commons-logo.svg Napoléon (1927 film) Վիքիպահեստում

«Նապոլեոնը» (ֆր.՝ Napoléon), Աբել Գանսի 1927 թվականի ֆրանսիական պատմական համր կինոէպոպեա է։ Համր կինոյի դարաշրջանի ամենաթանկարժեք և նորարարական նախագծերից մեկը , որը սակայն չունեցավ կոմերցիոն հաջողություններ[8]։

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գանսի կողմից գրված սցենարը այնքան քիչ էր համապատասխանում պատմական փաստերին, որ նա, կանխատեսելով պատմաբանների կողմից հանդիմանանքները, ներածական վերնագրերում գրառում արեց՝ «Նապոլեոնը` ինչպես նրան Գանսն էր տեսել»։

Դերերում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գեղարվեստական առանձնահատկություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիլմն աշխարհում առաջինն էր, որը նկարահանվել է պանորամային կինո տեխնոլոգիայով, միաժամանակ երեք կինոժապավենների համար[9]։ Նկարահանումների ժամանակ կիրառվել են կրծքային շտատիվներ, ֆուտբոլի գնդակին կցված թռչող տեսախցիկ, կազմակերպվել են զանգվածային տեսարաններ, կառուցվել են հիանալի դեկորացիաներ, կիրառվել եռակի էկրան, որի վրա ցուցադրվում էին ֆիլմի եզրափակիչ դրվագները` նապոլեոնյան զորքերի մուտքը Լոմբարդիա[10]։

Ստեղծման պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Նապոլեոնի» նկարահանումներին նախապատրաստվելիս Աբել Գանսն ավելի քան երեք հարյուր գիրք` Բոնապարտի հիշողությունները, Լուի-Ադոլֆ Տիերի, Ժյուլ Միշլեի, Ֆրեդերիկ Մասսոնի, Ստենդալի, Էլի Ֆրեդերիկ Ֆորեի գրքերը[11]։ 1923 թվականին "Вести" կոնցեռնի հիմնադիր, ռուսական ծագման ձեռնարկատեր Վենգերովը , Աբել Գանսին առաջարկեց ֆիլմ նկարահանել Բեռլինում։ Գանսը պատասխանեց. «Ես «Նապոլեոնը» նկարահանելու եմ միայն Ֆրանսիայում»։ Այդ ժամանակ Վենգերովը ստեղծեց «միջազգային սինդիկատ», որի մեջ մտավ «Պատե» ընկերությունը[11]։

1924 թ. ավարտին ավարտվեց սցենարը, այն բաղկացած էր ութ սերիաներից` յուրաքանչյուրը 3000-ական մետր[11]։

  1. Բոնապարտի երիտասարդությունը
  2. Բոնապարտն ու ահաբեկչությունը
  3. Իտալական ընկերությունը
  4. Եգիպտական ընկերությունը և 18 բրումերները
  5. Աուստերլիցի արևը
  6. Նահանջը Ռուսաստանից
  7. Վաթեռլո
  8. Սուրբ Ելենա

Նկարահանվել էին առաջին երկու մասերը[11]։

Ավելի ուշ, 1935 թվականին Ա.Գանսը թողարկել է ֆիլմի նոր, ձայնային տարբերակը` «Napoléon Bonaparte»:

Նապոլեոնի դերի համար ռեժիսորը դիտարկում էր հետևյալ թեկնածությունները` դրամատուրգ Ռենե ֆոշուա, շանսոնիե Ժան Բաստիա, գրող Պիեռ Բոնարդի, դերասան վան Դաել (խաղացել է Ռոբեսպիեր), Իվան Մոզժիխինը (նա հրաժարվել է, քանի որ կարծում էր, որ Բոնապարտի կերպարը կարող է ստեղծել միայն ֆրանսիացին)։ Ֆիլմում մասնակցություն են ունեցել մոտ 40 հայտնի դերասաններ[11]։ «Նապոլեոնը» նկարահանվել է Բրիանսոնում, Տուլոնում, Կորսիկայում, Սեն Կլու (քաղաք)ում, Բրիեննայում, Մամեզոնայում և Փարիզում[11]։

Լրացուցիչ փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Նկարահանումներ. 1925 թվականիհունվարի 17-ից մինչև 1926 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսները (1925 թվականի նոյեմբերից մինչև 1926 թվականի մայիսը ընդմիջում)

Ֆիլմում ներգրավված են եղել[11]։

  • Տեխնիկական անձնակազմ - տարբեր մասնագիտություններ ունեցող 200 մարդ
  • 8000 կոստյում
  • 6000 ստատիստներ
  • 4000 հրացան
  • 60 թնդանոթ
  • 150 դեկորացիաներ, կառուցվել է 19-րդ դարասկզբի Փարիզի մի ամբողջ շրջան
  • էկրանի կողմերի հարաբերակցությունը`` 4:1

Նկարահանող խումբ (ընտրողաբար)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականության ցանկ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Е. А. Иофис Фотокинотехника / И. Ю. Шебалин. — М.,: «Советская энциклопедия», 1981. — С. 231. — 447 с.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]