Ժյուլ Միշլե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Ժյուլ Միշլե
JulesMichelet
Jules Michelet.jpg
Ծնվել է օգոստոսի 21, 1798({{padleft:1798|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[1]
Փարիզ[2]
Մահացել է փետրվարի 9, 1874({{padleft:1874|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})[1] (75 տարեկանում)
Յեր[2]
բնական պատճառով
Գերեզման Պեր Լաշեզ[3] և Յեր
Բնակության վայր(եր) Նանտ
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա
Ուղղություն ռոմանտիզմ
Մասնագիտություն պատմաբան, արխիվիստ, գրող, օրագիր գրող և պրոֆեսոր[4]
Հաստատություն(ներ) Collège-lycée Jacques-Decour, Բարձրագույն նորմալ դպրոց, Archives nationales և Քոլեժ դե Ֆրանս[4]
Գործունեության ոլորտ Ֆրանսիայի պատմություն և Historicism
Անդամակցություն Բարոյական և քաղաքական գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատեր Շարլեմաժ լիցե
Գիտական աստիճան Aggregation of modern literature և Licence
Տիրապետում է լեզուներին ֆրանսերեն[5]
Ազդվել է Ջոն Լոկ, Մարի Ժան Անտուան Նիկոլա դը Կոնդորսե, Դեյվիդ Հյում և Լայբնից Գոթֆրիդ Վիլհելմ
Ամուսին(ներ) Աթենաիս Միշլե և Pauline Rousseau
Երեխա(ներ) Adèle Michelet, Charles Michelet և Yves-Jean-Lazare Michelet
Հայր Jean-François Furcy-Michelet
Ստորագրություն
Michelet signature.jpg
Jules Michelet Վիքիպահեստում

Ժյուլ Միշլե (ֆր.՝ Jules Michelet, օգոստոսի 21, 1798, Փարիզ - փետրվարի 9, 1874), ֆրանսիացի պատմաբան, մանր բուրժուազիայի գաղափարախոս, բարոյագիտական և քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1838), Կոլեժ դը Ֆրանսի պրոֆեսոր։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հուլիսյան միապետության տարիներին, որպես կաթոլիկ եկեղեցու դեմ կրքոտ հակառակորդ դարձել է ռադիկալ (արմատական) ուսանողության կուռքը։ Եղել է «լիբերալ միապետության», այնուհետև՝ հանրապետության կողմնակից։

Ընդունել է Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունը, սակայն բացասաբար է վերաբերվել յակոբինյանների գործունեությանը, կոմունիստական գաղափարներին (տնտեսական անհավասարությունը համարել է աստվածային օրենք)։ Միշլեի կարծիքով պատմության հերոսը ժողովուրդն է (չբաժանելով դասակարգերի)։

«Ֆրանսիայի պատմություն» (մինչև 1789 թվականը) բազմահատոր և «Ֆրանսիական հեղափոխության պատմություն» աշխատություններում փորձել է բացահայտել ֆրանսիական ժողովրդի հոգեբանությունը, «ժողովրդական ոգին»։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Реизов Б. Г. Символическая школа: Мишле // Французская романтическая историография։ 1815—1830. — Л.։ ЛГУ, 1956.
  • Герье В. И. Народник в французской историографии: Жизнь и сочинения Мишле // Вестник Европы, 1896. — Часть 1. Март. — С. 94—139.
  • Кареев Н. История Великой французской революции Мишле // Историки Великой французской революции. В 2 тт. — Л.։ Колос, 1924. — Том 1։ Французские историки первой половины XIX века.
  • Батай Ж. Мишле // Батай Ж. Литература и Зло [։ Сб. эссе։]. — М.։ МГУ, 1994. — ISBN 5-211-03159-8
    • Материал для характеристики Мишле дают изданные его вдовою фрагменты его записок «Ma jeunesse» (1884; см.։ А-в, «Новая книга о Мишле», в «Вестнике Европы», 1884, № 5) и «Mon Journal. 1820—1823» (1888). — Ср. о Мишле эссе Тэна (переведено в «Русской мысли», 1886, № 12.)
  • Monod G. Jules Michelet. P., 1876
  • Monod G. Renan, Taine, Michelet. ? Р., 1894 — отсюда «Жюль Мишле» в «Русской мысли», 1895, № 3
  • Noël. Jules Michelet et ses enfants. 1878
  • Corréard. Michelet, sa vie, etc. 1886
  • Simon J. Mignet, Michelet, Henri Martin. 1889.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015:
  2. 2,0 2,1 Мишле Жюль, Мишле Жюль // Սովետական մեծ հանրագիտարան (1969—1978) Ստուգված է սեպտեմբերի 28-ին 2015:
  3. Journal des débats — -19T. — С. 3.
  4. 4,0 4,1 Ֆրանսիայի քոլեջի պրոֆեսորների ցանկ
  5. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb11916021g Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015:
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 565 CC-BY-SA-icon-80x15.png