Էժեն դե Բոհարնե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էժեն դե Բոհարնե
ֆր.՝ Eugène de Beauharnais
Դիմանկար
Ծնվել էսեպտեմբերի 3, 1781(1781-09-03)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն[4]
Մահացել էփետրվարի 21, 1824(1824-02-21)[1][2][5][…] (42 տարեկան)
Մահվան վայրՄյունխեն, Բավարիայի թագավորություն[4]
ԳերեզմանSt. Michael's Church, Munich
ՔաղաքացիությունFlag of the Kingdom of France (1814-1830).svg Ֆրանսիա[6]
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրոնՀռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի
ԵրկերLeuchtenberg Gallery?
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, սպա և ռազմական գործիչ
ԱմուսինPrincess Augusta of Bavaria?
Ծնողներհայր՝ Alexandre de Beauharnais?, մայր՝ Ժոզեֆին դը Բոհարնե
Զբաղեցրած պաշտոններՊահպանողական սենատի անդամ, Ֆրանսիայի պեր և Herzog von Leuchtenberg?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ Ոսկե գեղմի շքանշանի ասպետ Հաղթանակի կամարի տակ փորագրված անուններ Սուրբ Հուբերտի շքանշան Թագի շքանշան Սատապե թագի շքանշան Սերովբեների արքայական շքանշան և Սրի շքանշան
ԱնդամությունԲավարիական գիտությունների ակադեմիա
ԵրեխաներEmpress Amélie of Brazil?, Josephine of Leuchtenberg?, Auguste de Beauharnais?[5], Maximilian de Beauharnais, 3rd Duke of Leuchtenberg?, Eugénie de Beauharnais?, Theodolinde de Beauharnais Princess of Leuchtenberg?, Pierre Louis Marie Auguste Denis de Lagarde?[5], Fanny Denis de Kereden de Tobriand?[5] և Carolina Clotilde de Beauharnais?[5]
Eugène de Beauharnais Վիքիպահեստում

Արքայազն Էժեն (ռուսական պատմագրության մեջ հաճախ կոչվում է "Եվգենի") դե Բոհարնե[7] (ֆր.՝ Eugène Rose de Beauharnais, սեպտեմբերի 3, 1781(1781-09-03)[1][2][3][…], Փարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն[4] - փետրվարի 21, 1824(1824-02-21)[1][2][5][…], Մյունխեն, Բավարիայի թագավորություն[4]), Նապոելոնի խորթ տղան[8], Իտալիայի փոխարքա, մեծ զորապետ, դիվիզիոնի հրամանատար, գեներալ (1804 թվականի հոկտեմբերի 17-ից), հրաձգային հատուկ գնդի գեներալ-գնդապետ (հուլիսի 6-ին 1804 թվականի հուլիսի 6-ինց մինչև 1805 թվականի փետրվարի 1-ը.), հրաձգային հատուկ գնդի հրամանատար Կայսերական գվարդիայի (1802 թվականի հոկտեմբերի 13-ից մինչև  1808 թվականի հունվարի 18-ը )։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նապոլեոնի առաջին կնոջ՝ Ժոզեֆինա դե Բոհարնեի միակ տղան է։ Նրա հայրը՝ վիկոնտ Ալեքսանդր դե Բոհարնեն, հեղափոխական բանակի գեներալ։ Հեղափոխության տարիներին նրան հանիրավի մեղադրվել են դավաճանության մեջ և ենթարկել են մահապատժի [9]։

Նապոլեոնի հետ մոր ամուսնությունից հետո 1805 թվականի փետրվարի 1-ին  Էժենը ստացել է ֆրանսիական կայսրության արքայազնի տիտղոս, 1805 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Պատվավոր լեգեոնի շքանշան, իսկ 1805 թվականի հունիսի 7-ին՝ Իտալիայի փոխարքայի տիտղոս։ 1812 թվականին ղեկավարել է Մեծ բանակի 4-րդ (իտալական) հետևակազորի կորպուսը։

Բոհարնեն դարձավ Իտալիայի փաստացի ղեկավարը (թագավորի տիտղոսը կրում էր ինքը՝ Նապոլեոնը), երբ նա ընդամենը 24 տարեկան էր։ Բայց նա կարողացել է կառավարել երկիրը բավականին ամուր. ուժի մեջ է մտցրել Քաղաքացիական օրենսգրքը, վերակազմավորել է բանակը, վերակառուցել է երկրի ջրանցքները, ամրությունները և դպրոցները, կարողացավ արժանանալ իր ժողովրդի սիրուն ու հարգանքին։

1805 թվականին Բոհարնեն ստացել է Երկաթե թագ և ասպետ Սուրբ Հուբերտ Բավարացու մեծ խաչ շքանշաննները։ 1805 թվականի դեկտեմբերի 23-ին նշանակվել է կորպուսի գլխավոր հրամանատար, որը պաշարել է  Վենետիկը։ 1806 թվականի հունվարի 3-ին ղեկավարել է Իտալական բանակը, իսկ 1806 թվականի հունվարի 12-ին՝ Վենետիկի.գեներալ-նահանգապետ։

Իտալացի փոխարքայի թագադրման արարողությունը, որը կազմակերպել էր կոմս Լուի-Ֆիլիպ Սեգյուրը,  տեղի է ունեցել Միլանի տաճարում 1805 թվականի մայիսի 26-ին։ Թագադրման համար ընտրվել էին կանաչ և սպիտակ զգեստներ։ Դիմանկարներում նկարիչներ Անդրեա Ապիանին և Ֆրանսուա Ժերարը ընդգծել են այդ շքեղ զգեստները։ Էլեգանտ համադրությունը և վիրտուոզ կատարումը թույլ է տալիս ենթադրել, որ հագուստները ասեղնագործ Պիկոյի ձեռքի աշխատանքն են, նա կատարում էր կոստյումների պատվերներ Նապոլեոն I-ի համար, օգտագործելով մոդելներ, առաջարկել է նկարիչ Ժան-Բատիստ Իզաբեին և հաստատվել ինքնուրույն կայսր։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 http://sdei.senckenberg.de/biographies/information.php?id=25472
  3. 3,0 3,1 Grove Art Online / J. Turner[Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 1998. — ISBN 978-1-884446-05-4
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #118727834 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 Lundy D. R. The Peerage
  6. RKDartists
  7. Богарне / А. В. Чудинов // «Банкетная кампания» 1904 — Большой Иргиз. — М. : Большая российская энциклопедия, 2005. — С. 637. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 3). — ISBN 5-85270-331-1.
  8. «Лейхтенбергский герцогский дом»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
  9. «Богарнэ»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907