Արթուր Հոնեգեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Արթուր Հոնեգեր
Arthur Honegger
Arthur Honegger 1921.jpg
Ծնվել է մարտի 10, 1892({{padleft:1892|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:10|2|0}})[1][2]
Ծննդավայր Հավր[3]
Մահացել է նոյեմբերի 27, 1955({{padleft:1955|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:27|2|0}})[3][2] (63 տարեկանում)
Մահվան վայր Փարիզ[3]
Քաղաքացիություն Flag of Switzerland.svg Շվեյցարիա
Ֆրանսիա
Կրթություն Փարիզի երաժշտության ու պարի բարձրագույն դպրոց
Ստեղծագործություն(ներ) Concerto da camera և Danse de la chèvre
Մասնագիտություն կոմպոզիտոր, երաժշտագետ, երաժշտության ուսուցիչ և ֆիլմերի երաժշտությունների հեղինակ
Աշխատավայր Փարիզի երաժշտության ու պարի բարձրագույն դպրոց
Ամուսին Andrée Vaurabourg
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի մեծ սրահ
Անդամություն Les Six և Bavarian Academy of Fine Arts
Arthur Honegger Վիքիպահեստում

Արթուր Հոնեգեր (ֆր.՝ Arthur Honegger, մարտի 10, 1892[1][2], Հավր[3] - նոյեմբերի 27, 1955[3][2], Փարիզ[3]), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր և երաժշտական գործիչ։ Ծագումով՝ շվեյցարացի, Ֆրանսիայի ինստիտուտի անդամ (1953

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Փարիզի կոնսերվատորիայում աշակերտել է Ա. Ժեդալժին, Շ. Մ. Վիդորին, Վ. դ'Էնդիին։ Եղել է «Վեցյակ» ստեղծագործական խմբի անդամ։ Որպես դիրիժոր իր երկերի կատարումով հանդես է եկել Եվրոպայում (ԽՍՀՄ-ում՝ 1928 թվականին) և ԱՄՆ-ում։ Ֆրանսիայի ժողովրդական երաժշտական ֆեդերացիայի անդամ էր (1930-ական թվականներ) մասնակցել է մասսայական բացօթյա ներկայացումների երաժշտական ձևավորմանը, այդ թվում՝ «14 հուլիսի» (ըստ Ռ. Ռոլանի, 1936), «Ազատություն» (1937Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եռանդուն գործել է ժողովրդական ճակատում։ Հոնեգերի բազմաժանր ստեղծագործությունը աչքի է ընկնում հումանիստական, հակաֆաշիստական ուղղվածությամբ, ֆրանսական ու շվեյցարական երաժշտության ավանդույթների և 20-րդ դարի երաժշտական մշակույթի լավագույն նվաճումների զուգորդումով։ Մեծ ավանդ ունի օրատորիալ ժանրերի (այդ թվում՝ օպերա-օրատորիայի) զարգացման ասպարեզում («Դավիթ արքա», 1921, 3-րդ խմբ.՝ 1924, «Ժաննա դ'Արկը խարույկի վրա», 1935, դրամատիկական օրատորիաները և այլն)։ Գրել է 5 սիմֆոնիա (1930-1950), սիմֆոնիկ այլ երկեր («Մոնոպարտիտ», «Պասիֆիկ 231» և այլն), կանտատներ («Ազատության երգ», 1942), օպերաներ («Տուդիթ», «Անաիգոնե» և այլն), օպերետներ, բալետներ («Շամիրամ», «Երգ երգոց» և այլն), գործիքային անսամբլներ և պիեսներ, երգեր (այդ թվում՝ Ա. Չոպանյանի խոսքերով), երաժշտություն ռադիոյի, կինոյի, դրամատիկական ներկայացուցումների համար, ինչպես նաև «Ես կոմպոզիտոր եմ» գիրքը (1948

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Record #118706888 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 26-ին 2014:
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 data.bnf.fr Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015:
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Онеггер Артюр, Онеггер Артюр // Սովետական մեծ հանրագիտարան (1969—1978) Ստուգված է սեպտեմբերի 28-ին 2015:
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 543 CC-BY-SA-icon-80x15.png