Ինդիրա Գանդի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ինդիրա Գանդի
Indira2.jpg
Ծնվել է նոյեմբերի 19, 1917({{padleft:1917|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[1][2]
Ծննդավայր Մուղալսարայ
Մահացել է հոկտեմբերի 31, 1984({{padleft:1984|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})[1][2] (66 տարեկանում)
Մահվան վայր Նյու Դելի
Քաղաքացիություն Flag of India.svg Հնդկաստան
Կրթություն Օքսֆորդի համալսարան և Սոմերվիլ Քոլեջ
Մասնագիտություն քաղաքական գործիչ
Ամուսին Ֆերոզ Գանդի
Ծնողներ հայր՝ Ջավահարլալ Ներու, մայր՝ Կամալա Ներու
Զբաղեցրած պաշտոններ Հնդկաստանի արտաքին գործերի հախարար, Հնդկաստանի վարչապետ, Հնդկաստանի վարչապետ, Լոկ Սաբխայի անդամ, Ռաջյա Սաբհայի անդամ, Հնդկաստանի պաշտպանության նախարար, Հնդկաստանի ներքին գործերի նախարար, Հնդկաստանի ֆինանսների նախարար և Q6866209?
Քաղաքական կուսակցություն Հնդկական ազգային կոնգրես
Պարգևներ և
մրցանակներ
Բհարատ Ռատնա կամ Ջավահարլալ Ներույի պարգև
Երեխաներ Ռաջիվ Գանդի և Սանջայ Գանդի
Ստորագրություն Indira-Gandhi-Signature-Transparent.png
Indira Gandhi Վիքիպահեստում

Ինդիրա Գանդի (հինդի՝ इंदिरा प्रियदर्शिनी गांधी Indirā Priyadarśinī Gāndhī listen , Ինդիրա Պրիադարշինի Գանդին ծնվել է 1917 թվականի նոյեմբեր 19-ին, Ալլախաբադում, Ջավահառլալ Ներուի դուստրը, հնդիկ քաղաքական գործիչ, Հնդկաստանի երրորդ վարչապետը, ով ծառայել է երեք ժամկետ (1966–1977) և չորրորդ ժամկետը (1980-1984

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Ժողովրդական համալսարանը, ապա ուսումը շարունակել Շվեցարիայում և Օքսֆորդում, որտեղ էլ ծանոթացել է ապագա ամուսնուն: Ինդիրա Գանդին հոր մահից հետո, 1964 թվականին ընտրվում է խորհդարանի ստորին պալատի պատգամավոր, ապա աշխատում է Լալ Բախադուրա Շաստրիի գլխավորած կառավարությունում: Շաստրիի մահվանից հետո նա դառնում է ՀԱԿ-ի առաջնորդ և Հնդկաստանի վարչապետ (աշխարհում երկրորդ կին-վարչապետը Սիրիմավո Բանդարանայիկից հետո): 1971 թվականին նա հաղթանակ է տանում խորհրդարանական ընտրություններում' «աղքատության դեմ պայքար» կոչի ներքո: Ինդիրա Գանդին անցկացնում է բանկերի ազգայնացում, նրա կառավարման տարիներին երկրում արագ տեմպերով զարգանում էր արդյունաբերությունը, այդ թվում ծանր արդյունաբերությունը, գյուղատնտեսության բնագավառում կատարվում է «կանաչ հեղափոխություն», որի շնորհիվ Հնդկաստանը առաջին անգամ երկար տարիների ընթացքում արտադրանքի ներմուծման բնագավառում դառնում է անկախ: Ինդիրան բազմիցս ընդգծել է իր կառավարության հավատարմությունը Ներուի քաղաքական սկզբունքներին: Գանդին վարում էր ռազմական բլոկներին չմիանալու, խորհրդային միության և սոցիալիստական մյուս երկրների հետ բարեկամական հարաբերությունները զարգացնելու և ամրապնդելու քաղաքականություն: Պաշտոնական այցով բազմիցս եղել է ԽՍՀՄ-ում, 1976 թվականի հունիսին այցելել է Հայաստան:

Սակայն ոչ բոլոր բարեփոխումներն են ժողովրդականություն վայելում, դրանց թվում բնակչության աճը կանգնեցնելու նպատակով իրականացված ստիպողական խիստ միջոցառումները և քաղաքական ազատությունների սահմանափակումները: 1977 թվականին Գանդին պարտվում է խորհրդարանական ընտրություններում, իսկ 1980 թվականին նորից վերադառնում է իշխանության: Նրա կառավարման երկրորդ էտապը բնորոշվում է Փենջաբ նահանգում ապրող սիկխերի հետ բախումներով: Սիկխերի լիդերը սիկխերի համայնքը հայտարարում է անկախ ինքնակառավարվող մարմին: Նրանք հարձակվում են ինդուիստների վրա և գրավում են սիկխերի ամենագլխավոր սրբատեղին՝ Ոսկե տաճարը: Դրան ի պատասխան 1984 թվականին հնդկական կառավարությունն իրականացնում է պատերազմական գործողություն՝ «Երկնագույն աստղ» անունով, որի ընթացքում տաճարն ազատագրվում է, սակայն զոհվում են 500 մարդ: Սիկխերի վրեժն երկար սպասեցնել չտվեց: 1984 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ինդիրա Գանդին սպանվում է սեփական թիկնապահների կողմից:

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Record #118689436 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 9-ին 2014:
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015:
Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են