Ինդիրա Գանդի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ինդիրա Գանդի
հինդի՝ इन्दिरा प्रियदर्शिनी गान्धी
Indira2.jpg
 
Քաղաքացիություն՝ Flag of India.svg Հնդկաստան
Կուսակցություն՝ Հնդկական ազգային կոնգրես
Կրթություն՝ Օքսֆորդի համալսարան, Սոմերվիլ Քոլեջ, Վիսվա-Բհարատի համալսարան և Badminton School
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ
Ազգություն Kashmiri Pandit
Դավանանք հինդուիզմ
Ծննդյան օր նոյեմբերի 19, 1917({{padleft:1917|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[1][2]
Ծննդավայր Մուղալսարայ, Chandauli district, Ուտան Պրադեչ, Հնդկաստան
Վախճանի օր հոկտեմբերի 31, 1984({{padleft:1984|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})[1][2] (66 տարեկանում)
Վախճանի վայր Նյու Դելի, Դելի, Հնդկաստան
Ի ծնե անուն հինդի՝ इन्दिरा नेहरू, անգլ.՝ Indira Nehru և անգլ.՝ Indira Priyadarshini Nehru
Հայր Ջավահարլալ Ներու
Մայր Կամալա Ներու
Ամուսին Ֆերոզ Գանդի
Զավակներ Ռաջիվ Գանդի և Սանջայ Գանդի
 
Ինքնագիր Indira-Gandhi-Signature-Transparent.png
 
Պարգևներ

Ինդիրա Գանդի (հինդի՝ इंदिरा प्रियदर्शिनी गांधी Indirā Priyadarśinī Gāndhī listen , Ինդիրա Պրիադարշինի Գանդին ծնվել է 1917 թվականի նոյեմբեր 19-ին, Ալլահաբադում, Ջավահառլալ Ներուի դուստրը, հնդիկ քաղաքական գործիչ, Հնդկաստանի երրորդ վարչապետը, ով ծառայել է երեք ժամկետ (1966–1977) և չորրորդ ժամկետը (1980-1984

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Ժողովրդական համալսարանը, ապա ուսումը շարունակել Շվեցարիայում և Օքսֆորդում, որտեղ էլ ծանոթացել է ապագա ամուսնուն։ Ինդիրա Գանդին հոր մահից հետո, 1964 թվականին ընտրվում է խորհդարանի ստորին պալատի պատգամավոր, ապա աշխատում է Լալ Բախադուրա Շաստրիի գլխավորած կառավարությունում։ Շաստրիի մահվանից հետո նա դառնում է ՀԱԿ-ի առաջնորդ և Հնդկաստանի վարչապետ (աշխարհում երկրորդ կին-վարչապետը Սիրիմավո Բանդարանայիկից հետո)։ 1971 թվականին նա հաղթանակ է տանում խորհրդարանական ընտրություններում' «աղքատության դեմ պայքար» կոչի ներքո։ Ինդիրա Գանդին անցկացնում է բանկերի ազգայնացում, նրա կառավարման տարիներին երկրում արագ տեմպերով զարգանում էր արդյունաբերությունը, այդ թվում ծանր արդյունաբերությունը, գյուղատնտեսության բնագավառում կատարվում է «կանաչ հեղափոխություն», որի շնորհիվ Հնդկաստանը առաջին անգամ երկար տարիների ընթացքում արտադրանքի ներմուծման բնագավառում դառնում է անկախ։ Ինդիրան բազմիցս ընդգծել է իր կառավարության հավատարմությունը Ներուի քաղաքական սկզբունքներին։ Գանդին վարում էր ռազմական բլոկներին չմիանալու, խորհրդային միության և սոցիալիստական մյուս երկրների հետ բարեկամական հարաբերությունները զարգացնելու և ամրապնդելու քաղաքականություն։ Պաշտոնական այցով բազմիցս եղել է ԽՍՀՄ-ում, 1976 թվականի հունիսին այցելել է Հայաստան, այս տարօրինակ այցելության պատճառներից մեկը ենթադրաբար Սերգեյ Մերգելյանի հետ սիրային հարաբերություններն էին և հավանական ամուսնության առաջարկը [3] :

Սակայն ոչ բոլոր բարեփոխումներն են ժողովրդականություն վայելում, դրանց թվում բնակչության աճը կանգնեցնելու նպատակով իրականացված ստիպողական խիստ միջոցառումները և քաղաքական ազատությունների սահմանափակումները։ 1977 թվականին Գանդին պարտվում է խորհրդարանական ընտրություններում, իսկ 1980 թվականին նորից վերադառնում է իշխանության։ Նրա կառավարման երկրորդ էտապը բնորոշվում է Փենջաբ նահանգում ապրող սիկհերի հետ բախումներով։ Սիկհերի լիդերը սիկհերի համայնքը հայտարարում է անկախ ինքնակառավարվող մարմին։ Նրանք հարձակվում են ինդուիստների վրա և գրավում են սիկհերի ամենագլխավոր սրբատեղին՝ Ոսկե տաճարը։ Դրան ի պատասխան 1984 թվականին հնդկական կառավարությունն իրականացնում է պատերազմական գործողություն՝ «Երկնագույն աստղ» անունով, որի ընթացքում տաճարն ազատագրվում է, սակայն զոհվում են 500 մարդ։ Սիկհերի վրեժն երկար սպասեցնել չտվեց։ 1984 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ինդիրա Գանդին սպանվում է սեփական թիկնապահների կողմից։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են
Ինդիրա Գանդի հոդվածին