Գոլդա Մեիր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
(Վերահղված է Գոլդա Մայերից)
Գոլդա Մեիր
גולדה מאיר‎
Golda Meir 03265u.jpg
Իսրայել Իսրայելի 4-րդ վարչապետ
17 մարտի 1969 - 6 հունիսի 1974
Նախորդող Լևի Էշկոլ
Հաջորդող Իցհակ Ռաբին
Իսրայել Իսրայելի ներքին գործերի 7-րդ նախարար
16 հուլիսի 1970 - 1 սեպտեմբերի 1970
Նախորդող Մոշե-Հաիմ Շապելո
Հաջորդող Յոսեֆ Բուրգ
Իսրայել Իսրայելի 2-րդ արտգործնախարար
18 հունիսի 1956 - 12 հունվարի 1966
Նախորդող Մոշե Շարեթ
Հաջորդող Աբբա Էբան
Իսրայել Իսրայելի աշխատանքի ու սոցապ 1-ին նախարար
10 մարտի 1949 - 19 հունիսի 1956
Հաջորդող Մորդեխայ Նամիր
 
Կուսակցություն՝ ՄԱՊԱՅ և Մաարախ
Կրթություն՝ Վիսկոնսին-Միլուոկի համալսարան
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, դիվանագետ և ուսուցիչ
Ազգություն հրեա
Դավանանք հուդայականություն
Ծննդյան օր մայիսի 3, 1898({{padleft:1898|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:3|2|0}})[1][2][3]
Ծննդավայր Կիև[4]
Վախճանի օր դեկտեմբերի 8, 1978({{padleft:1978|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:8|2|0}})[1][3] (80 տարեկանում)
Վախճանի վայր Մադրիդ
Թաղված Հերցլի լեռ
Հայր Մոյշե-Իցհոկ Մաբովիչ
Մայր Բլյումա Մաբովիչ
Ամուսին Մորիս Մեյերսոն
Զավակներ Մենահեմ
Սառա
 
Ինքնագիր Golda Meir Signature.svg
 
Պարգևներ

Colorado Women's Hall of Fame և Իսրայելի մրցանակ

Գոլդա Մեիր (եբր.՝ גולדה מאיר‎), ամուսնական ազգանունը՝ Մեյերսոն (եբր.՝ מאירסון‎), ծննդյան ազգանունը՝ Մաբովիչ (եբր.՝ מבוביץ׳‎, մայիսի 3, 1898[1][2][3], Կիև[4] - դեկտեմբերի 8, 1978[1][3], Մադրիդ), իսրայելցի քաղաքական և պետական գործիչ, Իսրայելի 5-րդ վարչապետը, Իսրայելի ներքին գործերի, արտաքին գործերի, աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարար։

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գոլդա Մեիրը ծնվել է Կիևում՝ նախկին Ռուսական կայսրությունում՝ աղքատ հրեայի ընտանիքում[5]։ Ընտանիքում կար 8 երեխա, որից 5-ը ( 4 տղա և 1 աղջիկ) մահացան մանուկ հասակում, մնացին Գոլդան և երկու քույրերը՝ ավագը՝ Շեյնան (1889-1972) և ամենափոքրը՝ Կլարան (սկզբում՝ Ցիպկա) (1902-1981)։

Գոլդա Մեիրի հայրը՝ Մոյշե-Իցխոկ (Մոիսեյ) Մաբովիչը, ատաղձագործ էր, մայրը՝ Բլյումա Մաբովիչը (օրիորդական ազգանունը՝ Նայդիչ)[6], աշխատում էր որպես ստնտու[7]։ 20-րդ դարի սկզբում Կիևի նահանգը նշանավորվեց հրեաների ջարդերով, այդ պատճառով էլ հրեաները Ռուսաստանում իրենց անվտանգ չէին զգում։ 1903 թվականին Մաբովիչները վերադարձան Պինսկ՝ Գոլդայի պապիկի և տատիկի տուն[8]։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Record #118580256 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 9-ին 2014:
  2. 2,0 2,1 חה"כ גולדה מאיר (מאירסון)Քնեսեթ.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 data.bnf.fr Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015:
  4. 4,0 4,1 4,2 Меир Голда, Меир Голда // Սովետական մեծ հանրագիտարան (1969—1978) Ստուգված է սեպտեմբերի 28-ին 2015:
  5. ЕКАТЕРИНА НИКОЛАЕВА. Голда Меир: Золото нации.
  6. Голда Меир. Моя жизнь.
  7. ЛЮБОВЬ ГОЛДЫ МЕИР
  8. «Golda Meir: An Outline of a Unique Life» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-22-ին։ Վերցված է 2011-03-25